• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat 'rainbow baby' betekent en waarom het voor veel ouders significant is

Voor gezinnen die de verwoestende slag van een miskraam of andere perinatale verlies hebben ervaren, zwanger worden of zelfs een kind verwelkomen, is niet altijd een reden om de proverbiaanse champagne te laten knallen. In werkelijkheid zijn zwangerschappen en geboortes die op een verlies volgen vaak verwarrend en angstaanjagend voor ouders. Toch zijn ze ook een symbool van hoop na turbulente tijden — vandaar de term 'rainbow baby'.

"Een rainbow baby verwijst naar het opvolgende kind na een perinatale verlies, miskraam of dode geboorte," legt Ruthie Arbit uit, een moeder- en kinderpsychotherapeut in Washington D.C. en directrice van Arbit Counseling. "Als een regenboog na een onweer, betekent de rainbow baby hoop, vernieuwing en een nieuwe start."

Hier is het verhaal achter de term "rainbow baby," vaak gebruikt in emoji's en hashtags en op body's gedrukt, samen met expert- en echte oudermeningen over de steeds populairder wordende term.

Wat betekent "rainbow baby"?

Volgens de ondersteuningsorganisatie Pregnancy After Loss Support (PALS), stamt de term rainbow baby uit een citaat van auteur Shannon L. Adler: "Na elke storm is er een regenboog." De metaforische storm is het perinatale verlies, wat een miskraam, extrauteriene of molaire zwangerschap, dode geboorte, neonatale overlijden of ander type verlies kan zijn; en de regenboog is het kind, dat op veel manieren een tastbare bode van hoop is voor gezinnen. Hoewel vaak geassocieerd met babies die geboren zijn via zwangerschap van de ouders die het verlies ervoeren, kan een rainbow baby ook een kind zijn dat geadopteerd is of via een draagmoeder geboren is na een verlies. (Sommige vrouwen op sociale media verwijzen naar een baby na twee opeenvolgende verliezen als een 'double rainbow baby'.)

Andere termen die ouders die verlies hebben ervaard kunnen gebruiken voor kinderen zijn "sunshine baby" en "pot of gold baby," volgens PALS. De eerste verwijst naar een kind dat voor het verlies kwam, wat een soort naiviteit betekent waar ouders nooit meer naar terug kunnen keren, en de laatste duidt op een kind dat na een rainbow baby komt — de pot goud aan het einde.

Dankzij de destigmatisering van zwangerschaps- en kindverlies, is de term rainbow baby alomtegenwoordig op sociale media (op het moment van schrijven heeft de hashtag #rainbowbaby 1,8 miljoen posts op Instagram — en dit sluit vergelijkbare hashtags als #rainbowbabyshower, etc. uit), maar de term gaat meer dan een decennium terug.

Wanneer begon de term "rainbow baby"?

In 2008 werd de term gebruikt in het boek van auteur Christie Brooks "Our Heartbreaking Choices: Forty-Six Women Share Their Stories of Interrupting a Much-Wanted Pregnancy." "Ik heb sindsdien nog een gezond kind gekregen (ja, een meisje)," schreef Brooks in haar essay, "Even the Darkest Cloud Has a Silver Lining." "Ze is mijn rainbow baby."

Hoe lang na een miskraam is een rainbow baby?

Hoewel populair op sociale media en in online communityforums, is de term rainbow baby geen officiële medische term, dus uiteindelijk is de beslissing wanneer — als überhaupt — om het te gebruiken volledig persoonlijk. Sommige vrouwen verwijzen naar hun ongeboren kind tijdens een zwangerschap na verlies als een rainbow baby, terwijl anderen, meer voorzichtig, het een 'rainbow zwangerschap' noemen.

Het is ook de moeite waard om te vermelden dat niet iedereen akkoord gaat met de term. Sommige vrouwen, ondanks dat ze gezonde babies na verlies hebben gekregen, onthouden zich van het gebruik van de frase, uit de overtuiging dat een regenboog een algemeen geluk en afsluiting impliceert die ze niet van harte voelen. De verdriet is nog steeds daar, zelfs als er vreugde is.

Welke complexe emoties omringen rainbow zwangerschappen en rainbow babies

Hoewel zwangerschappen en babies hoopvolle gebeurtenissen zijn na een verlies, zijn ze ook vaak vol angst en vrees. "Meeste gezinnen hebben complexe emoties geassocieerd met hun rainbow baby," zegt Arbit. "Ze blijven geplaagd door herinneringen aan hun eerdere verliezen en worstelen met intense angst en zorgen rond hun rainbow baby zwangerschap, bevalling of postpartumperiode."

Meghan A., een moeder van twee in Albany, New York, onthult dat na zwanger worden na een miskraam op 12 weken, ze nauwelijks kon slapen. "Ik was constant geplagd door angst," zegt ze. "Ikvreed elke controle omdat ik zeker was dat mijn arts me zou vertellen dat er iets mis was. Mijn man en ik hebben pas na de bevalling een naam uitgekozen."

Een andere moeder op sociale media onthulde dat, na zwanger worden na drie opeenvolgende verliezen, ze weigerde om voor haar baby te prepareren tot het derde trimester — en sindsdien bewaart ze de bonnetjes voor alles wat ze gekocht heeft omdat ze nog niet overtuigd is dat de spullen "ooit gebruikt zullen worden."

Naast angst is er ook verdriet en schuldgevoel. Arbit legt uit dat veel gezinnen beschrijven dat ze leven met een "gat" of leegte die nooit gevuld kan worden — zelfs niet na opeenvolgende zwangerschappen of geboorte. "Er kan enorme schuld zijn over deze gemengde emoties en schuld over waarom de rainbow baby overleefde en eerdere zwangerschappen niet," merkt ze op. "Bovendien vragen sommigen zich af of ze op en of andere manier schuld zijn aan het verlies."

Hoe je verlies eerbiedigt terwijl je nieuw leven viert

Hoewel de geboorte van een rainbow baby vreugdevol is en aanleiding geeft tot een zucht van verlichting, wist Arbit, dat dat niet betekent dat het de verdriet van wat ervoor happened wegwist. Het is belangrijk voor ouders om te onthouden dat, hoewel het vreemd kan zijn om dergelijke contradictorioe emoties te hebben, het volkomen OK is.

"Het is volledig normaal om op de ene dag feestelijk en op de volgende in paniek of verdriet te verkeren als je zwanger bent of geboort na een verlies," zegt Kristen Mosier, gediplomeerde huwelijk- en gezinstherapeut en eigenaar van Space for Systemic Healing in New York City, die merkt op dat praten met een therapeut ouders kan helpen hun conflicterende gevoelens te ordenen. "Sommigen voelen schuld om verdrietig of ambivalent te zijn over hun huidige zwangerschap of baby, maar het is belangrijk om te onthouden dat het ervaren van een verscheidenheid aan emoties helemaal niet ongebruikelijk is," zegt ze. "Ouders moeten alle gevoelens die opkomen eren en zich herinneren dat er geen tijdslimiet is op het rouwen om een verlies."