• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Strangulatiegevaren

Strangulatiegevaren

De eerste regel voor het voorkomen van strangulatie is: bind nooit een speen, beugel of ketting om de hals van een baby. De koord kan vastzitten op ledikantstokken, speelgoed en meubelstukken, onder andere, en een klein kind verstikken. Bind er ook nooit een aan het ledikant of speelgoed. Haal babbels of andere kleding die om de hals van uw baby zit, uit voordat u hem in het ledikant of speelgoed legt.

Speenen

Voordat overheidsregelgeving in 1977 werd uitgevaardigd, vormden speenen een ernstige verstikkingsgevaar. De regels losten een groot deel van het probleem op door te vereisen dat speenen sterk genoeg zijn zodat de onderdelen niet uit elkaar vallen en schilden hebben die groot genoeg zijn om te voorkomen dat de baby de hele speen in zijn mond krijgt.

Speenen kunnen met de leeftijd, blootstelling aan voedsel en zonlicht verslechteren, dus controleer ze regelmatig op slijtage. Het is het beste om ze elke paar maanden te vervangen.

Veiligheidseerst

De stoelindustrie heeft vrijwillige richtlijnen voor zitmeubilair aangenomen die de opening tussen de beensteun en het zitje beperken (en een waarschuwingsetiket vereisen). Als u een nieuwe zitbank koopt, zoek er eentje die voldoet aan de vrijwillige richtlijnen. Als u een oude zitbank heeft, laat hem niet open staan.

Meubels en kinderproducten

Een baby kan verstikt worden door alles waar hij zijn kop in kan krijgen. Veelvoorkomende daders zijn ledikanten, stapelbedden en speelgoed. Anderen die zich op occasion als gevaarlijk hebben bewezen, zijn hoogstoeltjes, babydragers, wandelwagentjes en babyschommels. Om uw geheugen op te frissen, lees Ledikant- en Bedveiligheid, Veilige Speelgoed en Reisledikanten, en Veilige Hoogstoeltjes, voor advies over het correct gebruik van deze producten om het risico te minimaliseren.

Eén meubelstuk waar u misschien niet aan denkt als gevaarlijk is de zitbank. Toch zijn er verschillende kinderen overleden of hebben ze ernstige hersenschade geleden toen hun kop vast zat in het vouwmechanisme. De CPSC zegt dat het typische slachtoffer tussen 1 en 5 jaar oud was en onbegeleid was gelaten. Het kind klom op de beensteun terwijl de stoel in de ligpositie was, en zijn gewicht deed de beensteun omlaag vouwen. De kop van het kind zat dan vast in de opening tussen de voetsteun en het zitje.

Bandjes die binden

Touwen voor vensterjalouzies en gordijnen die los hangen, zijn ongelukken die wachten om te gebeuren als er kinderen onder de 5 jaar zijn. De jongsten worden meest vaak slachtoffer van strangulatie als hun ledikanten in de buurt van ramen met touwen staan. Kinderen van 2 tot 4 jaar raken meest vaak verwarrigd als ze op meubels klimmen om uit een raam te kijken waar een touw los hangt.

Hier zijn enkele mogelijke veiligheidsoplossingen:

• Bij een touw dat een lus is, knip het in twee stukken boven de kwast en voeg een losse kwast aan het einde van elk touw toe.
• Monteer een klep een paar centimeter onder de top van het rolgordijn waar u het touw omheen kunt wikkelen.
• Gebruik een klem of wasknijper om het touw gebundeld en onbereikbaar te houden.
• Voor gordijntouwen, installeer een vastzetapparaat.

Gevaren van trekkoorden

In 1995, na strangulatiedoodsgevallen geassocieerd met trekkoorden in kleding, ontwikkelde de CPSC richtlijnen met fabrikanten om deze touwen uit buitenkleding te elimineren. Kledingfabrikanten gebruiken nu drukknoopen, Klettverschluss, knopen en elastiek in plaats daarvan.

Het gevaar is dat de trekkoorden vast kunnen zitten op speeltoestellen, ledikanten, hekken, of andere voorwerpen. Sommige kinderen zijn overleden of hebben ernstige letsels opgelopen toen hun jasstringen vastzaten in de deuren van een schoolbus of in een rol trap.

Als u overgeërfde kleding heeft zoals kapuijstruien of jassen gemaakt vóór 1995, verwijder dan alle trekkoorden. Touwen rond de hals veroorzaken de meeste letsels, maar jassen zoomen onderaan kunnen ook gevaarlijk zijn.