• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Uitgebrand en vol: Hoe de pandemie vrouwen op het werk en thuis nog steeds kwetst

Het is geen geheim dat de pandemie catastrofaal is geweest voor vrouwen. Sinds maart 2020 hebben vrouwen miljoenen banen verloren, verhoogde kinderopvangverplichtingen en een nog ongelijkere verdeling van huishoudelijk werk. In januari 2021 hadden 2,3 miljoen vrouwen de Amerikaanse arbeidsmarkt verlaten, wat de algehele participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt naar een 33-jaars dieptepunt droeg. Terwijl de economie herstelt en pandemiebeperkingen worden opgeheven, staan vrouwen nog steeds voor grote obstakels op het werk en thuis, en het kan jaren duren voordat ze hersteld zijn.

In augustus wonnen vrouwen 28.000 nieuwe banen, of minder dan 12% van de totale werkgelegenheidstoename, terwijl mannen 207.000 banen wonnen, gebaseerd op berekeningen van het National Women's Law Center (NWLC) met behulp van Bureau of Labor Statistics. In dat tempo schat het NWLC dat het negen jaar kan duren voordat vrouwen alle tijdens de pandemie verloren banen terugwinnen. Vrouwen's voortgang in het terugkeren naar het werk is gehinderd door een aantal problemen, waaronder kinderopvangkortingen en de stress van doorlopende pandemiegerelateerde worstelingen.

Alleén in augustus werden geschat 90.000 kinderen in 19 staten gedwongen in quarantaine te gaan door blootstelling aan COVID-19, volgens een analyse van The Hill. Maar het zijn niet alleen COVID-gerelateerde scholingsluitingen die vrouwen's vermogen om te werken beïnvloeden. Een recent rapport van de Federal Reserve Bank of Atlanta waarschuwt dat lopende kinderopvangkortingen de grootste factor zijn die moeders met jonge kinderen uit de arbeidsmarkt houdt.

"Dit onderzoek, samen met ondersteunende bewijzen, suggereert dat kinderopvangbeperkingen, in plaats van scholingsluitingen, een beperkende factor lijken te zijn op de beschikbaarheid van werkers om open vacatures in de huidige economie te vullen," aldus het rapport.

Kinderopvang is in crisis

Een enquête in juli onder 7.500 vroege kinderopvangers door de National Association for the Education of Young Children (NAEYC) toont aan dat 4 op de 5 kinderopvangcentra in de VS onderbemand zijn, wat resulteert in veel programma's die slechts op 71% van hun gelicentieerde capaciteit opereren. Volgens het rapport zetten lopende personeelstekorten, moeilijkheden bij het werven van werknemers, lage lonen en schulden opgelopen tijdens de pandemie een enorme druk op aanbieders.

Meer dan 1 op de 3 respondenten zegt dat ze overwegen om hun kinderopvangprogramma dit jaar te verlaten of volledig te sluiten. Minderheidseigenaars zijn disproportioneel getroffen. Feitelijk overweegt meer dan de helft van de minderheidseigenaars van kinderopvangprogramma's permanente sluiting.

Vrouwen zijn uitgebrand en vol

De lopende stress van de pandemie heeft zijn tol geëist op vrouwen's geestelijke gezondheid, carrièretevredenheid en hun plannen voor de toekomst.

Eén op de drie vrouwen zegt dat ze dit jaar hebben overwogen hun carrière terug te schroeven of de arbeidsmarkt volledig te verlaten, volgens het rapport Women In The Workplace 2021 van de McKinsey Group en Lean In. Dat cijfer stijgt ten opzichte van 2020, toen één op de vier vrouwen hetzelfde zei. Meer dan 40% van de vrouwen die deelnamen aan de enquête van 2021 rapporteren ook gevoelens van uitbranding, uitputting en chronische stress.

Het Care.com Workplace Culture and Care rapport vindt dat 22% van de vrouwen minder tevreden zijn met hun baan dan voor de pandemie, versus slechts 18% van de mannen. Vrouwelijke ouders voelen zich vooral minder tevreden, met 23% van moeders met één kind en 20% van moeders met twee of meer kinderen die ontevredenheid op het werk melden. De grootste factoren in hun ongeluk? Loonverlagingen, onvoldoende secundaire arbeidsvoorwaarden en gebrek aan ondersteuning voor kinderopvang en mantelzorg.

Nieuwe en verwachtende moeders worstelen ook met hun geestelijke gezondheid en beslissingen over werk. In een nieuw rapport van Aeroflow Breastpumps rapporteren 68% van de meer dan 1.000 nieuwe moeders die ondervraagd werden, verhoogde gevoelens van isolatie en slechte geestelijke gezondheid tijdens hun zwangerschappen en postpartumherstel.

Bijna 38% van nieuwe moeders met particuliere verzekering en 72% van nieuwe moeders op Medicaid melden dat zij of hun partner een inkomensbron verloren door de pandemie, en bijna 45% van de laaginkomensrespondenten keuze ervoor om niet terug te keren naar de arbeidsmarkt na zwangerschapsverlof vanwege zorgen over COVID-blootstelling en de noodzaak om voor andere kinderen thuis te zorgen.

Waar gaan we heen?

Zoals u kunt zien uit de zorgwekkende cijfers over banen, kinderopvang en uitgebrande moeders, zijn veel van de problemen waar vrouwen voor staan systeemmatig en zullen waarschijnlijk actie vereisen van werkgevers en leiders op zowel lokaal als federaal niveau. Gelukkig zijn er verschillende plannen en programma's in uitvoering om enige verlichting te bieden.

In staten als Maine en Pennsylvania is extra financiering goedgekeurd om moeilijk doende kinderopvangprogramma's te ondersteunen en open te houden. De Biden-administratie werkt ook aan het door het Congres laten passeren van het nationale Build Back Better-plan.

Het voorgestelde plan omvat:

• Voorzieningen voor de creatie van een gratis universeel Pre-K-systeem.
• Een permanente uitbreiding van de Kinderbelastingkorting.
• Ondersteuning voor midden- en laaginkomensgezinnen om te helpen betalen voor kinderopvang.
• Plannen voor een uitgebreid nationaal betaald gezins- en medisch verlofsysteem.

Het zal waarschijnlijk deze initiële inspanningen en nog veel meer kosten om de enorme impact van de pandemie op vrouwen en vooral moeders te overwinnen. Werkgevers zullen ook aan boord moeten komen met het bieden van de voordelen en ondersteuning die vrouwen nodig hebben om hun rollen terug te winnen.

"De oplossingen zijn even helder als het probleem," zegt het Care.com Workplace Culture and Care rapport. "Tenzij en totdat de overheid handelt, moeten werkgevers de soort zorginfrastructuur bieden die essentieel is om vrouwen in de arbeidsmarkt te behouden."