• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Meghan Markle is klaar met moeder-schamen – en we kunnen haar niet kwalijk nemen

De afgelopen drie jaar is Meghan Markle bekritiseerd over alles: van haar leeftijd en opvoeding tot haar liefde voor avocado's, en in het begin nam ze het allemaal met een glimlach. Ze zwaaide, glimlachte en volgde het mantra van het koninklijke huis: 'nooit klagen, nooit uitleggen'. Maar toen de kritiek zich richtte op Meghans ouderschap – de ding die elke moeder raakt waar ze meest kwetsbaar is – sloeg het een zenuw bij de hertogin. Zwangere vrouwen en jonge moeders, beroemd of niet, zijn regelmatig magneet voor ongevraagd advies, maar Meghan maakte een moedige, en zeer publieke, stap ertegen. Ze weigerde het spel langer mee te spelen.

We zagen de eerste scheur in Meghans pantser tijdens een documentaire die in de herfst werd uitgezonden, waarin de hertogin erkende dat ze niet OK was met de persoonlijke aanvallen, met name sinds Archie. Hoewel van harte, was de bekentenis duidelijk een beleefd verzoek om de rug uit te houden. Toen de pers doorging met moeder-schamen van de hertogin, liep ze weg van het uitzonderlijk geprivilegieerde leven waar ze zo kort deel van uitmaakte.

Heeft de Britse media 'gewonnen' met hun bizarre ontmanteling van de outsider in het koninklijke huis? Niet precies. Toen recent foto's na Megxit vrijkwamen, waarop een stralende Meghan te zien is die met haar zoon in een dragzak wandelt, was duidelijk wat er echt aan de hand was: Meghan was vastbesloten om te doen wat het beste was voor zichzelf, en misschien nog meer, voor haar gezin.

Historisch gezien hebben koninklijke vrouwen het nooit makkelijk gehad (ja, zelfs Kate Middleton is moeder-geschaamd), maar bij Meghan was het anders, en het werd met name brutal toen ze zwanger werd. Aanvankelijk was er het verhaal dat ze haar babybuik te veel vasthield. Nee, ze was niet beschermend over haar baby of aan het wennen aan haar nieuwe lichaam. Voor een groot deel van de wereld werd Meghans handplaatsing gestempeld als een attentie-trekker fotomoment, wat in de kern al een schot was op Meghans ouderschap.

Toen we haar gelukkig en stralend zagen naar haar New York babyshower – die haar vriendinnen voor haar organiseerden – werd het direct gebrandmerkt als te extravagant, te onstijlvol, te Kardashian. En toch, toen Meghan weigerde details van haar bevallingsplan te geven of deel te nemen aan een fotomoment uur na de geboorte van baby Archie, leken het publiek en de media ontrent. Hoe durft ze? (Waarom op aarde zou Meghan zo'n intiem moment met de willen delen als het onvermijdelijk bekritiseerd zou worden?)

Wat Archie betrof, kon Meghan niets goed doen. Naar aanleiding van paparazzi-foto's met lange lens van haar op een polowedstrijd met Kate Middleton, werd ze bekritiseerd voor hoe ze haar zoon vasthield ("ze kan geen moederinstincten hebben" was een reactie op Twitter). Toen ze gespot werd op de US Open in New York, ter ondersteuning van Serena Williams – zonder Archie – werd ze 'zelfzuchtig' gestempeld omdat ze haar zo pas geboren zoon achterliet. (Later bleek dat Archie wel met zijn moeder meeging.)

Harry was onderwijl in Nederland, dagen na de geboorte van zijn eerste zoon.

Hoewel Meghans situatie een extreem voorbeeld is van moeder-schamen, en een waar gelukkig de meeste van ons nooit mee te maken hoeven te krijgen, is haar vertrek uit het koninklijke huis om een authentieker leven te leiden als persoon en moeder iets wat bij alle ouders resoneren zou moeten. We zullen het nooit iedereen altijd goed doen – waarom dan tijd verspillen om te proberen? Natuurlijk is niemand immuun voor de onvermijdelijke sting die volgt na kritiek, maar het allerbelangrijkste, boven alles, is een leven leiden dat echt is, met name wanneer het gaat om onze gezinnen – dat zou de leidende kracht in ons leven moeten zijn.

Toen Harry en Meghan aankondigden dat ze zich terugtrokken als senior leden van het koninklijke huis, was het bericht duidelijk: Meghan kon veel aan, maar toen het aankwam op haar kind en haar gezin, had ze geen belang meer in een glimlach te faken en te doen alsof ze OK was. Ze wilde 'bloeien, niet overleven'. (Overigens een geweldige boodschap voor Archie ook.)

Niet verrassend, toen foto's van Meghan met Archie in een dragzak tijdens een wandeling verschenen, dagen na hun titelverzicht, werd de hertogin bekritiseerd voor het verkeerd dragen van haar zoon. Overal op sociale media werd Meghans ouderschapsvaardigheden bekritiseerd, wat het feit bevestigde dat haar beslissing om terug te treden de juiste was. Iemand riep op tot een 'welzijnscontrole' op Meghan, een ander zei dat de hertogin duidelijk 'niet natuurlijk was'.

Gelukkig kwamen een aantal bekendheden Meghan ter verdediging, waaronder Jenna Bush Hager van Today, die moeders oproepte om 'elkaar op te heffen', en de Canadese TV-persoonlijkheid Jessi Cruickshank, die naast een foto van zichzelf waarbij ze haar kind scheef in een dragzak droeg, zei: "Moeder-schamen is onze manier om onze eigen onzekerheden op andere moeders af te wrikken."

Maar we hopen dat Meghan er geen van hoorde – het goede of het slechte – terwijl ze genoot van het prachtige Canadese landschap met haar lieve baby dichtbij. Of we haar stap nu moed of zuivere angstloosheid noemen om haar hart te volgen, het is zeker iets wat elke ouder het recht heeft te genieten.