Moeder-kind binding versus vader-kind binding

Binding is de naam voor de emotionele verbinding tussen ouders en hun pasgeboren baby's. Het was het onderwerp van het bestseller-ouderschapsboek uit de jaren 80, "Moeder-Kind Binding" door Dr. Marshall H. Klaus en Dr. John H. Kennell. Klaus en Kennell stelden dat de "gevoelige periode" direct na de geboorte een cruciale tijd is voor moeder en baby, die van nature bedoeld zijn om in nauw contact te zijn, ten bate van beiden. Het is breed geaccepteerd dat moeder en kind in die vroege momenten en dagen aangemoedigd moeten worden om te binden, maar natuurlijk moet vader ook binden met zijn pasgeborene.

Moeder-kind binding

Voor moeder en baby begint binding al in de vroege stadia van de zwangerschap. Een vrouw ervaart veel fysieke, emotionele en hormonale veranderingen tijdens haar zwangerschap, die direct gerelateerd zijn aan het kind dat ze draagt. Wanneer de baby geboren is, kan de moeder eindelijk de persoon zien, vasthouden en met hem praten die maandenlang in haar is ontwikkeld en bewogen. De bestaande binding wordt versterkt wanneer de moeder de baby in haar armen neemt en begint te voeden.

Vader-kind binding

Een vader kan een minder instinctieve, directe verzorgende reactie hebben dan een moeder, maar hij is even wel in staat om een sterke binding met zijn baby aan te gaan. Pas in recente jaren krijgt vader-kind binding meer dan een passantenoorde in ouderschapspublicaties. Een nauwe, vroege binding met zijn vader kan voor een baby ontzettend troostrijk en geruststellend zijn, en het brengt de gevoelige kant van de vader naar voren. Het mag zijn dat de vader vaak meer betrokken is bij het verzorgen van de moeder direct na de geboorte, terwijl zij zelf bezig is met de nieuwe aanwinst, maar veel vaders kunnen net zo verzorgend zijn als moeders.

Een lopend proces

Hoewel binden zodra een kind geboren is belangrijk is, is het niet altijd mogelijk door medische complicaties of traumatische geboortes, die leiden tot tijdelijke scheiding van moeder en kind. Vroege, succesvolle binding tussen ouder en kind garandeert geen gelukkige levenslange relatie, en ouders die niet direct kunnen binden door omstandigheden buiten hun controle, hoeven zich niet schuldig of ontoereikend te voelen. Gedurende de formatieve jaren van een kind bestaan veel waardevolle bindingsmogelijkheden voor ouders om te benutten. Sommige ouder-kind banden zijn veel sterker tijdens de puberjaren dan tijdens de peutertijd. Elke familie is anders en gezinsbanden worden beïnvloed door verschillende factoren, waaronder opvoedingsstijlen en veranderende omstandigheden.

Bindingtips

Zo spoedig mogelijk na de geboorte moet de baby direct op de borst en buik van de moeder gelegd worden, adviseert Dr. William Sears, kinderarts en auteur. Als de moeder haar niet kan vasthouden door medische complicaties, moet ze direct aan de vader gegeven worden. De moeder moet proberen direct te borstvoeden om de baby voedsel en troost te geven en belangrijke hormonen vrij te maken. Tepeelstimulatie vrijmaakt oxytocine, wat postpartale bloedingen vermindert, terwijl het hormoon prolactine helpt dat de moederinstinct op gang komt. Zowel moeder als vader moeten zo veel mogelijk tijd besteden aan aanraken, praten en oogcontact maken met hun baby vanaf het begin. Als je echter een zeer traumatische, langdurige of uitputtende bevalling hebt gehad, voel je misschien dat je alleen wilt rusten -- en dat is prima. Voel je niet schuldig als je te overweldigd bent om die moederinstinct te voelen. Geef de baby aan de vader voor een paar uur en rust. De kans is groot dat je opwakent met een verfrissend gevoel en in staat bent om te binden met je kind.

Previous:

Next: