• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe thuisonderwijs in 2021 te ondersteunen: wat te prioriteren en wat los te laten

Toen scholen vorig maart voor het eerst dichtgingen, stonden kinderen voor wat eens ondenkbaar was: fulltime thuisonderwijs. Nu is de complexiteit van het jongleren met meerdere online lessen en zelfstandig leren de norm voor veel leerlingen dit jaar. "We zitten er voor de lange haul in," zegt Bobbi Wegner, klinisch psychologe in de Boston regio en docent aan de Harvard Graduate School of Education. "Het was makkelijker om mee om te gaan in de lente omdat het kortdurend voelde, maar nu moeten ouders zich afvragen: 'Wat is het meest belangrijk voor mijn kind?'"

Op dat punt kan academisch succes in thuisonderwijs, zeker terwijl we een mondiale pandemie doorstaan, er heel anders uitzien. "Onze rollen als ouders en leerlingen zijn ontwricht," zegt Avi Kaplan, hoogleraar onderwijspsychologie aan Temple University. "We moeten meer compassievol zijn en niet dezelfde verwachtingen en doelen voor prestaties hebben in de huidige situatie." Hier zijn vier prioriteiten die ouders in gedachten moeten houden - plus vier meer om te vergeten - om het meest uit thuisonderwijs te halen.

Waar je je op moet richten

"We moeten leerdoelen nu verbreden," zegt Wegner, zelf moeder van twee jongens en een meisje, leeftijden 7 tot 11. "Als je kind bijvoorbeeld online lessen kan navigeren, zelfstandig is en de capaciteit heeft om flexibel te zijn, dat kan een enorme winst zijn." Prioriteer de volgende activiteiten om de continue sociaal-emotionele en academische groei van je kind te waarborgen.

DOE: Ontwikkel het competentiegevoel van je kind

Competentie gaat niet over je kind zeggen, "Ik kan dit." In plaats daarvan, "Het is de stap naar dingen zelf doen," zegt Kaplan. Of je kind nu een wiskundeprobleem oplost of een schrijfopdracht opstelt, adviseert hij om nauwkeurig te observeren om precies te bepalen waar meer structuur of begeleiding nodig is. "Wat je wilt doen is werken aan de plekken waar het kind nog niet zelf kan, maar zodra ze zien dat ze het met jou hebben gedaan, denken ze, 'Misschien kan ik het zelf wel,'" legt hij uit.

Robin Reiter, voltijdse fysiotherapeut en moeder in New York City, deed precies dat toen ze de wetenschapslessen van haar 8-jarige zoon observeerde. Ze begon zich een paar keer per week bij hem te zetten om begeleiding te bieden waar er beperkte online instructie was en veel moeilijk zelfstandig werk moest worden gedaan.

"Meer dan ooit ben ik me bewust van wat hij leert en waar zijn sterke en zwakke punten liggen," zegt ze. "Omdat hij een-één met me had voor zijn hele eerste wetenschapseenheid, voel ik dat hij eigenlijk meer geleerd heeft dan hij in de klas zou hebben gedaan."

DOE: Ondersteun hun autonomie

"Als ouder moet je je afvragen: 'Hoe kan ik de verkenning van mijn kind in verschillende activiteiten ondersteunen en hun kennis over zichzelf en wie ze nu zijn ontwikkelen?'" zegt Kaplan. Dat kan zo simpel zijn als je kind meedoen in elke activiteit die ze leuk of opwindend vinden - schoolgerelateerd of niet - en interesse tonen. "Als je 10-jarige houder van computergames is, speel met hen en vraag: 'Waarom hou je van spelen?'" zegt Kaplan. "Het toont steun voor het kind dat iets doet wat voor hen betekenisvol is en moedigt een gevoel van zelfacceptatie aan."

DOE: Moedig hen aan om relaties te onderhouden

Thuis leren betekent dat kinderen de reguliere sociale interactie en interpersoonlijke lering missen die de klas biedt. "We kunnen ze nog steeds helpen hun relationele vaardigheden te ontwikkelen in een tijd waarin we op afstand zijn," zegt Heather Schwartz, leerspecialist bij CASEL, een organisatie die sociale en emotionele ontwikkeling in K-12 klassen bevordert.

Eenvoudige daadjes van vriendelijkheid zoals een kaartje maken voor een frontline werk of iemand die zich eenzaam kan voelen, kunnen de sociale en emotionele capaciteit van een kind vergroten, zegt Schwartz. "Het is een leuke activiteit, maar het helpt je kind ook om na te denken over waarom we nu contact met die persoon opzoeken. Dat bouwt empathie en helpt hen om andermans perspectieven te zien."

Wegner adviseert om sociale activiteiten in te bouwen op een manier die haalbaar is voor jouw gezinsituatie. (Haar eigen dochter houdt van door het huis lopen en show-and-tell doen op FaceTime met vrienden.) "Het is super belangrijk om een of andere vorm van sociale connectie voor je kind te behouden, maar ook uit de weg te treden," zegt Wegner. "Het doel is om kinderen kinderen te laten zijn, hun eigen spel en gesprek te laten leiden en zich van je te scheiden - wat lastig is nu we allemaal zo veel samen zijn."

DOE: Versterk hun leesvaardigheden

Lezen is altijd fundamenteel geweest, maar nu kunnen de voordelen nog groter zijn. "Er is het idee dat lezen fungeert als een 'spiegel' die je dingen over jezelf laat zien en als een 'raam' naar andere mensen in de wereld," zegt Schwartz. "Nu kunnen die ramen echt impactvol zijn, helpen kinderen connecties te maken met mensen met een heel ander leefervaring."

