• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Metoda snu bez płaczu (No-Cry Sleep Method)

W kwestii snu rodzice dzielą się na dwa obozy. Metoda „płacz do wyczerpania” (cry-it-out), zwana też metodą Ferbera po popularnym lekarzu popierającym, uczy, że dziecko może płakać do zasypiania, by nauczyć się niezależności i samouspokajania. Rodzice z drugiego obozu uważają, że cry-it-out może uszkodzić psychikę dziecka i jest zbędna. Dr William Sears i Elizabeth Pantley są wśród najgłośniejszych zwolenników snu bez płaczu.

Noworodki

Ważne, by pamiętać, że noworodki nie podlegają metodzie cry-it-out. Nawet najlepsi zwolennicy tej metody zgadzają się, że tak małe dzieci potrzebują wsparcia rodzica i płaczą zazwyczaj tylko, gdy czegoś potrzebują. Metody snu bez płaczu mają sugestie, których obaj rodzaje rodziców mogą użyć w tych pierwszych miesiącach życia. Zrozumienie potrzeb i zdolności dziecka w każdym etapie życia jest kluczowe. Nie niedoszacowuj ani nie przesadzaj ich zdolności.

Rodzicielstwo bliskie (Attachment Parenting)

Niektóre metody snu bez płaczu rozwinęły się w ramach attachment parenting i dlatego zawierają bardzo nastawione na dziecko podejście. Rodzice są główną siłą uspokajającą dla niemowląt, co stawia przed nimi wymagania, bywające trudne, ale zwolennicy uważają za konieczne. Wielu rodziców współsypia z niemowlakami dla najłatwiejszego dostępu w nocy, zwłaszcza tych karmionych piersią na wyczucie. Dla wielu rodziców stosujących attachment parenting, karmienie na wyczucie idzie w parze z snem bez płaczu. Dziecko kontroluje wzorce karmienia i snu, a zadanie rodziców to nauka sygnałów niemowlęcia i szacowanie potrzeb dziecka nad własnymi. Dążąc do potrzeb dziecka, unika się niepotrzebnego płaczu.

Rutyny

Zwolennicy snu bez płaczu Sears i Pantley widzą wartość w ustalaniu rutyny. To nie oznacza zmuszania dziecka do Twojego harmonogramu, ale ustalanie harmonogramu i rutyny, która najlepiej działa dla wszystkich. Gdy niemowlęta zamieniają się w maluchy, rutyna staje się praktycznie koniecznością. Rodzice powinni śledzić sygnały dzieci i obserwować pory dnia, gdy najbardziej wydają się potrzebować drzemki. Drzemkowanie powinno odbywać się w czasie, gdy najmniej prawdopodobne jest zakłócenie nocnego snu. W ciągu reszty dnia dzieci powinny być aktywne i dostawać odpowiednią odżywianie. Przygotuj do snu o tej samej porze każdego dnia, ustanawiając wzorzec. Ten wzorzec może być np. kąpiel, potem napój, bajka, na koniec zgaszenie światła. Gdy rutyna jest po raz pierwszy ustalana, nie oczekuj, by dzieci od razu się do niej dostosowały. Mogą być wychodzone przez pewien czas i mogą potrzebować, byś usiadł z nimi i zachęcił do relaksu. Maluchy dobrze reagują na kolysanki lub opowiadanie bajek w ciemności, co dodaje do ich relaksu. Z czasem skojarzą ciemność z puszczeniem i nauczą się relaksować w wyniku rutyny. Bądź pilny w rutynie i cierpliwy z efektami.

Problemy

Jednym z najczęstszych problemów, jakie rodzice napotkają po ustaleniu rutyny, są nocne obudzenia. Dzieci czasem budzą się w połowie nocy płacząc lub zdenerwowane. Może to mieć wiele przyczyn. Aby jak najlepiej tego uniknąć, nie dawaj im cukru przed snem, upewnij się, że używają nocnika przed kładzeniem, unikaj strasznych książek lub programów i trzymaj się rutyny codziennie. Jeśli dziecko obudzi się zdenerwowane, usiądź z nią i uspokój. Objec, uspokój, że jest bezpieczna. Nie traktuj jej tak, jakby była głupia, ale szanuj, że jest zdenerwowana, wyjaśniając, że wszystko będzie w porządku i że strach czy złość to normalne. Gdy się uspokoi, pozwól jej zasnąć tak, jak zwykle.