Luister, zoek de boodschap, en bepaal de behoeften van je kind

Luister, zoek de boodschap, en bepaal de behoeften van je kind

Waarom gedraagt je kind zich slecht?

Element nummer 10 van de 12 Tuchtelementen is misgedrag begrijpen. Neem het van de experts, er is een reden voor elk misgedrag, en als je de reden uitvindt, ben je meer dan halfweg om het te stoppen. Prima. Dus waarom gedraagt je kind zich slecht?

Informatie verzamelen door proactief luisteren

Neem je goed-maar-stout-doende kind apart, neem een diepe adem, en luister naar zijn kant van het verhaal. Je wilt horen wat er gebeurde toen het incident plaatsvond, wat er voor en na gebeurde, en hoe hij zich erover voelt.

Effectief luisteren – vooral als je gestoord bent door onrustig nieuws – is erg moeilijk. Kinderen zijn vaak het tegendeel van duidelijk (ze begrijpen hun acties, zichzelf vaak niet). Luisteren oefening, en de meeste van ons hebben er niet veel ervaring in. Verwacht niet direct perfectie de eerste keer dat je het probeert. Oefening, en vastberadenheid, zijn de sleutel.

Hier is een "begeleide" luistertechniek genaamd proactief luisteren, ontwikkeld door communicatie-expert William Sonnenschein. Het gaat actief luisteren een stap verder, en is het meest nuttig wanneer er specifieke informatie is (zoals waarom Tommy al het haar van zijn zus afknipte) die je nodig hebt om te ontlokken.

In actief luisteren ben jij, de luisteraar, in een passieve rol. In proactief luisteren, stuurt jij, de luisteraar, het verloop van het gesprek door toepassende, prikkende vragen te stellen. Onthoud wel, het is nog steeds een luister (in plaats van een praat) techniek, wat betekent dat het je taak is te horen wat je kind zegt, niet de inhoud te controleren. Hier zijn enkele redenen om proactief luisteren te proberen:

  • Om het gesprek op het spoor te krijgen en te houden. Je bent op jacht naar informatie, en je kind weet misschien niet wat belangrijk is om te zeggen. Als een effectieve proactieve luisteraar (stil en stilletjes) kun je het gesprek zachtjes sturen naar de belangrijke onderwerpen.
  • Om dieper in de dieptes van detail te duiken. Je kind kan belangrijke feiten overslaan omdat hij niet weet wat je moet horen. Of hij probeert informatie te verbergen (de kleine schurk!). Door de juiste vragen te stellen, kun je doorbreken tot de diepe details.
  • Om je kind zich te laten uiten. Door hem met je vragen te sturen, hoor je wat hij probeert te communiceren en hij (bonuspuntjes!) kan beginnen zijn eigen gedachten en gevoelens over het incident beter te begrijpen.

Klaar? Zo doe je het:

  • Stel een open vraag. De beste proactieve luistervragen kunnen niet gemakkelijk beantwoord worden met een simpele ja of nee. Stel, bijvoorbeeld dat je probeert te begrijpen waarom Tommy Belinda's haar afknipte bij de wortels. Je kunt vragen: "Wat voelde je voordat je Belinda's haar afknipte?"
  • Reageer niet op het antwoord! Stel Tommy zegt: "Ik was echt blij omdat ik haar terug wilde betalen en ik wist dat dit haar zou laten huilen." Stop niet de "oefening" om oordelen te vellen of te bekritiseren – je hebt later genoeg tijd daarvoor. Het helpt niet als je schreeuwt: "Je was blij om haar te laten huilen? Je onvoelende kleine—" Luister rustig. Geef tijd voor het kind om volledig af te maken.
  • Krijg meer informatie. Terwijl je luistert, vind een aanwijzing naar een gebied dat je vindt dat verkend moet worden, en stel nog een vraag over wat gezegd is. "Wat wilde je haar voor terugbetalen?" Nu krijg je wat informatie. (He, dit is nog niet het einde, je kunt Tommy niet gewoon laten teruggaan naar haar knippen – maar dat is het enige deel waar we hier mee bezig zijn – het informatie-verzamelingsaspect.

Kijk naar gezinsdynamiek

Proactief luisteren is één manier om uit te zoeken wat er met je kind aan de hand is. Een andere manier is om naar je gezinsdynamiek te kijken. Wat is er gebeurd tussen jou en je kind? Tussen je kind en de rest van het gezin? Tussen jou en je partner en andere gezinsleden? Gezinsspanningen manifesteren zich frequenter in misgedrag. (Het is bijna een cliché geworden voor leraren om ouders te vragen: "Is er iets gaande thuis?" wanneer een kind zich slecht gedraagt. Het is een cliché gebaseerd op realiteit, wel.)

Zoek de boodschap achter de actie

Als je probeert je kind te begrijpen, is het belangrijk om iets dieper te kijken, naar de onderliggende motivaties van je kind. Terwijl je door het proces gaat van reageren op misgedrag, denk na over het incident en wat het voor en over je kind kan betekenen. Psychiater Rudolf Dreikurs ontwikkelde een belangrijke theorie over kinderontwikkeling gebaseerd op zijn overtuiging dat een kind dat zich slecht gedraagt, ontmoedigd is, en gelooft dat hij geen betekenis heeft en niet echt hoort. Natuurlijk, dit mag de perceptie van het kind zijn, maar he, de perceptie is wat telt.

De vier vergissingsdoelen van misgedrag

Jane Nelson, auteur van veel prachtige boeken over positieve tucht, heeft Dreikurs' ontdekking dat kindermisgedrag gebaseerd is op een van vier vergissingsdoelen: onnodige aandacht, macht, wraak, en opgeven, omgezet in een krachtig hulpmiddel voor effectief reageren. Nelson schrijft dat al misgedrag een methode is van een kind om te zeggen: "Ik ben een kind, en ik wil ertoe behoren."

Hier is een aangepaste versie van Jane Nelson's hulpmiddel voor het begrijpen en reageren op misgedrag. Als je zorgvuldig kijkt naar het misgedrag van je kind, pas het toe op de onderstaande categorieën om uit te zoeken welk "doel" je kind probeert te bereiken.

Gedraag je!

Vang je jezelf ooit knurrend: "Heb je een klap nodig, jonge man?" Als zo, overweeg wat je kind misschien echt nodig heeft: aandacht? liefde? onafhankelijkheid? voeding? grenzen? privacy? verantwoordelijkheid?

Kind's vergissingsdoel: Onnodige aandacht

Als je kind uithaalt of je lastigvalt voor onnodige aandacht, zegt ze: "Let op me! Betrek me in je leven!" De methodes die ze kiest, zijn echter meer geneigd je geïrriteerd, bezorgd, en schuldig te laten voelen. Je kunt je vinden je kind aan het aanzetten, of gewoon dingen voor haar doen die ze zelf kan.

Het kind dat onnodige aandacht zoekt, gelooft alleen dat ze hoort en belangrijk is wanneer ze opgemerkt wordt, of speciale aandacht krijgt.

Ze moet opgemerkt en betrokken worden. Help haar door haar verzekering en directe omleiding te geven. Geef haar nuttige taken, vertel haar dat je haar liefhebt maar bezig bent en plan een speciaal moment met haar in (en houd het!). Raak haar zonder woorden om haar te laten zien dat je haar liefhebt maar niet afgeleid kunt worden. Wees ferm.

Kind's vergissingsdoel: Macht

Het kind dat macht zoekt, probeert te zeggen: "Laat me helpen! Geef me keuzes!" Als echter iemand (inclusief je kind) je uitdaagt tot een machtstrijd, ga je je uitgedaagd, geprovoceerd, bedreigd, en mogelijk verslagen voelen. Je kunt vechten, jezelf vinden denkend: "Je komt er niet mee weg!", willen dwingen het kind zich te gedragen, of instemmen en je machteloos en gedomineerd voelen. Je zult waarschijnlijk reageren op de dreiging door gelijk te willen hebben.

Het kind dat macht zoekt, gelooft dat hij alleen hoort als hij de controle heeft. Hij is een kind op een missie: om te bewijzen dat niemand hem kan bossen.

Dit kind heeft nodig dat je je onttrekt aan hoofdtotaal conflict, kalm wordt, de "volwassene" bent, hem laat helpen met taken, beperkte keuzes aanbiedt, en erkent dat jij hem niet kunt controleren (noch hij jou). Dit kind heeft grenzen nodig, en fermheid om die grenzen – maar doe het vriendelijk! Laat je niet op de haak vallen!

Kind's vergissingsdoel: Wraak

Een kind dat wraak zoekt, probeert je eigenlijk te vertellen: "Ik heb pijn! Help me, ik zit met pijn!" Het kind dat gekwetst is, kan proberen te vergelden of "terug te slaan" bij jou of anderen. Je kunt teleurgesteld, gekwetst, ongelovig, of zelfs afkeerig voelen bij het gedrag. Je kunt proberen terug te slaan bij het kind – zelf te vergelden – of een verlies van controle en wanhoop voelen: "Hoe kon je dit me doen?"

Het kind dat wraak zoekt, zit met pijn en gelooft niet dat ze hoort, dus wil ze anderen laten voelen hoe zij zich voelt. Ze gelooft niet dat ze goed is, gelooft niet dat iemand haar kan liken of liefhebben. (Ze houdt waarschijnlijk niet van zichzelf.)

Je taak: straf en vergelding vermijden, begrip en empathie tonen, met je kind praten over haar pijngevoelens, excuses aanbieden. Haar sterktes aanmoedigen. Haar laten haar pijn uiten. Probeer het niet persoonlijk te nemen.

Goed idee!

Op verschillende momenten kan hetzelfde kind verschillende "vergissingsdoelen van misgedrag" uiten.

Kind's vergissingsdoel: Opgeven

Het kind dat opgeeft, zegt: "Geloof in me. Geef me niet op." Wanneer een kind opgaat, stopt met proberen, en passief door het leven gaat, voel je je misschien zelf hopeloos, wanhoopvol, teleurgesteld, en ontoereikend als ouder. Je kunt reageren door alles voor het kind te doen, niets te verwachten, of je teleurstelling te uiten.

Het kind wiens vergissingsdoel is opgeven, gelooft niet dat hij hoort, denkt dat hij hopeloos en onmachtig is, en doet zijn best om iedereen van deze "feiten" te overtuigen.

Je moet hem je vertrouwen in hem tonen. Begin klein en doe kleine stappen. Laat hem zien hoe dingen moeten. Moedig elke inspanning aan. Moedig de voortgang aan. Wees zijn bondgenoot, zijn kampioen, zijn aanmoediger. Geniet van hem en geloof in hem.

Veel misgedragingen, veel redenen

Het misgedrag van je kind kan aangedreven worden door haar behoefte om een van de "vier vergissingsdoelen van misgedrag" te bereiken. Ze kan ook andere redenen hebben:

  • testen
  • gezicht redden
  • respect zoeken
  • meer onafhankelijkheid nodig hebben
  • onprettige of angstaanjagende taken vermijden
  • een moment van gedachtenloosheid of onduidelijkheid over hoe haar acties anderen beïnvloeden
  • een ernstig emotioneel probleem uiten

Wat de reden ook is, je taak is de situatie te analyseren en er op een positieve, niet-strafgerichte manier mee om te gaan. Onthoud, straf is kortdurend, en uiteindelijk een ineffectieve manier om met misgedrag om te gaan.

Goed idee!

Er is een oud gezegde dat de weg naar de hel gestrooid is met goede bedoelingen. Ik heb altijd gezegd dat de weg naar de hemel ook.

Woorden om op te voeden

Positieve intentie is de onderliggende positieve betekenis achter elke actie. Het is een theorie (ontwikkeld door Don en Jeanne Elium) die uitgaat dat mensen goed willen en streven naar het beste.

Eer de positieve intentie

Opvoeding is echt zwaar; het roept al je hulpbronnen op, en eist dat je de beste, edelste, slimste persoon bent die je mogelijk kunt zijn.

Je uitdaging is om je kind te proberen te begrijpen en haar te behandelen zoals jij zelf behandelt wilt worden op hetzelfde moment dat ze je erger behandelt dan een verschrikkelijke kever op de vloer. Terwijl ze stampen en schreeuwt, is je taak om passend gedrag te modeleren. Deel van jouw passende gedrag kan zijn om uit te drukken hoe boos het je maakt zo behandeld te worden, en om op betere behandeling te insistieren.

Hoe doe je dit? Als het werkelijk makkelijk was, zou je geen boek erover lezen. Een manier om deze stile uitdaging aan te gaan is om te zoeken naar, en te eren, de positieve intentie in je kind.

Jane Nelson en Rudolf Dreikurs gaan ervan uit dat er altijd een boodschap van behoefte achter kindermisgedrag zit. Jeanne Elium en Don Elium, auteurs van Raising a Son, Raising a Daughter, en Raising a Family, gaan nog verder. Ze leren ouders dat kinderen altijd een positieve intentie hebben – een onderliggende positieve betekenis – zelfs als ze zich slecht gedragen. De positieve intentie binnen negatief gedrag vinden kan helpen met je eigen frustratieniveau, en je vriendelijker laten voelen tegenover je kind.

Hier is een voorbeeld van positieve intentie:

Maya was veel te oud om voedsel op de vloer te gooien. Ze was bijna vijf. Toch, als ze iets niet leuk vond, of als ze klaar was met diner, greep ze handvol spaghetti, rijst, of beef Wellington en gooide het op de linoleum. Dat is niet oke. Wat was de positieve intentie hier? Eigenlijk voelde Maya zich volwassener dan haar ouders haar credit gaven. Ze wilde meer controle over haar leven – en haar maaltijden. Ze wilde ook meer grenzen. (Vreemd als het lijkt, meer onafhankelijkheid en meer grenzen willen vaak samen gaan.) Toen Mayas ouders haar positieve intentie beseften, dwongen ze haar haar eigen rommel op te ruimen, en leerden ze hoe ze af moest wassen, stopte het misgedrag direct.

Hier is nog een voorbeeld van positieve intentie:

Jenny werd betrapt graffiti op de schoolmuur te krassen. Haar ouders waren geschokt – eigendom beschadigen! Met de verkeerde uithang! Toch, toen ze stopten om haar positieve intentie te eren (ze wilde zich creatief uiten, en geaccepteerd worden), konden ze haar energie kanaliseren in iets veel productievers: maatschappelijk werk, kunstlessen, en een schoolmuurschilderijproject. Je bloeide op.

Gedraag je!

Pittig! Genoeg van dit "begrijp" gedoe! Sommige gedrag is simpelweg onacceptabel, vind je. He, je krijgt geen twijfel van me! Begrijpen van misgedrag betekent niet toestaan, goedkeuren, verontschuldigen, of ervoor staan. Wanneer je je limiet bereikt hebt, heb je je limiet bereikt. Sommige gedrag is gewoon niet acceptabel, en je kunt dat beweren.

Goed idee!

Jij stelt de regels, ze testen ze. Het is een natuurlijk en noodzakelijk deel van het vestigen van individualiteit en onafhankelijkheid.

Bepaal je eigen behoeften

Oké, nog met me? Je kind heeft zich slecht gedragen maar je bent nog niet uitgeflipd. Je hebt je afgekold en besloten dat ze niet kwaad is, ze gedraagt zich gewoon slecht. Je hebt geluisterd naar en het verhaal van je kind ontlokt, je hebt haar behoeften en intentie bepaald. Wat nu?

Nou, waar is de jij in hier? Je bent niet perfect, je bent geen heilige, je bent niet onzeker – je hebt behoeften, ook. Ja, je wel! Hoe meer je je eigen intenties, behoeften, en waarden begrijpt, hoe beter je je zult voelen over je opvoeding – in tijden van goed gedrag en slecht.

Previous:

Next: