Ssaki i cudowianki

Ssanie ssaka (pacifiera) uspokaja wiele dzieci. Jeśli zastanawiasz się nad jego użyciem, są rzeczy do rozważenia.

Decyzja o używaniu ssaka

Dowody wskazują, że dzieci używające ssaków mają mniejsze ryzyko zespołu nagłej śmierci niemowlęcia (SIDS), choć nie wiadomo dlaczego. Łatwiej im też się uspokajać.

Wady ssaka: potencjalne zakłócenie karmienia piersią, wyższe ryzyko skomleń, infekcji usznych i żołądkowych, wypadków i problemów stomatologicznych.

Kiedy wprowadzić ssaka

Teoria mówi, że wprowadzenie ssaka przed ustabilizowaniem karmienia piersią u noworodków może je zakłócić, bo dziecko potrzebuje innej techniki ssania. Jeśli decydujesz na ssaka, rozważ poczekanie, aż karmienie piersią będzie utarte, zazwyczaj ok. 4-6 tygodni. U starszych dzieci ssak nie zakłóca karmienia piersią.

Dzieci karmione butelką mogą mieć ssaka od urodzenia.

Jeśli dziecko ma dużo infekcji ucha, masz problemy z karmieniem piersią, bolesne sutki lub mleczaki, ssak może być winny.

Wszystkie dzieci są inne. Możesz skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub pielęgniarką dziecięcą.

Zacznij myśleć o odzwyczajaniu od ssaka ok. 12. miesiąca. Do 2-4 lat dzieci nie powinny używać ssaków, bo to wpływa na zęby.

Jak używać ssaka

By ssanie ssaka nie zakłócało karmienia, najlepiej oferować go tylko, gdy jesteś pewna, że dziecko nie jest głodne, np. po lub między karmieniami.

Oferuj ssak za każdym razem, gdy dziecko kładzie się spać. Ale nie zmuszaj do wzięcia go i nie wkładaj z powrotem do buzi, jeśli wypadnie podczas snu.

Zawsze miej pod ręką zapasy. Dziecko na pewno upuści ssaka gdzieś niezauważenie, by potem narzekać, gdy będzie potrzebny.

Czyszczenie ssaka

Czyść i sterylizuj ssaki dziecka codziennie i trzymaj w pojemniku, gdy nie są używane. Nigdy nie wkuwaj ssaka do ust (by „wyczyszczyć”) i nie nakładaj na niego jedzenia ani innych substancji (np. miodu).

Od ok. 6 miesięcy dziecko jest odporniejsze na infekcje. Wystarczy umyć ssak mydłem i wodą, zamiast sterylizować. Tylko wyciskaj płyn, który dostaje się do środka.

Zasady bezpieczeństwa ssaka

Bardzo ważne: regularnie sprawdzaj ssaka pod kątem zużycia lub degradacji, bo dziecko może zadławić się luźnymi kawałkami.

  • Wybieraj ssak zgodny z australijskim standardem AS 2432:2015.
  • Każde podawanie ssaka: mocno pociągnij grzbietek i pociągnij uchwyt i pierścień, by sprawdzić, czy nie ulegają pod ciśnieniem.
  • Sprawdzaj grzbietek pod kątem zużycia. Jeśli wygląda na zużyty lub uszkodzony – wyrzuć ssak.
  • Przechowuj ssaki z dala od bezpośredniego słońca, które sprawia, że guma lub silikon się zużywa.
  • Sterylizuj ssaki lub umywaj w gorącej wodzie z mydłem; potem płucz i susz na powietrzu.
  • Regularnie kupuj nowe ssaki – ciągłe użytkowanie i mycie osłabia je.
  • Nigdy nie przyczepiaj ssaka taśmą lub sznurkiem – mogą udusić dziecko.
  • Obserwuj dzieci, które same zdejmują ssaki – częściej próbują włożyć cały ssak do buzi, a nie tylko grzbietek.
  • Nigdy nie dawaj dzieciom imitujących błyszczących ssaków – mogą się na nie zadławić.
  • Unikaj ssaków, gdy dzieci ząbkują lub mają już zęby – gryzienie może pociąć grzbietek i spowodować zadławienie.

Samodzielne używanie ssaka

Od 8. miesiąca większość dzieci potrafi nauczyć się same wkładać ssak.

  1. Kładając dziecko do łóżka, połóż jego rączkę na ssaku, a potem prowadź do buzi.
  2. Każde razy, gdy wkładasz ssak z powrotem, połóż rączkę dziecka na ssaku, a potem prowadź do buzi.

Nauka samodzielnego wkładania ssaka może zająć 3-4 noce lub dłużej.

Alternatywą dla ssaka jest ssanie palca lub kciuka. To normalne i powszechne. Zaletą nad ssakami jest to, że dzieci łatwo znajdują własne palce, gdy ich potrzebują, ale nie możesz zakazać palców, gdy dziecko wyrośnie. Na szczęście większość dzieci rzuca ssanie palców sama.

Odstawianie ssaka

Gdy jesteś gotowa, by ograniczyć lub przerwać używanie ssaka, wybierz odpowiedni moment. Nie rób tego, gdy Ty lub dziecko jesteście zestresowani, albo gdy w życiu dziecka dzieją się inne zmiany.

Porozmawiaj z dzieckiem o oddaniu ssaka. Zacznij od ograniczenia momentów w ciągu dnia, gdy ma ssak. Np. tylko w aucie lub w łóżeczku. To da szansę na przyzwyczajenie do bycia bez niego.

Gdy dziecko przyzwyczai się do bycia bez ssaka, ustal czas i datę, a potem zabierz ssak. Uroczystość lub specjalna nagroda.

Liczy się na protesty. Możesz oferować kocyk lub pluszaka do przytulania. Ale staraj się nie wracać do dawania ssaka.

Pamiętaj: ssanie ssaka nigdy nie staje się nawykiem na całe życie. Wiele dzieci rzuca ssaka same.

Cudowianki i kciuki

Cudowianka (comforter) to przedmiot, którym dziecko ucisza się – kocyk, pluszak, kciuk. Jeśli zauważysz, że dziecko wybrało specjalny kocyk lub pluszak, możesz kupić drugi taki sam, by oba zużywały się równomiernie i można je zamieniać przy praniu.

Nie wszystkie dzieci mają cudowianki. Ale dla tych, które je mają, są bardzo ważne.

Ssanie kciuka lub palców to naturalne u niemowląt i małych dzieci. Większość rzuca to na 2-4 lata.

Previous:

Next: