Życie na czas dziecięcy
Dlaczego, mogę zapytać, jest tak przytłaczająco wykonywanie prostych, dwuminutowych zadań, gdy masz dziecko?
To trochę retoryczne, bo wszyscy wiemy dlaczego: wymagające uwagi dziecko w jednej ręce, niedospanie w drugiej, zostawia nas szukających swoich matek z krzykiem: „PATRZ MAMO, BEZ RĄK!”
Mimo że nasza córka Sophia ma dość dobre nawyki snu dla swojego wieku, mąż i ja wciąż zdecydowanie nie funkcjonujemy na pełnych obrotach z powodu przerwanego snu. Nie rozumiem, jak on może iść do pracy i faktycznie przyczyniać się do firmy, a jeszcze bardziej mnie dziwi matki, które wracają do pracy pełnoetatowo po ich krótkiej sześcio-tygodniowej urlopie macierzyńskim. Bo poważnie, nasze mózgi nie działają w pełni.
A co do listy zadań wypełnionych dwuminutowymi zadaniami, to każde z nich wydaje się trwać co najmniej godzinę. Niezrozumiałe, wiem, dla tych, którzy nie próbowali robić rzeczy, pilnując małego dziecka samemu, ale rozłożę to na czynniki. I tak, mogłabym zostawić Sophię do dłuższego płaczenia, ale naprawdę nie chcę tego słuchać, a uspokajanie jej, gdy jest narobiona, trwa dłużej.
Odpal stoper:
00:01:00 – Kładziesz dziecko w łóżeczku, by mieć obie ręce wolne. Uświadamiasz sobie, że bezpieczne zabawki do łóżeczka są w drugim pokoju.
00:02:00 – Zabierasz zabawki z drugiego pokoju. Widzisz pusty kubek z wodą i przypominasz sobie, że musisz pić więcej wody. Brak wody dla mamy = brak mleka dla dziecka, i nie chcemy iść tą drogą.
00:03:00 – Nalewasz wodę i cieszyś się krótką chwilą dla siebie. Pijesz wodę.
00:04:00 – Nosisz zabawki do dziecka. Uświadamiasz sobie, że nie byłaś w toalecie od co najmniej pięciu godzin, bo Twój mózg teraz blokuje te sygnały, mimo szaleństwa spożycia wody.
00:08:00 – Używasz toalety, wieszysz ręce o tym samym ręczniku, który wisi na tym haku od miesięcy, i przypominasz sobie, że musisz wyprać ręczniki i prześcieradła.
00:12:00 – Włączasz pralkę. PS, zapomniałaś o tym głupskim ręczniku.
00:13:00 – Zabierasz ręcznik i restartujesz pralkę. Zauważasz, że miska psa jest pusta.
00:14:00 – Dolujesz wodę psu. Dziecko zaczyna mamrotać.
00:16:00 – Próbujesz uspokoić dziecko. Rezygnujesz z zabawek, uświadamiasz sobie, że czas nakarmić dziecko piersią.
00:30:00 – Karmisz piersią. Dziecko zasypia przy piersi. Czy ryzykujesz obudzeniem dziecka, by polożyć je w łóżeczku, czy po prostu siedzisz tam, aż się obudzi?
00:33:00 – Próbujesz polożyć śpiące dziecko w łóżeczku. Sukces, dziecko WYŁĄCZONE!
00:40:00 – Sprawdzasz telefon. Zagubiasz się na Facebooku, zastanawiając się, kto do diabła pisze te algorytmy newsfeedu, bo ten sam syf jest cały dzień, a czasem post na górze feeda jest z wczoraj. Przypominasz sobie, że chciałaś coś zrobić.
00:41:00 – Zaczynasz dwuminutowe zadanie.
00:41:01 – Dziecko nie śpi już. Wymaga natychmiastowej uwagi, poza podawaniem saską.
00:45:00 – Przełączasz pieluchę. Dziecko jest znacznie szczęśliwsze. Kładziesz je z powrotem do łóżeczka.
00:46:00 – Obrączasz się, by wyjść z pokoju i wrócić do dwuminutowego zadania.
00:46:01 – Dziecko zaczyna kryzys. Czyż nie wiesz, że nie możesz wyjść z pola widzenia dziecka? Głupta Ty.
00:47:00 – Kładziesz dziecko w huśtawce w tym samym pokoju, w którym próbowałaś wykonać dwuminutowe zadanie.
00:47:01 – Dziecko decyduje, że nie powinnaś jeść _____ na kolację wczoraj, wypluwa na siebie i na huśtawkę. Próbujesz znaleźć czubek, który zwykle wisi na górze huśtawki – ktoś go przesunął.
00:48:00 – Znajdujesz czubek. Czyścisz dziecko. Wracasz do dwuminutowego zadania. Czekaj, które zadanie? Pamięć zawodzi przez brak snu i masowe próby multitaskingu.
00:49:00 – Sprawdzasz pisany plan zadań, by przypomnieć sobie, które zadanie chciałaś wykonać. Zauważasz, że lista zadań brakuje rzeczy.
00:51:00 – Aktualizujesz listę zadań o pięć dodatkowych zadań, które miałaś na myśli do zapisania. Patrząc na niekompletną listę, przypominasz sobie, że musisz też dodać rzeczy do listy zakupowej.
00:52:00 – Aktualizujesz listę zakupową. Przypominasz sobie, że zadanie, które próbowałaś wykonać, nie było na liście zadań w ogóle.
00:53:00 – Dziecko rzuca zabawki na podłogę. Podnosisz zabawki, by zachować zdrowy rozsądek i zapobiec mamrotaniu.
00:55:00 – Mówiąc o zakupach, kiedy ostatnio jadłaś? Chwytasz przekąskę z lodówki.
00:56:00 – Wracasz do dwuminutowego zadania. Brzęczyk pralki dzwoni.
00:57:00 – Przełączasz pranie z pralki do suszarki. Jeśli to zadanie zostanie odłożone, możesz znaleźć pralkę pełną pleśni za kilka dni przez zapomnienie.
00:58:00 – Wracasz do dwuminutowego zadania.
00:58:01 – Dziecko znowu rzuca zabawki na podłogę. Podnosisz zabawki, by zachować zdrowy rozsądek i zapobiec mamrotaniu.
01:01:00 – Kończysz dwuminutowe zadanie. Zajmuje to trzy minuty, bo jesteś wykończona i nie funkcjonujesz.
To nie jest skarga.
Po pierwsze, to ilustracja, dlaczego jestem tak, tak wdzięczna mojej mamie, moim teściowym i wszystkim naszym lokalnym „zastępczym babciom”, którzy pomagali nam w ciągu ostatnich kilku miesięcy, pilnując Sophii lub pomagając w inny sposób oszczędzający czas, np. przynosząc posiłki. Mówi się, że najcenniejszym darem, jaki możesz komuś dać, jest dar Twojego czasu, i teraz naprawdę to czuję.
Po drugie, dla tych, którzy chcieliby zwrócić uwagę, że zawsze mogłabym robić rzeczy, gdy Sophia śpi, to ilustracja dlaczego życie mamy to odmiana klasycznego problemu kurczaka i jajka:
Co jest pierwsze: drzemka na ładowanie, czy lista zadań?
Nasze kolejne rekomendacje:
10 złotych linijek macierzyństwa
Pomysły na tablicę z literami do ciąży i niemowląt
AAP chce zakazać chodzików dla niemowląt
Previous:Tabliczki „Nie przeszkadzać – śpię maluch” do drzwi (do druku za darmo)
Next:17 pytań, które zadasz sobie, gdy Twoje dziecko pierwszy raz przespie noc
-
W okresie dojrzewania jedzenie to paliwo do wzrostu i rozwoju. Możesz pomóc nastolatkowi rozwinąć zdrowe podejście do jedzenia w tych latach. Podstawy żywienia Z powodu zmian fizycznych w okresie dojrzewania, nastolatkowie mają większe zapotrzebowan -
1. UPRAWNIENIA ZAKUP NIE JEST WYMAGANY, ABY WZIĄĆ UDZIAŁ LUB WYGRAĆ. Loterię Care.com Care Rewards 2021 Survey Sweepstakes (dalej „Loterii”) mogą rozgrywać wyłącznie prawni rezydenci pięćdziesięciu (50) stanów USA oraz Dystryktu Columbia, którzy ukoń -
Kula śnieżna – samodzielne wykonanie Wiek: Przedszkole i starsze Czas: Godzina lub więcej Rodzaj zajęć: Plastyczne i ręczne Potrzebne materiały: Szkło słoik z pokrywką (upewnij się, że słoik jest na tyle duży, by zmieściły się w nim Twoje dłonie)
