Przedszkole i umiejętności motoryczne precyzyjne trójlatka
Przeciętny trójlat to chęć nauki i poznania świata. Dążąc do niezależności, jego mózg robi ogromne skoki. Trzyletnie dzieci używają wszystkich zmysłów do testowania otoczenia: widzą, dotykają, smakują, wąchają, słyszą.
Umiejętności przygotowawcze do matematyki i czytania
W przedszkolu trójlaty uczą się podstaw na przyszłe lata nauki. Matematyka: liczenie na głos do 5, policzenie min. 3 przedmiotów, rozpoznawanie prostych wzorów, kształtów, kolorów. Czytanie: rozpoznawanie własnego imienia piśmem, zrozumienie słów pozycyjnych („góra”, „dół”, „pod”), zadawanie pytań (kto, co, gdzie, dlaczego), opowiadanie prostej historii z obrazków.
Umiejętności praktyczne życia
Trójlatka cenią kamienie milowe niezależności. Kluczowe dla autonomii. Dziecko powinno nazywać części ciała, mówić imię i nazwisko. Wielki sukces ok. 3. urodzin: samodzielne korzystanie z toalety (obieranie, spłuchanie, mycie rąk). Umiejętność samodzielnego ubierania i jedzenia.
Umiejętności motoryczne precyzyjne
Wyzwanie dla trójlatka. Poprawne trzymanie ołówka/kredki i rysowanie koła/kwadratu – duży sukces. Układanie klocków, nitkowanie kulek, zapięcia, guziki, zatrzaski – typowe dla prawidłowo rozwijającego się trójlatka. Nauka nożyczek i cięcie w linii – dla niektórych trudne, inne łatwo opanowują. Do końca 3. roku życia dziecko powinno te umiejętności wykonywać.
Umiejętności społeczne
Trzyletnie dzieci spędzają dużo czasu na obserwacji. Zdobywają panowanie nad językiem – zdania min. 4-wyrazowe. Przedszkole = gra z przyjaciółmi, nauka dzielenia się, na zmianę, szacunku, troski. Potrzebują jasnych, prostych zasad. Powinni słuchać i wykonywać 3-krokowe polecenia.
-
To naturalne, by niektóre dzieci czują się niepewnie spędzając czas z opiekunką, gdy mama i tata są daleko – zwłaszcza jeśli to ich pierwszy raz zostawianie z opiekunem. Jeden ze sposobów, by opiekunki pomogły uspokoić dziecko, to przyjście przygotow
-
Gdy chodzi o wychowanie wielu dzieci, większość rodziców stara się trzymać jednej zasady: nie faworyzować. Mimo najlepszych starań by zawsze być sprawiedliwym i kochać wszystkich dzieci w ten sam sposób, posiadanie „ulubieńca” jest wcale niezwykłe. O
-
Mało rzeczy jest bardziej ramiętliwych niż widok malucha przysnulanego z pluszakiem. Kiedy jednak dziecko jest starsze – i wciąż śpi z pluszakami – niektórzy rodzice uważają to za bardziej mylące niż słodkie. Oto przytulny sekret: zupełnie w porządku





