Sporterkeuring: Waarom en Hoe?

Je weet al dat sporten helpt om fit te blijven en een leuke manier is om te socialiseren. Maar weet je ook waarom een sporterkeuring aan het begin van het seizoen zo belangrijk is?

Wat is een sporterkeuring?

In de sportgeneeskunde heet dit een pre-participatie lichamelijk onderzoek (PPL). Het onderzoek stelt vast of het veilig is om een bepaalde sport te beoefenen. De meeste staten in de VS verplichten kinderen en jongeren om een sporterkeuring te doen voordat ze een nieuw seizoen beginnen. Zelfs als het niet verplicht is, raden huisartsen het ten zeerste aan.

De keuring bestaat uit twee hoofdonderdelen: de anamnese (ziektegeschiedenis) en het lichamelijk onderzoek.

Anamnese (Ziektegeschiedenis)

Deze vragenlijst gaat over:

  • ernstige ziekten bij familieden
  • ziektes die je ooit had of nu hebt, zoals astma, diabetes of epilepsie
  • eerdere ziekenhuisopnames of operaties
  • allergies (bijv. insectenbeten)
  • eerdere blessures (hersenschudding, verstuikingen, breuken)
  • of je ooit in beslag bent gevallen, duizelig was, borstpijn had of moeite had met ademen tijdens inspanning
  • medicijnen die je gebruikt (ook vrij verkrijgbare, kruidenpreparaten en voorschriftmedicijnen)

De vragenlijst krijg je vaak mee naar huis. Laat je ouders helpen bij het invullen. Probeer zo nauwkeurig mogelijk te antwoorden; gok niet. Het patroon van ziekten in je familie kan wijzen op mogelijke risico's. Artsen vinden de anamnese het belangrijkst deel. Je antwoorden zullen je waarschijnlijk niet van het sporten weerhouden.

Lichamelijk Onderzoek

Tijdens het fysieke deel doet de dokter meestal het volgende:

  • lengte en gewicht noteren
  • bloeddruk en hartslag meten
  • gezichtsvermogen testen
  • hart, longen, buik, oren, neus en keel controleren
  • houding, gewrichten, kracht en flexibiliteit beoordelen

Hoewel het onderzoek grotendeels gelijk is voor jongens en meisjes, kunnen er na de puberteit verschillende vragen gesteld worden. Bij meisjes die intensief sporten, kan de arts vragen over de menstruatie en dieet om de female athlete triad (slecht voeding, onregelmatige menstruatie, zwakke botten) uit te sluiten.

De arts vraagt ook na naar gebruik van drugs, alcohol, dieetsupplementen, steroïden of andere prestatieverhogende middelen, want die kunnen de gezondheid beïnvloeden.

Aan het einde vult de arts een formulier in als alles oké is, of adviseert een vervolgonderzoek, extra tests of behandeling.

Waarom is een sporterkeuring belangrijk?

Een sporterkeuring kan gezondheidsproblemen opsporen die je sportbeoefening in de weg zitten. Bijvoorbeeld: als je vaak astmaanvallen hebt maar spits bent in het voetbal, kan de arts een andere inhalator voorschrijven of de dosering aanpassen zodat je gemakkelijker kunt ademen tijdens het rennen.

De arts kan ook trainingsadvies geven en tips om blessures te voorkomen, zoals specifieke rek- en versterkingsoefeningen. Daarnaast kan hij risicofactoren koppelen aan specifieke sporten. Zo word je een betere, sterker atleet.

Wanneer en waar moet ik een sporterkeuring laten doen?

Sommigen gaan naar hun huisarts, anderen krijgen de keuring op school. Op school loop je vaak langs verschillende 'stations' in de sportschool, elk bemand door een medisch professional.

Als school het aanbiedt, is dat handig. Toch is het goed om ook je eigen huisarts te raadplegen, want die kent jou en je gezondheidsgeschiedenis beter.

Als je staat een sporterkeuring verplicht, begin je meestal in de 7e klas. Zelfs zonder verplichting is het slim om ze te doen als je schoolsport beoefent. Als je vóór de 9e klas al competitief sport, begin er dan al eerder mee.

Eenmaal per jaar is meestal voldoende. Herstel je van een grote blessure (gebroken pols/enkel)? Laat je dan controleren voordat je weer begint met trainen.

Doe de keuring ongeveer 6 weken voor aanvang van het seizoen, zodat er tijd is voor eventueel vervolg. Je wilt niet de dag voor de eerste training ontdekken dat er nog iets behandeld moet worden.

Wat als er een probleem is?

Als je geen goedkeuring krijgt en naar een specialist moet, betekent dat niet dat je nooit meer kunt sporten. Een verwijzing kan juist je prestaties verbeteren. Bijvoorbeeld: kniepijn bij hardlopen kan door overtraining, slechte techniek, een oude blessure of slechte schoenen komen. Een orthopedist of sportarts kan helpen voordat het seizoen begint.

Het is heel onwaarschijnlijk dat je gediskwalificeerd wordt. Het doel is je veiligheid, niet je stoppen. Meestal vindt een specialist geen reden om je te weren.

Moet ik nog steeds een gewone check-up doen?

Ja. Een sporterkeuring is anders dan een standaard check-up. De sporterkeuring focust op je welzijn in relatie tot sport; het is beperkter maar specifieker op atletische kwesties. Een gewone check-up adressert je algehele welzijn, ook zaken die niet met sport te maken hebben. Je kunt beide typen in één afspraak combineren, maar reserveer dan meer tijd.

Zelfs als de sporterkeuring niets aanwijst, monitor jezelf tijdens het sporten. Vraag je ouders of coach om advies bij veranderingen (spierpijn, benauwdheid) of nieuwe medicatie. Net als profs hebben jonge atleten medische zorg nodig om hun best te presteren. Geef jezelf die voordelen door je sporterkeuring te laten doen.

  • 9 dingen die nannies wensen dat ouders zouden doen
    De kids doorgeven aan je nanny voor haar dienst kan voor jou als een snelle overgang lijken, maar het is een cruciaal moment dat de rest van je nannys dag kan beïnvloeden. Als je nanny een huis binnenkomt dat niet voorbereid is op haar aankomst, moet
  • 23 winterknutselideeën voor kinderen van alle leeftijden
    Er is nooit een slecht moment voor knutselen, maar de winter, meer dan elk ander seizoen, leent zich voor al dingen glitter, garen en lijmstift-gerelateerd - met name wanneer het om kinderen gaat. Niet alleen is knutselen tijdens de winter een bijzon
  • Moeders DIY-werkplekidee voor thuisonderwijs redt ouders en kinderen de geest
    Veel scholen schakelen deze herfst over op thuisonderwijs, maar die keuze heeft veel ouders gestrest achtergelaten. Het is niet makkelijk om een opstelling te bedenken die kinderen een rustige, privésfeer geeft om hun schoolwerk te doen, zeker als j