• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Eksperci mówią, że dzieci spędzają za dużo czasu przed ekranami – ale rodzice odmawiają poczucia wstydu

To nie łatwy czas na bycie rodzicem. Od wiosny zeszłego roku wiele rodzin żongluje wyzwaniami nauki zdalnej, pracy z domu i powtarzających się okresów lockdownu. W rezultacie dzieci spędzają znacznie więcej czasu na ekranach. Nowy artykuł w The New York Times ostrzega, że eksperci są „zalarmowani” gwałtownym wzrostem czasu, jaki dzieci spędzają na elektronice, ale z zamkniętymi w domach rodzinami i pandemią wciąż szalejącą po całym kraju, wielu rodziców pyta: Co do diabła eksperci oczekują?

Artykuł NYT cytuje badania pokazujące, że czas ekranowy dzieci prawie podwoił się w 2020 roku. Badania też wskazują, że ilość czasu, jaki dzieci w USA spędzają na ekranach, wzrosła miesięcznie przez większość roku. Na przykład, NYT raportuje, że dzieci spędzały średnio 57 minut dziennie na YouTube w lutym 2020, ale do kwietnia ta liczba wzrosła do 97 minut.

„Prawie rok od początku pandemii koronawirusa, dzieci wpadają w w pełni cyfrowe życie”, cytuje fragment na koncie Twitter NYT. „Niektóre rodzice i naukowcy są zjednoczeni w niepokoju o potencjalne długoterminowe konsekwencje”.

Badacze obawiają się, że zbyt duże używanie ekranów może szkodzić rozwojowo dzieciom, ale nagłe panika nad ekranami sprawia, że wielu rodziców pyta, co dokładnie mają robić, by rozwiązać problem.

USA właśnie pobiły rekord hospitalizacji i zgonów z COVID-19 trzeci tydzień z rzędu. Kraj notuje prawie 143 000 nowych przypadków wirusa dziennie, i niejasne, kiedy ktokolwiek będzie mógł wrócić do pewnego podobieństwa „normalnego” życia. Dla wielu rodzin czas przed ekranem stał się codzienną koniecznością. Nauka zdalna to nie do negocjacji aktywność ekranowa, a dzieci też muszą używać ekranów, by socjalizować z przyjaciółmi, czytać, grać w gry lub robić inne rzeczy, które odciągają myśli od strasznej sytuacji, z jaką zmaga się większość kraju.

Biorąc pod uwagę tę nową rzeczywistość, rodzici są zdenerwowani, że badacze w ogóle zajmowali by się apokaliptycznym niepokojem o ekrany, gdy większość rodzin po prostu nie ma innych opcji.

„Nie chcę czytać Twojej gorącej opinii o dzieciach i ekranach w czasie raz w życiu pandemii”, pisze jedna mama na Twitterze. „Wszyscy robimy nasze g*dd*mn najlepsze. Nie dodam jakiegoś b*l*ciutkiego hańbienia rodzicielskiego opartego na strachu do mojej i tak nadmiernie długiej listy przetrwania teraz”.

Inni echaą te sentymenty. „Hańbienie rodziców za pozwalanie dzieciom na uprawianie czasu przed ekranem, gdy mieliśmy dzieci umierające na ten wirus, życi dzieci zostały zawalone, tracą bliskich i są przerażone, też”, pisze inny użytkownik Twittera. „Na wierzch zupełnie przeładowanych i wyczerpanych rodziców? Tak. Każdy, kto hańbi, musi zjeść brudną skarpetkę”.

Ktoś proponuje znalezienie aktywności rodzinnych bez ekranów, ale jak inny rodzic wskazuje, to po prostu niemożliwe dla większości ludzi teraz. „Jasne”, pisze. „Masz jakieś propozycje aktywności, które zabawią je cały dzień przez 365+ kolejnych dni, podczas gdy mąż i ja pracujemy na pełen etat bez opieki nad dziećmi?”

Nie chodzi o to, że rodzice nagle porzucili wszystkie swoje obawy o dzieci spędzające godziny dziennie gapących się w tabletę lub TV. Eksperci od lat mówią, że rodzice muszą ograniczać i monitorować czas, jaki dzieci spędzają na elektronice, i rodzice są dobrze świadomi problemu. Ale pandemia to sytuacja awaryjna. Rodzice są bez opieki nad dziećmi, a dzieci bez przyjaciół, nauczycieli, a nawet dziadków. Ostatnia rzecz, jakiej jakakolwiek mama lub tata potrzebuje, to bycie wstydzonym za to, jak radzą sobie, albo słyszeniem, że jakoś trwale szkodzą dziecku, bo muszą polegać na Netflixie więcej niż zwykle w środku globalnej katastrofy.

„Pozwoliłam mojemu dziecku być na telefonie w sposób, w jaki nigdy normalnie nie pozwalam, bo nie może widzieć swoich przyjaciół”, wyjaśnia rodzic na Twitterze. „To była deska ratunku. Kiedy ten koszmar zacznie ustępować, możemy porozmawiać o czasie ekranowym. Do tego czasu [nie] słucham rozpieszcaczów strachu i hańbiaczy rodziców. Pilnuj własnego ogrodu”.