Jak zmotywować ucznia, który nie osiąga swoich możliwości

Jak zmotywować ucznia, który nie osiąga swoich możliwości

Dino siedzi na kanapie tak długo, że potrzebna będzie operacja, by go stąd wydobyć. Jest przekonany, że niezależnie od tego, ile zrobi prac domowych, ile się nauka, ile będzie uwagi na lekcji – nie dostanie dobrych ocen. Uważa, że to szczęście zdarza się tylko, gdy nauczyciel ma dobry humor.

Niestety, Dino nie jest już Twoim entuzjastycznym, nieustannie ciekawym przedszkolakiem. Teraz mieszka w Mieście Hormonów. W przeciwieństwie do przebarwień i piszczącego głosu, nierzeczywistość (underachievement) nie jest czymś, z czym wyrośnie. Nie wątpisz siebie, gdy po raz pierwszy zaczynasz się zastanawiać, czy Dino jest uczniem, który nie wykorzystuje swojego potencjału. Jeśli to robisz, to dlatego, że wykazuje pewne niepokojące sygnały.

Michele J. Sabino, ucząca angielskiego na kursach korekcyjnych na University of Houston Downtown, uważa, że „brak motywacji jest typowy dla dzieci, które naciskają przyciski i natychmiast otrzymują obrazy na ekranie”. Choć nie ma konsensusu co do przyczyn niskiej motywacji i nierzeczywistości, pewne czynniki i zachowania w połączeniu przyczyniają się do braku osiągnięć Dina.

Jeśli zbyt wiele czynników z poniższego pola opisuje życie Twojego ucznia szkoły średniej, lub te zachowania utrudniły się przez jeden okres oceniania, Twój „kanapowy” Dino prawdopodobnie celuje prosto w tor nierzeczywistości.

Objawy i przyczyny

Czynniki i zachowania powiązane z nierzeczywistością

Typowe zachowania
Ma krąg znajomych poza szkołą
Szuka towarzyszy o niskich osiągnięciach
Bagatelizuje wartość szkoły, nauczycieli i celów
Przyjmuje odchylone mody, manieryzmy, język i postawę
Ma niskie samoocenę
Ma opóźnienie w uczeniu się
Czuje, że ma niskie zdolności szkolne
Łatwo się nudzi lub rozprasza
Jest nadwrażliwy i krytyczny
Ma niską lub żadną motywację i wysiłek
Nie lubi pracy z książką ani wyzwań szkolnych
Nie lubi ustrukturyzowanych zajęć i ćwiczeń na czas
Zapomina, gubi podręczniki lub zadania
Źle organizuje czas i materiały
Ma słabe umiejętności samozarządzania
Styl uczenia się nie pasuje do stylu nauczania
Jest roztrząsający na lekcji
Ma słabe umiejętności testowe i nauki
Dostaje niskie lub niedostateczne oceny
Uważa, że dobre oceny to wynik szczęścia lub protekcjonizmu
Bierze mało udziału w dodatkowych zajęciach szkolnych

Czynniki szkolne
Morale populacji uczniowskiej jest niskie
Relacje nauczyciel-uczeń są gorsze lub nieskuteczne

Czynniki przyczyniające się

Czynniki przyczyniające się do niskich osiągnięć

Co przygniata Dina? Poniższe pomyszy rozwijają kluczowe elementy, które mogą napędzać cykl niskich osiągnięć. Każdy zawiera sugestie do wdrożenia, jeśli uważasz, że dotyczą Twojego ucznia szkoły średniej.

Przyczyny zdrowotne i rozwojowe

Z pewnością hulaące hormony dodają nastrojowości, drażliwości i złości do doświadczenia Dina na kanapie. Ale może to coś więcej. Sprawdź najpierw najbardziej oczywistą rzecz: stan fizyczny. Zbadaj, czy alergie pokarmowe lub środowiskowe, dysfunkcja integracji sensorycznej, zmiany hormonalne lub metabolizmu nie sprawiają, że jest mniej produktywny. Prowadź go do zaufanego specjalisty medycznego na pełną ocenę. Nie trać jednak cennego czasu na szukanie magicznego eliksiru. Nikt jeszcze nie nabutelkował motywacji.

