• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Jouw gezinsbehoefte aan kinderopvang: kosten-batenanalyse en keuzes

Jouw gezinsbehoefte aan kinderopvang: kosten-batenanalyse en keuzes

Recente Verenigde Staten Census-rapporten tonen aan dat meer dan 8 miljoen kinderen onder de vijf jaar een deel van hun dag in de opvang van iemand anders dan hun ouders doorbrengen. Veel van deze ouders moesten moeilijke beslissingen nemen over de opvang van hun kinderen.

De kosten-batenanalyse maken

Voor veel ouders is er geen vraag of een kinderopvangregeling noodzakelijk is. Financiële of andere situatiebeperkingen vereisen dat beide ouders fulltime werken. Veel andere gezinnen moeten echter de kosten – zowel financieel als emotioneel – van het regelen van kinderopvang afwegen tegen de voordelen van werkzaam blijven. Om de kosten-batenanalyse te maken, begin met een vel papier. Maak twee kolommen, een voor de financiële uitgaven en andere offertes van werken, de ander voor de financiële alsook niet-financiële voordelen van doorgaan met werken. Zet de kosten en baten in hun passende kolommen. Beide kanten van de vergelijking vlak voor je zien kan de beslissing helpen, zo niet makkelijker, dan tenminste duidelijker en beter onderbouwd.

Voordelen van doorgaan met werken kunnen tastbaar zijn. Voorbeelden zijn het loon dat je ontvangt en de ziekteverzekering of pensioenplannen die je werkgever biedt. Er zijn ook intangibele voordelen, zoals de persoonlijke voldoening die een persoon krijgt van een goed gedane baan. Voordelen kunnen het volgende omvatten:

• op een carrièrepad blijven;
• bijblijven met vooruitgang in je beroep;
• contact met andere volwassenen;
• reizen (hoewel dit een voordeel is voor sommigen en een nadeel voor anderen); en,
• sociale voordelen, zoals lunches en recreatieve uitstapjes.

De meest voor de hand liggende financiële kosten van werken en kinderen in een kinderopvangsetting plaatsen, zijn de kosten voor de kinderopvang zelf. Er zijn echter ook andere kosten van werkzaam zijn. Bijvoorbeeld, veel werkgevers hebben een bepaalde kleercode waar werknemers zich aan moeten houden, wat betekent dat werknemers een deel van hun inkomen moeten besteden aan geschikte kleding voor de werkplek. Sommige werknemers worden verwacht op hun lunchpauze uit te eten, wat meer kosten met zich meebrengt. Transportkosten, zoals benzine of treinkaartjes, moeten ook in een kosten-batenvergelijking meegenomen worden. Bovendien kan een significant deel van het tweede inkomen opgegeten worden door inkomstenbelasting, met name als het inkomen van de hoofdb Verdiener het huishouding in de hoogste belastingschuif duwt.

Naast het vaste loon en niet-monetaire extras, zijn er andere vormen van financiële compensatie die een tweede inkomensverkrijger opgeeft om thuis te blijven en kinderen op te voeden. Een bedrijf kan een pensioenplan bieden voor werknemers, maar zal meestal vestingseisen hebben die dicteren dat de werknemer een bepaald aantal jaren bij het bedrijf blijft voordat hij gerechtigd is op het geld. Een baan verlaten voordat vesting plaatsvindt, kan een hoge prijs kosten in later pensioeninkomen.

Een ander punt kan zijn in de vorm van een gemiste kans om in te betalen voor sociale zekerheid. Velen zijn het ermee eens dat dit federale stelsel van pensioenen serieus gebrekkig is en misschien niet beschikbaar zal zijn over tien of twintig jaar. Toch kan het verlaten van betaald werk om thuis te blijven met kinderen de aanspraak op sociale zekerheidsuitkeringen later serieus beïnvloeden.

