Dyskryminacja z powodu ciąży jest realna – historie tych kobiet to dowodzą

Ciąża to szczególny czas w życiu kobiety, ale to też moment, gdy ludzie zaczynają traktować je zupełnie inaczej. Nagle pojawia się niechciane pociąganie brzucha, nieproszone porady, a dla kobiet w ciąży na miejscu pracy – podstępna rzeczywistość dyskryminacji z powodu ciąży. Senator Elizabeth Warren rozpoczęła tę konieczną rozmowę w tym tygodniu, opowiadając o utracie pracy z powodu ciąży w 1971 r. Teraz inne kobiety dzielą się własnymi historiami, dowodząc, że niestety niewiele się zmieniło.

Warren powiedziała, że była w około 6. miesiącu ciąży, gdy dowiedziała się, że obiecana jej od roku praca nauczycielska pójdzie do kogo innego.

Historia Warren spotkała się z niedowierzaniem wielu, którzy twierdzili, że dyskryminacja z powodu ciąży „nie jest taka zła”, „nie mogła się tak zdarzyć” albo po prostu „już nie zdarza się”. Ale reakcja na jej wyznawanie udowadniła, że niezależnie od czyjej opinie o Warren, jej historia jest daleka od bycia wyjątkowa.

Na Twitterze dziesiątki kobiet otworzyło się o własnych doświadczeniach molestowania i dyskryminacji w miejscu pracy podczas ciąży.

Może najbardziej szokujące w tych historiach jest to, jak niedawno wiele z nich miało miejsce. Choć wiele anegdot pochodzi z lat 80. i 90., większość wydarzyła się w latach 2000., a wiele w ciągu ostatnich 5–10 lat.

W USA istnieją ustawy chroniące kobiety w ciąży przed dyskryminacją w pracy, ale to nie oznacza, że przestała ona się zdarzać. Akt o Dyskryminacji z Powodu Ciąży (Pregnancy Discrimination Act) – uchwalony w 1978 r., stwierdzający, że dyskryminacja z powodu ciąży, porodu lub powiązanych stanów medycznych stanowi nielegalną dyskryminację ze względu na płeć – dotyczy tylko firm z więcej niż 15 pracownikami. Jest też Akt o Urlopie Rodzinnym i Medycznym (Family and Medical Leave Act), chroniący miejsca pracy podczas urlopu macierzyńskiego, ale dotyczy tylko pracowników zatrudnionych w firmach z 50+ pracownikami i pracujących tam minimum 12 miesięcy.

Pracownice małych firm często zostają bez ochrony prawnej. Istnieje też fakt, że wiele dyskryminacji z powodu ciąży nie jest udokumentowanych. Dyskryminacja może być prosta: pominięcie kobiety w ciąży przy nowej szansie pracy lub awansie bez ujawniania powodu. W wielu przykładach podanych na Twitterze kobiety były wypychane z pracy sposobami dającymi pracodawcom pozorną zrzucone winy, że to nie miało związku z ciążą ani macierzyństwem.

Jeszcze we wrześniu 2019 r. ktoś napisał do popularnej poradni pracy Ask A Manager pytając, czy można legalnie zwolnić kogoś za nieujawnienie ciąży przed zatrudnieniem. A choć trudno śledzić dyskryminację z powodu ciąży, bo wiele przypadków nie jest raportowanych, prawie 31 000 spraw złożono do Equal Employment Opportunity Commission w 2010–2015, według CNN.

Wiele rzeczy utrudnia i wręcz zagraża byciu matką w tym kraju. Opieka nad dziećmi jest droższa niż kiedykolwiek, wskaźnik śmiertelności matek rośnie, a płatny urlop macierzyński nie jest gwarantowany. Dyskryminacja z powodu ciąży to kolejna trudność na długiej liście problemów, z jakimi mierzą się kobiety w ciąży i matki, i trwa ona częściowo dlatego, że tyle osób nie chce wierzyć kobietom, gdy się zdarza.

Trudno znaleźć menedżera, który pytałby mężczyznę, czy planuje dzieci lub poradzi sobie z odpowiedzialnością rozszerzania rodziny przed zatrudnieniem. Ta rozmowa stała się viralowa, bo tyle kobiet ma to okropne doświadczenie, i czas zacząć im słuchać.

Previous:

Next: