Kunnen anti-epileptica tijdens zwangerschap leiden tot leerstoornissen?

Vraag Mijn zoon is in groep 5 en negen jaar oud. Hij heeft moeite met rekenen, is altijd minstens een jaar achter in lezen, en hij blijft moeite hebben met het volgen van tekstproblemen. Zijn lerares zegt dat hij op sommige dagen heel goed presteert, maar de dag erop lijkt hij niets meer te onthouden van wat hij de dag daarvoor geleerd heeft.

Ik ben 37 en heb een aanvalsstoornis. Ik heb het sinds mijn 18e. Terwijl ik zwanger was met mijn zoon, nam ik Dilantin en Phenobarbital om mijn aanvallen te controleren. Ik had geen aanvallen tijdens mijn zwangerschap. Mijn vraag is: denk je dat de medicijnen die ik nam hieraan hebben kunnen bijdragen, en welke stappen moeten we overwegen? We hebben een tutor ingehuurd voor de zomer om te zien of dat hem op een hoger niveau brengt.

Antwoord Ik ben geen arts, dus ik moedig je aan om je neuroloog om een medisch antwoord op deze belangrijke vraag te vragen. Ik weet wel dat medicijnen zoals Phenobarbital en, met name, Dilantin een negatieve impact kunnen hebben op een ontwikkelende foetus. De effecten van deze medicijnen worden beschreven in een boek genaamd Drugs in Pregnancy and Lactation door Briggs, Freeman en Yaffe. Dit betekent dat er mogelijke negatieve effecten op de baby zijn, die afgewogen moeten worden tegen het risico voor de moeder als ze de medicijnen niet nam.

Ik heb gekozen om op je vraag te reageren omdat zoveel ouders van kinderen met leerproblemen zich afvragen of ze op een of andere manier verantwoordelijk zijn voor de problemen die hun kind ervaart. Begrijpelijk zoeken ongeruste en bezorgde ouders een antwoord op de vraag waarom dit hun kind is overkomen. Als onderdeel van deze zoektocht vragen ze zich af of iets wat ze namen of niet namen, of deden of niet deden tijdens het bevruchten of tijdens de zwangerschap, de oorzaak is van het probleem. Ik geloof dat het helpt om een antwoord op deze vraag te hebben, omdat het ouders kan helpen om door te gaan en te plannen voor hun kind. De realiteit is echter dat er geen helder antwoord is, of op zijn best is het antwoord "misschien".

Het belangrijste hier is dat ouders niet veel tijd moeten besteden aan zorgen over wat ze deden of anders hadden kunnen doen. Wat telt is ervoor zorgen dat er een goede, grondige beoordeling is van de leerstijl van een kind. Als er vraag is of een medicijn of middel hersenschade bij een kind heeft veroorzaakt of zijn of haar denken beïnvloed, dan moet een uitgebreide neuropsychologische evaluatie uitgevoerd worden. We weten, grotendeels dankzij het werk van Byron Rourke, Ph.D., een Canadese neuropsycholoog, dat kinderen met bepaalde typen verwerkingsproblemen baat kunnen hebben bij specifieke typen instructie. Neuropsychologische tests kijken specifiek naar de werking van de hersenen en helpen te identificeren welke onderwijsbenaderingen het beste zullen werken voor een bepaald kind. We moeten simpelweg over dit soort informatie beschikken om ons te vertellen welke onderwijsmethoden (of begeleiding) het beste zullen werken. Anders is het gokken. De opvoeding van kinderen is te belangrijk om te vertrouwen op gokwerk, wanneer we de capaciteit hebben om specifieker te zijn. Vraag je school om een verwijzing, of praat met je kinderarts hierover.

Previous:

Next: