Babyblues of postpartale depressie? Verschillen, symptomen en wanneer hulp zoeken
Een baby krijgen is een monumentale, levensveranderende mijlpaal. Uw lichaam heeft negen maanden nieuw leven gegroeid en uitgezogen – geen kleine klus, die zware tol eist van lichaam en geest. U heeft gewezen en geboord, een van de meest intense fysieke ervaringen die uw lichaam ooit doormaakt.
Plotseling heeft u een baby, en zelfs als uw baby alles is waar u ooit van droomde, is het een enorme verandering om een nieuw kind in uw leven te ontvangen – niet te zeggen dat u waarschijnlijk functioneert op heel weinig slaap, uw hormonen overal heen schieten, uw eetgewoontes drastisch veranderd zijn, en uw emotionele staat zich snel aanpast aan de realiteit van ouderschap.
Gegeven al die gecombineerde factoren, is het geen wonder dat nieuwe moeders sterke stemmingsschommelingen ervaren in de dagen en weken na de geboorte!
Deze stemmingsshift, meestal aangeduid als babyblues of "de babyblues", is heel veelvoorkomend. De meerderheid van de moeders ervaart het. Toch vragen veel moeders zich af of wat ze ervaren normaal is en hoe ze er het beste mee omgaan. Bovendien vragen moeders zich vaak af of het "gewoon" de babyblues is, of een ernstiger psychisch probleem zoals postpartale depressie.
Wat zijn de babyblues?
Babyblues zijn extreem veelvoorkomend. Geschat wordt dat 50% tot 85% van de nieuwe moeders babyblues ervaart na de bevalling.
Vanwege hoe universeel de ervaring is, worden babyblues niet als een psychiatrische aandoening beschouwd, maar als een veelvoorkomend postpartaal symptoom – net als naapijnen en postpartaal bloedverlies.
Wat veroorzaakt babyblues?
Niemand weet zeker wat babyblues veroorzaakt, maar experts hebben theorieën. Hier zijn mogelijke factoren:
Hormonen
Tijdens de zwangerschap produceert uw lichaam grote hoeveelheden oestrogeen en progesteron om de zwangerschap te ondersteunen en uw baby te laten groeien. Binnen de eerste 24 uur na de bevalling dalen deze hormonen snel terug naar hun pre-zwangerschapsniveau. Daardoor kunt u stemmingsschommelingen ervaren die lijken op PMS en menstruatie, zoals huilerigheid en griezeligheid.
Tegelijkertijd, terwijl oestrogeen en progesteron dalen, stijgen de hormonen die lactatie ondersteunen – prolactine en oxytocine. Hoewel deze hormonen geassocieerd worden met gelukkige en vredige gevoelens, vormen ze toch een verandering in het hormonale profiel van uw lichaam, wat stemmingsschommelingen kan veroorzaken.
Slaapstoornissen
Na de bevalling is uw slaap in de eerste dagen en weken overal. Als u in het ziekenhuis beviel, heeft u waarschijnlijk slecht geslopen door de onbekende (en vaak luidruchtige) omgeving.
Thuis is uw baby 's nachts wakker om te eten. Ze weten ook nog niet het verschil tussen dag en nacht. Al dit kan moeilijk zijn om aan te passen en leidt tot irritabiliteit en desorientatie.
Routineveranderingen
Naast uw slaapschema dat op z'n kop staat, gaan uw andere basisbehoeften – eten, douchen – volledig de war. U eet misschien niet vaak genoeg of maakt geen gezonde keuzes.
Dingen die uw dag structuur gaven – koffie bij het opstaan, sporten, douchen – zijn nu moeilijk te realiseren. Al deze veranderingen tellen op en beïnvloeden uw stemming.
Veranderingen in uw identiteit
Misschien wel het aspect van de postpartale periode dat zelden besproken wordt: hoe het uw eigen identiteit beïnvloedt, vooral als dit uw eerste kind is. Van iemand die controle had over haar leven, carrière en dagelijkse details, naar iemand die plotseling aan de genade is van een huilende, slaaploze baby – dat kan schokkend zijn. Geen wonder dat nieuwe moeders gevoelsmatig overal zijn.
