Bang om te eten
Bang om te eten
Het begint zo jong
Jonge kinderen zijn in oorlog met hun lichamen. Ze zijn bang voor voedsel. Voedsel maakt ze DIK! Kleuters vertellen hun moeders dat ze op dieet willen. Basisschoolkinderen tellen de vetgrammen in hun kantinevoedel. Zesjarigen worden gediagnosticeerd met anorexia.
Eetstoornissen waren ooit het domein van tieners en studente-vrouwen. Deze dagen zijn pretiers en jonge kinderen bijgekomen bij de rangen van geobsedeerden met hun lichaamsgrootte en -vorm. David Herzog, M.D., directeur van het Harvard Eating Disorders Center bij Massachusetts General Hospital zegt: "We zien meer kinderen onder de tien met eetstoornissen."
De zaden van toekomstige eetstoornissen kunnen op een zeer jonge leeftijd geplant worden. Specialisten in eetstoornissen waarschuwen ons dat de vierjarige die haar vette lichaam haat, gemakkelijk kan worden de negenjarige die dieet houdt en dan de elfjarige die lijdt aan anorexia. We leren kleine meisjes, en steeds meer kleine jongens, bang en geschamd te zijn voor alles behalve een dun lichaam.
Studies tonen alarmende trends
- Een studie van Swansea University onthulde dat meer dan een kwart van de kinderen tussen 5 en 7 jaar gewichtsverlies gewenst was; een op de zes dieette al.
- Een studie van Cincinnati Children's Hospital Medical Center onder 300 kinderen vond dat 29 procent van de jongens in groep 5 en 39 procent van de meisjes in groep 5 had gedieet. 60 procent van de meisjes in groep 8 en 31 procent van de jongens in groep 8 had geprobeerd af te vallen.
- 10 tot 15 jaar geleden toonden studies aan dat 80 procent van de meisjes op 14-jarige leeftijd begon met dieeten.
- Een recente studie onder Californische meisjes vond dat 80 procent van de negenjarige meisjes al had gedieet.
Waarom zo veel jonger?
Wat heeft ervoor gezorgd dat kinderen op jongere leeftijd dan eerdere generaties bang zijn om vet te worden?
Experts wijzen op de constante mediabombardement die dunheid gelijkstelt aan aantrekkelijkheid en de obsessie van ouders met hun eigen dieeten, sporten, gewicht, en uiterlijk. Kinderen horen hun ouders zich schaamteloos beklagen dat ze "binnenkort gewicht moeten verliezen", en dat ze "niet kunnen staan om zo vet te zijn."
Vroegtijdige waarschingssignalen
Hoe kun je zien of je kind bezig is te worden met haar/zijn gewicht en lichaamsvorm? Hier zijn enkele vroegtijdige waarschingssignalen:
- Constant praten over haar/zijn lichaam, meestal op een negatieve manier.
- Constant oversized, zware kleding dragen en nooit haar/zijn lichaam tonen.
- Zeer weinig eten en maaltijden overslaan.
- Consistent gewichtsverlies.
- Vaker, intensief sporten.
- Altijd vragen hoeveel vet er in voedsel zit.
- Vragen om alleen vetvrije, magere, of dieetproducten te kopen.
- Proberen te lijken op de ultradunne modellen in TV-reclames en tijdschriften.
Wat kunnen ouders doen?
Er zijn veel manieren waarop ouders hun kinderen kunnen helpen een gezonde relatie met voedsel en een positief beeld van hun lichaam te ontwikkelen en te behouden. Hier zijn enkele tips om die gezonde houdingen te bevorderen:
- Ben jij constant aan het dieten en/of bezig met je gewicht en dunheid? Zo ja, dan bevorder je misschien negatieve houdingen over voedsel en gewicht naar je kinderen. Werk aan je eigen gewichts- en uiterlijksproblemen.
- Kritiseer niet de lichamen van je kinderen. Zelfs een welgemeende "je bent een grote jongen maar je kunt wel een paar kilo afvallen," kan het zelfvertrouwen van een jong kind verwoesten.
- Praat niet voor je kinderen over je dieeten, je ontevredenheid over je lichaam, of de vetgehalte van voedsel.
- Voorraad een verscheidenheid aan gezonde, aantrekkelijke voedsel en snacks in huis. Wees niet bang om zoetigheden op te nemen.
- Vermijd het eten van veel "dieetproducten".
- Wis de opmerkingen van je kinderen over hun vet zijn niet weg.
- Toon empathie met hun zorgen, maar zet hun zorgen in perspectief.
- Zet je kinderen niet op beperkte dieetten, tenzij het een medische noodzaak is.
- Maak sporten een leuk gezinsbelang. Leg uit dat regelmatige, matige beweging hen fit en sterk maakt, niet dun.
- Beperk TV-tijd tot een paar favoriete programma's per week.
- Complimenteer je kinderen vaak op eigenschappen anders dan uiterlijk, zoals hun eerlijkheid, humor, en verbeelding.
Boeken:
Wasted: A Memoir of Anorexia and Bulimia door Marya Hornbacher
The Secret Language of Eating Disorders: The Revolutionary New Approach to Curing Anorexia and Bulimia door Peggy Claude-Pierre
The Best Little Girl in the World door Steven Levenkron (fictie voor jongvolwassenen)
Surviving an Eating Disorder: New Perspectives and Strategies for Family and Friends door Michele Siegel, Judith Brisman, Margor Weinshel
The Body Project: An Intimate History of American Girls door Joan Jacobs Brumberg (niet specifiek over eetstoornissen, maar een populair boek over de relatie die meisjes hebben met hun lichamen)
-
Post bevat affiliate linksIk herinner me dat ik zo op 32 weken zwanger was en alle gesprekken op het werk veranderd waren van Hoe voel je je? naar Is je ziekenhuistas al gepakt?.Je hebt eigenlijk niet veel nodig om een baby te krijgen. Heb je je vagi -
Mama, papa, bal — ongeacht wat babys eerste woord is, voor ouders en verzorgers voelt het alsof het een ticker-tape-parade (of tenminste een gezinsgelukkedans) waard is. Aan de andere kant, als een kind niet veel zegt — terwijl, zeg, een vriends baby -
Je komt vaak tabellen tegen met babyvoeding, hoeveel een baby op elk stadium moet eten, en wanneer je ze in het dieet van je kind moet introduceren. Het zou handig zijn als babyvoedingsproducten duidelijk en consistent gelabeld waren, zodat ouders sn
