• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

HIV (AIDS) bij Kinderen: Symptomen, Behandeling en Preventie

HIV bij kinderen is een aandoening die constante medische hulp nodig heeft om complicaties te voorkomen. Volgens een update van UNAIDS waren in 2017 ongeveer 1,8 miljoen kinderen jonger dan 15 jaar getroffen door HIV (humaan immunodeficiëntievirus). Het rapport benadrukte echter ook dat er een daling was van 8 procent in nieuwe HIV-infecties bij kinderen sinds 2016.

Toch betekent dit niet dat de strijd tegen HIV bij kinderen voorbij is. Ouders moeten nog steeds weten hoe HIV kinderen beïnvloedt en hoe ze hun kinderen kunnen beschermen tegen de infectie. Deze post geeft inzicht in de mogelijke oorzaken van HIV bij kinderen, de symptomen, behandelingen en tips om de infectie bij kinderen te voorkomen.

Wat is HIV?

Humaan immunodeficiëntievirus (HIV) is een virus dat een aandoening veroorzaakt genaamd verworven immuundeficiëntiesyndroom of AIDS. Het virus valt het immuunsysteem aan, met name de CD4-cellen, ook wel witte bloedcellen of T-cellen genoemd, die een belangrijk deel van het immuunsysteem zijn. Na het infecteren van een persoon, vernietigt het virus langzaam de capaciteit van het lichaam om infecties te bestrijden.

Hoe verwerven kinderen HIV?

Kinderen kunnen HIV verwerven van de moeder die de infectie heeft, terwijl ze in de baarmoeder zijn of wanneer ze borstvoeding krijgen (moeder-naar-kind of verticale transmissie). Het virus kan ook overdragen via het volgende:

• Bloedtransfusie, wanneer bloed van een geïnfecteerd persoon aan een anders gezond persoon wordt gegeven

• Gebruik van gecontamineerde spuiten in ziekenhuizen of voor scarificatie (hieronder uitgelegd)

• Seksueel misbruik, zoals gedwongen seksuele interactie met penetratie

• Onbeveiligde seksuele gemeenschap (vooral bij adolescenten). Een HIV-geïnfecteerd persoon kan het virus aan de partner doorgeven.

• Scarificatie (krabben of schrapen van de huid voor een permanente lichaamsmodificatie zoals tattoeën en piercings), waarvoor een geïnfecteerde naald wordt gebruikt

Let op dat HIV zich niet kan verspreiden via:

• Zweet
• Speeksel
• Bestek, voedsel of kleding delen
• Insectenbeten

Kennis over de symptomen van deze infectie helpt u om tijdig medische interventie te zoeken.

Wat zijn de symptomen van HIV bij kinderen?

De symptomen van HIV kunnen worden geclassificeerd in mild, matig en ernstig, zoals uitgelegd in de volgende tabel:

Andere symptomen die mogelijke HIV-infectie kunnen aangeven omvatten:

• Neurologische dysfunctie zoals microcephalie (het hoofd is kleiner dan normaal), neurologische beperking, hypertonie (verlaagde spiertone die stijfheid bij buigen en bewegen veroorzaakt), vertraging in het bereiken van ontwikkelingsmijlpalentjes, of mentale verwarring.

• Pijnlijke uitslag met blaasjes op borst en rug.

Als een kind met HIV AIDS ontwikkelt, kan hij/zij de volgende symptomen vertonen:

• Gewichtsverlies of moeilijkheid om aan te komen in gewicht
• Persistente uitslag
• Gezwollen lymfeklieren (een deel van het immuunsysteem, dat bacteriën en virussen filtert)
• Chronische candida (schimmelinfectie van de mond, huid en nagels)
• Chronische diarree
• Langdurige koorts
• Gebrek aan energie
• Pelvische ontstekingsziekte
• Ongewone infecties
• Kortetermijngeheugenverlies

Hoe wordt HIV bij kinderen gediagnosticeerd?

HIV-antistoftesten worden gedaan bij kinderen van 18 maanden en ouder, die tekenen van HIV-infectie kunnen vertonen of die geboren zijn van een HIV+ moeder. De test wordt meestal in twee stappen gedaan: een screening enzyme-linked immunosorbent assay (EIA) gevolgd door de Western blot-test voor het bevestigen van de HIV-antistof.

De EIA-test omvat het testen van bloedmonsters of oraal vocht verzameld van de tandvlees en wangen van de patiënten om de HIV-antistoffen te bepalen. De Western Blot-test omvat ook bloedtesten door de bloedeiwitten te scheiden en het eiwit te identificeren dat HIV-infectie aangeeft.

Beide tests moeten positieve resultaten opleveren om de diagnose te bevestigen. Als het kind blootgesteld is aan HIV via andere bronnen (zoals geïnfecteerde naalden of spuiten, seksueel misbruik) en de symptomen vertoont, maar de testresultaten negatief zijn, moet de test later herhaald worden.

Behandeling moet zo snel mogelijk beginnen als de diagnose HIV-infectie bevestigt.

Hoe wordt HIV bij kinderen behandeld?

Kinderen met een HIV-infectie moeten zo snel mogelijk behandeld worden. De behandeling omvat de toediening van antiretrovirale middelen, die de snelheid kunnen vertragen waarmee HIV het immuunsysteem verzwakt. Het medicijn is beschikbaar in siroopvorm voor kinderen, hoewel ze niet altijd praktisch zijn omdat ze in grote hoeveelheden ingenomen moeten worden en altijd gekoeld moeten worden vanwege hun korte houdbaarheid.

De antiretrovirale middelen die aan zwangere vrouwen in vroege zwangerschap en aan het kind bij de geboorte worden gegeven, zijn gevonden om de kans op HIV-infectie bij de zuigeling aanzienlijk te verminderen.

Kinderen jonger dan 15 jaar kunnen ook profiteren van de toediening van een antibioticum genaamd co-trimoxazol, dat sommige kinderziektes kan voorkomen. Het is gevonden om de sterftecijfers bij kinderen met HIV met meer dan 40% te verminderen.

Kunnen kinderen met HIV routinematige vaccinaties ontvangen?

Ja. Immunisatie kan ziekten bij kinderen met HIV-infectie voorkomen, hoewel hun reactie op de vaccinatie kan variëren afhankelijk van hun immuunlevel. De WHO heeft het onderstaande schema opgesteld van immunisaties die kinderen met een asymptomatische of symptomatische HIV wel of niet kunnen nemen.

Bron: WHO

In elk geval is het het beste om de kinderarts te raadplegen voordat u met een vaccinatieschema voor het kind met HIV doorgaat.

Hoe HIV bij kinderen te voorkomen?

De infectie is in hooginkomenslanden vrijwel geëlimineerd dankzij tijdige preventie, testen en behandelopties. De situatie is echter nog steeds somber in sub-Sahara-Afrika en Zuid-Aziatische landen. Hier zijn enkele maatregelen om HIV bij kinderen te voorkomen:

• De beste manier om HIV bij kinderen te voorkomen is moeder-naar-kindtransmissie te voorkomen. De toediening van antiretrovirale middelen in het begin van de zwangerschap kan helpen de immuniteit te behouden, groei en ontwikkeling te bevorderen en de levensduur te verlengen. Ook kinderen die de infectie perinaal verwierven en medicamenteuze therapie ontvingen, lieten een toename van 80% of hoger in de overlevingscijfers zien.

• Als de moeder HIV-positief is tijdens de zwangerschap, wordt de bevalling door een keizersnede gedaan om te voorkomen dat het kind het virus via de geboortekanaal contracteert.

• Zulke moeders mogen het kind niet borstvoeden en moeten alternatieven gebruiken.

• Als het kind een tattoo of piercing wil laten zetten, zorg dan dat u contact opneemt met een professional die alle veiligheidsrichtlijnen volgt met de apparatuur die voor de procedure wordt gebruikt. Ideaal moeten kinderen onder de 18 geen tattoeën laten zetten, hoewel sommige ouders de oren of neus van het kind willen laten piercen.

• Wanneer uw kind een vaccinatie of injectie krijgt om welke reden dan ook, zorg ervoor dat de medische professional verse en ongebruikte spuiten gebruikt om overdracht van infecties te voorkomen.

Vervolgens beantwoorden we nog enkele veelgestelde vragen over HIV bij kinderen.

Veelgestelde Vragen:

1. Hoe lang zullen kinderen met HIV waarschijnlijk overleven?

Helaas succumbeert ongeveer 25-30% van de kinderen aan de infectie vóór de leeftijd van één jaar als niet tijdig behandeld; 50-60% van de kinderen die vroeg in het leven HIV-symptomen ontwikkelen, maar niet tijdig gediagnosticeerd of behandeld worden, sterven voor de leeftijd van twee jaar. Echter, bij kinderen die vroeg antiretrovirale middelen krijgen, werd de sterftecijfers met vijfvoud of meer verminderd.

In hooginkomenslanden leven meer dan 80% van de kinderen met HIV langer dan zes jaar.

2. Hoe beïnvloedt HIV de groei en ontwikkeling van een kind?

Studies tonen aan dat HIV-infectie bij kinderen de fysieke en mentale ontwikkeling kan vertragen. HIV-positieve kinderen blijken neurologische problemen, cognitieve ontwikkelingsstagnatie, leerproblemen en spraak- en taalproblemen te hebben. Ook kan het virus een fysiologisch effect hebben, waarbij het kind moeite heeft om aan te komen in gewicht.

Dat gezegd hebbende, hoeft het kind niet noodzakelijk een vertraging in zowel cognitieve als motorische ontwikkeling te tonen. Ze kunnen ook slechts één ontwikkelingsvertraging hebben, en dit kan vroeg of op de leeftijd van twee verschijnen.

HIV bij kinderen verzwakt hun immuunsysteem en maakt ze kwetsbaar voor infecties en ziekten. Een kind kan milde, matige of ernstige symptomen hebben gebaseerd op de intensiteit. HIV heeft geen genezing, maar snelle diagnose en behandeling kunnen de virale load in het bloed verminderen en het leven van een kind verlengen. Het voorkomen van moeder-naar-kindtransmissie, het up-to-date houden van het vaccinatieschema van het kind, en het beschermen van het kind tegen onhygiënische praktijken in ziekenhuizen en elders zijn effectieve manieren om het kind te beschermen tegen HIV.