• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Moet de verzorger van je kind ook je vriend zijn? 5 manieren om deze soms verwarrende relatie te navigeren

Toen moeder van twee Anam Khan, uit Glenview, Illinois, haar eerste live-in kinderopvanger aannam, was ze enthousiast en optimistisch om haar te verwelkomen als nieuw deel van hun gezin. Blijkbaar werd echter al snel dat het familiaire aspect van de relatie begon de belangrijkheid van de werknemer/werkgeverrelatie te overschaduwen.

"Ik deed er alles aan om haar comfortabel te laten voelen en als familie," zegt Khan. "Helaas werkte het een beetje te goed. Ze begon over te delen en wilde meer tijd doorbrengen met praten dan werken."

Het is menselijk om gelikt te willen worden en betekenisvolle relaties te vormen. Bovenop dat, zijn relaties met onze kinderopvangers anders dan andere professionele relaties omdat ze heel persoonlijke dingen omvatten: onze kinderen. Laten we ook niet vergeten dat we kinderopvangers vaak in onze huizen nodigen, waar al onze tekortkomingen en gezinsdynamiek vol openbaar kunnen zijn. Dus als grenzen vervagen tussen jou en je nanny, mag dat niet met grote verrassing komen.

Hoewel het oké kan zijn om een vriendschap binnen een werkomstandigheid met je kinderopvanger te hebben, aan het einde van de dag ben je nog steeds de werkgever, wat betekent dat je professionaliteit moet balanceren met, als je kiest, het persoonlijke. Met dit in gedachten, hier zijn vijf manieren om professionaliteit te behouden, zelfs als het soms persoonlijk wordt.

1. Stem verwachtingen af

Voordat je kinderopvang kiest, besluit wat voor soort relatie het beste voor je gezin werkt en hoe persoonlijk je met je kinderopvangers wilt zijn. Er is een scherp verschil in de relaties die je vormt als je een live-in nanny of au pair aannemt, die meer als gezinslid bedoeld is, versus een vroege leercentrum gekozen dat gedraaid wordt door een team van verzorgers.

Kayla Mallory, een nanny uit Atlanta, Georgia, stelt voor om potentiële werknemers te vragen wat het voor hen betekent om nanny te zijn.

"Vraag hen om het beste gezin te beschrijven waar ze ooit voor gewerkt hebben en waarom," zegt ze. "Dit vertelt je veel over wat voor hen werkte."

Ze schrijft de vroegtijdig vastgelegde, wederzijdse begrip van wat het betekent om kinderopvanger te zijn toe aan de geweldige relatie die ze met haar huidige gezin heeft.

2. Respecteer het vak

Ongeacht de kinderopvang die je kiest, is het imperatief om te vertrouwen op die persoon hun rol als verzorger voor je kinderen boven elke persoonlijke relatie. Maureen Clifford, moeder van drie uit Woodbridge, Virginia, en uitvoerend directrice bij NOVA Montessori, een organisatie die kinderontwikkelingsbronnen voor families biedt om thuis te gebruiken, adviseert ouders "respecteer hun kinderopvanger als professional met de ervaring en expertise net zoals je je huisarts of kapper zou respecteren."

Als je je kinderopvanger als vriend eerst ziet, kan dat beïnvloeden hoe je hun feedback opneemt. Dit betekent, zegt Clifford, "kunnen we belangrijke ontwikkelingskwesties missen of andere situaties vermijden die frankerlijk aangepakt moeten worden."

Clifford heeft zowel leraren als ouders op deze dynamiek gecounseeld. Ze zag een klievende situatie ontstaan toen een kleuterschoollerares voor een leerling buitenschools oppaste. Dit, volgens Clifford, veranderde de professionele blik van de ouders op die lerares en leidde ertoe dat ze de latere zorgen van de lerares over de leerling afwezen "omdat [de ouders zeggen] 'ze weet alleen van dat gedrag omdat ze voor ons oppast.'"

Clifford observeerde ook instanties waarbij leraren bang waren om ouders over problemen of zorpen te vertellen vanwege hun persoonlijke vriendschappen.

3. Erken machtsdynamiek

De machtsdynamiek die bestaat tussen werknemer en werkgevers is anders dan die tussen vrienden. Wat doen we als we zowel vriend als werkgever zijn? Volgens Kelly Diels, een feministische marketingconsulent uit Vancouver, B.C., Canada, betekenen deze vriendschappen met een professioneel component dat we bereid moeten zijn om moeilijke en eerlijke gesprekken te voeren.

"We zijn zowel baas als vriend, dus we moeten expliciet worstelen met en praten over het machtsverschil in de ene rol terwijl we de gelijkheid in de andere navigeren," zegt Diels.

Diels adviseert om gesprekken te kaderen om deze rollen heen in plaats ze te negeren. Ze stelt voor om dingen te zeggen als:

• "Oké, ik zet mijn werknemershoed op: Het maakt het moeilijk om mijn werk te doen als je te laat komt."
• "Mijn baashoed op voor een moment: Ik heb nodig dat je meer tijd besteedt aan Sophie aanmoedigen haar lunch op te eten."
• "Ik ben bang dat je vertellen wat er in mijn huwelijk of financien gaat, onze werkomstandigheid zal laten betwijfelen."

4. Eer grenzen

Je kunt werk naar huis meenemen. Je kinderopvanger zou dat niet moeten. Voor nanny Mallory is het stellen van grenzen met het gezin waar ze voor werkt een sleutel tot succes geweest.

"Ze begrijpen volledig mijn wens dat na werk met hen, mijn tijd van mij en die van mijn man is," zegt Mallory.

Angel Makaro, een nanny uit Pitt Meadows, B.C., Canada, is het eens.

"Ik houd me terug van oversharen," zegt ze. "Ik hou mijn privéleven privé. En als een onderwerp naar voren komt waar ik niet comfortabel mee ben om te bespreken, probeer ik het meestal te [veranderen]. Oh, en ik accepteer geen vriendschapsverzoeken op Facebook van mijn [nanny-gezinnen]."

Clifford, die verschillende Montessori-scholen beheert, is het eens, en wijst ouders die willen socializen en kletsen om een tijd af te spreken om later te praten.

"We ontmoedigen ook ons personeel om te socializen met ouders buiten school, ze te vrienden op sociale media, op studentenverjaardagen of andere mijlpaalvieringen te gaan," zegt ze.

Diels, die vijf kinderen heeft, benadert haar relaties door zich af te vragen of ze van plan is de relatie te behouden nadat de verzorger niet meer voor haar kinderen zorgt.

"Als het antwoord nee is, houd ik dingen professioneel… vriendelijk, maar professioneel," zegt ze. "We hangen niet uit. We gaan niet samen op uit. We vertellen elkaar geen intieme geheimen. Op die manier vervagen grenzen niet."

Voor Khan waren het vervaagde grenzen die leidden tot het einde van haar relatie met haar kinderopvanger, die begon kindgerelateerde werktaken als optioneel te behandelen en klaagde toen Khan haar vroeg ze te doen. Ze overschreed ook de lijn in persoonlijke gesprekken zoals "commentaren op alles wat ik at tijdens ik probeerde te dieten, zeggen dat mijn kinderen haar meer mochten, of niet willen iets voor mijn kind doen en me vertellen om het zelf te doen," zegt Khan.

5. Zet je kind op de eerste plaats

Bovenal is de relatie die je hebt met je kinderopvanger secundair aan de relatie die je kind heeft met zijn/haar verzorger en de zorg die je kind ontvangt.

"Of de ouder en verzorger BFFs worden is niet relevant voor de ontwikkeling van het kind," zegt Clifford, die ouders uitnoodigt om "de professionele grens tussen ouder en verzorger te eren" en in plaats daarvan te zoeken naar betekenisvolle relaties met echte familieleden en vrienden.

Toen Khan realiseerde dat de grenzen van haar relatie met haar kinderopvanger overschreden werden en haar en haar gezin in een ongemakkelijke situatie brachten, probeerde ze het op te lossen door direct te communiceren. Maar het was te laat en ze gingen hun eigen gang, zegt ze.

"We moesten een serieus gesprek voeren, maar ze voelde dat de situatie te ongemakkelijk was voor haar en er waren te veel beperkingen nu," zegt Khan.

Vooruitgaand, heeft Khan van plan om niet te veel persoonlijke details over zichzelf met haar kinderopvanger te delen en van het begin af heldere verwachtingen en rollen te zetten.

"Heb regels en verwachtingen vanaf het begin en maak duidelijk wat er gebeurt als die verwachtingen niet gehaald worden," zegt ze. "Je kunt een goede relatie hebben zonder te dichtbij te komen."