• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Naprawdę, nie martw się o swoje „przyklejone” dziecko

Angielska mama stała się viralowa dzięki niesamowicie bliskiej i pozytywnej postawie do „przyklejonych” dzieci i tego, co nazywa „kontaktnymi drzemkami”.

Pewnie większość mam kiedyś znaleziała się uwięzioną pod śpiącym niemowlęciem. Na początku to cudowne, prawda? Maleńkie oddechy, różowe policzki, waga mięsistych nóżeczek. Rozpromienia się ciepłem w sercu.

Ale staje się trudniej, gdy Twoje ramiona są JEDYNYM miejscem, gdzie Twój aniołek chce być.

Stres „przyklejonego” dziecka jest wielowarstwowy.

Masz sens winy „powinnam robić co innego”, sparowane z toksycznym „psujesz dziecko” od przypadkowych ludzi, i oczywiście pytania „czy moje dziecko jest zepsute?” odbijające się w głowie.

Jeśli to Twoja codzienność, spędzasz ogromną część dnia czując się ŹLE.

Bloggerka Katherine Thornalley rzuciła niesamowicie pozytywne światło na bycie „ludzką kanapą”, sugerując, że może, TYLKO MOŻE, to delikatne przypomnienie dziecka, byśmy zwolnili trochę tempo.

W swoim teraz viralowym poście zastanawia się: „…a co jeśli, powiedzmy, CO JEŚLI to jest tak, JAK MA BYĆ? Dobra, wiemy, że ewolucyjnie dzieci są zaprojektowane, by chcieć być blisko matek, ale co jeśli to ma też działać na korzyść matki – by odpocząć? To ma służyć NASZEJ korzyści. Usiąść na chwilę, zapomnieć o wszystkim innym. Zachwycić się pięknem naszych dzieci i ODPOCZYĆ.”

Co za...? Oznacza to, że moje dziecko, które nie chce zrzucić mnie z rąk, nie jest zepsute, a ja nie psuję je, pozwalając spać na klatce piersiowej? Że to natura zmusza mnie do usiadania i po prostu BYCIA? Rozruch głowy.

To potężna zmiana perspektywy!

Zanim ewolucyjni biolodzy mnie zaatakują – rozumiem, to tylko zmęczona mama, która filozofuje, dlaczego jest uwięziona pod dzieckiem. Ale TO MI DAŁO SIŁĘ, a ponad 80 tys. udostępnień dowodzi, że nie jestem jedyna, która została głęboko poruszona.

Kończy swój post, wskazując na ogromne obciążenie, jakie położenie niesie dla naszych ciał, i jak mały odpoczynek to często to, co przepisuje lekarz (lub przyklejone dziecko) do pełnej regeneracji.

Jej słowa nie nauczą dziecko samouspokajania ani samodzielnego snu, ale jeśli w to uwierzyš – jej perspektywa jest potężna.

Więc odstaw się, Mamo. To przyklejone dziecko NAUČY SIĘ spać i istnieć bez Twojej fizycznej bliskości. A w międzyczasie? Ufaj, że to DOKŁADNIE TAK, JAK MA BYĆ.

Powiązane: 5 rzeczy, które dzieją się, gdy Twoje dziecko słabo śpi