• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

12 moeders delen:wat ik wou dat ik wist over de postpartumperiode

Nadat je je baby hebt gekregen, zou je natuurlijk kunnen denken dat je klaar bent. Je hebt eindelijk je pasgeboren baby in je armen. Je zou kunnen aannemen dat je geest en lichaam snel weer "normaal" zullen worden en dat je vrij zult zijn van de vele mogelijke ongemakken of symptomen van zwangerschap. De zwangerschap is voorbij, toch? Niet precies. Je zit nu in de vaak intense, soms langdurige postpartumperiode, die vaak het vierde trimester wordt genoemd.

Het vierde trimester

Deze postpartumervaring kan van persoon tot persoon drastisch verschillen. Terwijl sommigen zich lichamelijk snel na de geboorte goed voelen, kunnen anderen zich zo moe voelen dat ze nauwelijks kunnen functioneren. De moeders die we interviewden, zeiden dat ze zich in deze tijd geschokt, verrast, boos, eenzaam, ongezien en overrompeld voelden - maar ook gelukzalig en verliefd. Overal vallen in dit bereik van emoties is normaal. Het is ook normaal om je van dag tot dag, of zelfs van minuut tot minuut, anders te voelen.

Wat veel nieuwe moeders in deze periode echter gemeen hebben, is dat ze zich enigszins verblind voelen door een diverse reeks fysieke en emotionele symptomen. De meeste vrouwen zijn niet voorbereid op een aanval van andere veel voorkomende (en normale) postpartumsymptomen, legt Tamika Auguste, MD, een OB/GYN-arts uit Washington, D.C. uit die al bijna twee decennia baby's levert.

Deze symptomen kunnen zijn:zelftwijfel, frustratie, bloeding, constipatie, stemmingswisselingen, nachtelijk zweten, tepelpijn, stuwing van de borsten, babyblues en problemen met borstvoeding.

Het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) merkt op dat veel aanstaande moeders niet genoeg informatie krijgen over de postpartumervaring. De organisatie pleit voor uitgebreidere zorg voor nieuwe moeders in deze periode en voor betere voorlichting vóór de geboorte over wat ze kunnen verwachten.

"De postpartumperiode duurt van de bevalling tot acht weken of langer. Voor sommigen duurt het tot 12 weken", zegt Dr. Auguste. Ze stelt dat dit tijdsbestek uniek is voor elke nieuwe moeder en afhankelijk is van verschillende factoren, zoals hun medische geschiedenis, zwangerschaps- of geboortecomplicaties, toegang tot ondersteuning en levensomstandigheden.

Tijdens deze periode woeden je hormonen, zegt dr. Auguste, wat verklaart waarom veel nieuwe moeders in tranen en gespannen raken en het gevoel hebben dat ze niets goed kunnen doen. Deze emotionele ontreddering komt heel vaak voor en wordt meestal babyblues genoemd.

Als het echter aanhoudt en de dagelijkse activiteiten zoals douchen, eten en opstaan ​​verstoort, is het meer dan babyblues. Vrouwen moeten zich laten onderzoeken en verzorgen voor postpartumdepressie, adviseert Dr. Auguste.

We spraken met 12 moeders uit het hele land over wat ze hadden willen weten over deze postpartumervaring - zowel de goede als de slechte. Lees over hun ervaringen en hun nuttige advies.

1

Dana Lawrie

Statistieken

• Wie: Dana Lawrie, 33, Snohomish, Washington
• Kinderen: Nash (bijna 3), Jax (18 maanden), Meisje op komst (verwacht in november 2021)

Dana's advies

"Postpartum was niet zoals ik had verwacht, en eerlijk gezegd voelde ik niet dat ik erop voorbereid was. Ik wist dat ik uitgeput, uitgerekt en druk zou zijn. Maar de diepten van hoe die dagen, weken en maanden na de bevalling zouden zijn was een verrassing voor mij. 

Emotioneel vond ik de eerste maanden na de bevalling erg moeilijk. Ik zeg dat niet om iemand bang te maken, maar omdat ik wou dat iemand openhartig tegen me was geweest over de worstelingen... zonder een cliché aan het einde toe te voegen, [zoals] 'maar het is het beste!' of 'maar het is het allemaal waard!'

Dana Lawrie

Ik wou dat iemand had gezegd dat je op sommige dagen zo moe zult zijn dat je hoofd zal kloppen en je je volledig verloren zult voelen in een mist. Je zult het gevoel hebben dat je niet weet wat je doet, en je zult jezelf ervan overtuigen dat je het helemaal verkeerd doet, maar dat is niet zo.

— Dana Lawrie

Er is geen handboek en elke ouder die er is, zoekt dit gaandeweg uit.

Ik nam aan dat het me een slechte moeder maakte dat ik niet van alles hield. Ik voelde me vaak eenzaam, maar er was zelden een moment dat ik geen baby aan mijn lichaam had. Het was een ander soort eenzaamheid. Een waarin ik het gevoel had dat niemand om me heen me kon zien en echt kon begrijpen wat er in mijn hoofd omging.

Ik realiseerde me dat ik andere gelijkgestemde vrouwen in mijn leven nodig had. Moeders die het niet allemaal voor elkaar hadden en we zijn niet bang om er eerlijk over te zijn. En die me ook zonder oordeel zou steunen als ik mijn waarheden deelde. Vind mensen die je steunen, of dat nu persoonlijk of online is.

Het andere dat ik wou dat iemand me had verteld, is om in je eigen tempo te gaan. In deze eerste maanden hoef je je alleen maar zorgen te maken over een gezonde, gevoede baby en een gezonde (ook gevoede) moeder. Al het andere op aarde kan wachten. U hoeft niet 'meer' te doen. Geef jezelf alle tijd die je nodig hebt om te helen en je aan te passen aan dit nieuwe leven."

2

Veniece Lee

Statistieken

• Wie: Venece Lee, 31, Raleigh, NC
• Kinderen: Myan (4), Maelyn (pasgeboren)

Advies van Venetië

"Ik herinner me amper de eerste paar dagen dat ik thuis was met mijn zoon. Zo moe en uitgeput was ik. Gelukkig was mijn man er om de eerste paar weken de rust op te ruimen, omdat mijn lichaam rust nodig had.

Niemand heeft het over de emotionele achtbaan die je postpartum kunt ervaren. Toen ik aan mijn geboorteverhaal dacht of erover sprak, barstte ik meteen in tranen uit. Ik huilde om elk klein ding, of het nu goed of slecht was. Ik heb me nog nooit zo onbeheerst gevoeld over mijn emoties. Dit gevoel hield de eerste paar maanden na de geboorte aan. Ik was nooit depressief, maar postpartum PTSS is echt.

Veniece Lee

Je hoort mensen praten over hoe moe je zult zijn met een pasgeboren baby, maar dat was niets zoals ik ooit heb meegemaakt - en ik bleef altijd 24 uur op, gewoon voor de lol op de universiteit.

— Venetië Lee

Als moeder die voor het eerst moeder was, was borstvoeding een beetje een leercurve. De eerste twee weken waren ruig . Het deed ontzettend pijn en toen begon de clustervoeding, waardoor je borsten geen tijd hebben om te rusten en te herstellen van de laatste voeding. Gelukkig had ik tijdens en na mijn zwangerschap een geweldige lactatiekundige die me waarschuwde. Ze zei dat als ik de eerste 2 tot 3 weken zou halen, het dag en nacht zou zijn. Ze had gelijk! Daarna ging het van een leien dakje.

Gun jezelf wat genade! Het is oké als de afwas niet gedaan is en het huis niet brandschoon is. Te snel te veel proberen kan op de lange termijn overweldigend en fysiek pijnlijk zijn. Delegeer die kleine taken aan uw ondersteuningssysteem, zodat u kunt rusten en een band kunt opbouwen met uw nieuwe baby.

Mijn man en ik hebben tijdens mijn zwangerschap nogal wat lessen gevolgd die erg nuttig en informatief waren. De klas leerde hem hoe hij me in elke fase kon helpen, van bevalling tot postpartum, dus het was goed voor ons allebei."

3

Jimmi Sivia

Statistieken 

• Wie: Jimmi Sivia, 29, Greater Seattle Area, WA
• Kinderen: Atlas (1 maand)

Jimmi's advies

"Ik ben oprecht verrast en nog steeds over het algemeen moe over hoe goed ik me voel. Tijdens de bevalling scheurde ik niet of had ik geen hechtingen nodig (halleluja!) ik weet niet of ik me geweldig voel omdat ik niet meer zwanger ben, of dat mijn lichaam postpartum gewoon bloeit.

Ik had zoveel angst en depressie voorafgaand aan de bevalling, mijn goede vrienden, familie en medische zorgverleners waarschuwden me om daarna heel goed op mijn geestelijke gezondheid te letten. Maar tot nu toe is mijn mentale gezondheid ook geweldig. Ik heb het gevoel dat ik hier mijn hele leven op heb gewacht. De enige problemen die ik heb ondervonden, zijn mijn worsteling met borstvoeding.

Het moeilijkste was dat ik geen borstvoeding kon geven. Ik zag een lactatiekundige en deed zoveel extra werk om te proberen aan te leggen en mijn voorraad op peil te houden. Ik heb onlangs de beslissing genomen om te stoppen met proberen omdat het te traumatisch aanvoelde en ik voelde dat mijn geestelijke gezondheid achteruit ging.

Ik heb altijd gehoord dat sommige vrouwen gewoon geen borstvoeding kunnen geven. Maar ik had nooit gedacht dat ik een van die vrouwen zou zijn. Ik had vóór de zwangerschap insulineresistentie en werd nooit geïnformeerd dat endocriene problemen de melkproductie kunnen beïnvloeden. Ik denk dat het belangrijk is om te weten dat je baby soms niet wil aanleggen, je melkproductie laag is of dat onderliggende gezondheidsproblemen dat vermogen kunnen beïnvloeden - en dat is oké.

Jimmi Sivia

Ik ging heen en weer met het gevoel ontoereikend en gebroken te zijn en oké te zijn met het feit dat ik voornamelijk formule gebruikte. Aan het eind van de dag is mijn baby gevoed, bloeiend en gelukkig en dat is het enige dat telt.

— Jimmi Sivia

Zorg voor een solide ondersteuningssysteem en medische zorgverleners die u absoluut vertrouwt. U kunt altijd van provider wisselen en u kunt altijd uw ondersteuningssysteem kiezen. Zorg ervoor dat ze het beste met u voor hebben en dat ze u niet dwingen om dingen te doen waar u zich niet prettig bij voelt of waar u niet toe in staat bent. Ken je grenzen, eer je lichaam en bescherm je gezond verstand. Je moet gezond zijn om voor je baby te zorgen." 

4

Ashley Ferrel

Statistieken

• Wie: Ashley Ferrel, 35, Dallas, TX
• Kinderen: Margot (4), Ford (9 maanden)

Ashley's advies

"Mijn postpartumervaring met mijn dochter (mijn eerstgeborene) was onverwacht moeilijk. Ik had een natuurlijke ziekenhuisbevalling gepland en voorbereid met zo min mogelijk interventies. Toen zakte ze door de niet-stresstest tijdens mijn afspraak van 40 weken en het was rechtstreeks naar arbeid en bevalling voor een inductie die resulteerde in een spoedkeizersnede.

Gelukkig werd mijn dochter gezond geboren en hadden we een vrij gemakkelijke borstvoedingservaring. Maar het gevoel van mislukking dat ik voelde toen mijn geboorteplan uit elkaar viel, was behoorlijk intens.

Lichamelijk heb ik 14 uur gezwoegd en toen een keizersnede gehad, dus mijn lichaam heeft veel meegemaakt. Emotioneel had ik babyblues en worstelde ik met de overgang naar de moeder van een pasgeboren baby.

Ashley Ferrel

Toen de laatste van onze bezoekers weggingen, voelde ik me een tijdje diep eenzaam.

— Ashley Ferrel

Ik ben zo dankbaar dat ik een geweldig ondersteuningssysteem had, omdat ik lid werd van een ondersteuningsgroep voor nieuwe moeders. Het is niet overdreven om te zeggen dat die groep me heeft gered. En mijn man is een geweldige partner - ongelooflijk empathisch en een geweldige luisteraar. Ik heb altijd het gevoel gehad dat we er samen in zaten.

We kwamen erachter dat we in januari 2020 weer in verwachting waren en toen vond de COVID-19-pandemie plaats. Door van tevoren die geboorte-ervaring te plannen, werd mijn postpartum-ervaring zo veel beter! Ik wist wat ik fysiek en emotioneel kon verwachten, ik kon me concentreren op de band met [mijn baby] in plaats van mezelf voor het hoofd te stoten omdat ik 'mislukte' bij de bevalling.

Iedereen vertelt je over [het slaaptekort], maar totdat je het zelf ervaart, kun je het niet echt weten. Het beste deel voor mij waren de slaperige babysnacks en het gevoel van verwondering en vreugde van het nieuwe leven.

Ashley Ferrel

Het is gelijke delen uitputting en pure magie. En als het niet gemakkelijk of natuurlijk aanvoelt, is dat oké en eigenlijk normaal.

— Ashley Ferrel

Er zijn meerdere 'juiste' manieren om voor jezelf en je baby te zorgen. Leer te vertrouwen op je intuïtie en vind een ritme dat voor jou werkt. Wees lief voor jezelf en oefen zelfcompassie. Deze tijd van het leven is geweldig, maar het is moeilijk ! Maak het niet moeilijker door streng voor jezelf te zijn."

5

Meagan Mason

Statistieken 

• Wie: Meagan Mason, 38, Atlanta, GA
• Kinderen: Madison (5 maanden)

Meagans advies 

"Mijn postpartumervaring was zowel fysiek als mentaal een uitdaging. Ik stelde me voor dat mijn geplande keizersnede vergelijkbaar zou zijn met mijn myomectomie (operatie om een ​​vleesboom te verwijderen). Ik wist dat ik nog een pijnlijke incisie in de buik zou krijgen. Ik wist dat ik aangrijpende gaspijn zou hebben Ik wist dat ik vaginale bloedingen zou krijgen. Ik dacht bij mezelf:'Ok, geen probleem!' Maar het grootste verschil tussen de twee operaties is dat ik deze keer een pasgeboren baby mee naar huis kreeg die mijn zorg nodig had. 

Meagan Mason

Ik voelde me zo hulpeloos als het ging om de zorg voor mijn dochter.

—Meagan Mason

Als moeder, wanneer je je baby hoort huilen, is je eerste reactie om op te springen en hem te hulp te komen. Vaak kon ik mijn dochter nauwelijks oppakken of zelfs maar borstvoeding geven. Gelukkig was mijn vrouw er om sommige dingen te doen die ik niet kon, maar het deed me zeker wat verdriet.

De eerste drie weken na de bevalling kan ik zeggen dat ik 'babyblues' had. Na veel gebed en meditatie kon ik uit dat stadium komen en kon ik weer de pure vreugde ervaren van het moeder zijn.

Het beste deel van mijn postpartumervaring was dat ik eindelijk mijn baby in mijn armen had. Om eindelijk een mens te kunnen kussen, knuffelen en vasthouden die je hebt gemaakt, is echt een onverklaarbare ervaring. Woorden kunnen de onmiddellijke vreugde en het geluk dat ik voelde niet beschrijven.

Meagan Mason

Het meest uitdagende aspect van mijn postpartumervaring is dat ik me afvraag of ik alles goed doe. Ik heb mezelf veel stress en spanning bezorgd door te proberen de perfecte ouder te zijn in plaats van mezelf de ruimte te geven om te leren wat het is om een ​​geweldige moeder te zijn.

—Meagan Mason

Ik denk dat als mensen het hebben over het borstvoedingsproces, ze het verheerlijken. Ik wou dat iemand me had verteld dat het soms gemakkelijk zou zijn, maar andere keren zou het extreem frustrerend zijn. Ik wou ook dat iemand had gezegd hoe pijnlijk het aanleggen kan zijn.

Vaak was ik in tranen omdat de pijn zo ondraaglijk was. Uiteindelijk heb ik geleerd dat moedermelk geweldig is, maar een goed gevoede baby is het beste, of het nu gaat om moedermelk of flesvoeding.

Het beste advies dat ik aan zwangere moeders kan geven, is geduld met jezelf te hebben. Als nieuwe moeders heeft niemand van ons dit moederschap bedacht. Weet dat je onderweg fouten zult maken en dat is oké.

Meagan Mason

Je lichaam heeft zojuist een wonder verricht, dus laat het rusten en genezen.

—Meagan Mason

Sta daarnaast open voor het accepteren van hulp van anderen, onthoud dat je maar één persoon bent. Laat ten slotte niemand je vertellen hoe je je kind moet opvoeden. Zelfs als je dingen uitzoekt terwijl je bezig bent, weet je uiteindelijk wat je moederinstinct je vertelt - luister daar naar. Jij weet als geen ander wat het beste is voor je kind.

Onthoud dat uw hormonen hoog zijn, dus u kunt dagelijks een scala aan emoties voelen. Op een dag ben je misschien gelukkig. De volgende dag ben je misschien verdrietig. Weet dat uw wisselende gevoelens allemaal normaal zijn. Weet gewoon dat het goed met je gaat en je baby houdt van je en waardeert je daarom!"

6

Lauren Marciante

Statistieken 

• Wie: Lauren Marciante, 27, Boca Raton, FL
• Kinderen: Savanne (14 maanden)

Advies van Lauren

"Ik had een keizersnede na 35 weken. Ik had een vrij gemakkelijk herstel:ik was een tot twee weken erg pijnlijk, maar drie tot vier weken na de bevalling was ik klaar om [voorzichtig] terug te keren naar mijn normale leven. zes weken voelde ik me helemaal prima en ging zelfs een rondje door de buurt rennen.

Emotioneel zat ik in de wolken. Ik had echt verwacht dat ik een postpartumdepressie zou krijgen, maar ik voelde precies het tegenovergestelde. Ik denk dat ik de eerste paar maanden zo vol adrenaline zat en zoveel energie had.

Ik denk dat de postpartum haaruitval het meest verrassende deel voor mij was. Ik had erover gehoord, maar ik ervoer het pas ongeveer zeven maanden na de bevalling. Ik dacht dat ik vrij was, dus toen ik ineens veel haar verloor en babyhaartjes overal recht omhoog staken, was ik in totale shock en afschuw.

Lauren Marciante

Ik wist ook niet hoe eenzaam het was om een ​​nieuwe moeder te zijn.

— Lauren Marciante

Terwijl ik mijn man en onze families om me heen had, had het nooit het gevoel dat iemand goed begreep waar ik mee te maken had. Het is moeilijk om van een onafhankelijk persoon te veranderen die op elk moment kan doen wat ze willen, naar een baby die het grootste deel van de dag aan je gehecht is.

Doe wat je moet doen om je dag door te komen. Sommige dagen gaan snel voorbij, andere slepen zich voort. Het is prima om de hele dag op de bank te zitten of tijdens downtime door je telefoon te scrollen. Het is ook oké om de behoefte te voelen om door het huis te rennen om het brandschoon te maken voordat er iemand langskomt.

Lauren Marciante

Zelfzorg is zo belangrijk! Je kunt niet de beste moeder voor je baby zijn als je niet eerst de beste voor jezelf bent.

— Lauren Marciante

Zoek een gemeenschap van andere nieuwe moeders om je ervaringen mee te delen en om naar te kijken als je advies nodig hebt. Ik vond een Facebook-groep van ondersteunende, niet-oordelende moeders in het hele land die allemaal binnen een maand na mij baby's hadden. Het internet is vaak een enge en veroordelende plek, maar er zijn ook zonnestralen."

7

Rachael Lucille

Statistieken 

• Wie: Rachael Lucille, 32, Portland, OR
• Kinderen: Jett (9), Mia (4)

Rachael's advies

"Fysiek en emotioneel was mijn eerste postpartumervaring echt goed. Ik had veel steun thuis bij mijn moeder en was in staat om fysiek goed te herstellen, zonder veel anders te doen dan voor mijn nieuwe baby te zorgen. [Toen ik ging] terug naar werk, ik werd goed ondersteund en voelde me niet overwerkt. Ik had elders voldoende steun, zelfs zonder de steun van de vader van mijn kind.

In 2017 waren zowel mijn fysieke als emotionele ervaringen moeilijk. Ik zorgde voor 2 jonge kinderen; mijn toen 5-jarige zoon en 6-jarige stiefzoon, plus de nieuwe baby. Ik kreeg geen tijd om me te concentreren op mijn band met de baby, en de dingen waren erg chaotisch.

Emotioneel had ik niet overwogen dat een postpartumdepressie mij zou kunnen overkomen. Ik probeerde op dat moment gewoon alles voor iedereen te zijn. Dit eindigde in een burn-out van 2 jaar. Mijn lichamelijke genezing duurde ook veel, veel langer en dit alles verbrak de band met mijn pasgeboren baby. Ik verloor alle besef van wie ik was. Een van de meest constante gevoelens die ik in die tijd had, was woede en wrok.

Rachael Lucille

Vraag om ondersteuning, of eis zelfs ondersteuning. Het is geen teken van zwakte. U en uw kind worden er beter van. De prioriteit zou moeten zijn om een ​​band met je baby op te bouwen nadat ze zijn geboren, en niet te haasten om alles weer 'normaal' te krijgen.

— Rachel Lucille

Soms moet je mensen eraan herinneren hoe belangrijk het is om een ​​nieuwe baby te hebben die voor alles op jou vertrouwt en hoe belangrijk het is om negen maanden lang een mens te hebben gedragen en gekweekt. Je moet prioriteit geven aan de band en het herstel van jou en je baby.

Omring jezelf met mensen die je zullen steunen, en in dat seizoen van je leven, span je niet te veel in voor degenen die je niet steunen. Die periode komt maar één keer (per zwangerschap) voor. Als het onaangenaam is, moet de nadruk liggen op het vinden van vreugde en het aangenamer maken ervan. Als het aangenaam is, geniet er dan van!"

8

Estefania Badillo

Statistieken 

• Wie: Estefania Badillo, 27, Houston, Texas
• Kinderen: Mateo (23 maanden), Lucía (3 maanden)

Advies van Estefania

"Als ik mijn postpartum-reis in één woord zou kunnen beschrijven, zou het ongeloof zijn. Ik kon niet geloven hoe weinig ik wist over postpartum. Dat was het meest uitdagende deel voor mij. Ik heb echt het gevoel dat ik verblind werd door Moeder Natuur omdat het er wordt niet genoeg over gesproken voordat het wordt ervaren.

Ik was verrast dat het zelfs met een reeks symptomen kwam. Ik wist niet dat ik door de babyblues zou gaan. Ik negeerde die gevoelens en ze ontwikkelden zich tot een postpartumdepressie. Mijn gebrek aan kennis en opleiding leidde me na mijn eerste zwangerschap op een donkere weg. Het grootste deel was het vasthouden van mijn kleine mensjes. Het zorgt er altijd voor dat mijn hele wereld stopt met draaien.

Mijn fysieke ervaring was erg moeilijk omdat ik een spoedkeizersnede had voor mijn eerste kind en nog een keizersnede voor mijn tweede. Ik had zes weken chirurgisch herstel. Het was erg moeilijk om mijn eigen baby te lopen, te buigen of zelfs maar vast te houden. Ik was beperkt tot in bed liggen of heel langzaam lopen, samen met alle andere symptomen van de bevalling, zoals bloedingen, constipatie, buikpijn en meer.

Wat betreft het emotionele deel, ik was overweldigd. Natuurlijk vertelt iedereen je dat je enorm gelukkig moet zijn en dat het de mooiste dag van je leven zou moeten zijn. Dat is echter niet altijd het geval. Ik voelde me soms hulpeloos, hopeloos, ongeduldig, moe en eenzaam. Het is erg verwarrend omdat de verwachtingen als nieuwe moeder erg hoog zijn.

Estefania Badillo

Ik wou dat ik meer was geleerd over hoe ik mentaal en fysiek voor mezelf kan zorgen, meer dan alleen een routinegesprek van 10 minuten met een verpleegster vlak voordat je het ziekenhuis verlaat terwijl je miljoenen papieren ondertekent en je zorgen maakt over je driedaagse... oude baby.

— Estefania Badillo

Ik dacht dat postpartum letterlijk betekende na de bevalling en de dagen dat je in het ziekenhuis lag, maar het gaat verder dan dat. Ik wou dat iemand me had verteld dat je je pas zes tot negen maanden daarna 'normaal' of weer normaal voelt. Overweeg ook therapie voor en na de geboorte, zelfs als u zich goed voelt. Overgangen in het leven zijn moeilijk en het is altijd fijn om iemand te hebben om mee te praten.

Vrouwen mogen de reis van het moederschap niet beginnen zonder zich bewust te zijn van postpartumdepressie en angst. Vrouwen mogen zich niet alleen voelen. Het mag zeker niet iets zijn waar vrouwen zich voor schamen. Het hoort bij het moederschap. We zijn er op dit moment nog lang niet, maar ik hoop op een toekomst waarin er geen 'bounce back'-cultuur is. Waar [in plaats daarvan] vrouwen gevierd kunnen worden voor de lichamen die mensen creëren.

Estefania Badillo

Ik wou dat ik had geweten dat het vierde trimester over jij gaat . Ik kan dit niet genoeg benadrukken.

— Estefania Badillo

Zelfzorg moet mentaal en fysiek nummer één zijn op je takenlijst. Je hormonen en lichaam proberen terug te keren naar het niveau van vóór de zwangerschap en je moet geduld hebben met je lichaam. Sommige dagen zullen moeilijker zijn dan andere. Op die moeilijke dagen moet je jezelf wat meer liefde geven.

Het beste advies dat ik kreeg was:'Je kunt niet schenken uit een leeg glas.' Als nieuwe moeder zijn er valse verwachtingen die voortkomen uit de media, stereotypen en zelfs je eigen cultuur. Vergeet al die dingen en doe wat goed voelt voor jou."

9

Darlie Hugill

Statistieken 

• Wie: Darlie Hugill, 33, Toledo, Ohio
• Kinderen: Kari (11), Kohlton (3)

Darlie's advies 

"Ik kreeg mijn dochter toen ik 22 was (ze is nu 11). Ik had geen idee wat ik kon verwachten en stond onder zoveel stress dat ik aan het slaapwandelen was. [De postpartumperiode] was een hele uitdaging voor mij. Het raakt je letterlijk als een ton van stenen. Ik had absoluut de babyblues en PPD. Ik worstelde omdat de focus niet langer op mij lag, het enige waar iemand om gaf was de baby. Pas toen mijn vriend me vertelde dat ik me anders gedroeg, ging ik het halen hulp.

Snel vooruit naar het hebben van mijn zoon. [Het was een] totaal andere situatie. [Ik had] geen PPD; Ik voelde me geweldig. Deze keer zwol ik overal op nadat ik hem had, wat volgens de dokter normaal was. Ik heb het gevoel dat het veel moeilijker was om af te vallen nadat ik mijn zoon had. Het blijft een worsteling.

Darlie Hugill

Het herstelproces is niet mooi.

— Darlie Hugill

Ik ben blij dat we als samenleving de niet-zo-mooie delen van het leven na de baby beginnen te normaliseren. En ook het gebrek aan slaap. Er is geen manier om dit licht te zeggen:je zult niet slapen. Let gewoon op de tekenen van PPD en wees gewaarschuwd. Neem ook tijd voor jezelf. Het is moeilijk als de baby klein is, omdat het moeilijk is om ze de eerste paar maanden alleen te laten.

Maar als je er klaar voor bent, maak dan die tijd voor jezelf. Het is zeer belangrijk. Maak ook tijd voor je partner, want die relatie kan ook gespannen zijn."

10

Erin DeLaney

Statistieken 

• Wie: Erin DeLaney, 35, Portland, OR
• Kinderen: Octaaf (9), Bijou (7)

Erins advies

"Ik heb twee dochters en beide geboorte-ervaringen waren werelden apart van elkaar. Ik reageerde intens toen mijn eerste geboorte niet ging zoals gepland, ondanks dat ik negen maanden lang had gezegd dat ik volledig met de stroom mee zou gaan en vertrouwen op elke ervaring die we nodig hadden hebben.

Mijn eerste bevalling was ingeleid en medicinaal in een ziekenhuis en mijn tweede was thuis zonder medicijnen. De tweede keer dat mijn lichaam het gemakkelijker had om te genezen. Ik had het gevoel dat mijn emoties meer in balans waren en ik had minder verwachtingen voor mezelf na de bevalling. Dit hielp zowel mentaal als fysiek enorm.

Erin DeLaney

Ik heb zoveel aandacht en intentie gestoken in zwangerschap en bevalling dat ik in shock was en niet voorbereid op alle gevoelens daarna.

— Erin DeLaney

Ik was geschokt door hoe moe ik was. Elke emotie voelde versterkt aan, wat mooi was als ik vreugde en dankbaarheid ervoer en moeilijker als ik me angstig of uitgeput voelde. Ik had gedacht dat ik alleen zou willen zijn, met alleen ons gezin, om een ​​band op te bouwen met onze nieuwe baby. Maar ik was verrast hoeveel ik zo hard nodig had en wilde alle mogelijke hulp.

In die tijd was ik heel hard voor mezelf vanwege de moeilijke emoties die naar boven kwamen. Ik herinner me dat ik het gevoel had dat ik mezelf had teleurgesteld en al die mensen die me vertelden wat een geweldige moeder ik zou zijn als ik om 2 uur 's nachts moe en ongeduldig werd met een huilende baby. Gebrek aan slaap verandert je hersenen en dat geldt ook voor al die emoties na de geboorte.

Erin DeLaney

Alleen omdat ik chagrijnig was omdat ik zoveel wakker werd en misschien niet van elk moment kon genieten toen ik slaapgebrek had, maakte me dat niet tot een slechte moeder. Het heeft me mens gemaakt.

— Erin DeLaney

Neem alle hulp aan die wordt aangeboden, en vraag dan om alle hulp die je nodig hebt. Geef jezelf toestemming om elk gevoel onder de zon te voelen. Het is van jou, en het is er om je iets te leren. Voel het en laat het dan los. Onthoud dat alles tijd kost. Vooral wennen aan je nieuwe lichaam en schat.

Beweeg langzaam en zorg goed voor jezelf. Het is geen ereteken om te zien hoeveel je kunt bereiken nadat je bent bevallen. Je krijgt deze trage tijd nooit meer terug, dus geniet ervan en slaap wanneer je maar kunt!"

11

Kelli Adams

Statistieken 

• Wie: Kelli Adams, 34, Houston, TX
• Kinderen: Metselaar (2)

Kelli's advies 

"Mijn fysieke postpartumervaring was een uitdaging. Ik had een spoedkeizersnede vanwege koorts. Het herstel hiervan maakte het moeilijker om te beheren. Ik loop de trap op of rijd zelf ergens gedurende twee weken na de operatie. 

Ik wist dat mijn hormonen alle kanten op gingen, dus ik zou soms huilmomenten en gevoelens van mislukking hebben, maar ik wist dat het tijdelijk was. Dus ik ging gewoon door de bewegingen van dag tot dag. Mijn ondersteuningssysteem was erg goed om me gemotiveerd te houden, zelfs als ik het gevoel had dat ik niet genoeg deed. Het hebben van een liefdevol en ondersteunend dorp is zo cruciaal.

De zwelling die minstens een week postpartum aanhield, verraste me. Sociale media en internet zullen je doen denken dat het herstel naadloos is en er zijn zeldzame momenten waarop mensen langzaam herstellen. Ik was zeker een van de trage herstelgevallen. De nasleep van het krijgen van een kind is zwaar. Het herstel en wat er allemaal gebeurt tijdens het herstel zou erg nuttig zijn geweest om te weten.

Kelli Adams

Slapen als de baby slaapt:ik heb het gehoord, maar heb het niet echt uitgevoerd zoals ik had moeten doen.

— Kelli Adams

Onthoud altijd dat u doet wat het beste is voor uw kind. Mensen kunnen de hele dag advies geven, maar [als de moeder van de baby heb jij] het laatste woord. Vertrouw op je gevoel en instinct. Daarnaast is het oké om fouten te maken. We leren allemaal on the job met het ouderschap. Uw kind zal niet minder van u houden en u bent hoe dan ook het beste voor hen.

Als je je neerslachtig voelt, heb dan je moment, maar blijf daar niet. Sta op en moedig jezelf aan en begrijp dat emoties en hormonen allemaal tijdelijk zijn. Ook dit gaat voorbij."

12

Jessie McCarty

Statistieken

• Wie: Jessie McCarty, 28, Vancouver, WA
• Kinderen: Briar (4), Zeke (2)

Jessie's advies

"Ik was heel bewust bezig met het voorbereiden van zowel mijn lichaam als mijn geest voor de bevalling. Ik heb het gevoel dat dat een grote invloed heeft gehad op mijn vermogen om me vrij snel goed te voelen. Ik heb veel voorbereiding gedaan met bewuste taal en positieve bevestigingen ('Ik ben gemaakt om een ​​baby te baren ,' 'deze samentrekking helpt me om mijn baby naar de aarde te brengen', 'Ik kan moeilijke dingen doen'). Ik heb ook getraind tot mijn uitgerekende datum, alle lage impact, langzame bewegingen gericht op algehele kracht.

Begrijp me niet verkeerd, er was nog een hersteltijd, maar over het algemeen voelde ik me goed en mijn lichaam genas snel. Ik was verrast door hoe vredig het was. Mensen vertellen je snel dat baby's je de hele nacht wakker houden... maar niet hoe relatief gemakkelijk pasgeborenen kunnen zijn! Eerlijk gezegd was dat vierde trimester mijn favoriete seizoen - in bed, de hele dag, rustend en genietend van de nieuwe baby. Het is niet allemaal slecht! Het is een heel lief seizoen.

Weet dat je lichaam niet meteen terugveert naar wat het voor de baby was. Sterker nog, je zult waarschijnlijk een goede hobbel hebben, zelfs een paar weken na de bevalling. Dit is normaal! Je hebt net negen maanden een baby gedragen en toen ter wereld gebracht. Hoe ongelooflijk! Kijk naar je lichaam door een lens van dankbaarheid voor de wonderbaarlijke daad die het zojuist heeft gedaan.

Bereid je zo goed mogelijk voor (en vertrouw op je familie of gemeenschap om je heen), zodat je echt kunt vertragen en gewoon in het moment kunt zijn gedurende die tijd. Zorg voor gemakkelijke maaltijden, laat familie of vrienden je helpen als ze je iets aanbieden (en wees niet verlegen als ze vragen of je iets nodig hebt). Beweeg langzaam en rust. Laat de afwas zich opstapelen (of huur iemand in die je die eerste maand komt helpen en het huis opruimt!). Het gaat zo snel.

Jessie McCarty

Ken uw opties en doe uw onderzoek - elke geboorte, elk lichaam, elke baby is anders.

— Jessie McCarty

Neem een ​​doula. Ze zijn begaafd om je te helpen je geest voor te bereiden op en tijdens de geboorte. Zoek een verloskundige of OB/GYN waar je echt een band mee hebt. Voel je niet slecht over het 'ontslaan' van iemand die je niet doet. Je werkt bijna een jaar met ze samen! Het is belangrijk om iemand te hebben waarvan u denkt dat hij aan uw kant staat, voor u, en om u geeft."