• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Psychische klachten bij puberjongens: Wat je moet oppassen en hoe je kunt helpen

Wat betreft de psychische gezondheid van tieners, staan jongens doorgaans niet op de voorgrond. Data suggereert zelfs dat jongens ondergeserveerd zijn wat hulp betreft voor problemen zoals angst en depressie — maar dat betekent niet dat ze niet lijden. Angst en depressie bij puberjongens zijn de afgelopen jaren toegenomen, toch zijn ze nog steeds minder geneigd dan pubermeisjes erover te praten of hulp te zoeken.

"Mannen in onze cultuur worden nog steeds gesocialiseerd om kracht en onkwetsbaarheid te vertonen, meer dan meisjes," zegt dr. Stuart Lustig, psychiater en landelijk medisch directeur voor gedragsgezondheidszorg bij Cigna. "Adolescente meisjes neigen er ook toe meer over hun gevoelens te praten dan hun mannelijke tegenhangers, wat hen een sterker, betekenisvoller sociaal netwerk geeft. Jongens delen gevoelens niet op de manier waarop meisjes altijd gesocialiseerd zijn om dat te doen, en ze worden er misschien zelfs van afgeraden."

Het is ook de moeite waard om te noteren dat, voor veel jongens, dergelijke negatieve gevoelens al voor de puberteit beginnen; ze zijn er zich alleen niet van bewust. "Veel problemen van depressie en angst bij jongens beginnen vóór de adolescentie en gaan er tijdens uitkristalliseren," merkt Ian Parker, gediplomeerd klinisch sociaal werker en klinische directeur bij Newport Healthcare in Connecticut. Naarmate jongens volwassener worden, neemt hun bewustzijn toe en worden ze vaak meer onafhankelijk en sociaal, volgens Parker. "Tijdens deze ontwikkelingsfase worstelen puberjongens vaak met onzekerheden, schuldgevoelens, niet passen in leeftijdsgroepen en andere psychosociale stressoren rond die tijd."

Van hoe symptomen zich kunnen manifesteren tot wat je kunt doen, hier is wat experts willen dat je weet over angst en depressie bij puberjongens, alsook andere psychische gezondheidsproblemen bij adolescenten.

Puberjongens en psychische gezondheid: Waarom krijgen ze niet de hulp die ze nodig hebben?

Over de hele lijn zijn experts het eens: Maatschappelijke stigma's verhinderen puberjongens om de hulp te krijgen die ze misschien nodig hebben. "Er is nog steeds een dubbele standaard als het aankomt op het aanpakken van psychische gezondheidsproblemen voor meisjes en jongens," zegt Parker. "Meisjes worden aangemoedigd om over hun gevoelens te praten en geleerd dat het oké is om emoties te tonen, waar jongens nog steeds gesocialiseerd worden om 'hard' te zijn en 'een mannetje te zijn' wanneer ze kwetsbaarheid of twijfel uiten."

Het schadelijke resultaat, volgens Parker: "Puberjongens zijn veel minder geneigd dan meisjes om met vrienden of familie te praten over depressie, angst of suïcidale gedachten, en nog minder geneigd om psychische hulp te zoeken." Daarnaast merkt Parker op dat "puberjongens het mentale gezondheidsgeletterdheid kunnen ontbreken — het vermogen om hun psychische gezondheid te herkennen en te bespreken — om in woorden te vatten wat ze ervaren."

Depressie en angst kunnen ook lastiger zijn voor ouders en verzorgers om te herkennen bij puberjongens, omdat het niet past in de typische beschrijving. "Terwijl meisjes neigen om naar binnen te keren, kunnen jongens naar buiten exploderen gedragsmatig en verbaal," legt Robert Hinojosa uit, een gediplomeerd klinisch sociaal werker in Little Rock, Arkansas. "Depressie hoeft niet eruit te zien als een sombere stemming, maar als boosheid. Angst hoeft niet eruit te zien als paniek of zorgen, maar als uittreding of zelfs obsessie over taken en perfectionisme. Jongens neigen ertoe om symptomen op een meer uiterlijke manier te tonen, dus veranderingen in deze gedragingen zijn waar je op moet letten."

Jongens die ernstigere symptomen vertonen, vooral gedragsmatige, voegt Hinojosa toe, "krijgen vaker straf of correctieve maatregelen van systemen dan psychologische interventie." Als gevolg hiervan "hebben jongens vaker al te maken gehad met systemische gedragscorrectie-inspanningen of het strafrechtssysteem voordat ze in een therapie-praktijk belanden," zegt hij, wat het idee kan versterken dat psychische stoornissen gecorrigeerd moeten worden.

Hoe heeft de pandemie de angst bij puberjongens verhoogd?

Hoewel de pandemie zonder twijfel iedereen beïnvloedde, ging het bij tieners vaak om meisjes. Data, die weer kan zijn verteerd omdat meisjes meer over hun gevoelens praten dan jongens, wijst op meisjes die meer beïnvloed zijn. Maar de psychische gezondheid van puberjongens kreeg ook een klap.

Afgenomen fysieke socialisatie (zoals basketballen met vrienden), verhoogde ondiepe (digitale) communicatie, evenals het verlies van dagelijkse ritmes (school, sport, etc.) en overgangsrituelen (afstuderen en prom) droegen allemaal bij aan de negatieve effecten op de psychische gezondheid van adolescenten jongens.

Feitelijk vond een peiling van het C.S. Mott Children's Hospital dat de pandemie ervoor zorgde dat één op de vijf puberjongens nieuwe of verergerde angst ervoer — een stijging van 18% in depressie bij puberjongens en een stijging van 19% in ouders van puberjongens die verhoogde angst of zorgen bij hun kind notaerden.

Andere oorzaken van angst en depressie bij puberjongens

Volgens dr. Kendra Read, behandelend psycholoog bij Seattle Children's, zijn de oorzaken van angst en depressie bij puberjongens dezelfde als bij pubermeisjes. "Genetische aanleg en omgevingsstressoren kunnen allemaal psychische gezondheidsproblemen voor tieners veroorzaken," zegt ze. "Er kunnen echter verschillen zijn in welke omgevingsstressoren grotere impact hebben voor verschillende jongeren."

Hier is een lijst met omgevingsstressoren die puberjongens tendens beïnvloeden, volgens Read:

Sociale media. Wat betreft sociale media, toont onderzoek aan dat meisjes meer beïnvloed worden. Maar puberjongens zijn er niet onkwetsbaar voor. "Voor tieners specifiek heeft het gebrek aan fysieke sociale interactie de afgelopen jaren geleid tot een toename in interactie met leeftijdsgenoten op sociale media," wijst Lustig uit. "En we weten dat sociale media negatief van invloed is op de psychische gezondheid van tieners, jongens inbegrepen. Sociale media blootstelt kinderen aan pesten, onrealistische beelden van de realiteit en groepsdruk."

Gezinsdruk. "Druk en verwachtingen van het gezin om een sport te beoefenen of andere activiteiten die traditioneel als mannelijk worden gezien, kunnen een stressor zijn," merkt Lena Suarez-Angelino, gediplomeerde klinisch sociaal werker en empowermentcoach in Woodbridge, New Jersey. "Puberjongens kunnen bespot en genegeerd worden wanneer ze emoties en kwetsbaarheid tonen — zelfs door familie — wat de indruk geeft dat jongens altijd hard en sterk moeten zijn."

Uitsluiting. "Jongens worden beïnvloed door veranderingen in hun sociale leven," merkt Lustig op. "Misschien is het een nieuwe school of niet geselecteerd voor een sportteam of zelfs een eerste breuk. We zijn allemaal daar geweest — het gevoel dat we een buitenstaander zijn voor een groep waar we ons ooit bij hoorden, en tieners leren nog steeds hoe ze op de juiste manier met die emoties om moeten gaan."

Geslachtsidentiteit. Volgens Suarez-Angelino is homofobie waarschijnlijker in gezinnen wanneer hun puberjongen hun seksualiteit en/of geslachtsidentiteit in twijfel trekken. Daarnaast hebben tieners in de LHBTQ+-populatie een hogere toename in angst en suïcidale gedachten gerapporteerd dan cisgender en heteroseksuele jongeren tijdens de pandemie. Dit komt bovenop het feit dat de eerstgenoemde historisch gezien een hoger percentage suicidepogingen heeft dan de laatstgenoemde.

Trauma. "Een andere grote bron van angst en depressie kan trauma zijn," merkt Parker op. "Het is op veel manieren de ergste vrees van een ouder om deze gedachte te confronteren. Trauma kan variëren van extreem significant en vermoeiend tot onzichtbare wonden die een tiener dagelijks met zich meedraagt. Verzorgers zouden zichzelf niet de schuld moeten geven en proberen de schaamte te overwinnen van de mogelijkheid dat trauma een rol speelt."

Volgens de Anxiety and Depression Association of America (ADAA) is trauma "blootstelling aan daadwerkelijke of dreigende dood, ernstige letsel of seksueel geweld." Dit kan in de vorm zijn van directe blootstelling, het getuigen van een gebeurtenis of zelfs het horen over een traumatische gebeurtenis die een geliefde overkwam. Een traumatische gebeurtenis kan ervoor zorgen dat een persoon "negatieve gedachten over zichzelf internaliseert" of de wereld (depressie); of het kan "een toename in gegeneraliseerde zorgen tot paniekaanvallen" veroorzaken (angst).

Rode vlaggen van depressie en angst bij puberjongens

Volgens Read moeten ouders altijd alert zijn op duidelijke veranderingen in het gedrag van hun tiener of de "onmogelijkheid om te doen wat ze willen of nodig hebben vanwege duidelijke vrees, zorgen, verdriet of terugtrekking."

"Omdat we de gedachten van onze tieners niet kunnen lezen, kijken we vaak naar gedragsmarkers als waarnemers," zegt ze. "Vermijding is het kenmerkende gedragskenmerk van angst, en gedragsmatige terugtrekking of overmatig huilen is hetzelfde voor depressie."

Hier meer specifieke rode vlaggen om op te letten:

• Langdurige periodes van irritatie en frustratie met alledaagse dingen, zoals huiswerk of klusjes.
• Veranderingen in gedrag, inclusief hygiëne, eetlust en slaap.
• Vroege stemmingsschommelingen, inclusief agressief, geïrriteerd en vijandig gedrag.
• Langdurige gebrek aan motivatie.
• Verlies van interesse in activiteiten die vroeger plezier maakten, zoals sport, vrienden en videogames.
• Middelengebruik.
• Incidenten of ruzies met leeftijdsgenoten.
• Terugtrekking van het gezin.
• Vermijding van sociale situaties (sociale angst) uit angst beoordeeld te worden.

Hoe je puberjongens kunt helpen met angst en depressie

Parker merkt aan dat veel van de tekenen non-verbale zijn bij jongens, dus het is belangrijk voor ouders en verzorgers om in te stemmen op hun kinderen en te letten op eventuele veranderingen in hun gedrag. Als depressie of angst worden vermoed, zijn hier manieren om te helpen:

Regelmatig over gevoelens praten. Ideaal wordt dit vanaf jonge leeftijd gedaan, zodat puberjongens zich comfortabel voelen om met hun ouders te praten over eventuele problemen. "Wanneer gesprekken over gevoelens en emoties in het huishouden routinematig geaccepteerd worden — door zowel mannelijke als vrouwelijke verzorgers — zullen puberjongens bereider zijn om te delen," zegt Lustig.

"Hoewel jongens neigen om symptomen op gedragsmatige manieren te manifesteren, zullen ze je binnenlaten als ze voelen dat je een veilige persoon bent die ze niet zal oordelen," zegt Hinojosa. "Wees open om over de dingen te praten wanneer ze klaar zijn en vraag hen over hun gedrag of gevoelens wanneer je dingen opmerkt, maar op een niet-oordelende manier."

Valideer hun gevoelens met afkortingen, indien nodig. Op dezelfde noot, zorg dat je de gevoelens van je kind accepteert en ondersteunt. "Wanneer ouders emotionele toestanden die ze observeren valideren, zelfs als ze incorrect zijn, tonen ze aan dat die gevoelens oké zijn," zegt Read. "Het kan moeilijk zijn voor tieners om betrokken te raken in een lang dialog over hoe ze zich voelen, dus soms kan het gebruik van een beoordelingsschaal een nuttige afkorting zijn om in te checken of de temperatuur van de situatie te meten."

Ze geeft het voorbeeld: "Het lijkt alsof je gefrustreerd bent nu. Even snel 0-10, hoe groot voel je je nu?"

Deel je eigen gevoelens. Het is ook belangrijk om je eigen gevoelens hardop te benoemen, voegt Read toe. "Je kunt zeggen: 'Wow, ik voel me best verlegen over te laat binnenkomen in die vergadering,' wat toelaat dat het oké is om deze zeer menselijke emoties te ervaren."

"Vaak gaan puberjongens op slot en worden ze heel stil als je probeert met ze te praten," zegt Parker. "Door strategisch je eigen ervaringen en worstelingen te delen, open je een dialoog. Vaak voelen tieners zich eenzaam in hun worstelingen, dus praten over je eigen opvoeding kan hen helpen zich minder eenzaam te voelen, en ook gezond delen van emoties modeleren."

Betrek ze. "Moedig je kind aan om hun interesses te vinden en die te ontwikkelen — of het nu een club op school is of een in de gemeenschap," zegt Lustig. "Tieners en kinderen die een sterk steunsysteem hebben, zijn vaak minder eenzaam en meer veerkrachtig dan die dat niet hebben."

Houd het gestructureerd. "Tieners bloeien op met structuur en meer structuur helpt bij het behoud van mentale en fysieke stabiliteit," legt Parker uit. Veel jongens hebben veel energie, zelfs als ze de adolescentie bereiken. Hun betrekken bij iets fysieks is vaak voordelig, zelfs als ze terughoudend zijn om deel te nemen. En op diezelfde noot, stel grenzen aan schermtijd.

Schakel een professional in. "Als je verdenkt dat je tiener of kind angst of depressie ervaart, wacht niet om hulp te zoeken," zegt Lustig. "Neem contact op met de huisarts van je kind, die een gedragsgezondheidsspecialist in je buurt kan aanwijzen of zelfs een virtuele zorgverlener. Ongeacht de aandoening, kan behandeling door een gediplomeerde therapeut of psychiater zeer effectief zijn."

Als je vermoedt dat trauma aan de basis ligt van de angst of depressie van je tiener, zoek zo snel mogelijk hulp en noem je zorgen bij de gezondheidszorgverlener van je kind. Er zijn een aantal effectieve behandelingen voor trauma, waaronder blootstellings therapie en trauma-gefocuste cognitieve gedragstherapie; en volgens de ADAA kan het uitstellen van behandeling "leiden tot een nadelige invloed op mentale en fysieke gezondheid."

Naast het krijgen van hulp in persoon, adviseert Suarez-Angelino de volgende sites met puberjongens te delen:

• Young Men's Health
• Adolescent Health

Zoek ondersteuning voor jezelf. "Tieners opvoeden is zwaar werk en elke ouder worstelt," zegt Lustig. "Daarom is het belangrijk dat ouders ondersteuning hebben. Door verbinding te maken met anderen die in dezelfde boot zitten en je eigen psychische gezondheid te verzorgen met de hulp van een professional, ben je beter toegerust om voor je tiener te zorgen."

De kern

Uitvinden hoe je puberjongen zich voelt kan wat graven kosten, maar het is cruciaal dat rode vlaggen niet over het hoofd worden gezien. Leg de basis voor een open, ondersteunende omgeving vroegtijdig. "Door gesprekken aan te moedigen en betrokken te zijn bij het leven van je zoon voordat de tienerjaren beginnen, kun je een relatie opbouwen die gebaseerd is op vertrouwen en ondersteuning," zegt Lustig. "Zelfs tieners willen weten dat hun ouders zich om hen scheren, ongeacht hoe vaak ze je vertellen dat ze dat niet doen — en een grote manier om dat te doen is gewoon er zijn."