• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat veroorzaakt eiwit in de urene tijdens de zwangerschap? En wat betekent het?

Als je urene op enig moment in je leven getest zou worden, zou er een bepaalde hoeveelheid eiwit in zitten - dat is normaal voor ons allemaal. In de zwangerschap neemt de hoeveelheid eiwit in de urene van nature toe, en in sommige gevallen neemt het zo toe dat je zorgverlener bezorgd kan zijn.

Het kan stressvol en zenuwachtig maken als je ontdekt dat je een zorgwekkende hoeveelheid eiwit in je urene hebt, of als je zorgverlener vervolgonderzoek moet doen om andere aan eiwit in de urene gerelateerde aandoeningen uit te sluiten.

We spraken experts om ons te helpen begrijpen wat het betekent als je eiwit in je urene hebt tijdens de zwangerschap, wanneer eiwit in de urene een probleem kan zijn, en hoe aandoeningen gerelateerd aan eiwit in de urene tijdens de zwangerschap behandeld worden.

Wat betekent eiwit in de urene?

Bij een niet-zwangere persoon zou een normale hoeveelheid eiwit in de urene ongeveer 150 mg/dag zijn. Maar als je zwanger bent, kan dat getal oplopen tot 300 mg/dag.

"Onze lichamen doorlopen diverse veranderingen tijdens de zwangerschap," zegt Jee Shim, MD, gynaecoloog bij Long Island Jewish Forest Hills Hospital in New York. "Een van de normale/verwachte veranderingen is verhoogde niveaus van eiwit in de urene."

Of je zorgverlener bezorgd zou zijn over de hoeveelheid eiwit tijdens de zwangerschap, hangt af van de hoeveelheid, zegt dr. Shim.

"Als de niveaus hoger zijn dan 300 mg/dag, is verdere evaluatie door je gynaecoloog nodig," legt ze uit. "Minder dan 300 mg/dag wordt als normaal beschouwd."

Het hangt ook af van waar je in je zwangerschap bent. Verhoogde niveaus van eiwit in de urene in vroege zwangerschap zijn misschien niet zoveel een zorg als hogere niveaus later in de zwangerschap.

"Voor het grootste deel wordt een kleine hoeveelheid eiwit in vroege zwangerschap (vóór 20 weken zwangerschap) als normaal beschouwd of kan het wijzen op een lichte infectie in je urene," zegt Amy Wetter, MD, gynaecoloog bij Northside Women's Specialists, onderdeel van Pediatrix Medical Group.

Vervolgonderzoek naar de oorzaak kan in dit geval geïndiceerd zijn, zegt dr. Wetter, maar het is doorgaans niet iets wat haar bezorgd maakt. Aan de andere kant is verhoogd eiwit in de urene na 20 weken meestal meer zorgwekkend.

"Als de patiënte meer dan 20 weken zwanger is, stijgt mijn verdacht op pre-eclampsie en de patiënte moet bloedafnames laten doen om haar trombocyten, nierfunctie en leverfunctie te evalueren, en ze moet ook 24 uur lang haar urene verzamelen om te zien hoeveel er in die tijd wordt uitgeplast," zegt dr. Wetter.

Oorzaken van eiwit in de urene tijdens de zwangerschap

Opnieuw, eiwit in de urene in de zwangerschap heeft verschillende oorzaken, afhankelijk van of je in vroege zwangerschap bent of later in de zwangerschap (meer dan 20 weken zwanger).

Vroege zwangerschap

Als je verhoogde niveaus van eiwit in je urene hebt in de eerste 20 weken van de zwangerschap, is een mogelijke oorzaak nierschade. "Eiwitniveaus in de urene kunnen stijgen als de nieren niet werken zoals ze horen, dus proteinurie kan een marker zijn voor niersiekte," legt Robyn Horsager-Boehrer, MD, hoofd van verloskunde en gynaecologie bij UT Southwestern Medical Center, uit.

Bepaalde aandoeningen kunnen je nieren belasten. "Soms hebben vrouwen onbekende onderliggende gezondheidsproblemen zoals hypertensie, diabetes, lupus of niersiekte, die significante hoeveelheden eiwit in de urene kunnen veroorzaken," zegt dr. Wetter.

Verhoogd eiwit in de urene tijdens vroege zwangerschap kan ook minder zorgenwekkende oorzaken hebben. Een lichte urineweginfectie of dehydratatie kan ook verhoogd eiwit in je urene veroorzaken, zegt dr. Wetter.

Na 20 weken

Na het midden van je zwangerschap is de hoofdbezorgdheid bij verhoogd eiwit in je urene dat het kan wijzen op pre-eclampsie, een ernstige aandoening in de zwangerschap die zowel jou als je baby in gevaar kan brengen voor complicaties.

"Na 20 weken zwangerschap moet eiwit in de urene geëvalueerd worden op de mogelijkheid van pre-eclampsie," zegt dr. Wetter. "Niet iedereen met proteinurie zal pre-eclampsie hebben of er zelfs ontwikkelen, maar deze aandoening is de belangrijkste om te diagnosticeren omdat het tot zeer ernstige gevolgen kan leiden voor zowel moeder als baby."

Het is belangrijk te begrijpen dat verhoogd eiwit in de urene na 20 weken niet op zich bewijs is dat je pre-eclampsie hebt. Volgens het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) moet verhoogde bloeddruk - metingen boven 140/90 mmHg ten minste tweemaal - aanwezig zijn om de diagnose pre-eclampsie te stellen.

Gekoppeld met hoge bloeddruk, het hebben van verhoogde niveaus van eiwit in je urene of ernstige pre-eclampsie-symptomen is wat een diagnose kan vormen.

Risico's van eiwit in de urene tijdens de zwangerschap

De risico's van eiwit in de urene tijdens de zwangerschap hangen af van wat de verhoogde niveaus veroorzaakt. Sommige oorzaken zijn minder ernstig dan andere, of makkelijker te behandelen en op te lossen.

De meeste oorzaken van eiwit in de urene in vroege zwangerschap hebben geen ernstige risico's. "Als eiwit in je urene wordt gevonden vóór 20 weken, is het minder waarschijnlijk een zorgwekkend symptom," zegt Maggie Bolton, CNM, ARNP, klinische directeur van Quilted Health. "Toch moet het geëvalueerd worden."

Verhoogd eiwit in de urene na 20 weken is waar er ernstige risico's voor jou of je baby kunnen zijn, vooral als het gekoppeld is met verhoogde bloeddruk en symptomen zoals wazig zien, zwelling en benauwdheid. In dit geval heb je misschien pre-eclampsie en moet je worden gemonitord en behandeld.

"Pre-eclampsie is een progressieve aandoening die veel lichaamssystemen kan beïnvloeden," beschrijft Bolton. "Het wordt veroorzaakt door de placenta en het vaatstelsel van de zwangere persoon en in de meeste gevallen lost het snel op na de bevalling. Je verloskundige zal je nauwlettend willen monitoren en kan zelfs inductie aanbevelen, afhankelijk van de ernst van de aandoening."

Symptomen van eiwit in de urene tijdens de zwangerschap

Behalve als je te maken hebt met een urineweginfectie, heb je meestal niet veel duidelijke symptomen als je eiwit in je urene hebt tijdens de zwangerschap. Echter, als je pre-eclampsie hebt, kun je wel duidelijke symptomen hebben, naast een verhoogde hoeveelheid eiwit in je urene.

Vroegtijdige tekenen van pre-eclampsie kunnen zijn: meer vocht vasthouden dan normaal, verhoogde bloeddruk, samen met eiwit in je urene. Je kunt snelle gewichtstoename merken samen met zwelling. Andere tekenen van pre-eclampsie kunnen progresseren tot hoofdpijn, wazig zien, maagpijn geconcentreerd aan je rechterkant, donkere vlekken in je gezichtsveld en benauwdheid.

Hoe eiwit in de urene wordt gedetecteerd

Je krijgt meestal een urinetest bij je eerste prenatale bezoek. Dit is meestal een "dipstick", waar je in een bekertje plassen, en je urene wordt geanalyseerd met teststroken die specifieke indicatoren kunnen detecteren.

Als je zorgverlener bezorgd is over je eiwitniveaus, of als je andere symptomen hebt, zoals symptomen van pre-eclampsie, kan een meer grondige urinetest worden gevraagd.

"Als je bloeddruk begint te stijgen of je zorgwekkende symptomen ontwikkelt (rechtsbovenin de buik, ernstige hoofdpijn die niet verdwijnt met medicijnen, of veranderingen in je gezichtsvermogen) in latere zwangerschap, zal je verloskundige aanbevelen je urene te testen op eiwit," zegt Bolton.

De "gouden standaard" voor het testen van urene in de zwangerschap is een "urine-eiwit-tot-creatinineratio", legt Bolton uit. Dit vereist een urinemonster dat naar het lab wordt gestuurd. Andere mogelijke testen zijn "albumine-tot-creatinineratio" en de "24-urine-verzameling" test.

Behandeling van eiwit in de urene tijdens de zwangerschap

Behandeling voor eiwit in de urene in de zwangerschap hangt af van wat de oorzaak is, en waar je in je zwangerschap bent.

In vroege zwangerschap wijst eiwit in de urene vaak op een urineweginfectie of ander nierprobleem. Meestal kan dit simpel worden behandeld.

"Als ik een patiënte heb met een kleine hoeveelheid eiwit in hun urene en die patiënte is verder gezond zonder chronische medische problemen, is mijn eerste stap hen te verzekeren, hen aan te moedigen om veel water te drinken als dehydratatie wordt vermoed, en daarna ook een urinecultuur te sturen om verder te evalueren," zegt dr. Wetter.

Als je andere aandoeningen hebt die eiwit in je urene veroorzaken, zoals hoge bloeddruk, diabetes of niersiekte, zul je een grondige anamnese en lichamelijk onderzoek nodig hebben, zegt dr. Wetter. Speciale aandacht moet besteed worden aan je gewicht, evenals je bloeddruk, zegt ze.

Als je later in je zwangerschap bent en het vaststaat dat je pre-eclampsie hebt, zul je prompt en grondig daarvoor behandeld moeten worden, zodat jouw gezondheid, evenals die van je baby, beschermd is.

Als je meer dan 37 weken zwanger bent en gediagnosticeerd wordt met pre-eclampsie, zullen inductie en bevalling van de baby waarschijnlijk worden aanbevolen. Als je minder dan 37 weken bent, zul je waarschijnlijk op bedrust gezet worden en kun je medicijnen zoals magnesiumsulfaat krijgen om aanvallen te voorkomen. De gezondheid van jou en je baby zal nauwlettend worden gemonitord tot je bevalt.

Eiwit in de urene in de zwangerschap voorkomen

De meeste gevallen van eiwit in de urene tijdens de zwangerschap kunnen niet worden voorkomen. Aandoeningen zoals pre-eclampsie zijn vaak erfelijke aandoeningen. Onderliggende aandoeningen die eiwit in de urene kunnen doen stijgen, zoals diabetes, lupus en hypertensie, kunnen ook genetisch zijn of complexe medische en auto-immuun oorzaken hebben.

Er is enige bewijs dat je je risico op het ontwikkelen van pre-eclampsie kunt verlagen door je bloedsuiker en bloeddruk te controleren, regelmatig te sporten, zout- en cafeïne-inname te verminderen, en ervoor te zorgen dat je voldoende slaap krijgt.

Er zijn aanwijzingen dat het dagelijks innemen van een baby-aspirine je risico op het ontwikkelen van pre-eclampsie met 15% kan verminderen. Je moet met je zorgverlener overleggen voordat je baby-aspirine begint te nemen.

Wanneer medische hulp zoeken

Als je vermoedt dat er iets niet klopt, is het belangrijk om eerder dan later met je zorgverlener te praten. "Er zijn veel signalen en symptomen om je bewust van te zijn als je eiwit in je urene hebt tijdens de zwangerschap," zegt dr. Wetter. "De meeste van deze signalen en symptomen zijn geassocieerd met pre-eclampsie, aangezien deze diagnose over het algemeen is waar we ons het meest zorgen over maken dat het ontstaat."

Teken van pre-eclampsie om op te letten zijn: verhoogde bloeddruk gemeten thuis of bij je zorgverlener, plotselinge gewichtstoename, zwelling in je ledematen of gezicht, misselijkheid of braken, gezichtsveranderingen, pijn in de rechter bovenbuik, en ernstige hoofdpijn.

"Veel patiënten hebben me verteld dat ze zich gewoon 'niet goed' voelden zonder een specifiek symptoom, daarom roep ik vrouwen op om naar hun lichaam te luisteren en als ze iets mis voelen, hun zorgverlener te bellen," adviseert dr. Wetter.

Een woord van Verywell

Als je de resultaten van een urinetest krijgt en je eiwitniveaus zijn verhoogd, is het begrijpelijk dat je je zorgen maakt. Eerst onthouden dat zwangere personen vaak hogere niveaus van eiwit in hun urene hebben en dat meestal alleen niveaus boven 300 mg/dag aanleiding geven tot zorg.

Als je niveaus verhoogd zijn na 20 weken, is de grootste zorg pre-eclampsie, maar verhoogde eiwitniveaus alleen betekenen niet dat je pre-eclampsie hebt. Het is belangrijk dat je in contact blijft met je zorgverlener, want zij zullen diagnostische testen willen uitvoeren om te begrijpen wat er aan de hand is.

Onthoud dat zelfs als je pre-eclampsie ontwikkelt, je medisch team hun plicht zal doen om het beste resultaat voor jou en je baby te garanderen.