Terug naar het werk na COVID: 10 handige tips voor ouders die terugkeren naar het kantoor
Of je nu hebt genoten van het niet hebben van een werkpendelen en het kunnen wassen van een wasmachine, of je je haar uittrekte omdat de kids 500 keer per uur je "thuiskantoor" (lees: je bed) binnenstormden om te vragen of ze een hapje mochten hebben, één ding is zeker: teruggaan naar het werk op kantoor post-pandemie zal een grote verandering zijn voor elk gezinslid — en iets wat, ongeacht je ervaring dit afgelopen jaar, een aantal emoties opwekken bij zowel ouders als kids.
"Het is oké om zich zowel opgewonden te voelen om terug te gaan naar het werk als overweldigd of zenuwachtig — onze kids voelden waarschijnlijk hetzelfde toen ze teruggingen naar fysiek onderwijs," zegt Lindsey Golomb, gezinscounselor bij Arbit Counseling in Washington, D.C. "Meerdere, zelfs conflicterende, gevoelens is normaal. En tegelijkertijd is het belangrijk om te onthouden dat alle gevoelens vasthouden en valideren een oefening is en een die gevoelens van schaamte of schuld kan verminderen."
Voel je je gestrest en verward over het teruggaan naar het werk na COVID en alle aanpassingen voor je gezin die erbij komen kijken? Hier bieden experts tips en advies voor een soepere overgang.
1. Geef kids visuele, contextuele kennisgeving
"Meeste kinderen hebben een bepaalde vooraankondiging nodig dat hun ouders teruggaan werken — hoewel of het nu een dag, een week of een paar weken is, waarschijnlijk afhangt van het kind," merkt Rebecca Schrag Hershberg op, klinisch psychologe, oudercoach en auteur van "The Tantrum Survival Guide." Hershberg legt uit dat het voor kids handig kan zijn om nieuwe informatie visueel of binnen de context van andere gebeurtenissen te presenteren. Gebruik een kalender om dagen af te strepen, of laat kinderen weten dat je teruggaat naar het kantoor "een beetje na afloop van school."
"Nog meer zullen kids geïnteresseerd zijn in hoe de verandering hen beïnvloedt," zegt Hershberg. "Horen dat ouders teruggaan naar het kantoor betekent misschien niets in het abstract, maar zal een grote impact hebben als het betekent dat, zeg, een bepaalde ouders niet meer voor het avondeten of het slapengaan erbij zal zijn." Om dingen makkelijker te maken, adviseert Hershberg niet alleen te praten over wat er zal veranderen, maar wat hetzelfde zal blijven. "Je kunt zeggen: 'Papa gaat terug naar het kantoor, dus je ziet hem 's middags niet meer, maar hij is nog steeds 's avonds thuis voor het slapengaan op de meeste avonden,'" stelt ze voor.
2. Bereid ze voor op kinderopvang
Eén verandering waar sommige gezinnen zich op moeten voorbereiden in combinatie met het teruggaan naar het kantoor is een nieuwe kinderopvangroutine, of je nu kinderen naar de kinderdagverblijf stuurt of een nieuwe nanny of oppas binnenhaalt. Hoewel het volkomen normaal is om de zenuwachtigheid van kids voor de overgang te minimaliseren of weg te nemen, adviseert Golomb om kids te laten voelen wat ze gaan voelen — zelfs als het oncomfortabel is. "Als ouders kunnen we de wens en neiging hebben om het ongemak of de angst van ons kind weg te nemen," zegt ze. "Dit leidt ons vaak tot het geruststellen van kids dat ze 'prima zullen zijn' of 'het leuk wordt!' Hoewel deze opmerkingen welgemeend zijn, willen we ook ruimte geven aan de zware emoties."
Wanneer ouders de zorgen die kids kunnen hebben valideren en verwoorden, legt Golomb uit, laten ze zich kinderen minder alleen en meer gezien voelen. "Het laat kids ook weten dat deze gevoelens oké en normaal zijn," vervolgt ze. "Ondanks deze gevoelens kunnen ouders aansluiten bij de geweldige vaardigheden die het kind heeft. Het is belangrijk voor kids om te weten dat hun ouders in hen geloven en vertrouwen in hun capaciteiten."
Hier zijn nog een paar tips van Golomb over het vergemakkelijken van de terug-naar-kinderopvang-overgang:
- Grijp terug op momenten dat je kind iets nieuws deed. "Let op de gevoelens die opkwamen en hun meesterwording na het een paar keer oefenen of doen van die nieuwe activiteit," zegt ze.
- Communiceer de nieuwe routine duidelijk. "Het hebben van overgangsobjecten zoals een speciaal steentje of knuffel kan het kind machtigen."
