• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Ziektes die de ontwikkeling van een baby beïnvloeden

De meeste vrouwen die zwanger worden, hebben geen complicaties en geven gezonde babys ter wereld. In het verleden werd gedacht dat de baby volledig beschermd was tijdens het groeien in de baarmoeder. We dachten dat de foetus volledig beschermd was tegen invloeden van buitenaf. Vandaag weten we dat dit niet het geval is en dat omgevingsinvloeden de ontwikkeling van de foetus kunnen beïnvloeden. Deze invloeden omvatten niet alleen die de moeder van buitenaf bombarderen, maar ook toxinen in de eigen bloedstroom van de moeder. Zulke toxinen kunnen chemicaliën, hormonen, virussen en andere microscopische organismen omvatten die de prenatale ontwikkeling van de zuigeling beïnvloeden.

Al deze toxinen en andere omgevingsinvloeden beïnvloeden de gezondheid van de baby omdat de verschillende organen en structuren van het lichaam op verschillende snelheden groeien en zich ontwikkelen, terwijl een foetus groeit en zich ontwikkelt van een zigoot tot een embryo en verder.

De eerste drie maanden van de zwangerschap zijn bijzondere kritieke maanden in de ontwikkeling van de embryo. Dit is de periode waarin de weefsels en lichaamssystemen beginnen te ontwikkelen. Eventuele nadelige omgevingsgiften die tijdens deze periode worden tegengekomen, beïnvloeden meestal de zeer basale structuur en vorm van het lichaam van de foetus, met name het zenuwstelsel. Misvormingen kunnen optreden en de fysieke ontwikkeling kan vertragen of stoppen.

Hoewel de placentaire barrière effectief is bij het filteren van sommige gevaarlijke omgevingsinvloeden, kan het extreem kleine micro-organismen, zoals virussen en bacteriën, niet filteren. Zuigelingen, wier moeders een actieve ziekte ontwikkelen of hebben, kunnen dan met mazelen, bof, waterpokken, syfilis en veel andere ziekten geboren worden als gevolg.

Wanneer infectie van de moeder op de baby wordt overgedragen, wordt dit gedefinieerd als verticale transmissie. Infecties kunnen tijdens drie afzonderlijke periodes van groei en ontwikkeling optreden. Wanneer de foetus nog in de baarmoeder groeit, staat dit bekend als een in utero of congenitale infectie. Pasgeborenen kunnen ook geïnfecteerd raken tijdens de baring en bevalling, en tenslotte kan de zuigeling geïnfecteerd raken in de neonatale periode of de maand na de geboorte.

De infecties die we zullen bespreken, zijn die infectieuze processen die congenitaal van aard zijn; dat wil zeggen die de baby in utero beïnvloeden. Een aantal infectieuze micro-organismen veroorzaken congenitale infectie. Congenitale infectie kan leiden tot problemen in de foetale ontwikkeling en zelfs de dood.

Een acroniem voor de meest voorkomende congenitale infecties is TORCH. Deze infecties zijn: toxoplasmose; andere infecties (syfilis, hepatitis B, Coxsackievirus, varicella zoster virus en humaan parvovirus); Rubella; Cytomegalovirus (CMV); en Herpes Simplex Virus.

Je gynaecoloog zal beslissen welke tests je nodig hebt op basis van een beoordeling van je medische geschiedenis en risicofactoren, evenals blootstelling aan infectieuze ziekten. Zij baseert de zorg op resultaten van echo's en evaluaties tijdens je prenatale bezoeken. Je zorgverlener zal beslissen of je...

Toxoplasmose

Toxoplasmose is een protozoaire infectie die ernstige congenitale misvormingen kan veroorzaken wanneer moederlijke infectie tijdens de zwangerschap optreedt. De effecten van toxoplasmose treden voornamelijk op tijdens het foetale stadium van de ontwikkeling, niet tijdens orgaontwikkeling in het embryonale stadium.

Effecten op de foetus omvatten vroeggeboorte, centrale zenuwstelselafwijkingen, mentale retardatie, laag geboortegewicht, vergrote milt, destructieve veranderingen in het oog of in de hersenen. Toxoplasmose kan ook leiden tot de dood van de foetus.

Moederlijke tekenen en symptomen van toxoplasmose zijn vaag als ze überhaupt aanwezig zijn, aangezien de ziekte meestal asymptomatisch is. Raadpleeg een arts gespecialiseerd in virale ziekten als je een geschiedenis hebt van omgaan met kattenontlasting of het eten van rauw vlees. Toxoplasmose wordt opgelopen door het eten van geïnfecteerd rauw vlees of vlees dat onvoldoende gaar is, en door contact met geïnfecteerde kattenontlasting bij het schoonmaken van een bakje.

Andere ziekten

De gevolgen van het oplopen van seksueel overdraagbare ziekten tijdens de zwangerschap kunnen resulteren in langdurige effecten op de gezondheid van je baby. Seksueel overdraagbare ziekten zijn een van de leidende complicaties tijdens de zwangerschap, die ongeveer twee miljoen zwangere vrouwen treft.

Hoewel in het verleden ongeveer 33% van de baby's geïnfecteerd met syfilis dodegeboren waren, is de incidentie van foetale dood afgenomen. Het micro-organisme verantwoordelijk voor syfilisinfectie heet een spirocheet en het passeert gemakkelijk de placenta, wat resulteert in infectie van de foetus. De hoogste incidentie van congenitale infectie treedt op bij pasgeborenen wier moeders vroege syfilis hebben. Eenmaal de vrouw in het late latente stadium is gegaan, ziekte van meer dan een jaar duur, is de incidentie het laagst. Echter, foetale infectie kan in elk stadium van moederlijke syfilis optreden.

Gevolgen als gevolg van foetale of neonatale infectie kunnen omvatten: blindheid, doofheid, gezichtsafwijkingen en neurologische problemen. Huidletsels, pneumonie, myocarditis (een ontsteking van de hartspieren) en afwijkende nieren zijn andere aandoeningen geassocieerd met congenitale syfilis. Congenitale syfilis is ook verantwoordelijk voor een degeneratieve botconditie, met name in de femur, tibia of radius. De zuigeling ontvangt slechte voeding en bloedvoorziening doordat de placenta groot en bleek wordt met afnemend vermogen om de foetus te voeden.

Hepatitis is een ontsteking van de lever die door verschillende virussen veroorzaakt kan worden. Hepatitis B is een van de meest voorkomende vormen in de Verenigde Staten. Transmissie van hepatitis B aan de foetus is ook vrij algemeen bij moederlijke infectie.

Hepatitis B wordt overgedragen via bloed, bloedproducten, gecontamineerde naalden, speeksel, vaginale afscheidingen en zaad. In feite is het in alle lichamelijke vloeistoffen te vinden, behalve in moedermelk, volgens "Varney's Midwifery". Vertical transmissie van hepatitis B aan de foetus heeft ernstige gevolgen voor de pasgeborene. Infectie kan resulteren in een chronische toestand, wat het risico vergroot op chronisch actieve hepatitis, chronische leverziekte, levercirrose en leverkanker later in het leven.

Vrouwen die positief testen op de antigenen, die actieve of vroege hepatitis B ziekte aangeven, hebben een 90% kans de ziekte op hun zuigelingen over te dragen. 90% van de geïnfecteerde zuigelingen worden dragers en 25% sterft aan cirrose of primaire leverkanker.

Coxsackie-infecties, hoewel meestal asymptomatisch bij de zwangere vrouw, kunnen aseptische meningitis, uitslag, ademhalingsziektes of hartproblemen veroorzaken. Omdat de ziekte dodelijk kan zijn voor de foetus en pasgeborene, wordt het beschouwd als een ernstige complicatie van de zwangerschap. Infectie door het Coxsackievirus kan letsels veroorzaken aan het embryo en de foetus, wat leidt tot congenitale anomaliën en misvormingen. Andere aandoeningen die blootstelling aan Coxsackievirus kan veroorzaken, omvatten hepatitis, myocarditis en encefalomyelitis (een ontsteking van de hersenen en het ruggenmerg) wat foetale dood kan veroorzaken.

Varicella, of waterpokken, is een extremed ansteckende virale infectie veroorzaakt door een vorm van herpesvirus. Varicella tijdens de zwangerschap kan ernstige gevolgen hebben voor zowel de moeder als de foetus of zuigeling. Hoe eerder in de zwangerschap een vrouw varicella ontwikkelt, hoe groter het risico op congenitaal varicella-syndroom. Het grootste risico treedt op in de eerste 20 weken van de zwangerschap. Volgens "Varney's Midwifery" is congenitaal varicella-syndroom geassocieerd met cataract, choroïretinitis (ontstekingsconditie van het netvlies van het oog), ledemaathypoplasie (onvolledige of onvoldoende ontwikkelde organen of weefsels), beenafwijkingen, hydronephrose, microcephalie (een congenitale anomalië gekenmerkt door abnormale kleingheid van het hoofd in verhouding tot de rest van het lichaam), mentale retardatie, of problemen met betrekking tot huid of dermale laagontwikkeling.

Moederlijke varicella-infectie die optreedt van zes dagen voor tot twee dagen na de bevalling kan ook op de pasgeborene overgedragen worden, aangezien onvoldoende tijd is voor moederlijke immuniteit om te ontwikkelen en op de baby over te dragen. Varicella-vaccin is een geleefd geattenueerd vaccin en is daarom gecontra-indiceerd in de zwangerschap.

Het Humaan B19 parvovirus veroorzaakt een huidinfectie genaamd vijfde ziekte, die klinisch verschijnt als een helder rode uitslag die het gezicht de voorkeur geeft van geslagen te zijn. De uitslag gaat vergezeld van gewrichtspijn. Het wordt gedacht een immuuncomplexziekte te zijn. Hoewel bij sommige vrouwen de ziekte asymptomatisch is, kan moederlijke infectie geassocieerd zijn met nadelige zwangerschapsuitkomsten, inclusief abortus en foetale dood. Parvovirus is gelinkt aan congenitale anomaliën in de foetus, als gevolg van infectie in het eerste trimester. Bewijs voor foetaal myocardiale schade is gevonden.

Rubella

Het virus dat rubella, of Duitse mazelen, veroorzaakt, is bijzonder pathogeen tijdens de zwangerschap. Het is het meest wijdverspreide van de virussen die afwijkingen in de foetus veroorzaken. Moeders die rubella oplopen tijdens het eerste trimester, of de eerste drie maanden van de zwangerschap, hebben een ongeveer 40% kans dat hun baby met congenitale misvormingen geboren wordt. De meest voorkomende misvormingen omvatten cataract, hartafwijkingen en doofheid. Andere afwijkingen kunnen uiten als glaucoma, microcephalie, en andere defecten met betrekking tot de ogen, oren, hart, hersenen en centraal zenuwstelsel. De meest ernstig aangedane foetussen kunnen spontaan abortus ondergaan.

Er is geen directe relatie tussen de ernst van de ziekte bij de moeder en het effect op de foetus. Vrouwen met milde aanvallen van rubella zijn bekend om babys te baren met ernstig congenitaal rubella-syndroom. Vrouwen die niet geïmmund zijn tegen rubella en de ziekte oplopen tijdens het eerste trimester van de zwangerschap, krijgen vaak een heel moeilijke keuze van hun zorgverleners over het al dan niet verkrijgen van een therapeutische abortus. Er zijn geen chemische middelen om de ziekte te voorkomen zodra deze is opgelopen. Vaccinatie tijdens de zwangerschap wordt niet aanbevolen omdat het vaccin een levend virus is, hoewel geen bewijs van nadelige effecten van het vaccin is aangetoond.

Cytomegalovirus (CMV)

Cytomegalovirus is een vorm van herpesvirus dat uiteindelijk bijna iedereen tijdens hun leven infecteert. De meest voorkomende oorzaak is perinatale infectie. Cytomegalovirus is een van de micro-organismen met het potentieel om ernstige congenitale misvormingen te veroorzaken wanneer het tijdens de zwangerschap wordt opgelopen. CMV uitoefent zijn effect tijdens de foetale periode, na het eerste trimester, niet tijdens de embryonale periode.

Moederlijke infectie is meestal asymptomatisch met de ziekte onvermoed tot de geboorte. Congenitale cytomegalovirus-infectie, aangeduid als cytomegalie-inclusieziekte, heeft een overvloed aan symptomen waaronder laag geboortegewicht, microcephalie, verkalkingen in de hersenen, choroïretinitis, mentale en motorische retardatie, sensorische defecten, leverziekte en bloedziektes. Baby's geboren met de ziekte zijn gepredisponeerd voor insulten, blindheid, encefalitis en leerstoornissen. Er is geen vaccin en geen effectieve behandeling voor de infectie.

Gelukkig tonen van de geschatte 40.000 baby's die elk jaar in de Verenigde Staten geïnfecteerd geboren worden, slechts ongeveer 10% cytomegalie-inclusieziekte, wat prevalenter is bij pasgeborenen geboren van vrouwen wier primaire infectie tijdens de eerste helft van haar zwangerschap plaatsvond.

Herpes Simplex Virus (HSV)

De foetus raakt bijna altijd geïnfecteerd met herpes simplex virus tijdens virale uitscheiding van de baarmoederhals of de lagere genitale tract. Het virus kan ook de baarmoeder binnendringen na het scheuren van de vliezen of de foetus komt in contact met het virus tijdens de bevalling. Nieugeboreneninfectie kan één van drie vormen aannemen: gedissemineerde ziekte met betrokkenheid van de grote organen; gelokaliseerde infectie, waarbij betrokkenheid beperkt is tot het centrale zenuwstelsel, ogen, huid of slijmvliezen; of asymptomatisch. Zo veel als 50% van de geïnfecteerde pasgeborenen worden vroegtijdig geboren. Risico op infectie voor de pasgeborene correleert direct met of moederlijke infectie primair of recidiverend is.

Gelokaliseerde infectie wordt meestal geassocieerd met betere uitkomsten. Integenstelling, zelfs met behandeling van de ziekte met verschillende medicijnen die effectief bekend zijn in de suppressie van HSV, is gedissemineerde neonatale infectie geassocieerd met een sterftecijfer van 60%. Ernstige oog- en centrale zenuwstelselschade is geïdentificeerd in ten minste de helft van de overlevenden.

Overwegingen

Hoewel de zwangere vrouw en haar foetus vatbaar zijn voor een aantal infecties en infectieuze ziekten, waarvan sommige redelijk ernstig en levensbedreigend kunnen zijn voor de moeder alsook een diepe impact hebben op de neonatale uitkomst, kan preconceptionele zorghulp helpen veel nadelige condities te voorkomen. Neem deel aan je zorg en informeer jezelf over infectieuze ziekten die de groei en ontwikkeling van je pasgeborene kunnen beïnvloeden. Zorg ervoor dat je je zorgverlener informeert over blootstelling aan een van de bovengenoemde of andere infectieuze ziekteprocessen. Opnieuw, de meerderheid van de vrouwen zal een ongecompliceerde zwangerschap hebben met een gezond zuigeling, maar dit is niet de tijd om kansen te nemen met jouw of je zuigeling's gezondheid.