Schwartz stelt voor om vragen te stellen die kinderen helpen connecties te trekken tijdens het lezen, zoals: "Als jij in de situatie in het boek was, wat had je gedaan en waarom?" en "Wat denk je dat er gaat gebeuren?" Ze legt uit dat de oefening kinderen helpt een spier te ontwikkelen van zich voorstellen wie ze in verschillende situaties zouden zijn. "Die perspectief te winnen kan krachtig zijn," zegt ze.

Waar je je geen zorgen om hoeft te maken

Hoewel het moeilijk kan zijn om los te laten, moeten ouders begrijpen dat hun eigen angsten een enorme impact kunnen hebben op hun kind. "Het is ontzettend moeilijk, maar we moeten een stap terugzetten en zien hoe we de meest ondersteunende rol voor onze kinderen kunnen spelen," zegt Schwartz. Dat zal waarschijnlijk betekenen dat je vroeg en vaak contact opneemt met de leraar van je kind om verwachtingen te managen. Om de thuisonderwijservaring van je kind verder te maximaliseren, hier zijn vier dingen om te overwegen om lager op de prioriteitenlijst te zetten:

NIET: Stress over hun cijfers

Als het rapportje van je kind eens vol zat met A's en B's, wees gewaarschuwd dat het verleden weinig zeggingskracht heeft over het heden. "Kinderen hebben veel van de grenzen en context verloren die hen in hun rol als leerling ondersteunden," zegt Kaplan. Bijvoorbeeld, zelfs kleuters wisten wat er zou gebeuren als ze van de gym naar de tekenklas naar hun hoofdklas gingen en wat hun rol was in elke setting. Hun bewegingen waren georganiseerd om hen te helpen verwachtingen te verwerken voor waar ze op elk moment waren.

Nu worden kinderen gevraagd al hun leren en schoolwerk thuis te doen, een plek die ze associëren met vrije tijd en hobby's. "Dat is verwarrend," zegt Kaplan, die adviseert om kinderen te vertellen dat je niet verwacht dat ze even goed presteren als voorheen. "Het is veel belangrijker om te zeggen dat leren belangrijk is. Frankweg, ouders zouden niet zoveel nadruk op cijfers moeten leggen nu."

NIET: Hun emoties in toom houden

Onder normale omstandigheden zouden we verwachten dat onze kinderen de stressoren van een schooldag aan kunnen zonder, zeggen, hun stoel te schoppen. Maar de aard van hun dagelijks leven is veranderd. "We ervaren nu trauma," zegt Wegner. "Omdat er meer angst, stress en irritabiliteit is, moeten onze doelen verschuiven voor onszelf en onze kinderen."

Dus als je kind slecht reageert op een Zoom-storing, laat ze dan - maar gebruik de kans om je in te leven in hen en hun frustraties te valideren. "Je kunt kinderen helpen hun eigen emoties te benoemen en te begrijpen. Zet dan woorden op het gevoel," zegt Wegner. "Valideer de emotie door te zeggen: 'Dat is zo vervelend! Het is totaal oké om je zo te voelen want dit is geen normale ervaring.'" Zorg ervoor dat je kinderen herinnert dat hoewel alle emoties oké zijn, niet alle gedragingen oké zijn.

NIET: Verwacht dat ze meerdere complexe concepten meesteren

Wanneer je mentaal gestrest bent, is het moeilijk alledaagse taken te voltooien, laat staan hogere-orde denkprocessen. "Het emotionele stuk is nummer één," zegt Wegner. "Ongeacht hoeveel we academische doelen willen bereiken, als ze niet in een positie zitten om de leerstoffen op te nemen, gaat het niet lukken."

Daarom adviseert Kaplan een less-is-more aanpak: "Ga meer voor diepgang in begrip van minder concepten, zodat kinderen niet voelen dat ze op een bepaald niveau moeten zijn, maar dat ze de [basis]materie onder de knie hebben."

Hoewel ouders niet veel controle hebben over de lesplannen van een leraar, kunnen ze duidelijk communiceren hoe goed hun kind de stof opneemt. "Leraren wisten hoe ze face-to-face moesten lesgeven," zegt Kaplan. "Ze konden de ogen en interacties van het kind zien dus wisten ze of ze de 'drempelconcepten' begrepen, zoals functies in wiskunde." Online lessen betekenen dat leraren misschien geen duidelijk zicht hebben op of kinderen de fundamentele begrippen goed genoeg begrijpen om complexere materie te begrijpen.

NIET: Dwang ze om al hun werk op tijd te voltooien, de hele tijd

"We worstelen met een perfectionistische, super-academische cultuur waar ouders nadenken over kinderen die het perfecte college-essay schrijven als ze 10 zijn," zegt Wegner. "Dit jaar, dingen als 'goed genoeg' zien. Ik probeer die aanpak zelfs op mijn eigen ouderschap toe te passen."

Hoe ziet dat eruit? Ouders moeten akkoord gaan met de leraar van hun kind over wat zinvol is in hun specifieke omstandigheden. "Afhankelijk van het kind, kan dat gewoon zijn: aanwezig zijn in de les of drie of vier van de 10 problemen oplossen," zegt Wegner. "De sleutel is om meesterwording en zelfeffectiviteit op te bouwen op welke manier dan ook."