• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

5 niezbędnych narzędzi i porad dla nieporządnych chłopców

Dlaczego chłopcy zostają w szkole w tyle

5 niezbędnych narzędzi i porad dla nieporządnych chłopców

Ostatnio rozmawialiśmy z Aną Homayoun, autorką książki That Crumpled Paper Was Due Last Week: Helping Disorganized and Distracted Boys Succeed in School and Life (Ten zgnioty papier miał termin w zeszłym tygodniu: Pomoc nieporządnym i rozproszeniom chłopcom w sukcesie w szkole i życiu). Posiada stopień magistra psychologii poradniczej i jest założycielką Green Ivy Educational Consulting.

Chłopcy zostają w tyle. Tylko dwie trzecie chłopców w USA zdobywa dyplom liceum – o 7 punktów procentowych mniej niż dziewczyny, według raportu Education Week z czerwca 2010 roku.

Rozrzut płciowy sięga studiów, gdzie na 100 zapisanych kobiet przypada zaledwie 77 mężczyzn.

– Okazało się, że chłopcy zmagają się nie tylko akademicko, ale też z samooceną – mówi Ana Homayoun. – Są od dwóch do trzech lat w tyle za dziewczynami pod względem dojrzewania płciowego, co realnie wpływa na ich wyniki w szkole.

Wielu rodziców zna bezsilne uczucie, gdy okazuje się, że ich dziecko – znów – zapomniało o zadaniu domowym. Książka Homayoun skupia się na materialnych wskazówkach i narzędziach pomagających przedpubescencyjnym i nastolatkom chłopcom stać się bardziej zorganizowanymi. Ucząc się podstaw organizacji, zarządzania czasem i skupiania na atrakcyjnych i osiągalnych celach, chłopcy mogą wrócić na ścieżkę do zaliczenia liceum i kontynuowania nauki na studiach lub innych zajęciach.

5 narzędzi do organizacji chłopców

Organizowanie może wydawać się przytłaczającym zadaniem, ale Homayoun twierdzi, że sprowadza się do jednego prostego narzędzia: teczki.

– Rozmawiam z dziećmi o trzymaniu rzeczy w jednym miejscu – mówi. – Posiadanie teczki na każdy przedmiot i trzymanie rzeczy w jednym miejscu realnie redukuje lęk z niewiedzy, gdzie coś jest.

Choć na rynku jest wiele fantazyjnych artykułów szkolnych, które wydają się bardziej imponujące rodzicom i dzieciom, Homayoun poleca te proste przybory:

• Teczka na każdy przedmiot. „W ich umyśle i fizycznie mogą oddzielić to, nad czym pracują. Oszczędza to czas.”
• Pięć podzielników z zakładkami na każdy przedmiot. „Używaj ich do oddzielania notatek, zadań domowych, rozdawanych materiałów, testów/kartków i papieru. Pomaga to uniknąć przestuffowanej przedniej kieszeni teczki.”
• Standardowa dziurawka. „Miejcie dużą w domu i mniejszą do plecaka dziecka, by mogły dziurawić i wkładać rzeczy do teczki. Niektóre dzieci będą to robić w szkole, inne nie. Każde dziecko jest inne.”
• Pisany planer. „Pracuję z nastolatkami, zwłaszcza przedpubescencjami, nad używaniem pisanych planerów do zadań. Często dzieci zapominają o rzeczach, jeśli używają planerów online lub ręcznych.”
• Kuchenny minutnik. „To dla dzieci, by mierzyć czas pracy – 20 do 40 minut, przerwa, potem powrót. Każde dziecko inaczej wygląda pod kątem tego, jak długo potrafi skupić się na pracy przed przerwą.”

W swojej książce Homayoun przyznaje, że walka z używaniem tych narzędzi jest pod górę. „Przyznajmy – większość dzieci wolałoby wyrwać zęby mądrości bez znieczulenia, niż organizować teczki i plecaki z rodzicami (i pewnie na odwrót). Ale klucz do sukcesu naukowego leży w tych narzędziach i sposobie ich używania.”

Dzięki temu systemowi teczek, mówi, jeśli uczeń musi pójść do biblioteki, by pracować nad projektem, musi wziąć tylko dwie rzeczy: podręcznik i teczkę z tego przedmiotu.

Idealne środowisko do robienia zadań domowych

SMS-y. Facebook. Gry wideo. Stały strumień rozrywki (i rozpraszaczy) jest al w zasięgu palców dzieci niemal 24/7.

– My dorośli tendujemy do zapominania, ile rozpraszaczy mają dzisiaj dzieci – mówi Homayoun. – Idealne środowisko pracy jest wolne od technologicznych rozpraszaczy. Bez telefonu. Bez komputera.

Ale dla niektórych dzieci siedzenie samotne w ciszej pokoju przez dłuższy czas sprawi, że raczej zrobią zwierzątka z klipsek niż zadanie domowe, mówi. – Nie każde dziecko potrzebuje absolutnej ciszy. Poznajcie styl Waszego dziecka. Niektóre lubią być w kuchni, bo wiedzą, że mama jest blisko.

Duży stół lub biurko (z Targetu lub IKEA wystarczy) z miejscem na rozłożenie książek i papierów to idealne miejsce do zadań domowych, podczas gdy sypialnia – zwłaszcza na łóżku lub skierowane do niego – to najmniej idealne miejsce, bo powinno być miejscem odpoczynku, mówi.

Styl i okoliczności Waszego dziecka

Dorośli czasem nieumyślnie wrzucają do jednego worka uczniów z problemami, ale ważne jest rozpoznawanie innych cech i skłonności poszczególnych dzieci, mówi Homayoun.

– Nikt nie lubi etykiet, ale czasem jest użyteczne nadawać nazwy grupom cech, jeśli tylko to pomaga zidentyfikować problemy – pisze w trzecim rozdziale swojej książki „Identyfikacja stylu (nie)organizacyjnego Waszego syna”. Rozdziela osiem kategorii, do których nieporządni i rozproszeni chłopcy zazwyczaj należą, od Przeciążonego Prokrastynatora – który łatwo znajduje usprawiedliwienia do odkładania nauki, bo ma tyle zajęć pozalekcyjnych i obowiązków – po Pozornie Zadowolonego Niedosięgacza – który po prostu nie widzi sensu w staraniu się akademickim.

Przejrzyjcie te osiem kategorii tutaj i sprawdźcie, jakie cechy posiada Wasz syn.

– To rozdział nr 1, o którym dostaję najwięcej komentarzy – mówi Homayoun. – Rodzice mówią: „Nie jestem jedynym. To naprawdę pomaga zrozumieć, dlaczego mój syn ma problemy i jak mu pomóc w organizacji. To nie jest one-size-fits-all.”

Homayoun szczegółowo opisuje w książce, jak dopasować umiejętności zarządzania czasem, zadania domowe, pisanie esejów i metody nauki do konkretnego stylu i mocnych stron dziecka. Na przykład bada, czy audiobooki są dobre dla dzieci zmagających się z rozumieniem czytanego, i daje rady, jak efektywnie używać fiszek – opanowując po pięć naraz zamiast próbować wchłonąć wszystkie fakty ze stosu naraz.

Homayoun wskazuje też wskazówki do znajdowania równowagi akademickiej, gdy dzieci zmagają się z trudnymi okolicznościami życiowymi, takimi jak choroba, różnice w uczeniu się (np. ADD i ADHD), problemy psychologiczne oraz rozstanie lub rozwód rodziców. Zaskakująco łatwo przeoczyć, jak te okoliczności wpływają na wyniki w szkole, mówi.

Co go napędza?

Oprócz znajdowania metod nauki i celów akademicznych pasujących do niego, Wasz syn skorzystać też z wyznaczania celów życiowych, które go przyciągają, mówi Homayoun.

– Bardzo trudno zachęcać dzieci do szkoły, ocen i studiów – mówi. – Naprawdę chcecie zmotywować dzieci do znajdzenia tego, co ich pasjonuje. Znalezienie sukcesu poza szkołą jest konieczne.

Pracowała z jednym uczniem, który został profesjonalnym perkusistą, a innym, który trafił do NBA.

– Ten chłopak, który jest teraz perkusistą – gdy zapytałam go: „Dobrze, ustalmy cele”, powiedział: „O, to super.” Często dzieci przekraczają każde oczekiwanie, jakie postawicie im przed nosem, jeśli wprowadzicie je w właściwy mindset. Mój cel to zaangażowanie wszystkich dzieci w ich życie. Gdy to nastąpi, to naprawdę rozchodzi się na wszystkich wokół.

Kliknij tutaj, by kupić That Crumpled Paper Was Due Last Week: Helping Disorganized and Distracted Boys Succeed in School and Life.