• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Powrót do pracy po COVID: 10 sprawdzonych porad dla rodziców wracających do biura

Niezależnie od tego, czy cieszyłyśmy się brakiem dojazdów do pracy i możliwością prania między spotkaniami, czy wyrywaliśmy sobie włosy, bo dzieci wburzały się do „domowego biura” (czyli naszego łóżka) 500 razy na godzinę z prośbą o przekąskę – jedno jest pewne: powrót do biura po pandemii to ogromna zmiana dla każdego członka rodziny. Niesie ze sobą burzę emocji – u rodziców i dzieci porównywalną z tym, co przeżyliśmy przy powrocie do szkół stacjonarnych.

„To w porządku, by czuć jednocześnie ekscytację i przytłoczenie lub lęk – nasze dzieci prawdopodobnie czuli to samo, wracając do szkoly” – mówi Lindsey Golomb, terapeuta rodzinna z Arbit Counseling w Waszyngtonie. „Mieć sprzeczne uczucia to norma. Ważne jest jednak pamiętanie, że akceptowanie i walidacja wszystkich emocji to ćwiczenie, które zmniejsza poczucie wstydu i winy.”

Czujesz stres i chaos przed powrotem do biura i wszystkimi zmianami, które niesie rodzinie? Oto 10 porad ekspertów, które ułatwią przejście.

1. Daj dzieciom wizualny, konkretny sygnał

„Większość dzieci potrzebuje wcześniejszego powiadomienia o powrocie rodziców do pracy – choć czy to dzień, tydzień czy kilka tygodni zależy od dziecka” – wyjaśnia Rebecca Schrag Hershberg, psycholog kliniczny, trenerka rodzicielska i autorka „Przewodnika przetrwania przez wściekłości”. Dla dzieci pomaga zaprezentowanie nowej informacji wizualnie lub w kontekście znanych im wydarzeń. Użyj kalendarza, by odhaczać dni, albo powiedz: „Wrócę do biura trochę po tym, jak skończysz szkołę”.

„Nadto dzieci będą najbardziej zainteresowane tym, jak zmiana wpłynie na nich” – dodaje Hershberg. „Wiadomość, że rodzic wraca do biura, może być abstrakcyjna, ale zyskuje wagę, jeśli oznacza, że np. tata nie będzie przy obiedzie czy usypianiu”. Żeby ułatwić sprawę, warto mówić nie tylko o zmianach, ale o tym, co zostaje bez zmian: „Tata wraca do biura, więc nie będzie po południu, ale większości wieczorów będzie do usypiania”.

2. Przygotuj je do opieki nad dziećmi

Jedną z zmian może być nowa forma opieki: żłobek, nowa niania czy opiekunka. Choć naturalnie chcemy zmniejszyć lęk dziecka, Golomb radzi: pozwól dzieciom czuć to, co czują – nawet jeśli to dyskomfort. „Jako rodzice chcemy zabrać dziecku niepokój. Mówimy: ‚Będzie super!’ lub ‚Będziesz się dobrze bawić!’. To dobre intencje, ale trzeba też dać przestrzeń trudnym emocjom”.

Kiedy rodzic nazywa i waliduje obawy dziecka, dziecko czuje się mniej samotnie i bardziej widziane. „To pokazuje, że takie uczucia są normalne. Mimo nich rodzic może przypomnieć o umiejętnościach dziecka – ważne, by dziecko wiedziało, że rodzic w nie wierzy”.

Dodatkowe wskazówki Golomb na łagodzenie przejścia:

• Przypomnij chwile, gdy dziecko robiło coś nowego. „Zauważ uczucia, jakie wtedy pojawiały się, i jak po ćwiczeniach panowało nad nimi”.
• Jasno komunikuj nową rutynę. „Przejściowe przedmioty – specjalny kamyk, pluszak – dają dziecku poczucie kontroli”.
• Zrób „próby ogólne”. „Przejedźcie przy żłobku, spakuj plecak, przećwiczcie pożegnanie” – radzi Golomb. „To buduje pewność siebie”.
• Świętuj sukcesy. „Może specjalna przekąska na koniec dnia?”.

3. Przypuszczaj trudności i ćwicz samo-współczucie

Nawet najlepiej przemyślany plan nie zapobiegnie wpadle – nowe rytuały potrzebują czasu. Golomb: „Nie biczuj się. To nie tylko ratuje Twój spokój, to daje dzieciom wzór samo-współczucia”.

Hershberg zgadza się: „To wielka zmiana po długim kolektywnym traumatyzmie. Bądźcie dla siebie łagodni, trzymajcie oczekiwania w ryzach. Może to oznaczać gotowanie na cały tydzień w niedzielę albo zamawianie pizzy trzy dni z rzędu w pierwszym tygodniu. Delegujcie zadania domowe, ale akceptujcie, że niektóre piłki upadną”.

4. Bądź modelem rozwiązywania problemów

„Rozwiązywanie problemów to kolejne narzędzie, które możemy pokazać dzieciom” – mówi Golomb. „Na bieżąco ustalajcie: co zrobić wieczorem, co może poczekać, kto za co odpowiada. Dzieci to zauważają”.

Wskazówka dla par: rozwiązujcie problemy razem, by nie wyrzucać frustracji na siebie nawzajem. „Potrzebna dobra komunikacja. Nie chodzi o to, kto ile robi, ale o pracę zespołową. Przydzielcie konkretne zadania, by uniknąć codziennej konfuzji. Gdy kobiety często pełnią rolę ‚dyżurnego zarządzającego domem’, przekazanie partnerowi określonych zadań entuzjazmuje go i entlastowuje”.

5. Traktuj zachowanie dziecka jako język, a nie atak osobisty

W idealnym świecie dziecko śpi całą noc przed Twoim pierwszym dniem, je zjedzą śniadanie bez bałaganu, a wieczorem chcą tylko przytulić się. Rzeczywistość? Bunt przed snem, kłótnie rano, wybuchy gniewu wieczorem. Dlaczego? Bo dzieci komunikują nam swoje potrzeby zachowaniem.

„Obserwuj, co dziecko mówi przez zachowanie” – tłumaczy Golomb. „Dzieci pokazują uczucia zachowaniem, bo ich umiejętności językowe i kora przedczołowa nie są w pełni rozwinięte. Zrozumienie przyczyny pomaga zareagować z empatią – co czyni interakcję skuteczniejszą”.

6. Skup się na korzyściach

Niezależnie od tego, czy praca w biurze brzmi jak ulga, czy koszmar logistyczny – warto pamiętać o plusach pracy poza domem.

„Ważne, by dzieci zrozumiały, że rodzice to ludzie poza byciem rodzicami” – mówi Hershberg. „Mają prace, przyjaciół, zainteresowania, życie. Powrót do biura uczy ich tego w sposób konkretny”.

Dodatkowo, gdy dzieci nie są z rodzicami cały czas, budują niezależność i autonomię – kluczowe na każdym etapie rozwoju. „Mniejsza ilość czasu razem może podnieść jego jakość”.

7. Rozważ wspólną nianię (nanny share)

Gdy firma Marisol Perez zażądała powrotu do biura kilka dni w tygodniu, panikowała. „Mąż nie był w domu, dzieci nie miały opieki popołudniowej”. Rozwiązaniem było dołączenie do znajomej na wspólną nianię – podział kosztów, rotacja domów. „Wygrały wszystkie: przyjaciółka płaci mniej, niania zarabia więcej, dzieci spotykają się dwa razy w tygodniu”.

8. Pozwól sobie czuć

Jak mówi przysłowie: możesz uciec, ale nie możesz się schować. „Nie da się unikać uczuć” – mówi Hershberg. „Im się im opieramy, tym mocniej uderzają. Pozwól im być – zwłaszcza tym trudnym, sprzecznym. Ten rok był skomplikowany, dlaczego uczucia miałyby być proste?”.

„Zamiast walczyć – zauważ, nazwij, przyjmij. Powiedz sobie: to tylko uczucia, nie zranią cię, ale mogą dać informację, co działa, a co nie. Jeśli rodzice mają dalej rozwiązywać problemy, te uczucia są pierwszym krokiem”.

9. Napełniaj swój zbiornik

Pełen etat, część etatu, praca zdalna czy jej brak – nadal musisz regularnie regenerować się. „Wszystkie te zadania to ogromne wydatkowanie energii. Rodzice muszą ‚napełniać zbiornik’ w ciągu dnia” – mówi Golomb. „Od codziennych stresorów po skumulowany lęk z ostatnich miesięcy – to dużo. Perspektywa pokoleniowa zdrowia psychicznego pokazuje: opieka nad własnym zdrowiem opiekunów promuje zdrowie dzieci”.

10. Nawiąż kontakt po długim dniu

Po pracy jesteś wykończony, ale dzieci pragną bliskości. „20 minut zabawy lub rozmowy z pełną uwagą robi ogromną różnicę” – wyjaśnia Golomb. „Dzieci często szukają uwagi negatywnymi zachowaniami. Czas na bliskość na początku może to zmniejszyć”.

Golomb dodaje: zapisywanie nowych rutyn pomaga dzieciom czuć się przygotowanymi i z kontroli. „Daj dzieciom głos w nowym harmonogramie. Pozwól im stworzyć coś, co jest dla nich ważne – 20 minut gry z mamą/tatą, specjalna przekąska. Jak dorośli, dzieci czują się dobrze, gdy mają ‚głos i wybór’.”