• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Ik zou mijn dochter zo lang hebben borstgevoeld als zij wilde

Toen het tijd was voor mij om eigen kinderen te krijgen, was het niet eens een vraag of ik zou borstvoeden. Ik dacht dat God mij geen cup G borst had gegeven als het niet was om kinderen te voeden.

Mijn oudste zoon was een trage groeier en daardoor voeden we kunstvoeding aan en hij spendeerde vroeg. Toen ik vier jaar later zwanger werd van onze tweede zoon, was ik vastbesloten niet alleen hem exclusief te borstvoeden, maar ook uitgebreid borstvoeden te praktiseren en hem goed voorbij zijn eerste jaar te voeden. Dat deden we en nog meer. We borstvoedden tot hij een jaar was, waarna ik zwanger werd. We borstvoedden door die zwangerschap heen, en daarna tandembroedde ik hem en een pasgeborene en voelde ik voort een kleuter en peuter terwijl ik opnieuw zwanger was.

Ik heb een van mijn zonen tot zijn 2e borstgevoed en de ander tot zijn 3e. Alles bijeen geteld had ik mijn drie jongste kinderen 5 jaar lang continu borstgevoed. Dat is meer dan 1.800 dagen en 20.000+ uur borstvoeden. Waarom zou iemand dat zichzelf aandoen?

We weten dat borstvoeden ongelooflijke voordelen heeft voor niet alleen de baby maar ook voor mama. En het ding wat mensen vaak vergeten is dat die voordelen niet op een jaar stopen. Het zijn niet alleen hippie-attachmentsouders die hierin geloven. Veel wereldgezondheidsorganisaties en kinderartsen steunen uitgebreid borstvoeden ook. Zeker, de gezondheidsredenen zijn talrijk, maar dat is niet de enige reden. Het is ook de intense band en verbinding die ik bouw niet alleen met mijn baby maar ook met mijn andere kinderen.

Ik heb veel kinderen, vier de laatste keer dat ik telde, en ik krijg niet altijd één-op-één-tijd met elk van mijn kinderen. En als je een pasgeborene hebt, is die tijd nog moeilijker te vinden. Maar als je elke 20 tot 40 minuten in je dag moet stoppen om te borstvoeden, is dat een geweldige moment om een ander kind erbij te pakken en met alleen hen neer te zitten om te lezen, knuffelen of gewoon te praten. Borstvoedsessies zijn mooie blokken tijd die ik in mijn dag kan snijden om gewoon in het moment met hen te zijn.

Mijn uitgebreide borstvoedreis werd niet altijd met enthousiasme ontvangen door mensen om mij heen. Mijn familie zag me vaak een peuter borstvoeden boven een grote buik en zou zeggen „Nou komt op Alex, serieus?!” Ik was open over borstvoeden in het openbaar en mensen staarden me vaak aan en sommigen waren durf genoeg om me rechtdoor te vragen „MAAR WAAROM?!” Mijn man was er altijd meer van geërgerd dan ik. Hij vond het niet leuk dat mensen me stilzwijgend oordeelden en daarmee hem ook. Maar ik vind het niet erg, ik vind het niet erg. Kinderen zijn maar een flits op de massive schaal van hun leven, dus als ik hen kan laten doen wat ze liefhebben buiten sommige maatschappelijke normen, dan zo zij het.

De beslissing om onze borstvoedrelatie te beëindigen lag altijd bij mijn kinderen… tot mijn vierde. Onthou hoe ik je vertelde dat ik vijf jaar zonder onderbreking had borstgevoed? Toen mijn laatste baby ongeveer 16 maanden was, begon ik me verder dan „touched out” te voelen. Telkens als mijn dochter borstvoedde, voelde ik me angstig, boos, verdrietig en uitgeput. Door mijn eigen Google-medisch onderzoek stelde ik zelf de diagnose Dysphoric Milk Ejection Reflex, ook bekend als D-MER.

De gevoelens waren zo intens dat ik wist dat ik niet langer kon blijven geven en geven op deze manier. Ik probeerde maandenlang die gevoelens te bestrijden en ging heen en weer over de beslissing om te stoppen. Ik probeerde zelfs haar voedingssessies stapje voor stapje terug te dringen, maar niets werkte echt en ik voelde me nog steeds niet goed. Ik stopte er uiteindelijk plotseling mee, kort voordat ze twee werd, en een jaar later gaan mijn emoties nog steeds uiteen van tevredenheid over mijn beslissing tot een beetje spijt. En omdat ik vrij zeker ben dat ze mijn laatste baby is, spijt het me nog een beetje meer dat ik haar niet liet stoppen wanneer de tijd voor haar rijp was.

Uitgebreid borstvoeden is niet de makkelijkste, meest gemakkelijke of sociaal acceptabele keuze. Het wordt vaak door toeschouwers gezien als een zelfzuchtige, rare en misschien seksueel gemotiveerde beslissing van de moeder, maar dat zou niet verder van de waarheid kunnen zijn. Hoewel het misschien niet voor jou is of zelfs voor de meeste vrouwen, is het gewoon nog een „mijn lichaam, mijn keuze” beslissing die gerespecteerd moet worden en niet in twijfel getrokken.