• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je ruzies tussen broers en zusters voorkomt dat uit de hand lopen

Net zoals je je ergt aan je partner voor het constant laten liggen van vieze sokken op de vloer, raken broers en zusters vaak geïrriteerd aan elkaar. Het enige verschil? Het laatste resulteert vaker in tranen, een schreeuwwedstrijd en misschien gegooide Lego's. (Niet te zeggen dat het constant lijkt te zijn.) Hoewel regelmatige ruzies tussen broers en zusters de zenuwen van ouders en verzorgers aantasten, is broer-zus-rivaliteit — concurrentie, jaloezie en ruzies tussen broers en/of zussen — onderdeel van het pakket als je meer dan één kind in een gezin hebt.

"Familiecohesie verkrijgen — met name als ouders meerdere kinderen hebben — is moeilijk en zwaar om diverse redenen," legt Ruthie Arbit uit, een moeder- en kinderpsychotherapeut in Washington D.C. en directrice van Arbit Counseling. "Terwijl elk kind probeert hun individualiteit te claimen, werken ouders hard om ervoor te zorgen dat elk gezinslid wat ze nodig hebben krijgt. Bovendien ontstaan nieuwe eisen naarmate kinderen groeien, dus je moet flexibel zijn, terwijl je realiseert dat dit een complex proces is met gegarandeerde hobbelsporen."

Makkelijk? Niet per se. Maar er zijn een aantal door experts ondersteunde manieren om de bickering minder frequent en de ruzies minder gehijpt te maken.

Waarom ruzien broers en zusters zoveel?

Volgens Arbit zijn er diverse factoren die bijdragen aan conflicten tussen broers en zusters. Hier zijn de meest voorkomende:

• Evolutie. "Vanaf een evolutionair perspectief ruzien broers en zusters om toegang tot bronnen," zegt ze. "Zien het speelgoed en voedsel of aandacht en ouders liefde."
• nabijheid. Arbit merkt op (en iedereen kan het bevestigen!) dat constant in de buurt zijn van dezelfde persoon, met wie je ruimte, speelgoed en activiteiten moet delen, onvermijdelijk leidt tot irritatie en ruzies.
• Concurrentie. "Onder broers en zusters is er vaak jaloezie en concurrentie om vaardigheden en prestaties," merkt ze op.
• Toegewezen rollen. "Veel gezinnen hebben specifieke rollen en niches die verschillende gezinsleden innemen binnen de familiedynamiek," zegt Arbit. "Betekent dat als een kind altijd de opstoker is en zich identificeert met die rol, die identiteit zichzelf voortzet."

Leeftijd is een andere factor, volgens Callie Christensen, schepper van het kinder sociaal-emotionele merk Slumberkins, en haar mede-oprichter in het merk, Kelly Oriard, die gezinstherapeut en schoolcounselor is. "Een van de grootste factoren van broer-zus-ruzies is hun ontwikkelingsstadium," zegt Oriard. "Kinderen leren nog vaardigheden van emotieregulatie, probleemoplossing, conflictoplossing en herstel. Dus als ze dag in dag uit met een broer of zus worstelen met moeilijke situaties, zijn er gebonden conflicten. Voor hen is het een leerproces."

Daarnaast, als het lijkt alsof je kinderen meer ruzien dan die van de buren, nou, dat kan wel. Volgens de Mayo Clinic kunnen variabelen zoals leeftijdsverschil tussen kinderen en geslacht meer broer-zus-ruzies veroorzaken. (Kinderen dichterbij in leeftijd en/of van hetzelfde geslacht kunnen meer ruzien.) Scheiding kan ook broer-zus-ruzies aanwakkeren, omdat kinderen zich gedwongen kunnen voelen om te concurreren om de aandacht van de ouder met wie ze wonen.

Is het normaal dat broers en zusters ruzien?

Hoewel frustrerend en ontstellend voor ouders en verzorgers, zijn ruzies tussen broers en zusters volledig normaal, volgens Ali Hamroff, gediplomeerde master maatschappelijk werker bij Liz Morrison Therapy. "Door langdurige periodes samen door te brengen, te vechten om de aandacht van papa en mama en verschillende personages, zullen broers en zusters bound te ruzien," legt ze uit. "Het gebeurt in elk gezin."

En het zilveren lint aan al die uren die je oogt naar de paracetamol? Broer-zus-conflicten kunnen langetermijnvoordelen voor kinderen hebben. "Met de juiste steun en aanmoediging van ouders en verzorgers, bieden conflicten tussen broers en zusters kansen voor sociaal leren en vaardigheidsopbouw," merkt Christensen op.

Volgens het Center for Parenting Education bieden broer-zus-conflicten kinderen ook de kans om te leren hoe ze:

• Omgaan met machtstrijd.
• Conflicten managen en verschillen oplossen.
• Assertief zijn en voor hun standpunt opkomen.
• Onderdelen en compromissen sluiten.

Wat te doen aan broers en zusters die ruzien

Een cacofonie van ruzie uit de speelkamer is een veelvoorkomende trigger voor ouders en verzorgers, en je kniejerkreactie mag zijn om in te grijpen om de situatie te ontwapenen — doe dat niet. Tenzij kinderen in een onveilige situatie zijn, raden experts unaniem af om erbij te bemoeien.

Hier is hoe je broer-zus-conflicten het beste kunt hanteren:

Moeilijk niet mee. "Zo moeilijk het is, ik moedig ouders aan om zo lang mogelijk uit de ruzie te blijven," zegt Hamroff. "Tenzij een van de kinderen in gevaar is, kijk of ze het zelf kunnen oplossen, want een van de hoofdredenen dat ruzie ontstaat is een gebrek aan begrip van conflictoplossing." Hamroff merkt op dat oneenigheden altijd zullen opduiken (en dat is OK!), dus leren hoe je ermee omgaat is belangrijk. "Uitvinden hoe je oneenigheden kunt aanpakken, oplossen en vooruitgaan is wat het meest ertoe doet," legt ze uit.

Kies geen partij. Op de momenten dat je wel ingrijpt, is het belangrijk geen partij te kiezen, want dat zal alleen brandolie op het vuur gieten. "Als je erbij gaat betrokken zijn, zeg zoiets als: 'Het maakt niet uit wie het begonnen heeft, jullie twee moeten een pauze nemen en terugkomen als jullie klaar zijn en het kunnen oplossen,'" zegt Arbit. "Dit stelt ouders in staat om de schuldspel te vermijden en geeft kinderen de kans om problemen op te lossen en dynamiek te managen zonder significante ouderbemoeienis."

Paniek niet. Het is niet altijd makkelijk, maar probeer kalm te blijven. "Als kinderen voelen hoe verontwaardigd, geïrriteerd of bezorgd je bent, zal dat alleen maar bijdragen aan de machtstrijd die al gaande is," merkt Hamroff op. "Spreek in een kalme, ondersteunende, onpartijdige toon, en probeer elk kind het perspectief van hun broer of zus te laten zien, wat ze op de lange termijn meer begripvol zal maken."

Waarom doen broers en zusters elkaaar pijn?

Als Hamroff wijst, wanneer broers en zusters elkaar fysiek pijn doen, is het tijd om in te grijpen. Dat gezegd, spring niet direct naar aannames dat het kind(eren) gewelddadig of instabiel is gewoon omdat dingen een fysieke wending nemen. Vaak zijn fysieke ruzies tussen broers en zusters het resultaat van nog niet de tools hebben voor emotieregulatie.

"Het is heel gewoon voor jonge kinderen om fysiek agressief te worden wanneer ze emotioneel gedysreguleerd zijn," legt Oriard uit. "Naarmate ze ouder worden en vaardigheden opbouwen om boosheid te managen, wordt dit minder gemeen." Oriard voegt toe dat wanneer kinderen fysiek worden tijdens conflict, het belangrijk is voor ouders om te onthouden dat er niets "mis" is met hen of hun kind. "Het is meestal een kwestie van emotieregulatie en het nodig hebben van vaardigheden om emoties in hun lichaam te managen. Echter, ouders moeten altijd een sterke leidende rol nemen om geweld te stoppen wanneer het gebeurt om iedereen veilig te houden."

Hoe voorkom je broer-zus-ruzies?

Helaas is er niets wat ouders of verzorgers kunnen doen om broer-zus-ruzies volledig te voorkomen, maar er zijn actievolle stappen die aan de voorkant genomen kunnen worden die ze minder frequent kunnen maken.

Schaaf één-op-één-tijd uit. "Zorg ervoor dat er kansen zijn voor het hele gezin om samen te zijn, maar ook dat er aangewezen alleen tijd is om elk gezinslid hun unieke interesses te laten najagen," zegt Arbit. "Bovendien, wanneer een ouder een kind looft of corrigeert, moeten ouders erg bewust zijn van wie er in de kamer is en hoe de andere broer of zus reageert. Als mogelijk, probeer je complimenten te balanceren, zodat als je het ene kind looft, je ook het andere kind loopt of opmerkt."

Arbit adviseert ook een algemene "open deur beleid" voor één-op-één-tijd. "Kinderen worstelen met jaloezie over hoeveel aandacht een andere broer of zus krijgt, dus het is belangrijk om hen te laten weten dat je er altijd bent," zegt ze. "Zeg: 'Als je ooit extra alleen tijd met mam nodig hebt, laat het me weten en we regelen het.' Dit moedigt kinderen aan om hun behoeften te identificeren, voor zichzelf op te komen en hun behoeffen door de ouder vervuld te krijgen."

Let op. "Luister en hoor de behoeften van het kind, zodat je kunt uitzoeken of er een onderliggend probleem is voor de ruzies," zegt Hamroff. "Is er iets anders waar ze om vragen? Check in met kinderen om te zien of er iets anders ze stoort? Soms komen frustratie en boosheid naar buiten toen de kind zich eigenlijk ongelukkig voelt over iets ongerelateerds."

Creëer een "team". Hamroff adviseert om kinderen kansen te bieden om samen te werken om een teammentaliteit te creëren. "Geef ze een klus die ze samen kunnen voltooien," zegt ze. "Broers en zusters die samenwerken in plaats van tegen elkaar zullen organisch beter samenwerken. In plaats van te proberen de ander te verslaan, werken ze nu naar soortgelijke doelen."

Leer een scala aan gevoelens. "Leer kinderen emotionele expressie verder dan gelukkig en verdrietig," zegt Hamroff. "Soms hebben kinderen niet het vocabulaire om uit te drukken hoe ze zich voelen, dus als resultaat grepen ze naar slaan en schreeuwen. Model voor kinderen door te zeggen: 'Ik voel me boos want Tommy heeft mijn iPad gestolen.'"

Stel routines en huishoudregels in. "Dit creëert verwachtingen in het huis en meer structuur," zegt Hamroff. "Als de kinderen weten wat van hen verwacht wordt, is het minder waarschijnlijk dat ze in ruzie zullen geraken." Bijvoorbeeld, Hamroff legt uit dat bij kijken naar TV, het ene kind kiest wat van 17:00-17:30 en het andere van 17:30-18:00.

Creëer een rusthoekje. Volgens Hamroff is dit waar de kinderen naartoe kunnen gaan als ze voelen dat hun lichaam uit controle raakt, hebben geschreeuwd of iemand in het huis geslagen of als ze zo ongelukkig zijn dat ze moeite hebben hun emoties te managen.

Model goed gedrag. Het is veel druk, maar uiteindelijk, als ouders of vaste verzorgers, ben jij het grootste rolmodel van het kind. "Alles wat je overdag doet, kijken ze naar," zegt Hamroff. "Als je begint te schreeuwen als je boos of gefrustreerd raakt, dan leren ze hetzelfde. Het is jouw taak en verantwoordelijkheid om voor ze te modelleren hoe je je emoties managt, hoe je conflict oplost en hoe je je excuses aanbiedt voor het pijn doen van andermans gevoelens."

Erken het goede. Ten slotte, wees er zeker van dat je de gelukkige en positieve momenten met kinderen erkent, zegt Hamroff. Als je de momenten looft dat kinderen goed samenwerken, bevorder je positiviteit.