Kontrolowane uspokajanie (controlled comforting)
Kontrolowane uspokajanie to strategia treningu snu pomagająca dzieciom nauczyć się samodzielnego uspokajania. Stosuje się przy trwałych problemach z zasypianiem i budzeniem się dzieci i maluchów w wieku 6 miesięcy – 2 lat.
Strategie treningu snu nie działają u wszystkich dzieci. Wielu rodziców i niektórzy specjaliści z nich nie korzystają.
Jeśli martwisz się o sen dziecka, skonsultuj się z lekarzem, pielęgniarką wczesnego dzieciństwa lub zadzwoń do Pregnancy, Birth and Baby: 1800 882 436.
Gdy dziecko płacze, to sygnał emocjonalnego lub fizycznego dyskomfortu. Musisz zapewnić dziecku, że jesteś dostępna emocjonalnie i fizycznie. To fundament bezpiecznego przywiązania rodzic-dziecko.
Pomoc dziecku w nauce samodzielnego uspokajania polega na regularnym sprawdzaniu, gdy próbuje zasnąć, i oferowaniu pewności i wsparcia w nauce tej umiejętności.
To nie to samo co „wycieranie płaczem” (extinction crying), zwane też „kontrolowanym płaczem” (controlled crying) – termin na zostawienie dziecka do „wypłakania się” do wyczerpania. Nie rób tego – to nieodpowiedniane w żadnym momencie.
Rozpocznij strategie treningu snu tylko, gdy:
- dziecko ma więcej niż 6 miesięcy
- dziecko jest zdrowe i nie wykazuje objawów zębania
- ustaliłaś prostą, uspokajającą wieczorną rutynę
- jesteś pewna, że dziecko dostaje dużo czasu, uwagi i czułości
- masz wsparcie partnera lub bliskiego członka rodziny
Pamiętaj, że trening snu może być emocjonalnie i fizycznie wyczerpujący dla obojga.
Przerwij strategie treningu snu, jeśli:
- dziecko zachoruje
- Ty lub dziecko czujecie się zestresowane tą metodą
- sytuacja nie poprawiła się w 2 tygodnie.
Poszukaj dalszego wsparcia u lekarza, pielęgniarki wczesnego dzieciństwa lub zadzwoń do Pregnancy, Birth and Baby: 1800 882 436.
Kroki pomagające dziecku w samodzielnym uspokajaniu
Upewnij się, że dziecko jest najedzone, ma czystą pieluszkę i dostało dużo przytulas i uwagi.
- Zadbaj o powtarzalną, uspokajającą wieczorną rutynę.
- Obserwuj znaki zmęczenia u dziecka.
- Pocałuj i przytul dziecko, powiedz dobranoc.
- Połóż dziecko w łóżeczku i przykryj.
- Popychaj lub gadaj do dziecka, aż ucichnie, lub przez ok. 1 minutę, a potem wyjdź z pokoju.
- Daj dziecku szansę zasnąć, ale bądź blisko, by obserwować zachowanie.
- Monitoruj reakcję dziecka, słuchając typu płaczu – ignoruj jękanie lub mruczenie.
- Jeśli dziecko zacznie płakać, zostaw je na ustalony czas (2-5 minut) przed powrotem. Nie jaśnij światła, minimalizuj kontakt wzrokowy.
- Po każdym interwale, jeśli dziecko wciąż płacze, wróć na chwilę: uspokaj słowami lub popychaj przez 1 minutę lub do ucichnięcia. Twoje ręce powinny być między słupkami łóżeczka, nie nad nim – dziecko by się spodziewało, że je podniesiesz.
- Unikaj podnoszenia dziecka, jeśli to możliwe. Jeśli dziecko jest zdenerwowane i nie uspokaja się, podnieś, uspokój i wyjdź z pokoju.
- Wracając krótko po każdym interwale, wzmocniasz przekonanie, że rozumiesz problem dziecka, jesteś blisko i pomagasz mu nauczyć się nowej umiejętności.
- Kontynuuj ten proces, aż dziecko zasypie.
Ten sam proces dotyczy drzemek dziennych i snu nocnego.
Często zadawane pytania
Jak długo to potrwa?
Może zająć od 3 do 14 dni, by dziecko nauczyło się samodzielnego uspokajania.
Czy czekać przed pokojem dziecka?
Nie. Musisz być tylko blisko. Często lepiej zająć się jakimś zadaniem, które Cię rozprzyja. Dwie minuty płaczu dziecka może wydawać się wiecznością.
Lepiej zacząć od drzemek dziennych czy nocnego snu?
Trening snu zazwyczaj skuteczniejszy w nocy. Spróbuj najpierw nocy, a drzemki dzienne pójdą w ślad.
Jeśli trening snu jest zbyt trudny, spróbuj dodać kilka kroków:
- Kołysaj dziecko na rękach prawie do zasypiania, a potem połóż w łóżeczku.
- Jeśli to zadziała po kilku dniach, zrób to samo przy kładzeniu, ale upewnij się, że dziecko jest w pełni czujne.
- Jeśli jesteś zbyt zmęczona, zdenerwowana lub zestresowana, by kontynuować, podnieś dziecko, uspokój i spróbuj później.
-
Różnice między dzieckiem zdolnym a uzdolnionym – kontynuum Ten arkusz pomoże Ci zobaczyć, gdzie Twoje dziecko może znaleźć się na skali od „zdolne” do prawdziwie „uzdolnione”. Warto wydrukować i zaznaczać talenty dziecka w każdym wierszu. Niezależnie -
Mimo że większość niemowląt nie zaczyna chwalić się uśmiechami z ząbkami przed 6. a 12. miesiącem życia, proces wyrzynania zębów – potocznie zwany zęciem – może rozpocząć się już w 2. miesiącu życia. Oprócz zaburzonego snu, zwiększonego gryzienia i -
Niektóre dzieci potrafią przyłączyć się same. Inne potrzebują delikatnej pomocy. Prawidłowe przyłączenie jest kluczem do udanego karmienia piersią. Obejrzyj ten film, by się nauczyć, lub przeczytaj nasz artykuł o sukcesie w przyłączaniu. Po
