Rodzicielstwo dorosłego dziecka

Rodzicielstwo dorosłego dziecka

Dzieci dorastają, czy jesteście na to gotowi, czy nie. Zaczynają podejmować wybory i decyzje – a nawet mieć relacje – o których nic nie wiecie. Innymi słowy, zaczynają budować życie oddzielone od rodziców. I wydaje się, że rozpoczynają ten proces, gdy nie patrzycie. Kiedy Wy wciąż przeżywacie traumy nastolatków, oni cicho dokonują przejścia do dorosłości.

Zasady i zakazy macierzyństwa dorosłego dziecka

Sekrety łagodnego przejścia przez ten etap są dość proste. Oto szybki przegląd, jak to zarządzać:

Rób Nie rób Bądźcie dostępni z radą i poradą, gdy jest proszona. Wpadajcie i narzucajcie swój sposób robienia rzeczy dziecku bez pytania. Bądźcie chętni do dzielenia się historiami z własnych wczesnych dni niezależności. Doskwierać dziecko porównaniami, jak lepiej radziliście sobie w jej wieku. Uczynić jasne, że dziecko wciąż jest żywą częścią rodziny, nawet jeśli teraz żyje niezależnie. Zamykać drzwi przed dzieckiem, jeśli potrzebuje wrócić do domu po trochę miłości mamy, gdy w świecie dorosłych staje się trudno.

Mądrość kobieca

W tym wieku komunikacja z dzieckiem jest kluczowa. Choć jest bardziej samodzielna, jest też bardziej narażona na groźne błędy w ocenie. Teraz bardziej niż kiedykolwiek musi wiedzieć, że ma Wasze wsparcie i miłość, niezależnie od wszystkiego.

Istotny przekaz jest taki: Nie możecie być tak duszni, że podważycie poczucie niezależności dorosłego dziecka, ale chcecie unikać bycia tak całkowicie akceptującymi jej status niezależności, by dać wrażenie, że nie zależy Wam na niej już. Waszym celem jako rodzica na tym etapie życia dziecka jest pomoc w poczuciu się uprawnionym do przejęcia sterów, co najlepiej osiągniecie, jeśli jasno zrozumie, że zawsze ma dom i rodzinę, do których może się odwrócić, gdy życie staje się trudne.

Niektóre rzeczy, które możecie zrobić, by zbudować silną dynamikę w nowej relacji:

  • Uczyńcie jasne, że wciąż trzymajecie się swoich zasad i wartości, i oczekujecie, by dziecko je szanowało.
  • Trzymajcie linie komunikacji otwarte. Uczynić jasne, że mile widzicie okazję do wniesienia wkładu w życie dziecka, i że dziecko wciąż jest częścią Waszego życia.
  • Bądźcie gotowi pozwolić dorosłemu dziecku zwrócić się do Was o pocieszenie, gdy obowiązki niezależnego życia stają się nieco przytłaczające. Uczynić jasne, że wierzycie w jej zdolność radzenia sobie z życiem, ale że możecie współczuć, gdy wyraża potrzebę przyznania słabości raz na jakiś czas.
  • Bądźcie otwarci, jeśli dziecko chce porozmawiać o swoich planach, celach i marzeniach. A jeśli jest otwarte na Waszą opinię, zaoferujcie wskazówki, by pomóc mu stworzyć strategię ich realizacji.

Ocena nowej roli

Matki nie wiedzą, co robić, gdy dzieci dorastają. Po 18 latach lub więcej bycia w centrum życia dzieci, trudno pogodzić się z tym, że one ruszyły dalej, by zbudować własne życie. Łatwo czuć odrzucenie i samotność, i wyrażać te uczucia, ingerując w życie, które próbują zbudować. Ale opierajcie się na tej chwili tak mocno, jak potraficie – Wasze dziecko potrzebuje Waszego wsparcia, a nie kontroli.

Wasze dorosłe dziecko może stać się Waszym kumplem. Po raz pierwszy w życiu zaczyna konfrontować problemy dorosłych, których nigdy nie musiała rozpoznawać. Gdy to robi, zacznie rozumieć wiele Waszych działań i priorytetów, które wcześniej były dla niej nierozoznawalne. To daje Wobaj nową podstawę do budowania więzi.

Zachowanie kontaktu

Pamiętajcie, że nawet jeśli Wasze dziecko osiągnęło młodą dorosłość, wciąż będzie massę okazji, by trochę dobrego macierzyństwa. Możecie nawet odkryć, że to wiek, w którym robicie część swojej najlepszej pracy. Waszym celem jest znalezienie sposobu na dostarczenie tego delikatnego pchnięcia, którego dziecko może potrzebować, by pomyślnie opuścić gniazdo, jednocześnie ushcząc rękę na wsparcie, gdy jej to potrzeba. Chcecie, by nowo zdojrzała czuła się bezpiecznie i kochana, i wiedziała, że zawsze ma miejsce w Waszym domu, zachęcając ją do dalszego kroku w pełną autonomię dorosłą.

To wymaga od Was wyważenia bardzo delikatnej równowagi. Gdy dziecko rusza w swoje życie, Wy też zaczynacie budować życie – takie, które nie jest już skupione na jego potrzebach. I, jakkolwiek dojrzały może myśleć, że jest, będzie wrażliwy na tę zmianę w Was.

Previous:

Next: