• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe met kinderen te praten over verkiezingen 2020 en de lelijke kant van politiek, volgens experts

Er is veel inkt gevloeid over de verkiezingsstress van Amerikanen die van de grafiek gaat, en nieuw onderzoek toont aan dat kinderen er niet immuniteit voor zijn. Een nieuwe psychologische studie, gepubliceerd in het tijdschrift Child Psychiatry and Human Development, suggereert dat kinderen en tieners bezorgd zijn over politieke kwesties. Het is een geval voor ouders en verzorgers om een gesprek te starten over de verkiezingen en de op tijd lelijke kant van politiek.

"Sommige ouders, begrijpelijk verontrust, zetten de televisie uit zodra iets ook maar remote politiek wordt gepresenteerd en praten niet met hun kinderen over politiek," zegt dr. Leela R. Magavi, een Hopkins-geleide volwassene, adolescente en kinderpsychiater en regionaal medisch directeur voor Community Psychiatry, Californië's grootste ambulante geestelijke gezondheidsorganisatie. "Ik raad aan om leeftijdsgeschikte gesprekken met kinderen over politiek te voeren. Kinderen horen via diverse technologische platforms en vrienden over [het nieuws], en consequent is het belangrijk voor hen om open met hun ouders te spreken en vragen te stellen."

Hier, hoe ouders en verzorgers met kinderen over politiek kunnen praten op een manier die hen helpt kritisch te denken, grote gevoelens te managen en productieve, zinvolle actie te ondernemen.

De basis voor ouders

Kinderen die je denkt dat te jong zijn, zijn het waarschijnlijk niet. Magavi dringt ouders aan om over politiek te praten op een leeftijdsgeschikte manier terwijl ze in gedachten houden dat kinderen vanaf 3 jaar klaar zijn voor bepaalde stof.

Eric Patterson, een gelicenseerde professionele counselor in Kittanning, Pennsylvania, stemt in, en merkt op: "Geen onderwerp moet off-limits zijn vanwege de leeftijd van het publiek. Bij het spreken met jongere kinderen over politiek en het huidige politieke klimaat, is het het beste om te blijven bij 'grote plaatje' ideeën die een persoon of een partij vertegenwoordigen, als, 'Democraten willen zorgen voor mensen die hulp nodig hebben, Republikanen denken meestal dat mensen zichzelf moeten zorgen' is redelijk accuraat en makkelijk te begrijpen."

Zie het als een kans. Praten met kinderen over stemmen en verkiezingen, in het algemeen, geeft ouders en verzorgers de kans om uit te leggen hoe de overheid werkt en het doel van een verkiezing te schetsen als een moment voor alle burgers om hun recht op keuze van leiderschap uit te oefenen, zegt Mary Rourke, een psycholoog en directeur van het Widener University Institute for Graduate Clinical Psychology in Chester, Pennsylvania.

De kern van politiek uitleggen

Waarden

Ted Sun, een Dublin, Ohio-gebaseerde organisatiepsycholoog en vader van een 8-jarige dochter, betrekt zijn dochter bij het onderwerp van de verkiezingen door waarde-gebaseerde vragen te stellen. "Meeste kinderen worden geleerd over welke waarden ze moeten beoefenen en welke leiders moeten hebben zoals eerlijkheid, integriteit, respect, etc.," zegt hij. Om dit te doen, vraagt hij haar vragen als:

• Wat denk je dat manieren zijn waarop een leider mensen moet behandelen?
• Wat heb je op school geleerd over eerlijk zijn?
• Wat weten we over pesten?
• Welke soort leider zou je willen volgen?

Nadenken over deze vragen helpt haar kritisch te denken en tot haar eigen conclusies te komen, zegt Sun.

Meningen

Ouders kunnen overwegen om te verkennen hoe er veel kanten/perspectieven zijn op een kwestie en dat goede mensen het oneens kunnen zijn over wat ze geloven. "Kinderen helpen te zien dat verschillende meningen bijna nooit een kwestie zijn van goed versus kwaad," zegt Rourke.

Dr. Lea Lis, een dubbel gecertificeerde volwassene en kinderpsychiater en auteur van "No Shame: Real Talk With Your Kids About Sex, Self-Confidence, and Healthy Relationships," stelt voor toe te voegen dat verschillende standpunten niet maken dat mensen vijanden zijn. "Gebruik positieve rollenmodellen zoals hoe Rechter Ruth Bader Ginsburg niet akkoord ging met Rechter Scalia, maar ze toch nog geweldige vrienden waren," merkt ze op.

Gevoelens

Het is de moeite waard om te noteren dat dit specifieke verkiezingsseizoen bijzonder vijandig is, vol met slijkgooien, noemen en pesten, erkent Rourke. "De discours rond de verkiezingen wordt meer over de persoon en emotie en minder over ideeën," zegt ze.

Daarom is er waarde in het bespreken van de rol die emoties spelen in politiek. Deel dat politici weten dat de meeste mensen stemmen op basis van hoe ze zich voelen, niet op basis van feiten, dus ze stoken opzettelijk emoties op, stelt Robin Terry-Brown, auteur van National Geographic's komende boek, "Breaking the News."

Ouders kunnen dit voor kinderen illustreren door uit te leggen wat Terry-Brown een "recept voor propaganda" noemt. "De 'ingrediënten' van propaganda zijn wanneer publieke figuren in spelen op vrees van mensen, eenvoudige boodschappen gebruiken en die boodschappen herhalen," legt ze uit. "Zodra kinderen hiervan bewust zijn, zullen ze het dagelijks in de verkiezingen herkennen."

Rourke dringt ouders aan om uit te leggen dat grote gevoelens niet de meest nuttige manier zijn voor ons om beslissingen te nemen en ons kunnen afleiden van belangrijke informatie. "We kunnen de aandacht van kinderen weglenen van de vitriol en negatief gedrag en richten op de belangrijke kwesties die elk kandidaat vertegenwoordigt," stelt ze voor. "Kinderen helpen te zien dat appellen aan gevoelens niet zo nuttig zijn als aandacht besteedt aan de kwesties kan hen helpen die emotionele trek te weerstaan."

Geef hen nuttige, productieve tools

1. Benadruk klassieke lessen uit de kleuterschool.

Niro Feliciano, een psychotherapeut en angstspecialist in Wilton, Connecticut, stelt herhaling van basisprincipes voor zoals:

• Toon respect voor mensen die er niet uitzien of denken als jij.
• Luister geduldig. (Zoek voorbeelden in hun eigen leven, zoals, "Hoe voel je je als mam niet naar je luistert als je probeert met me te praten?")
• Geen noemen.

2. Laat ze zien hoe reflecterend luisteren werkt.

Door te reflecteren op wat een ander zegt, toon je dat je de ander serieus neemt, wijst Lis uit. Dit werkt door de oorspronkelijke uitspraak van een persoon aan hen terug te herhalen. Bijvoorbeeld, als iemand zegt, "Ik denk dat die kandidaat te oud mag zijn om president te zijn," kun je zeggen "Ik begrijp dat ze oud kunnen zijn, maar ik denk dat hij nog steeds heel mentaal gewend is," reflecterend terug naar de oorspronkelijke uitspraak.

3. Model compassionele reacties.

"Bijvoorbeeld, na een debat als het eerste presidentiële debat van 2020, zou een ouder kunnen zeggen, 'Wow, ik vraag me af of die kandidaat zich best wel Angstig voelt over de mogelijkheid van verliezen — kijk hoe zijn grote gevoelens hem laten onderbreken en gemeen zijn tegen de andere kandidaat. We kunnen zelfs zijn eigen ideeën niet horen,'" stelt Rourke voor. "Of 'Wow, die kandidaat moet best ongerust zijn. Zijn grote gevoelens maakten hem de naam van zijn tegenkandidaat noemen. Dat is niet respectvol, en het helpt ons niet zijn ideeën te zien.'"

Door kinderen te helpen de negatieve emotionele gedragingen in context te plaatsen en hun mogelijke oorsprong te begrijpen, kunnen ouders en verzorgers hen helpen om niet in de negativiteit getrokken te worden en gefocust te blijven op het belang van de kwesties, zegt Rourke.

4. Moedig ze aan om te pauzeren, te denken en vragen te stellen voordat ze handelen of reageren.

De beste manier om kinderen aan te moedigen kritisch te denken wanneer ze zich sterk voelen? Moedig ze aan om tijd te nemen voordat ze reageren en om bedachtzaam te reageren in plaats van irrationeel te reageren, zegt Feliciano. Een manier om dit te doen is door hen te vragen een situatie te delen waarin ze te snel reageerden, en dan het resultaat te bespreken.

Een noot over sociale media: Ouders kunnen met oudere kinderen praten over hoe koppen en sociale media posts ook vaak ontworpen zijn om mensen sterke emotionele reacties te laten voelen, zodat ze klikken of een post delen, zegt Terry-Brown. "Dus, het beste advies voor kinderen — en voor ons allemaal — is dat als we een echt sterke, directe reactie voelen, de drang weerstaan om een post direct te delen," merkt ze op. "Stop, adem en denk na over wat je dat gevoel geeft. En de eerste verdedigingslijn is altijd het hele artikel of post lezen voordat je deelt."

Ze voegt toe dat een gesprek over politieke posts op sociale media ook een kans is voor ouders om uit te wijzen dat veel mensen zich voelen alsof ze online alles mogen zeggen, ongeacht hoe pijnlijk.

"De boodschap aan kinderen moet zijn om te onthouden dat er mensen zijn aan de andere kant van die sociale media posts, en ze zouden nooit iets op sociale media moeten zeggen wat ze niet tegen iemand in persoon zouden zeggen," zegt Terry-Brown. "En als ze andere mensen zien die gemeine dingen zeggen, zijn die mensen lafhartig, omdat ze die dingen nooit in persoon zouden zeggen."

De kern over sociale media discours, volgens Patterson: "Moedig je kinderen aan om over politiek te communiceren face-to-face of via videochat om het risico te verminderen dat een van de partijen bevestigd wordt door de afstand van sociale media."

5. Help hun angst managen

"Voor kinderen van alle leeftijden is het belangrijk dat ze zien dat volwassenen aandacht schenken, en dat ze zullen reageren op en managen wat er ook komt," merkt ze op. "Het is belangrijk om te erkennen dat dit moeilijke tijden zijn en dat veel mensen zich zorgen maken over wat er komt, maar het is even belangrijk om verzekering te bieden dat bedachtzame en bekwame volwassenen er zullen zijn en zullen hanteren wat er ook gebeurt."

6. Help hun energie kanaliseren voor verandering

Een groot deel van het leren van kinderen hoe ze over politiek en de verkiezingen kunnen praten en engageren, betreft het modelleren van gezonde gedragingen en communicatie voor hen. Maar gegeven de grote emoties die politiek vaak opwekken zelfs in volwassenen, kan het moeilijk zijn om niet tegen de TV te schreeuwen of dramatische uitspraken te doen (denk "We moeten misschien naar Canada verhuis!" of "Dit is het einde van de democratie zoals we die kennen!").

Ouders kunnen in plaats daarvan die passie en energie kanaliseren in kleinschalige verandering, stelt Patterson voor. "In plaats van veranderingen te maken die de wereld direct veranderen, kunnen kinderen en volwassenen beginnen met engageren in kleinere taken zoals vrijwilligerswerk voor een goed doel of een donatie sturen naar een favoriete goed doel," merkt hij op. "Dit plan toont aan kinderen dat kleine acties verandering kunnen creëren."