Een liefdesbrief aan de oppas van mijn kinderen (Je wordt gemist.)
Oh, oppassen. Hoe houden we van jullie? Laten we de manieren tellen. Nou, voor één ding, je bent altijd helder-oogdig, bosstaartig en klaar om met onze kinderen uit te hangen wanneer we aan het einde van ons latijn zitten omdat we de nacht ervoor 564 keer — weer! — met ze wakker waren. Maar natuurlijk is dat niet het enige wat ouders — of we nu voltijds, deeltijds of thuisblijvend werken — nu missen terwijl iedereen sociale distancing hanteert en thuisblijft.
We missen de glitter-slime die je met onze kinderen maakt — iets wat, eerlijk gezegd, geen activiteit is waar we bijzonder van houden. Eigenlijk, we zouden bijna alles met glitter een missie geven. Hoed af voor je voor zo iets... prolifererends te durven. We missen de koekjes en lekkernijen die je bakt, zowel super-gezond (bruine bonen brownies!) als super-creatief (koekjes gemaakt van overgebleven Halloween-snoep!). We missen de schattige knutselprojecten die je met ze doet en de stille vreugde die komt van het binnenkomen in een huis en het zien van schattige gezichten van concentratie midden in een zee van bouwpapier, lijmstiften en pijpenmakers.
We missen de lieve foto's die je de hele dag stuurt of wanneer je iets op je telefoon vindt wat je vergeten was en later stuurt. We missen de naschoolse hapjes die je maakt en de naschoolse spelletjes die je speelt. We missen de grenzenloze energie die je met onze kinderen hebt die, eerlijk gezegd, wij als ouders soms te moe zijn om op tewekken.
We missen de tie-dye projecten (tie-dyeen!). De uitstapjes naar het zwembad, koffieshop, bibliotheek en eigenlijk overal want kinderen vinden het leuk om met hun oppas op pad te gaan. We missen de huiswerkhulp (o, god, de huiswerkhulp!). De aardappelstempels. De vriendschapsarmbandjes maken. Dansen op leuke nummers die zowel wij als onze kinderen anders niet gekend zouden hebben omdat — wist je niet? — oppassen veel cooler zijn dan ouders.
Maar meer dan de leuke projecten en activiteiten, missen we de uitdrukking op de gezichten van onze kinderen wanneer je de deur in loopt. Pret is er! Onverdeelde aandacht komt eraan! Een wandelende, praatende incarnatie van Alle Dingen Die Mama en Papa Niet Met Ons Willen Spelen hier in onze woonkamer! En we missen de zoete verlichting die ouders krijgen — of we nu naar werk gaan of uitgaan voor een date-avond — wetende dat ons kind in de zorgen is van iemand die ervoor zorgt en uitkiest alsof het een van de hunnen was. Verkeerd niet, we houden van de grootouders van onze kinderen en missen ze ontzettend ook, maar laten we eerlijk zijn, het is essentieel de taak van een grootouder om hun kleinkinderen te verwennen en hun eigen draai aan dingen te geven. ("Geen ijs na het diner? O, ik had het vergeten!") We missen het weten dat wanneer onze kinderen bij hun oppas zijn, de oppas de zaak doet zoals wij zouden.
Vraag elke ouder en ze zullen je vertellen: De juiste oppas vinden is als goud vinden. Niet alleen willen we allemaal iemand die verantwoordelijk, slim, liefdevol, zorgzaam en liefhebbend is, we willen iemand die klopt met onze kinderen. Dus wanneer we die speciale persoon vinden, is afscheid nemen — in welke vorm dan ook — moeilijk. Maar het is bijzonder ruw als het zowel wild abrupt is en we niet weten wanneer we ze weer zullen zien. (Het is ook moeilijk wanneer, je weet wel, twee ouders gelukkig genoeg zijn om thuis te werken... maar drie dwarrelende kinderen binnen een stenenworp van elke Zoom-call hebben.)
Zeker, we missen allemaal normaliteit nu, maar voor veel ouders — en nog meer, veel kinderen — zijn oppassen, nannies en opvangers normaliteit. Voor sommigen zijn ze een glimlachend gezicht dat ze elke ochtend zien. Voor anderen, een vaste zaterdagavond-maatje die pizza met ze eet, een film kijkt en ze liefdevol naar bed brengt. Ze zijn de persoon die altijd tijd heeft voor een legpuzzel, een spelletje verstoppertje, of een touwspringwedstrijd in de oprit want, wanneer het erop aankomt, het belangrijkste wat ze te doen hebben wanneer ze met de kinderen zijn... is bij de kinderen zijn.
Dus, aan alle oppassen, nannies en oudershelpers daarbuiten: Maak geen fout over het. Jullie worden gemist. Of je nu deeltijds, voltijds of ergens ertussenin bent, gezinsleven is veel beter — en glitteriger — met jullie erin.
Previous:Mondmaskers op kinderen in kinderdagverblijf: Is het de moeite waard?
Next:Wat ouders moeten weten over de diagnose van autismespectrumstoornis
-
Wanneer u een nieuwe baan als nanny begint, heeft u misschien werkmaken overeengekomen via een mondelinge of handdrukakkoord. Immer, u wilt een goede relatie opbouwen met dit gezin, en hen vragen om een formeel contract te tekenen kan oncomfortabel v -
Elke ouder wil zo snel mogelijk voorbij de luierfase. Gelukkig hoeft de overstap naar de toilet geen langdurig proces te zijn, dankzij een methode bekend als drie-daagse pottytraining. Toilettraining duurt een weekend. Je moet alleen het juiste week -
Als je in de الولادة gaat voor de 37e week van je zwangerschap, is je baby vroeggeboren en heeft misschien speciale zorg nodig. Vroegtijdig bevallen kan stressvol en onverwacht zijn. Zoek steun van je partner, familie, gezondheidszorgverlener of gee