Of je gerechtigd bent op uitkeringen hangt af van hoeveel credits je hebt verdiend, wat op zijn beurt gebaseerd is op hoeveel je in een jaar verdient en het aantal jaren dat je aan het fonds hebt bijgedragen. Het bedrag van de maandelijkse sociale zekerheidsbetaling die een gepensioneerde ontvangt, hangt over het algemeen af van het gemiddelde inkomen over de loopbaan. Een pauze van werken, zelfs voor slechts een paar jaar, knipt in dit fonds. Het verschil in uitkeringen later kan bepalen of je volledig kunt met pensioen gaan of je inkomen moet bijverdienen zelfs na recht op sociale zekerheid te hebben verkregen.

Niet-monetaire kosten zijn moeilijker te evalueren. Als je kind kinderopvang buitenshuis bezoekt, moet je rekening houden met de stress van het elke dag voordat je voor werk vertrekt, hem of haar eten, aankleden, en klaarmaak. Je moet voldoende tijd vrijmaken om hem of haar af te zetten zodat je niet te laat bent op je werk. Zelfs als je in-house kinderopvang hebt, als er een crisis op het werk is en je na je gewone dag moet doorwerken, moet je een reserveplan hebben voor het ophalen van je kind bij de kinderopvanger. En je moet altijd voorbereid zijn op de mogelijkheid dat je kind ziek is of de kinderopvanger om een of andere reden niet beschikbaar is. De belangrijkste overweging is natuurlijk of je kind zal bloeien in een kinderopvangsetting – een factor die later in dit boek besproken wordt.

De cijfers berekenen Begin met de financiële uitgaven

Hoewel de kinderopvangbeslissing meestal niet strikt financieel is, is het makkelijkst om te beginnen met het optellen van de financiële uitgaven. Bereken eerst de belastinglast van je huishouding. Bereken je belastbare inkomsten (inclusief die van je partner, indien van toepassing) door alle aftrekposten en vrijstellingen waar je recht op hebt af te trekken. Raadpleeg de IRS-belastingtabellen, te vinden in de instructies bij Formulier 1040 of 1040A, om je belasting te bepalen. Trek dan van dat bedrag alle belastingkortingen af waar je recht op hebt. (Belastingkortingen gerelateerd aan kinderen en kinderopvang worden besproken in Hoofdstuk 16.) Tel bij het totaal eventuele andere belastingen die je verschuldigd bent, zoals FICA (Sociale Zekerheid en Medicare belastingen) en staatsinkomstenbelasting (indien van toepassing). Dit bedrag is je totale belastinglast.

Tel bij je belastinglastbedrag de jaarlijkse uitgaven die je maakt puur omdat je werkt. Deze kosten omvatten het benzinegeld dat je uitgeeft om naar je werk te komen en de parkeerkosten die je niet hoefde te betalen als je niet elke dag zou rijden. Tel extra uitgaven die je maakt voor dingen zoals werkkleding en lunch die je niet zou kopen als je niet buiten huis zou werken. Voeg in je totaal het bedrag dat je al uitgeeft of de schatting van wat je zou uitgeven voor je kinderopvangregeling. (Zie Deel V voor een algemene discussie over kinderopvangskosten.)

Na het optellen van betaalde belastingen en werkgerelateerde kosten, trek dat totaal af van je bruto-inkomen. Nu heb je wat dit boek je netto contante baten zal noemen, wat het jaartarief is dat je, vrij en duidelijk, hebt als resultaat van je harde werk.

Voorbeeld: In 2004 hebben Hank en Wendy twee kinderen, 12 maanden en 5 jaar. Hank verdient een jaarsalaris van $60.000; Wendy's is $40.000. Wendy heeft een korte rit naar het werk, en eet maar een paar keer per maand uit. Als gevolg heeft ze slechts iets meer dan $1.000 aan niet-belasting, werkgerelateerde uitgaven. De opdeling van hun financiële situatie, zowel met als zonder het tweede inkomen, is als volgt.

Wanneer je de gecombineerde werkgerelateerde uitgaven aftrekt van het bruto-inkomen in dit voorbeeld, kom je uit op een netto contant voordeel van $63.689 voor het tweeinikomensgezin en $48.686 voor het eeninkomensgezin. Het verschil in netto contant voordeel door het opgeven van het tweede inkomen van $40.000 is dus ongeveer $15.000.

Tot een beslissing komen Je resultaten evalueren

Eenmaal je het financiële voordeel van doorgaan met werken door beide ouders hebt uitgewerkt, komt het moelijkere deel van de vergelijking aan bod. Is het netto contante voordeel, de gemiste bijdragen aan pensioenfondsen, 401(k)'s, en sociale zekerheid, en de gemiste kansen voor promotie, plus de andere, intangibele voordelen van werken, de kosten en offertes waard van doorgaan met werken en je kind bij een kinderopvanger plaatsen?

Voor sommige gezinnen die worstelen om het einde van de maand te halen, is het netto contante voordeel echt de enige overweging – ze kunnen het inkomsverlies van een ouder die thuisblijft om voor het kind te zorgen, niet betalen. In het geval van eenoudergezinnen is er niet eens een tweede inkomen om op te geven.

Het is moeilijk om van tevoren te weten of een langdurige pauze van buitenhuis werkbaarheid goed voor je zou zijn. Voor sommigen klinkt thuisblijven met hun kinderen als vakantie. Trips naar de dierentuin en wandelingen in het park met je kids zijn geweldig – wie zou niet een dag kiezen om je kleintje voor te lezen over acht uur aan een bureau? De realiteit voor de meerderheid van ons is echter dat fulltime ouderschap thuis geen picknick is. Zelfs enkele maanden thuis op moederschaps- of vaderschapsverlof geeft je geen helder beeld van het leven als thuisblijvende ouder.

Omgaan met het schuldgevoel van werkende ouders

Sommige ouders kunnen schuldgevoelens hebben omdat ze gekozen hebben om te werken en hun kinderen in een kinderopvangsetting te plaatsen. Anderen voelen schuld omdat ze geen keuze hebben om thuis te blijven. Sommige segmenten van onze samenleving kijken af op moeders die buiten huis werken. Normale gezinnen worden vaak afgebeeld als een thuisblijvende ouder, typisch de moeder. Dit impliceert dat tweeinikomensgezinnen ongewone of minder wenselijk zijn. Natuurlijk, niets could verder van de waarheid zijn.

Kinderen doen het goed in het leven als ze hoogwaardige kinderopvang hebben, en niet zo goed als ze in lagere kwaliteit kinderopvang zitten. Dit lijkt, het zou lijken, geen verrassend resultaat.

Werkende ouders bieden veel voordelen voor hun kinderen verder dan alleen de financiële. Werkende ouders helpen een sterke werkmoraliteit bij kinderen in te oefenen. Hun moeders werken zien is een goed ding voor kinderen. Dit is met name het geval voor meisjes, die positieve vrouwelijke rolmodellen in veel gebieden nodig hebben – inclusief ouderschap – om hen te laten weten dat ze keuzes hebben als volwassenen.

Als je echt vindt dat je kinderen beter af zouden zijn als je thuis was met ze, maar je nog steeds je inkomen nodig hebt om de kosten te dekken, overweeg dan of je je de compromis van deeltijds werk kunt permitteren. Flexwerktijden, het herschikken van de werktijden van een werknemer om de planning van gezinsverantwoordelijkheden beter te passen, wordt een heel veelvoorkomend extraatje dat bedrijven bieden om goede werknemers te behouden. Jobsharing, het splitsen van een enkele shift of werkweek door twee werknemers, die elk een deel van de shift werken, is een andere optie bij veel grote bedrijven.

Het allerbelangrijkst: onthoud dat alle kinderen anders zijn en op hun eigen manier reageren op een gegeven situatie. Veel kinderen bloeien in een kinderopvangsetting waar ze blootgesteld zijn aan nieuwe ervaringen en veel andere kinderen hebben om mee te spelen. Andere profiteren ervan om niet alleen een stel ouders te hebben die ze liefhebben, maar ook een nanny of een ander familielid waarmee ze regelmatig kunnen interacteren. Het beste advies is om je instincten te volgen bij het nemen van kinderopvangbeslissingen.