Słaby wizerunek własny

Gdy wykluczymy lub kontrolujemy problemy zdrowotne, sprawdźmy środowisko szkolne. Może to problem z wizerunkiem własnym trzyma Dina w miejscu. Czy w szkole wydarzyło się coś nieprzyjemnego? Czy, niech żyje, wziął nie tę koszulkę? Uczniowie szkół średnich myślą i działają w trybie ciągłego porównywania, z precyzją, jaką rzadcy inni – może tylko badacze raka. Drąganie, drwienie i bullying to powszechna waluta, a nawet popularni i dobrze dostosowywani dzieci mogą cierpieć z tego powodu.

Poszukiwanie informacji u Dina to krytyczny pierwszy krok do zrozumienia braku motywacji. Znajdź subtelny, delikatny sposób na rozpoczęcie rozmowy. Użyj otwarcia w trzeciej osobie, bezkonfrontacyjnego: „Słyszałem, że niektórzy dzieci w Twojej szkole...”. Jeśli to nic nie da, spróbuj podejścia bezpośredniego: „Jestem gotowy porozmawiać w każdej chwili o tym, co dzieje się z Tobą w szkole”. Gdy to też zawiedzie, zwróć się do jego przyjaciela, który Ci wszystko opowiada. Jeśli razem ustalicie, że brak motywacji i niskie osiągnięcia mają podstawę w środowisku szkolnym, umów się na konferencję z doradcą szkolnym, ulubionym lub wychowawczym nauczycielem lub dyrektorem. Nie pozwól na drąganie, drwienie ani bullying ani minutę dłużej niż usłyszysz o nim.

Problemy rodzinne

Problemy oparte na rodzinie

Brak motywacji i niskie osiągnięcia mogą też wynikać z negatywnych lub stresujących dynamik rodzinnych. Czy w domu dzieje się coś stresującego lub nękającego? Czy ostatnio doszło do traumatycznego wydarzenia: śmierci, rozwodu, wyjazdu ze szkoły, którą kochał? To może negatywnie wpłynąć nawet na uczniów szkół średnich o wielkim wytrzymałości.

U ucznia szkoły średniej sprawy rodzinne nie muszą być drastyczne, by spowodować brak motywacji. Może to Twoje próby nadmuchania ego poprzez ciągłe chwalenie, gratulowanie, dziękowanie lub nagradzanie za coś, co wie, że powinien robić i tak. Żadna grupa wiekowa nie jest bardziej wrażliwa na nie na miejscu chlebstwo niż ultra-wrażliwi uczniowie szkół średnich. Oblężenie kanapy przez Dina może być reakcją na Twoje dobre intencje.

Czas połykać gadaninę. Bądź taktyczny, szczery i honestny co do jego nawyków. Dzieci cenią taki feedback i konsekwentnie go szukają u miłujących i zasobnych dorosłych. To ostatecznie przywraca wiarygodność Twoim słowom pochwały.

Jeśli jednak nie możesz zmienić swoich poddańczych sposobów, czas na tune-up dynamiki rodzinnej. Zacznij od kogoś, komu ufasz i kto da Ci szczery odpowiedź, czy Twoje nawyki mogą negatywnie wpływać na Dina. Jeśli powiedzą „Tak, oczywiście”, poproś o sugestie, jak poprawić interakcję, dialog i zachowanie.

Lub zwróć się do pediatry Dina, Twojego doradcy duchowego, doradcy szkolnego, innego rodzica. Rozważ terapię rodzinną z licencjonowanym pracownikiem socjalnym lub psychologiem. Zwróć uwagę: jeśli szukasz porady u specjalisty ds. zdrowia psychicznego, upewnij się, że ma głębokie doświadczenie z akademickim niedosiąganiem nastolatków. Bądź konkretny co do sytuacji. Im bardziej honestny jesteś o Dinie i dynamice rodzinnej, tym skuteczniejsza może być pomoc terapeuty.

Problemy w uczeniu się

Problemy z uczeniem się

Problemy z uczeniem się też mogą hamować osiągnięcia Dina. Dotrz do pierwotnych problemów, rozmawiając z nauczycielami szkoły średniej lub doradcą szkolnym. Może to trudny przedmiot, konkretne wyzwanie akademickie jak projekt długoterminowy, lub konflikt osobowości z nauczycielem, co sprawia, że Dino stoi w miejscu.

Jeśli Ty lub nauczyciel podejrzewacie opóźnienie w uczeniu się, prowadź go do diagnostyki edukacyjnej lub licencjonowanego psychologa na testy poznawcze i osiągnięć, zwłaszcza jeśli nigdy nie miał takiego lub ostatni był ponad dwa lata temu. Woodcock-Johnson Psychoeducational Battery to przykład takiego testu. Połączony z wywiadami rodzinnymi i indywidualnymi, daje kompleksowy obraz obecnych umiejętności akademickich i przetwarzania oraz wskazuje na przyszłą wydajność. Dowiedzenie się, na co Dino jest naprawdę zdolny, to ulga, jeśli wiercił dyrę w kanapie głową. Doradca zrobi też konkretne rekomendacje, by ruszyć go z miejsca. Pamiętaj: jeśli szkoła publiczna zgadza się na test psychoedukacyjny, nie kosztuje to nic. Skonsultuj się z doradcą szkoły średniej o uprawnieniach i wytycznych w Twoim dzielnicy.

Wrażliwość na nauczyciela

Wrażliwość na nauczyciela

Jeśli Dino nie osiąga swoich możliwości, może to dlatego, że jest uczniem wrażliwym na nauczyciela. Niektórzy dzieci dostają dobre oceny nawet jeśli nauczyciel ma jedno oko, pluje mówiąc i jeździ czerwonym wózkiem. Dla innych jest bezpośrednia korelacja między ich uczuciami do osoby przed tablicą a oceną z tego przedmiotu.

Choć u uczniów szkół średnich każdy nauczyciel będzie „jednookim potworem” w pewnym momencie, słuchaj uważnie natury uwag Dina. Jeśli słyszysz powtarzający się negatywny motyw przez tygodnie, lub wydaje się – nawet Tobie – że jest señalizowany lub karany niesprawiedliwie, umów się na spotkanie z tym nauczycielem i zabierz Dina. Siedząc twarzą w twarz, posłuchaj najpierw drugiej strony, a potem bądź otwarty o roli Dina w obecnej dynamice. Strategizujcie sposoby odświeżenia relacji. Umówcie się na kolejne spotkanie za dwa tygodnie i przeoceńcie postępy.

Okresowe zderzenia między nauczycielami a dziećmi mogą zahamować przepływ osiągnięć nawet jeśli dziecko nie jest typem wrażliwym na nauczyciela. Jeśli jesteś świadomy, lub Dino czyni Cię świadomym, że nietypowy konflikt osobowości przyczynia się do nierzeczywistości, umów się na konferencję, ale nie zabieraj Dina. Usiądź, spojrzyj nauczycielowi w oczy i powiedz najcichszym głosem: „Słuchaj, wiem, że masz problem z moim dzieckiem teraz. Czasami ja też mam z nim problem. Jak możemy to razem rozwiązać?”. To lepszy łamacz lodu niż jakikolwiek siekiera. Z uczciwością i otwartością spianając drogę, możecie wymieniać się kamrackimi historiami i strategizować sposoby odklejenia Dina od kanapy. Zyskałeś też ważnego sojusznika w szkole.

Wskazówki do ruszania nierzeczywistymi

Wskazówki do ruszania nierzeczywistymi

Niezależnie od tego, czy jesteś zaangażowany w zajęcia z Dinem w klasie, na boisku, czy obok niego na kanapie w salonie, stosowanie niektórych z poniższych pomysłów rozbudzi niemotywowanych uczniów szkół średnich do nauki znów:

  • Nie czekaj kolejną minutę, by działać. Jeśli pozwolisz na brak motywacji przez jeden okres oceniania, możesz postawić zakład, że jego oceny nie odzwierciedlą potencjału, gdy przyjdzie świadectwo. Ponieważ jesteś ważnym dorosłym w jego życiu, jesteś też potężnym agentem zmiany. Odwaga zmiany tego, co robisz i mówisz i jak instruujesz Dina w własnym domu, to pierwszy, krytyczny krok do pomocy Dinowi w znalezieniu i utrzymaniu najproduktywniejszego trybu uczenia się. Bądź miły, bądź honestny, ale bądź szefem.

  • Daj mu trochę twarzy. Osobista uwaga to szczerze schlebione, co nawet najbardziej sceptyczni uczniowie szkół średnich przyjmują jako komplement. Wycięj czas ze swojego harmonogramu i poświęć mu go, jeden na jeden. Rób to codziennie, zwłaszcza gdy cierpi na kanapie. Ale nie liz.

  • Zrób coś innego. By wstrzknąć go z doldrumów, zrób coś niecharakterystycznego, np. stoj na głowie. Albo jeśli nigdy nie robiłeś tego, usiądź obok niego na kanapie i zagraj razem w grę wideo lub obejrzyj jego ulubiony film krwawy. Skomentuj jego technikę gry lub analizę okrutnych intencji złodzieja. Nie nadmuchaj jego umiejętności; bądź na checie na komentarze, które dają naturalne przejście do podejrzanego punktu w jego życiu, i wtedy skocz na to. Jeśli możesz przenieść rozmowę do kuchni, by zrobić obiad, albo do auta po pizzę, złamałeś pęd tego dnia spirali w dół. To wersja dla szkół średnich tego, co robiłeś z ciastem, gdy miał dwa lata.

  • Użyj jednego sukcesu do zbudowania następnego. Gdy prokrastynuje przy czytaniu książki do referatu, przypomnij, że szybkie reflexy i dobra koordynacja oko-ręka, które wykazał grając w gry wideo, oznaczają, że musi mieć doskonałe umiejętności przewidywania przy czytaniu. Powiedz, że masz teraz czas na małą demonstrację.

  • Zaproś przyjaciela do nauki wspólnej. Jeśli Dino nie chce, byś wyjaśniał pracę domową lub pomagał mu nauka do testu, może pozwolić, by to zrobił przyjaciel. A jeśli to Twój ulubiony informator, koniecznie przełap aktualizację o sytuacji z drąganiem w szkole.

  • Zrób z domu coś w rodzaju klasy. Pokaż Dinowi, że jego problem to Twój problem, dając drugą szansę na dowodzenie się, gdy pierwsza próba to pudło lub klęska. Użyj jego błędów jako okna okazji, by nauczyć go czegoś nowego. A gdy w końcu go z kanapy na pracę domową, bądź dobrym detektywem ds. prac domowych.

Życie może być trudne, gdy jesteś dzieckiem, a większość dorosłych zgadza się, że miała szczęście, by przeżyć burzliwe lata nastolatków z tak małą liczbą blizn psychicznych. Byłoby niesprawiedliwością wobec Ciebie i Dina uproszczenie przyczyn i środków na brak motywacji. Ale zrób coś z tym i zrób na wszystkich frontach. Nie pozwól, by Twoja paraliż w radzeniu sobie z Dinem stało się przykładem do radzenia sobie z jego własnymi problemami. Czasami wystarczy kilka dobrze postawionych pchnięć, by na dobre odkleić dziecko jak Dino od kanapy.