• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Waarom sommige meisjes 'jongenskleding' dragen - en waarom ouders zich geen zorgen hoeven te maken

Toen velen van ons volwassenen opgroeiden, stelde de maatschappij strengere verwachtingen rond genderrollen, van hoe we 'moesten' gedragen en kleden tot welke carrièrepaden 'gepast' waren.

In de loop van de tijd, zelfs als veel van deze zogenaamde 'normen' zijn vervaagd, kunnen ouders zich nog bezorgd voelen als hun dochter 'als een jongen' kleedt of vice versa. Maar er is geen regelboek, zeggen experts, en het is normaal en gezond voor kinderen om te experimenteren met zelfuitdrukking.

"Een belangrijk punt om hier te maken is dat alle kleding voor alle mensen is, inclusief gender en bij de geboorte toegewezen geslacht," zegt Samantha Pflum, klinisch kinderpsycholoog bij UNC Chapel Hill School of Medicine. "We ontvangen vaak externe sociale en culturele aanwijzingen die ons aanmoedigen om 'jongenskleding' van 'meisjeskleding' te scheiden, maar dit is een beperkt en binair perspectief dat onze creativiteit en flexibiliteit in zelfuitdrukking kan onderdrukken," legt ze uit.

Wat is het verschil: genderidentiteit vs. genderexpressie?

Eerst een korte uitleg: wanneer Pflum 'bij de geboorte toegewezen geslacht' zegt, duidt dit aan hoe iemand als baby geïdentificeerd wordt op basis van fysieke kenmerken. Echter, naarmate deze persoon rijpt, kan ze intern een ander gender identificeren. En hoe ze zich naar buiten toe uiten is een apart deel van hun identiteit.

"Genderexpressie is de term die we gebruiken om te beschrijven hoe iemand zich uitexprimeert op een manier die past bij onze culturele normen van gender," zegt Juanita Hodax, kinderendocrinoloog en co-directeur van Seattle Children's Gender Clinic. "We denken vaak aan 'jongenskleding' of 'meisjeskapsels' - het vereenvoudigt het, maar genderexpressie kan zijn hoe iemand kiest zich uit te drukken in die context."

Genderidentiteit, aan de andere kant, is hoe iemand zich intern identificeert, zoals man, vrouw of non-binair. Hun genderexpressie kan duidelijk lijnen met hun genderidentiteit, maar het hoeft niet.

Deze populaire Gender Eenhoorn grafiek van Trans Student Educational Resources biedt een handige manier om deze distincte aspecten van gender te visualiseren.

Wanneer kinderen beginnen gender verschillen te zien

Kinderen leren deze concepten jonger dan je misschien denkt. Hodax zegt dat rond leeftijd 3 of 4, de meeste kinderen beginnen te begrijpen dat jongens en meisjes lichamelijk verschillend zijn. Ze wijzen verschillende genders in boeken of speelgoed aan, en ze kunnen zelfs uiten dat ze zich meer als een jongen of meisje voelen, legt ze uit.

Zodra kinderen formeel schoolgaan, ontwikkelen ze vaak sterkere voorkeuren voor soorten kleding of zelfuitdrukking, voegt Pflum toe. "Op of na leeftijd 5 zien we kinderen vaak beginnen meer begrip te ontwikkelen van gender, inclusief manieren waarop genderidentiteit en expressie vloeibaar en flexibel zijn," voegt ze toe.

Het is belangrijk om te weten dat al deze concepten gescheiden zijn van seksuele geaardheid, of wie je emotioneel of fysiek aantrekt. Hoewel kledingkeuzes daar door beïnvloed kunnen worden - bijvoorbeeld, er is een stereotype van lesbiennes die meer mannelijk kleeden - is dat meestal niet aan de orde voor jonge kinderen, legt Hodax uit. Ze zegt dat kinderen vaak pas veel later aanspreking ervaren, wel nadat ze een gevoel van genderidentiteit hebben ontwikkeld.

Waarom verkennen natuurlijk en gezond is

Het is nuttig om te onthouden dat jonge kinderen de gender normen van de maatschappij nog niet hebben geïnternaliseerd. "Voor jongere kinderen is het heel gebruikelijk om verschillende genderexpressies te verkennen," zegt Hodax. "Veel kinderen doen dit tijdens aankleedspel of doe-als-of spel. Het kan betekenen dat ze hun genderidentiteit ook verkennen, maar vaak verkennen ze gewoon expressie en kijken hoe deze verschillende dingen voelen."

Pflum spoedt ouders aan te begrijpen dat wat sommigen 'meisjes in jongenskleding' noemen, niet pathologisch is, maar een normale vorm van zelfuitdrukking. "Kinderen zijn vaak ongelooflijk creatief en leuk met hun kleding en andere vormen van zelfuitdrukking," zegt Pflum.

Ze voegt toe dat kinderen die zich op een bepaalde manier kleden, boodschappen kunnen communiceren die niet gerelateerd zijn aan gender - bijvoorbeeld, ze houden misschien gewoon van de kleuren, texturen of het ontwerp.

Waarom je geen aannames kunt maken op basis van kledingkeuzes van een kind

Verkennen met kleding of stijl kan wel of niet een aantal dingen betekenen, zegt Pflum.

Als een kind alleen specifieke kleding draagt tijdens speeltijd of bepaalde tijden, zegt Hodax, kan dat iets anders betekenen dan iemand die die genderexpressie de hele tijd wil of een meer permanente verandering wil zoals een haarverandering.

Als iemand die bij de geboorte als vrouw is toegewezen (AFAB) zich kleedt in stereotyper mannelijke kleding, legt Hodax uit, "kan het gewoon zijn hoe ze zich uiten, maar dat betekent niet per se dat het ook overeenkomt met wat hun genderidentiteit is." Met andere woorden, alleen omdat ze zich kleedt op een manier die meer als een jongen wordt ervaren, betekent niet dat ze zich als jongen identificeert.

"AFAB kinderen die zich op 'mannelijke' manieren kleden, kunnen opgroeien tot identiteit als transgender, gender non-binair of queer, maar dit is niet iets dat afgeleid kan worden uit kleding alleen," merkt Pflum op.

Voor sommige kinderen kan het echter uiteindelijk diepere genderidentiteitsverkennning aanduiden. "Wanneer kinderen een genderidentiteit uiten die anders is dan hun bij de geboorte toegewezen geslacht, kijken we vaak of ze volhardend, consistent en persistent in deze expressie zijn," zegt Pflum. Dit kan duidelijk zijn als een kind constant praat over zich ongemakkelijk of angstig voelen door het uiterlijk van hun lichaam of hoe hun gender door anderen wordt waargenomen, voegt ze toe.

Het kan ook betekenen, voor sommige mensen, dat ze hun genderidentiteit bevragen. Het is zeer persoonlijk, dus het is cruciaal om geen aannames te maken.

Waarom oudersteun cruciaal is

Als ouder is je taak simpel: steun je kind terwijl ze alle aspecten van hun identiteit verkennen. "We weten dat steun van ouders en gezinnen zo'n groot verschil kan maken in de gezondheid en het welzijn van kinderen," zegt Hodax.

"Bijvoorbeeld, onze kinderen laten kiezen welke kleding ze comfortabel maakt, of dat nu kleding is die we associëren met jongens of meisjes - het is gewoon kleding." Hodax stelt voor in plaats van uit te wijzen dat kleding voor een ander gender is, te focussen op wat kinderen gelukkig en meest zichzelf maakt.

Pflum zegt dat het ook cruciaal is dat ouders vermijden om kinderen te dwingen kleding te dragen die niet comfortabel of authentiek aan hen voelt. Bijvoorbeeld, zegt ze, een meisje gedwongen een jurk te dragen tegen haar wil kan ongemak, verdriet en frustratie uiten.

"Kinderen zijn zoveel meer dan hun kleding - ze zijn slim, perceptief, creatief en vriendelijk," zegt Pflum. "Misschien stelt het in staat maken van dit kind om haar eigen kleding voor een evenement te kiezen haar persoonlijkheid nog meer laten stralen!"

Houd communicatielijnen open

Terwijl je kind verkent, wees niet bang erover te praten. "Ik moedig ouders altijd aan om een open dialoog te voeren met hun kinderen om te leren over alle verschillende manieren waarop ze zich uiten, inclusief kleding, haar, interesses en spraak," zegt Pflum.

Hodax zegt dat dit ook je kind kan helpen te communiceren. "Veel keer worstelen kinderen om de woorden te vinden om te beschrijven waarom ze dingen kiezen, en een ouder weet niet of het kind gewoon bepaalde dingen van de kleding vindt leuk of omdat ze hun genderidentiteit verkennen," legt ze uit. "Door te vragen en er op een ondersteunende manier over te praten, kan het gesprek openen en de ruimte geven aan het kind om over hun gedachteproces te praten." Bijvoorbeeld, zegt ze: "Ja, natuurlijk, je kunt dit outfit aan. Kun je me vertellen waarom je deze leuk vindt in plaats van je andere outfits?"

Als het duidelijk wordt dat je kind niet alleen verkent of genderexpressie oefent, en ze worstelen met genderidentiteit of seksuele geaardheid, is jouw steun cruciaal - en kan levensreddend zijn. Volgens The Trevor Project zijn LGBTQ+ jongeren 40% minder geneigd tot zelfmoordpogingen als ze tenminste één accepterende volwassene in hun leven hebben.

Hodax moedigt bezorgde ouders aan om contact op te nemen met hun kinderarts of huisarts. Ze kunnen counseling voorstellen, of als de kind puberteit bereikt heeft en worstelt met genderidentiteit, een genderkliniek als de hare bezoeken.

Ongeacht wat de kledingkeuzes van je kind drijft, zeggen experts dat de beste zet als ouder is om te proberen de gender normen van de maatschappij te onleren en de uniekheid van je kind te steunen. Volgens Pflum, "Ruimte maken voor kinderen om zich uit te drukken door kleding, naam, voornaamwoorden en manieren kan communiceren dat al hun identiteiten welkom en geaccepteerd zijn."