• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Wat je moet weten over de Moro-reflex

Baby's zijn vanaf het begin redelijk slim. Gezonde baby's worden geboren met basismotorische reflexen, bekend als pasgeborenreflexen, die hen helpen te overleven en te bloeien in hun hele nieuwe omgeving.

Sommige van deze babyreflexen zijn subtiel, terwijl anderen, zoals de Moro-reflex (ook wel de schrikreflex genoemd), nauwelijks te missen zijn. Maar ze zijn allemaal ontzettend belangrijk en hebben meestal een specifiek doel — weshalb de kinderarts ze controleert bij het eerste bezoek van je baby, een dag of twee na de geboorte.

Hier is wat je moet weten over de Moro-reflex, inclusief hoe het eruitziet en waarom het gebeurt.

Wat is de Moro-reflex?

De schrik- of Moro-reflex is een ingebouwde reactie van je pasgeborene op iets onverwachts — een luid geluid, zeg, of het gevoel van vallen. Het gebeurt vaak wanneer je baby slaapt, maar kan ook voorkomen terwijl hij wakker is.

Als je baby de Moro-reflex vertoont, zul je het weten. Hij zal plotseling zijn rug doorbuigen, zijn armen omhoog en naar buiten werpen, en zijn handen openen. Dan trekt je kleintje zijn knieën op en brengt zijn armen en weer gevulde vuisten dicht bij zijn lichaam — alsof hij zichzelf een knuffel geeft. Seconden later, net zo abrupt als de schrik begon, is het voorbij, hoewel je baby ook kan huilen.

Hoewel het je aanvankelijk schrikken kan geven tot je er gewend bent, stoort het je baby helemaal niet en is het een indicatie dat hij gezond is en zich ontwikkelt zoals hij moet. Zie het als de eerste pogingen van je pasgeborene om zichzelf te beschermen en zijn evenwichtsgevoel terug te vinden.

En maak je geen zorgen — de Moro-reflex is niet slecht voor je baby en verdwijnt meestal na een paar maanden. Een nadeel is wel dat pasgeborenen zichzelf wakker kunnen schrikken en dan moeite hebben om weer in slaap te vallen (soms zelfs veel huilend als gevolg). Maar baby's worden er vaak niet van gestoord en vallen direct weer in slaap, alsof er niets gebeurd is.

Hoe lang duurt de Moro-reflex?

De Moro-reflex begint bij de geboorte — en in feite controleren je begeleiders er al in de eerste uren na de geboorte op. Het duurt meestal een paar maanden. Hoewel elke baby anders is, merken de meeste ouders dat de schrikreflex van hun kindje in de eerste maand piekt en begint te vervagen rond 2 tot 4 maanden, volledig verdwenen tegen 6 maanden of zo.

Maar al eerder, wanneer je baby ongeveer 6 weken oud is, begint hij zich te gewennen aan het leven buiten de buik en voelt hij zich veiliger in zijn omgeving (dankzij jou).

Ondertussen, maak je je geen zorgen over de schrikken — ze zijn een teken van gezonde neurologische ontwikkeling. Maar probeer je baby wel veel extra steun te bieden als je hem van de ene naar de andere plek draagt.

Wat trigger de Moro-reflex?

Bijna alles is onbekend voor pasgeborenen, dus zijn ze gemakkelijk verrast en zelfs gevreesd voor nieuwe sensaties en geluiden. Hier zijn dingen die de Moro-reflex kunnen triggeren:

• Je pasgeborene denkt dat hij valt, zoals wanneer je je kleintje in zijn wiegje legt zonder voldoende steun (maar geen zorgen, het komt voor)

• Elk onverwachte beweging — bijvoorbeeld, je tillt je baby uit zijn autozitje of verplaatst de positie van zijn hoofd

• Luid, plotselinge geluiden in de buurt — zoals het prikkende blaffen van een hond, een ambulance die de straat afwaait, of iets dat valt en kletterend op de vloer crasht

• Je baby zuigt zijn armen of benen en schrikt zichzelf

• Zeer helder licht, vooral als het aangaat in een eerder donkere of gedempte kamer

• Geen duidelijke reden, hoewel als het tijdens slaap is, hij misschien droomde over vallen

Dokters controleren de Moro-reflex omdat het een teken is dat het zenuwstelsel van je baby werkt.

