• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Czy kiedykolwiek jest OK, by przyznać się do posiadania ulubionego dziecka?

Gdy chodzi o wychowanie wielu dzieci, większość rodziców stara się trzymać jednej zasady: nie faworyzować. Mimo najlepszych starań by zawsze być sprawiedliwym i kochać wszystkich dzieci w ten sam sposób, posiadanie „ulubieńca” jest wcale niezwykłe. Ostatnio aktorka Jaime Pressly przyznała się do tego brzydkiego sekretu w poście na Instagramie i wywołała burzę, która ma wielu rodziców zabierających głos.

„Najlepszy czas ever z moim ulubionym synem, Dezi” – napisała Pressly. „Tak, to powiedziałam. Mam ulubionego syna, choć kocham [sic] wszystkich 3 synów z całego serca. Dezi i ja mamy szczególną więź, której nikt inny nie dorównuje, bo dorastaliśmy razem.”

Post wywołał natychmiastową burzę, z komentarzami fanów jak: „Moja mama miała ulubieńca i nigdy nie mówiła, ale zawsze wiedziałem. Dobrze, że nie powiedziała.”

Inna osoba dodała: „Naprawdę mam nadzieję, że to nie Twoje prawdziwe uczucia. Jeśli tak, dlaczego używasz mediów społecznościowych, by sprawić, że Twoje inne dzieci poczują się źle? Powiedz mi, że to żart. Podpis: 1 z 6. Nie ulubieniec.”

Sprawa wróciła kilka dni później, gdy Pressly odwiedziła program dzienny „The Talk”. W odcinku podwoiła postawę, mówiąc: „Po prostu byłam szczera. Kocham, jak mówiłam, wszystkich trzech synów, ale dwa mniejsze to bliźniaki i jutro skończą 2 lata, więc 12-latek jest moim ulubionym. Wszyscy trzej są moimi ulubionymi z różnych powodów. Ale jak chodzi o podróż samolotem – 12-latek jest ulubiony. Jak chodzi o ubieranie się samemu – on potrafi. Oni [bliźniaki] nawet nie umieją powiedzieć ‚koszula’.”

Łatwo oceniać innych rodziców za mówienie głośno na temat, który wydaje się tabu, ale Pressly nie jest sama. W 2015 r. badanie naukowców z Brigham Young University i Pennsylvania State University pokazało, że ok. 48% rodziców ma tzw. „ustrzeżenie pierworodnego”, co oznacza, że wyżej oceniają inteligencję i kompetencje swojego najstarszego dziecka. A w 2006 r. longitudinalne badanie z University of California-Davis stwierdziło, że ok. 74% matek i 70% ojców samozgłosiło preferencyjne traktowanie jednego dziecka nad innymi.

Zanim wyobrażisz sobie Kopciuchę służącą siostrzeńczykom, uspokój się: posiadanie „ulubionego” dziecka nie oznacza koniecznie, że rodzice bardziej troszczą się o jedno dziecko.

Jak pisała Tracy Asamoah, M.D., dla Psychology Today: „Zazwyczaj faworyzowanie ma mało wspólnego z większą miłością do jednego dziecka. Chodzi raczej o to, jak Twoja osobowość rezonuje z osobowością jednego dziecka bardziej niż drugiego.”

Mimo to, nawet rodzice świadomi tych różnic osobowości mogą nie chcieć używać „słowa f” (favorite) o swoich dzieciach. Meredith Ethington, mama trojga z Utah i redaktorka Filter Free Parents, mówi Care.com, że ma pewnie dziecko bardziej podobne do siebie, ale nie myśli o nim jako o ulubieńcu.

„Czuję, że rozumiem jedno dziecko bardziej niż dwa inne” – mówi. „On jest najbardziej jak ja. Jest tam połączenie z tego powodu, na pewno. Ale czuję, że wszystkie moje dzieci tak samo mnie zachwycają, tylko po drodze innej.”

Serena Dorman, mama dwojga z Waszyngtonu i głos popularnej strony Mommy Cusses, mówi Care.com, że też nie ma ulubionego dziecka, ale wierzy, że doświadczenia wychowawcze mogą się różnić z różnymi dziećmi.

„Wraz z wyglądem, fragmenty mojej osobowości przekazały się w różny sposób, i widzę to w dzieciach” – mówi Dorman. „Niektóre rzeczy i aktywności są łatwiejsze lub bardziej zabawne z jednym dzieckiem niż z drugim. Mój syn jest spokojny i na wszystko chętny. Moja córka to wyzwanie do zabrania gdzieś i wulkan energii.”

Mimo to, mówi, jak każda rodzina przyznaje i wyraża te różnice, zależy od nich.

„Jako rodzeństwo osobiście byłabym bardzo zraniona, słysząc, że moi rodzice mają ulubionego dziecka” – mówi. „Ale wszyscy robimy to wychowywanie inaczej. Myślę, że dopóki wszystkie Twoje dzieci czują się kochane i doceniane za swoje różnice, to OK żartować, że masz ulubionego dziecka.”