- Doe wat 'proefritjes'. "Rij langs het kinderopvangcentrum, pak de rugzak, oefen hoe afbrengen eruit kan zien," zegt Golomb. "Ook dit geeft het kind macht."
- Vier successen. "Misschien een speciaal hapje aan het einde van de dag aanbieden," zegt ze.
3. Anticipeer moeilijkheden en oefen zelfmededogen
Golomb merkt op dat, ongeacht hoe nauwkeurig je plant, nieuwe routines en ritmes tijd kosten — probeer dus niet te hard op jezelf te zijn wanneer onvermijdelijke fouten gebeuren. Makkelijk op jezelf zijn zal niet alleen je geest gezond houden, het geeft ook een goed voorbeeld voor je kids. "Er zit altijd wat proberen en fouten in bij het wennen aan een nieuwe routine," zegt Golomb. "We hebben allemaal wat zelfmededogen nodig in deze afdeling. En eigenlijk is dit een geweldige kans voor ouders om zelfmededogen te modelleren voor hun kids."
Hershberg is het ermee eens, en moedigt ouders aan om te onthouden dat dit een grote aanpassing is. "Het nummer een om in gedachten te houden is dat dit een grote overgang is, een die komt na een uitgebreide collectieve trauma," zegt ze. "Ouders moeten zacht zijn voor zichzelf en hun verwachtingen in zaak houden terwijl ze stappen ondernemen om dingen makkelijker te maken. Misschien is het maaltijden voor de week voorbereiden op zondag of drie dagen op rij pizza bestellen die eerste week. Overweeg ook huishoudelijke taken te delegeren, maar erken dat er enkele ballen vallen kunnen."
4. Model probleemoplossend vermogen
Een andere manier om een goed voorbeeld te geven voor je kids tijdens overgangsperiodes? Probleemoplossend vermogen. "Probleemoplossend vermogen is een ander geweldig instrument dat ouders voor hun kids kunnen modelleren," zegt Golomb. "Tijdens het proces, ontdek wat dingen de avond ervoor gedaan kunnen worden, wat dingen in deze nieuwe routine kunnen glijden en wat dingen het beste door wie geleid worden? Kids zullen deze dingen oppikken."
Ook, protip voor koppels: als je een partner hebt, los problemen samen op, zodat je niet uit elkaar loopt op elkaar. "In elke geweldige probleemoplossende kans heb je goede communicatie nodig," vervolgt Golomb. "Het gaat niet om hoeveel ieder doet, maar om als team te werken. Wijs specifieke taken toe aan elke partner om dagelijkse verwarring en spanning te voorkomen. Vrouwelijk speelt vaak de rol van 'gezinsdirecteur', het overdragen van specifieke taken aan partners kan helpen deze beheersrol te verlichten en de partner te empoweren."
5. Kijk naar kids' gedrag als een taal (niet als persoonlijke aanval)
In een ideale wereld zouden kids de nacht voordat je naar het kantoor moet door slapen, iedereen netjes hun avondeten opeten, en aan het einde van de dag willen de kids gewoon knuffelen of rustig spelen. Maar zoals elke ouder weet, dat is heel onwaarschijnlijk. Een waarschijnlijker scenario: iemand weigert de avond ervoor te gaan slapen, broertjes en zusjes die 's ochtends ruzie maken en uitbarstingen aan het einde van de dag. De reden? Ze proberen je iets te vertellen.
"Kijk naar wat kids ons communiceren door hun gedrag," zegt Golomb. "Kids laten ons zien hoe ze zich voelen door gedrag omdat hun taalvaardigheden en prefrontale cortex niet zo ontwikkeld zijn. Inzien wat het gedrag drijft kan je als ouder helpen om met empathie te reageren, wat de interactie effectiever maakt."
6. Focus op de voordelen
Ongeacht of het idee van ononderbroken werk de algehele rommel van naar een kantoor moeten gaan (en kinderopvang en schoolrondes opnieuw moeten bedenken) overwint, is het cruciaal om te onthouden dat er wel voordelen zijn aan werken buiten huis.
"Het is belangrijk voor kinderen om te realiseren dat hun ouders mensen zijn buiten het ouderschap," zegt Hershberg. "Ze hebben banen, vrienden, interesses en levens buiten hun kinderen. Te weten dat hun ouders terugkeren naar het kantoor zal kids helpen dit op een meer concrete manier te begrijpen."
Daarnaast voegt Hershberg toe, leren kids vaardigheden van hun eigen als ze niet de hele tijd bij papa of mama zijn. "Wanneer kinderen weg zijn van hun ouders, stelt het hen in staat om onafhankelijkheid en autonomie op te bouwen, vaardigheden die op elk ontwikkelingsstadium belangrijk zijn," legt ze uit. "Ook, een lagere hoeveelheid tijd samen kan de kwaliteit van de tijd samen verhogen."
7. Overweeg een nanny-deel
Marisol Perez ontdekte dat haar bedrijf haar een paar dagen per week terug wilde in het kantoor, en ze panikte aanvankelijk. "Mijn man was niet thuis en mijn kids zaten niet in een naschoolse opvang," legt de moeder van twee uit New York uit.
Haar oplossing? Een nanny-deel regelen met een vriendin, de kosten van de oppas die de vriendin al had delen en huizen afwisselen. "Echt, het is een win-win. Mijn vriendin betaalt minder voor kinderopvang, de nanny verdient meer en onze kids hangen twee keer per week uit."
8. Voel je gevoelens
Zoals het oude gezegde zegt: je kunt rennen, maar je kunt niet schuilgaan. "Er is zo'n ding niet als gevoelens vermijden," zegt Hershberg. "We voelen hoe we voelen en als we ertegenop proberen te werken, wordt het alleen sterker." Haar advies? "Sta alle gevoelens toe, zelfs — misschien juist — als ze moeilijk te begrijpen zijn of conflicterend," legt ze uit. "Dit hele jaar is niets anders dan gecompliceerd. Waarom zouden gevoelens over teruggaan naar het werk anders zijn?"
"In plaats van je gevoelens te bestrijden, merk ze op, noem ze en laat ze zijn," vervolgt Hershberg. "Vertel jezelf dat ze maar gevoelens zijn; ze kunnen je niet kwetsen, maar ze kunnen informatie geven over dingen die wel en niet werken. Als ouders gaan blijven probleemoplossen, zoals de gezamenlijke taken van werkende ouders vereisen, dan hebben ze die gevoelens als eerste stap nodig."
9. Vul je tank
Of je nu fulltime of deeltijd naar het kantoor gaat, van huis werkt of niet werkt — het maakt niet uit. Je moet nog steeds manieren vinden om je regelmatig te herstellen. "Al die taken uitzoeken is een enorme energie-uitgave, en ouders moeten hun 'tank vullen' gedurende de dag," zegt Golomb.
"Van dagelijkse stressors tot het vasthouden van de cumulatieve stress en angst van de afgelopen 15 maanden, dit alles is veel. Als we naar geestelijke gezondheid kijken met een generationeel perspectief, erkennen we het belang van verzorgers die zorgen voor hun eigen gezondheid en welzijn om de gezondheid en het welzijn van hun kinderen te promoten."
10. Herstel de verbinding na een lange dag
Aan het einde van een lange werkdag ben je misschien uitgeput, maar je kids verlangen nog steeds naar verbinding met je. "20 minuten besteden aan spelen of praten met kids, hun je volledige aandacht geven, kan ver gaan," legt Golomb uit. "Kids keren zich vaak tot negatieve aandachtszoekend gedrag als middel om onze zo nodig aandacht te krijgen. Eerst verbindingstijd kan dat helpen verminderen."
Golomb voegt toe dat het uitschrijven van nieuwe routines ook kan helpen dat kids zich meer voorbereid en in controle voelen midden in de verandering. "Geef kids een stem in het nieuwe schema," zegt ze. "Hen nieuwe routines laten creëren is een kans voor kinderen om iets te verwoorden wat voor hen belangrijk of speciaal is, zelfs als het maar 20 minuten speeltijd met papa of mama is of een speciaal hapje. Net als volwassenen voelen kids zich goed als er een gevoel van 'stem en keuze' is."
Previous:Hoe je een oppas-cv schrijft die je de baan bezorgt [met cv-sjabloon]
Next:6 leuke voetbalspelletjes voor kids om hun vaardigheden te verbeteren
-
Scholen in delen van Georgia zijn weer geopend, wat mensen landelijk een eerste blik geeft op hoe fysiek onderwijs er dit jaar uitziet. Al deze week zijn diverse fotos verschenen die overvolle gangen tonen met schouders aan elkaar geplakte leerlingen
-
Bevalling beïnvloedt meer dan je fysieke gezondheid. Je mentale welzijn kan ook beïnvloed worden door wisselende hormonen die allemaal emoties triggeren. Maar terwijl 80 procent van de nieuwe ouders lichte humeurswisselingen doormaakt, inclusief de b
-
We zijn misschien allemaal aan het wennen aan onze nieuwe normaliteit in het tijdperk van COVID-19, maar een verlangen naar onze oude normaliteit — of enige normaliteit met menselijk contact, alstublieft! — zit nog steeds in de achterhoofd van de mee





