Syndrom nowej mamy: Dlaczego nie porażasz się jako mama

Otrzymałam mnóstwo e-maili od kobiet mówiących, że czują się przytłoczone macierzyństwem. Nie w niebezpieczny sposób, tylko w ten „mama winy: całkowicie zajebałam i nie wiem, jak mam to wszystko ogarnąć” sposób.

Na to mówię: nie powinnaś

Pomyśl o tym: gdybyś urodziła dziecko tysiące, je nie setki lat temu, miałabyś matkę, wszystkie siostry (z których większość prawdopodobnie karmiła piersią), synowce i córki siostrzene, wszyscy opiekujący się Twoim dzieckiem. Pomagaliby z przygotowywaniem jedzenia, pokazywały, jak zarządzać, i upewnialiby się, że dziecko nie zostanie zjedzone przez niedźwiedzia. Nogi Twojego dziecka prawdopodobnie nie dotknęłyby ziemi, dopóki same nie byłyby w stanie nosić niemowlęcia.

Wtedy celem dziecka było darmowa siła roboczna na polach i ktoś, kto zadba o Twoje stare tyłki w przyszłości i nie o wiele więcej.

Co do pokoleń, które lubią mówić, że wychowały sześcioro dzieci same i zrobily to bez pralki? No, trochę. Pamiętaj, że wychowywanie dzieci było postrzegane dość inaczej nie tak dawno i możesz postawić malucha na przeddomu z psem na straży i nikt by nie mrugnął okiem (ja chodziłam boso do sklepu kupić papierosy dla ojca, gdy byłam dzieckiem). Jako matka, gotowałaś, sprzątałaś, ale nikt nie oczekiwał, byś robiła cokolwiek więcej niż trzymać dzieci syte i czyste.

Te dobre stare czasy

Moja babcia opowiadała historię o tym, jak zgubiła moją mamę w sklepie spożywczym w latach 40. XX w. Poszła do sklepu z mamą śpiącą w wózku, zaparkowała go na zewnątrz ze wszystkimi innymi śpiącymi niemowlakami (niech to zsiaknie), poszła robić zakupy, potem wróciła do domu, zapominając, że wzięła dziecko. Szybko zrozumiała błąd i wróciła i odzyskała mamę, która wciąż spała przed sklepem.

Nie było fiszek, nie było języka migowego (chyba że byłeś głuchy), nie było organicznych, wolniewych bento boxów – Twoja praca to po prostu przeprowadzić dziecko do dorosłości i liczyć, że nie stanie się idiota.

Nie oceniam, nie mówię, że jeden sposób jest lepszy, ale po prostu mówimy, że jesteśmy częścią pokolenia, które traktuje rodzicielstwo jako umiejętność. Jak prawdziwą umiejętność, która musi być opanowana i doskonalona i jeśli nie uda nam się to idealnie, myślimy, że nasi dzieci cierpią za to i to trudne gówno do utrzymania. Nie to, by inne pokolenia nie miało trudno lub nie uważało rodzicielstwa za ważne, ale po prostu nie było takiego poziomu scrutinii, który mógłby być polubiony, tweeterowany lub instagramowany naraz.

Jesteś w rowie, gdy masz niemowlaka

Dla nieszkolonego oka wydaje się dość proste i łatwe – karmisz je, kąpisz, podnosisz, gdy płacze – ale to więcej. To ruch ciągły z hojnym posypem winy i wątpliwości, i to pobiera swój tribut.

Poczucie, że musisz też pilnować dzienników dziecka, schudnięcia, upcyklowanych bodysów, odcisków palców, posiłków z instant pot, wywołań fotelików, wzorców snu, konsystencji kału, suplementów probiotycznych, pól elektromagnetycznych w domu i ekspozycji na ekrany, to jak próba robienia drutów na rollercoasterze – to kurwa trudne.

Żyjemy w czasach, gdy możemy googlać wszystko, dzielić się pomysłami i wystawiać dzieci na niesamowite okazje, ale każdy, kto sugeruje, że ma to ogarnięte, albo jest pijany albo kłamie (albo oboje), więc nie bądź zbyt twarda dla siebie.

Podstawy i dodatki

Twoja praca to zapewnić dziecku jedzenie, schronienie, wsparcie i miłość, i to nie musi być dostarczone wyłącznie przez Ciebie – czuć się swobodnie, by zlecić, bo przysłowie „cała wioska” nie wzięło się znikąd.

Zajęcia mama i ja, domowe ciastka laktacyjne i nauka kantonezy to wszystko dodatki, i jeśli możesz wrzucić je do miksy raz na jakiś czas, brawo.

Mam ok. 9000 rzeczy przypinanych na Pintereście i myślę, że zrobiłam cztery, co jest ok, bo to są dodatki powyżej standardu, a nie część mojej normy „wygłupuję się”.

To niesamowite i ekscytujący czas na posiadanie dziecka, ale zawsze pamiętaj, nikt nigdy nie zrobił tego tak jak teraz – jesteś pioneerami, którzy muszą się przebijać maczetą nowym terenem. Główkę do góry. Trzymaj się. I pamiętaj, robisz świetną robotę.

Nasze kolejne rekomendacje: Jak niemowlęta są jak ciasto

Syndrom nowej mamy: Dlaczego nie porażasz się jako mama

Previous:

Next: