Potrzeba dwóch, by to zadziałało

Gdy moja mama weszła, siedziałam na krawędzi łóżka i płakałam: „Nie dam rady! To za trudne!”.

„Co jest za trudne?” – zapytała.

„Ca-la a-a-a całość” – wymamrotałam.

Moja córka miała dwa tygodnie, a ja byłem w stanie silnego emocjonalnego napięcia po trudnym porodzie, nalecie hormonów poporodowych i niedosypie. Nie była to tak naprawdę „całość”, co mnie złamało – to nauka karmienia piersią.

Przed porodzie mąż i ja przeczytaliśmy wszystko o tym, jakimi chcemy być rodzicami, a karmienie piersią było u mnie na pierwszym miejscu. Ale wydawało się, że jak bardzo bym się nie starała, po prostu nie potrafię tego zrozumieć, a córka nie przytywała zgodnie z oczekiwaniami. Bałam się, że ją zniszczę. (Jak powiedziałam, byłaem wykończona niedosypem.) Mimo niesamowitego wsparcia mąża i rodziny, czułam się porażką.

Przecież karmienie piersią ma być „naturalne”? Skoro kobiety to robią od dawna czasów, jaki jest mój problem? Wszyscy – od lekarza po przypadkowych przechodniów – dawali mi porady o położeniu soska, karmieniu, gdy dziecko nie jest przeprzesypane, różnych pozycjach… to trwało i trwało, aż chciałam krzyknąć:

„TAK, ROZUMIEM, CO MAM ROBIĆ. TYLKO NIE UMIEM!”

Okazało się, że karmienie piersią to umiejętność tak samo jak nauka jazdy samochodem. Różnica polega na tym, że przy karmieniu uczą się dwie osoby jednocześnie, na tym samym „sprzęcie” i nie mówią tym samym językiem. Wyobraź sobie naukę jazdy, gdy Ty trzymasz kierownicę, a ktoś inny pedały – i on mówi tylko po hiszpańsku. Dojeździsz, ale nie bez rys na bumperze (tak na przykład).

To, co pomogło mi skręcić w to doświadczeniu (wciąż używam metafory samochodu), to wizyta u laktaConsultantki, która spędziła ze mną czas, gdy próbowałam karmić. Zamiast ogólnych porad „warto spróbować”, zobaczyła moje problemy z bliska (bardzo bliska). Dała niesamowite wsparcie i wskazówki.

Kontynuowałam karmienie i w kolejnych tygodniach stało się łatwiejsze. Co zaczęło się jako negatywne doświadczenie, skończyło się pozytywnie i nie wahałam się karmić piersią ponownie, gdy urodził mi się syn. Ale to, co zostaje we mnie, to jak źle czułam się z siebie za to, że nie umiałam karmić piersią w momencie, gdy stałam się mamą.

Bycie rodzicem to naprawdę trudne. Wychowanie innego człowieka, by był zdrowy, szczęśliwy, samodzielny i użyteczny społeczeństwu to ogromne ciśnienie. W dobie inicjatyw „baby-friendly” dających doskonałe informacje o znaczeniu karmienia piersią, chciałabym więcej inicjatyw „parent-friendly”, dających wsparcie kobietom, które karmią piersią. „Naturalne” to nie to samo co „łatwe”.

Jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, szuka pomocy w karmieniu piersią, możesz skontaktować się z laktaConsultantką w okolicy lub zadzwonić do HealthLink BC Nursing Services (8-1-1). Możesz też znaleźć wsparcie w La Leche League, 1-800-La Leche (1-800-525-3243).

Previous:

Next: