• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Pierwsze spotkanie z dziećmi: jak niania może zrobić dobre pierwsze wrażenie

Kiedy idziesz na rozmowę kwalifikacyjną do nowej rodziny – czy to na część etatu, pełen etat, czy tylko na lato – najważniejsze wrażenie nie robisz na rodzicach, ale na dzieciach.

Sposób spotkania z dziećmi zależy od rodziny. Pracowałam dla rodzin, które chciały, bym poznała dzieci podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Inne prosiły mnie o „próbę ognia” – krótką opiekę, by sprawdzić, czy pasuję. Niezależnie od metody, to pierwsze spotkanie nadaje ton wszystkim przyszłym interakcjom, jeśli Cię zatrudnią. Warto zacząć na dobrej nodze.

Nie oznacza to, że musisz być idealna. Nie musisz wyciągać stołka z kapelusza jak Mary Poppins – ale warto mieć kilka trików w rękawie.

Oto moje wskazówki do pierwszego spotkania z dziećmi:

Przygotowania

Jak przy każdej rozmowie kwalifikacyjnej, kluczem do sukcesu jest przygotowanie. Nie zakładaj, że spotkanie z dziećmi oznacza brak niespodzianek. (To dzieci – tak one działają!) Wręcz przeciwnie – liczy na nie.

Najlepszą obroną jest atak, więc zaplanuj ubiór i rzeczy do zabrania z wyprzedzeniem. Wtedy mniej szans, że Cię zaskoczą, a większe, że zaprosisz rodziców.

Oto co robię, przygotowując się do spotkania z dziećmi.

Co ubierasz

Ogólna zasada: nie nadanalizuj.

• Bądź luźna: Chyba że spotykasz dzieci podczas rozmowy kwalifikacyjnej, nikt nie oczekuje, że pojawisz się w eleganckim garniturze. (Nie tylko to nie jest oczekiwane, to też niepraktyczne.) Odpuść szpilki i biznesowy strój na rzecz luźniejszego wyglądu: ładna koszula i spodnie lub ciemne dżinsy – cokolwiek, w czym czujesz się najlepiej.

  Mając to na uwadze, ubieraj się luźnie z rozsądkiem. Strój nie zrobi ani nie zepsuje pracy niani, ale w końcu aplikujesz do pracy. Musisz pokazać rodzicom, że traktujesz to – i ich – serio. Jeśli sięgasz po ulubione dresowe czy ten SUPER wygodny, ale podarty stary T-shirt z ogromnym plamą – stop. Pomyśl o stroju, w którym posłabyś na lunch z babcią i dziadkiem. (Losowa myśl, ale działa!)

• Bądź wygodna: To kluczowe. Jeśli czujesz się swobodnie i zrelaksowanie, dzieci też łatwiej się zrelaksują. Dzieci mają niesamowitą zdolność wyczuwania „zakłóceń w sile”, więc wybierz strój, który podnosi Twój komfort i obniża napięcie.

  Znowu – wygodnie z rozsądkiem. Przy pierwszym spotkaniu z dziećmi NIE nosisz: dresów; bluz z kapturem (chyba że rodzice nie kazali inaczej); ubrania plamionych, rozdarwanych lub podartych; ubrań z napisami lub grafiką nieodpowiednią dla dzieci; ani ubrań „zbyt odsłoniętych”. Osobiście ubieram się dość skromnie, zwłaszcza przy opiece nad nastolatkami.

  Znowu myśl o lunchez z babcią i dziadkiem.

• Bądź praktyczna: Spotykasz dzieci, więc bądź gotowa do aktywnego udziału. Ubierz się w coś, w czym możesz biegać, siedzieć na podłodze i nie przejmujesz się, jak się trochę zabrudzi.

Co zabierasz

Oto wskazówki, co warto zabrać:

• Listy zajęć i ręcznych prac: Zawsze dobrze mieć listę zajęć i prac plastycznych, które dzieci mogą lubić.

  Ta lista 12 sposobów na złamanie lodu z dziećmi to świetny punkt startu, jeśli brakuje pomysłów. Pamiętaj tylko, by wszystkie były odpowiednie do wieku przed dodaniem do finalnej listy.

  Osobiście uważam, że najlepszy, niezawodny sposób na listę to rozmowa z rodzicami przed spotkaniem. Skontaktuj się preferowaną metodą (e-mail, telefon) i zapytaj o preferencje dzieci. Oto przykładowe pytania:

  • Lubią prace plastyczne? Jeśli tak, jakie materiały preferują? Co jest na liście zakazów rodziców?
  • Wolą aktywności w domu czy na dworze?
  • Jakie sporty lubią?
• Książki do czytania: Jeśli rodzice wspomnieli, że dzieci to małe książkożercy, zabierz jedną-dwie książki do czytania im lub z nimi. Poproś rodziców o propozycje konkretnych tytułów lub gatunków. Mając ogólny pojęcie, możesz zajrzeć do biblioteki! Możesz też zabrać parę swoich ulubionych książek z dzieciństwa.

  Znowu – uwzględnij wiek dzieci przed ostatecznym wyborem.

Dzień rozgrywki: spotkanie twarzą w twarz

Każdy ma swój styl interakcji, zwłaszcza z dziećmi. Moja główna rada: pamiętaj, że dzieci, choć małe, to nadal ludzie. Dlatego zawsze zaleca się witanie dzieci z tym samym szacunkiem, co rodziców. Nie nadanalizuj. Proste „Cześć, [imię]. Mam na imię [Twoje imię]” to świetny start dla dziecka w każdym wieku.

Po poznaniu dzieci zazwyczaj łatwo zauważyć, czy są otwarte, czy zamknięte. To bardzo przydatne, bo pomoże Ci dostosować interakcję do ich poziomu. Niektóre dzieci kochają poznawanie nowych ludzi i od razu przejmują inicjatywę. Opowiadają wszystko o swoich zainteresowaniach i życiu. W takim przypadku – jesteś gotowa!

Jeśli dziecko wydaje się otwarte, możesz zapytać o:

• Poprzednie nianie i opiekunki;
• Projekty plastyczne, które lubią lub chciałyby robić;
• Sporty i zajęcia dodatkowe, które robią lub chcą robić;
• (Jeśli dość duże) Które przedmioty w szkole lubią najbardziej, a które najmoinsze.
  • Jeśli znasz się na jednym z mniej lubianych, możesz zaoferować rodzicom też usługi korepetytora!

Inne dzieci są bardziej dystansowane – to też OK. Obcy są straszni! Oto wskazówki, by dostosować podejście:

• Włóż się w jej buty: Pomaga spojrzenie z perspektywy dziecka. Jesteś obcą, która teraz odpowiada za ich dobrostan. Musisz najpierw zdobyć ich zaufanie.
• Zostawaj spokojna i zrelaksowana: Jak wspomniałam, dzieci szybko wyczuwają sygnały werbalne i niewerbalne. Jeśli Ty jesteś niespokojna, one też będą – zwłaszcza jeśli i tak są niepewne. Im bardziej zrelaksowana, tym szybciej poczują się komfortowo.
• Daj im przestrzeń: Próba zmuszenia zamkniętego dziecka do rozmowy lub gry, gdy nie chce, jest kontrproduktywna. Zamiast wypychać poza strefę komfortu, daj im przestrzeń, by Cię poznali. Zajmij się czynnością, której myślisz, że dziecko może lubić – budowa wieży z klocków, rysowanie, rzucanie kosza – ale rób to sama. Stopniowo mogą podejść i chcieć dołączyć. Klucz: nie wymuszaj interakcji, jeśli nie są gotowe.

Pamiętaj, że zawsze jest szansa, że dzieci w ogóle nie chcą z Tobą interakcji – nie poddawaj się. Niektóre potrzebują czasu, by poczuć się swobodnie z obcą. Inne są wyzwaniem na pierwszym spotkaniu – testują, co mogą sobie pozwolić. Możesz zapytać rodziców o radę:

• Czy jest coś, co mogę zrobić, by dzieci poczuły się wygodniej?
• Czy są techniki dyscypliny, które działają w domu?
• Czy jest gra lub aktywność, którą mogę przygotować, by zdobyć dziecko?

Znowu kluczem jest nieutracić spokoju ani nie poddawać się łatwo. Tak długo, jak jesteś stanowcza i spokojna, Twoja pierwsza interakcja ustawi solidne oczekiwania na przyszłe, jeśli zostaniesz zatrudniona.