Symptomen van babyblues
Elke nieuwe moeder ervaart babyblues op haar eigen manier, maar veelvoorkomende symptomen zijn:
- Angst
- Plotselinge golven van verdriet
- Uitputting
- Zich "niet zichzelf" voelen of griezelig zijn
- Zich overweldigd voelen
- Een minuutje blij, het volgende verdrietig
- Twijfelen over uw vermogen om voor uw baby te zorgen
- Ongeduld
- Irritabiliteit en griezeligheid
- Huilen over de kleinste dingen
- Concentratieproblemen
- Eetproblemen
- Besluitmoeilijkheden
- Slaapproblemen, zelfs als u de tijd heeft
Hoe lang duren de "babyblues"?
Een van de belangrijkste verschillen tussen "babyblues" en postpartale stemmingstoornissen (zoals postpartale depressie, angst en psychose) is dat de "babyblues" tijdelijk zijn. Hier is wat we weten over de duur en wat het betekent als symptomen langer aanhouden:
- Sommige vrouwen ervaren babyblues alleen de eerste paar dagen na de bevalling.
- Symptomen kunnen pieken rond vier of vijf dagen na de bevalling.
- Bij sommige vrouwen duren babyblues tot twee weken na de bevalling.
- Symptomen die tot twee weken na de bevalling aanhouden, worden als normaal beschouwd.
Symptomen die langer dan twee weken aanhouden, kunnen daarentegen wijzen op een postpartale stemmingstoornis. Het is dan de moeite waard om eventuele zorgen te bespreken met uw zorgverlener.
Hoe om te gaan met babyblues
Omdat babyblues normaal zijn en symptomen over het algemeen mild en tijdelijk, betekent dat niet dat het makkelijk is om te doorstaan. Hier is hoe u ermee kunt omgaan als de babyblues u neerhalen:
- Zeg uzelf dat wat u voelt normaal is en door bijna alle nieuwe moeders wordt meegemaakt.
- Praat over uw gevoelens met een vertrouwde geliefde.
- Word lid van een ondersteuningsgroep voor nieuwe moeders of verbind online met andere moeders.
- Onthoud: er schuilt geen schaamte in om hulp te vragen met huishoudwerk en maaltijden.
- Ga minimaal één keer per dag naar buiten, zelfs als het alleen een rondje om het blok is.
- Maak slaap een prioriteit, hoe dan ook: slapen wanneer baby slaapt, of partner/familie/hulp laat baby een uurtje houwen terwijl u op de bank doozt.
- Geef uzelf veel ruimte bij huishoudwerk en algemene opknap; u heeft net een baby gekregen en kunt niet alles doen.
- Beperk bezoekers of andere stressvolle situaties.
- Probeer regelmatig te eten; zorg voor voldoende eiwitten en makkelijk verteerbaar voedsel.
Babyblues of postpartale depressie?
Veel moeders die babyblues ervaren, zijn begrepen zorgelijk dat hun symptomen postpartale depressie of een andere postpartale stemmingstoornis (zoals postpartale angst en postpartale psychose) kunnen betekenen.
In het algemeen zijn er twee manieren om te weten dat het babyblues is en geen postpartale depressie:
- Babyblues zijn tijdelijk en symptomen verdwijnen meestal binnen twee weken postpartaal.
- De symptomen van babyblues zijn milder dan die van postpartale depressie en storen niet uw vermogen om te functioneren of voor uw baby te zorgen.
Postpartale depressie – die tot 1 op de 5 vrouwen treft – deelt wel enige stemmingsschommelingen met babyblues, maar symptomen zijn over het algemeen intenser en storender.
Veelvoorkomende symptomen van postpartale depressie
Veelvoorkomende symptomen van postpartale depressie zijn:
- Boosheid, irritabiliteit, onrust
- Overmatig huilen
- Verminderde eetlust
- Extreem lage energie, de hele dag willen slapen
- Zich gedoemd en losgekoppeld van uw leven voelen
- Insomnie en nachtmerries
- Laag zelfwaard, gevoel van mislukken als moeder
- Obsessieve, rastende, angstaanjagende gedachten
- Suïcidale ideatie
- Problemen met binding met uw baby
- Gedachten aan zelfbeschadiging; gedachten aan uw baby kwetsen
- Weg willen lopen uit uw leven
- Zich terugtrekken van geliefden en vrienden
Als u suïcidale gedachten heeft, bel de nationale preventielijn voor zelfmoord via 113 (Nederland) of 1-800-273-8255 (VS) voor ondersteuning door een getraind gesprekspartner. Bij acute gevaar: bel 112 (Nederland) of 911 (VS).
Hoe hulp te krijgen voor postpartale depressie
Als u symptomen van postpartale depressie heeft – zelfs als het nog geen twee weken geleden is en uw eerste postpartale check-up nog weken verwijderd is – bel uw huisarts of verloskundige direct. Het is belangrijk dat postpartale depressie en eventuele postpartale stemmingstoornissen snel worden aangepakt voordat ze erger worden.
Postpartale depressie is redelijk veelvoorkomend, en uw zorgverlener zal u niet oordelen als u uw symptomen deelt. Hun taak is u te helpen zich beter te voelen, en er zijn veel succesvolle manieren om postpartale depressie te behandelen, waaronder gesprekstherapie, groepsbehandeling en medicatie.
U bent niet alleen en hulp is beschikbaar. Als u gedachten van zelfmoord, zelfbeschadiging of wens uw baby te kweten heeft, is het van vitaal belang dat u 112 (Nederland) / 911 (VS) belt en spoedeisende hulp zoekt.
Een woord van Verywell
Wanneer u een baby krijgt, verschuift de aandacht plotseling van u en uw lieve zwangere buik naar uw schattige newborn. Dat is natuurlijk, maar deze verandering kan veel moeders laten voelen alsof ze in de shuffle verloren gaan. Hoe vaak vragen mensen nieuwe moeders hoe het met hen gaat – niet alleen fysiek, maar ook emotioneel?
Babyblues ervaren is heel veelvoorkomend, maar de symptomen nemen veel vrouwen verrassend. Veel nieuwe moeders schamen zich dat ze in plaats van vreugde en geluk overvloedig worden met verdriet en tranen. Ze voelen schuld over deze gevoelens en delen niet altijd hoe ze zich voelen, wat hun gevoelens en vruchten meestal alleen verergerd.
Het is belangrijk het verschil te leren tussen babyblues en postpartale depressie en hulp te zoeken als u verdenkt dat u een postpartale stemmingstoornis ervaart. Voor veel vrouwen zijn babyblues veelvoorkomend, verwacht en gaan ze vanzelf over. Alleen dit weten kan al heel geruststellend zijn en helpt u de ervaring door te staan.
Previous:Postpartale hoofdpijn begrijpen: oorzaken, behandeling en wanneer u de huisarts moet bellen
-
De ABC van ZZZs Herinner je je die heerlijke nachtelijke activiteit waarbij je je ogen dichtdoet en acht uur horizontaal blijft tot de zon opkomt? Als je een baby hebt, waarschijnlijk niet. Een enquête van de National Sleep Foundation vond dat 76 pro
-
Met 1,2 miljoen mensen die in kinderopvang werken, kan het moeilijk zijn om uit te blinken, als je op zoek bent om een baan als nanny te landen. Te weten hoe je je diensten als kinderopvanger effectief kunt presenteren kan helpen om kansen te openen.
-
Zodra een kind de puberteit bereikt - of misschien zelfs eerder - beginnen ze de dagen te tellen tot ze oud genoeg zijn om rijden te leren. Ze smachten naar de onafhankelijkheid die rijden symboliseert. Ouders willen ervoor zorgen dat hun tieners ve