Terwijl je baby op zijn rug ligt, trekt de kinderarts ofzachtjes aan het armmetje van je kleintje om zijn schouders iets van het gepaddeste onderzochtablet te tillen en laat het dan los, of tillt langzaam het hoofdje van je baby met een hand en laat het plotseling los, maar ondersteunt het hoofd snel zodat het het tablet niet raakt.

Beide kleine tests kunnen het gevoel van vallen produceren, en zullen waarschijnlijk je baby laten schrikken of een geschrokken gezichtsuitdrukking laten zien (en misschien zelfs huilen) als zijn Moro-reflex normaal is.

Hoe je voorkomt dat je baby schrikt

Je kunt de schrikreflex niet volledig elimineren en zou dat ook niet willen — immers, er is een reden dat Moeder Natuur het heeft bijgevoegd bij de overige primitieve reacties waar baby's mee geboren worden. En onthoud dat de Moro-reflex van zelf begint te vervagen na een paar maanden naarmate je baby meer gewend raakt aan de wereld en zijn zenuwstelsel rijpt.

Toch zijn er manieren om je baby te helpen niet wakker te schrikken, waaronder:

Houd je baby dichtbij

Baby's schrikken als ze plotseling geschud worden. Wees dus voorzichtig als je je schat oppakt en neerlegt, en probeer zijn nek en hoofd met je hand te ondersteunen. Je zult niet altijd slagen in het voorkomen van de schrikreactie, maar binnenkort ben je een pro in het veilig vasthouden van je baby.

Probeer swaddelen

Swaddelen is de kunst van je baby in een deukje wikkelen zodat hij eruitziet als een klein burritootje. Een stevig-maar-niet-te-stevig swaddeltje houdt hem tegen het zwaaien met armen en benen, zodat hij rustiger slaapt.

Je kunt een swaddel-tutorial volgen in het ziekenhuis of online, of het makkelijker maken door een swaddeldeken met klettjes te kopen. Je kunt ook kiezen voor een slaapzak of een slaap/swaddelzak voor dutjes en nachtrust. Let op: niet alle baby's houdt van ingeperkt zijn, dus sommige nemen swaddelen beter aan dan anderen. En onthoud dat je moet stoppen met swaddelen als je baby uit de deuk wriggelt of tekenen van rollen vertoont (meestal rond de 3- tot 4-maandsgrens), omdat het risico's kan opleveren voor je kleintje.

Dempen het geluid

Als je kunt, loop zachtjes en rustig rond je baby, vooral als hij slaapt. Je kunt niet elk geluid dempen, maar je kunt de herrie minimaliseren met een witgeluidapparaat of ventilator tot de geluiden van je huis en omgeving vertrouwder zijn voor je pasgeborene.

Wanneer de huisarts bellen

De gezondheidszorgverlener van je baby zal waarschijnlijk de eerste zijn die ontdekt of je pasgeborene helemaal geen Moro-reflex heeft, of als het op een andere manier abnormaal lijkt.

Eén waarschuwing: pasgeborenen die te vroeg geboren zijn, hebben vaak nog geen goed ontwikkelde Moro-reflex of het kan zwakker lijken, dus herken je het misschien niet wanneer je premature baby schrikt.

Maar als je iets abnormaals bij je baby ziet of veranderingen tussen bezoeken aan de dokter, neem dan zo snel mogelijk contact op met je kinderarts. Tekens waar je op moet letten zijn:

• Je baby toont geen tekenen meer van de reflex, wat kan wijzen op een of andere hersen- of ruggenmergschade.

• Je baby kan maar één kant van zijn lichaam bewegen, wat kan betekenen dat zijn schouder gebroken is of de zenuwen die van zijn nek naar zijn arm lopen beschadigd zijn.

Wat gebeurt er als de Moro-reflex niet verdwijnt? Onthoud, baby's ontwikkelen op hun eigen tempo. Dat gezegd hebbende, als je oudere baby de Moro-reflex nog steeds heeft ver achter de 6 maanden, kan er iets erger aan de hand zijn. Neem contact op met je kinderarts, die een test kan uitvoeren om te zien of er iets mis is.

Ondertussen, probeer niet te springen elke keer dat je baby springt! Die schrikken zijn een goed teken, zelfs als ze met wat huilen komen. Je baby kalmeren laat hem veiliger voelen, en heel snel is de Moro-reflex iets van het verleden.