• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Najczęstsze problemy ze snem malucha i jak sobie z nimi poradzić

Byłaś gotowa na bezsenne noce w niemowlęstwie. Nie spodziewałaś się jednak tego samego, gdy niemowlę weszło w malucze. Wystarczająco męczące jest ciągłe zaciąganie i namawianie, gdy maluch buntuje się przy kładzeniu. Ale to te nocne wreckery snu, które naprawdę Cię wyczerpują. Czy maluch po prostu jest uparty, czy dzieje się coś innego?

Odpowiedź nie zawsze jest prosta. Czasem problemy kradnące maluchowi Zzz są łatwe do zauważenia – przeziębienie, ból zębienia. Ale inne są bardziej wyzwujące i mogą nawet wymagać wizyty u pediatry, by dowiedzieć się, dlaczego maluch nie chce spać.

Jakakolwiek przyczyna, większość czasu możesz przełamać te kradzieże snu, polegając na kilku podstawach snu malucha. To znaczy konsekwentny harmonogram, uspokajający rytuał przed snem i mnóstwo cierpliwości. Potem rozważ te dodatkowe strategie pomagające wyleczyć najczęstsze problemy ze snem malucha.

Jakie są najczęstsze problemy ze snem malucha?

Tak, Twój maluch potrzebuje 11–14 godzin snu w ciągu 24 godzin, wliczając drzemki. Ale to nie znaczy, że Twój mały dostał memo. Jeśli idealny sen nocny bywa trudny nawet dla Ciebie czasem, nie dziwne, że maluchy – które mają problem ze zwalnianiem w jakiejkolwiek sytuacji – mają swoje epizozy z niespokojnymi nocami.

Oto przegląd najczęstszych problemów z kładzeniem i wskazówek, jak wrócić na tor.

Budzenie w nocy

Jak to wygląda: Kładziesz malucha o 19:30 i spodziewasz się solidnego odcinka snu. Zamiast tego budzi się raz, dwa, a nawet kilka razy w nocy. Jest wiele powodów tych nocnych budzeń. Czasem po prostu nie jest zmęczona – a inne razy, jest prześpiona. Albo może jązbudził zły sen, ból zębienia, ból ucha albo dźwięk za drzwiami.

Co robić: Spróbuj nie wbiegać, gdy mamrocze, bo duża szansa, że zasnie sama z powrotem. Jeśli maluch płacze we śnie lub budzi się z krzykiem, wejdź i uspokój ją z minimalnym dramatem i rozmową. Bądź konsekwentna i staraj się unikać siedzenia z nią zbyt długo albo zabierania do swojego pokoju. Ostatecznie nauczy się samouspokajania.

Wczesne wstawanie

Jak to wygląda: Dzień dobry, słońcu! Maluch wstaje o świcie i chce powitać poranek z towarzystwem (to byłaby Ty!). Prawda, że większość maluchów ma naturalnie ustawiony zegar biologiczny na wczesne wstawanie. Ale są sposoby na przesunięcie nawyków snu malucha trochę.

Co robić: Skoryguj godzinę kładzenia o kilka minut każdej nocy, by ostatecznie kładła się o 19:30, powiedzmy, zamiast 19:00, i spać nieco dłużej. Jeśli budzi się z zamoczoną pieluchą, spróbuj ograniczyć płyny przed snem, by mokrość nie budziła jej za wcześnie.

Zmiany czasu

Jak to wygląda: Dwa razy w roku zegar przesuwa się do przodu lub do tyłu i wszyscy przez kilka dni mają problem z dostosowaniem. To szczególnie prawdziwe przy zmianie wiosną na czas letni, gdy maluch zastanawia się, dlaczego ma iść spać, gdy wciąż jest jasno.

Co robić: Trzymaj się rutyny i godzin, w których normalnie robisz rzeczy, w tym jedzenie, drzemki i kładzenie spać, aż wewnętrzny zegar malucha się dostosuje. Możesz też spróbować zablokować światło grubszych zasłonami lub roletami.

Koszmary

Jak wyglądają: Jeśli dziecko budzi się płacąc w połowie nocy lub wcześnie rano, prawdopodobnie ma koszmar. Koszmary malucha zazwyczaj występują w fazie REM (płytkiego) snu. To gdy mózg malucha przetwarza wszystko, co się działo tego dnia – w tym straszne rzeczy, jak duży pies w parku albo głośny ruch uliczny.

Co robić: Maluch będzie prawdopodobnie miała problem z oddzieleniem snów od rzeczywistości – a może nawet zmagać się z próbą powiedzenia, co ją przeraziło. Wejdź i uspokój maluch, wyjaśniając, to tylko jej mózg udawał. Daj kilka przytulanek i głasków po plecach i zobacz, czy zasnie z powrotem.

Ataki strachu (night terrors)

Jak wyglądają: W przeciwieństwie do koszmaru, dzieci się nie budzą podczas ataku strachu, choć mogą wydawać się podenerwowanymi i się debatować. Ataki strachu zdarzają się w bardzo głębokiej, non-REM fazie snu, więc zazwyczaj niemożliwe jest obudzenie malucha, nawet jeśli wydaje się zdenerwowana, ani by pamiętała, co się działo.

Co robić: Upewnij się, że dziecko jest bezpieczne i nie może się zranić, i potem pozwól atakowi strachu minąć (łatwiej powiedzieć niż zrobić, zdajemy sobie sprawę). Czasem uspokajający rytuał przed snem może pomóc ustawić malucha na lepszej jakości sen, zwłaszcza po stresującym dniu.

Strach przed ciemnością

Jak to wygląda: Od potworów pod łóżkiem po straszne cienie na ścianie, wyobraźnia malucha wchodzi w overdrive, gdy gaśnie światło lub gdy budzi się w ciemnym pokoju. Cue wołania ulubionych ludzi malucha, by pomóc zgasić strach przed ciemnością.

Co robić: Niezależnie od tego, co ją przeraża, te emocje są dla dziecka bardzo realne. Możesz pomóc jej czuć mniej strachu, pytając o jej strachy. Potem pomóż maluchu czuć się bezpieczniej zanim powiesz dobranoc. Przed snem włącz lampkę nocną i daj maluchowi ulubionego pluszaka do spania. Nie pozwól jej wskoczyć do Twojego łóżka, i staraj się trzymać blisko normalnego rytuału przed snem. Poczuje się bardziej uspokojona, widząc, że Ty nie martwisz się.

Chrapanie i/lub bezdech senny

Jak to wygląda: Może Cię zdziwić, że nawet najmniejsze dzieci mogą chrapać jak dorośli, a 27% dzieci chrapie okazjonalnie. Cokolwiek może sprawić, by maluch chrapał, w tym alergie, zatkany nos, a nawet powiększone mandówki. Mniejszy odsetek maluchów, szacunkowo 1–5%, ma bezdech senny. To poważniejsze, bo maluch tymczasowo przestaje oddychać na kilka sekund w trakcie chrapania.

Co robić: Jeśli dziecko chrapie tylko raz na jakiś czas, spróbuj podnieść głowę łóżeczka lub łóżka i zobacz, czy to pomoże. Jeśli zauważysz przerwy między chrapaniem, zgłoś to pediatrze, bo to może być znak bezdechu sennego.

Sonambulizm i mówienie we śnie

Jak to wygląda: Może być niepokojące, gdy mały zaczyna borotać i gadkać do siebie w łóżku lub wędrować po korytarzach z wyglądem ze szkła, ale wciąż zonked out. Ale sonambulizm i mówienie we śnie w latach maluczych są dość powszechne, choć oba mogą być znakiem stresu lub za mało snu.

Co z tym zrobić: Nie ma wiele do zrobienia, bo dzieci wyrastają z obu. Staraj się trzymać kładzenie uspokajające i upewnij się, że maluch dostaje wystarczająco snu. Również sprawdź, czy dom jest bezpieczny i odpowiednio zabezpieczony dla dziecka – zamknij szafy, postaw bramki na górze schodów, przybij przewody i trzymaj korytarz wolny od zabawek i innych przedmiotów, które mogą powodować upadki. Nie budź malucha, jeśli widzisz, że wędruje, ale delikatnierowadź z powrotem do łóżka.

Przyczyny problemów ze snem malucha

Lata malucze to ekscytujące, stresujące, straszne i pełne odkryć. Normalne, by maluch walczył ze snem – jest za dużo roboty! Ale poza normalnym pchaniem granic, jest wiele konkretnych powodów, dlaczego maluch nie chce spać lub budzi się płacąc we śnie, w tym:

• Za dużo czasu przed ekranem. AAP mówi, że niemowlęta i maluchy poniżej 18 mies. nie powinny mieć żadnego czasu ekranowego poza wideorozmowami, te w wieku 18–24 mies. tylko bardzo małe ilości wysokiej jakości programowania odpowiedniego wiekowo, a dzieci 2–5 lat ograniczone do godziny lub mniej TV/ekranów (także odpowiedniego wiekowo i wysokiej jakości) dziennie. Bo za dużo ekranów związane z problemami zdrowotnymi i behawioralnymi u dzieci. Podwójnie przy kładzeniu. Włączenie TV lub urządzenia może być niesamowicie rozpraszające i stymulujące, nawet jeśli tylko w tle. Zabronienie wszystkich urządzeń przed snem (i jak najwięcej z maluchem w pobliżu) to dobry pomysł.

• Przeład stymulacją. Jeśli maluch wydaje się dziwacznie pobudliwy i nadpobudliwy przy kładzeniu bez widocznego powodu, to może być cokolwiek – od udanej zabawy wcześniej tego dnia po zmianę pogody. Przejście z dnia do krainy snów jest trudne, więc upewnij się, nie pospieszasz przez jej rytuał przed snem i masz mnóstwo sposobów i szans na uspokojenie jej na noc.

• Dziecko nie jest zmęczone. Czy harmonogram drzemek malucha przesunął się w późniejsze popołudniowe godziny? To może wyjaśnić drugą windę, którą dostaje, gdy planujesz kładzenie z książką i ulubionym pluszakiem. Naprawa: stopniowo przesuń ostatnią drzemkę wcześniej w popołudnie. Wcześniejsza drzemka = więcej czasu na grę męczącą, zwiększając szansy, że będzie gotowa uspokoić się w nocy.

• Dziecko jest zbyt zmęczone. To ironiczne, ale im bardziej wykończony maluch, tym bardziej prawdopodobne, że będzie buczać adrenaliną, gdy zegar pokaże godzinę snu. Naprawa łatwa: upewnij się, że maluch odnotowuje 11–14 godzin snu w ciągu 24 godzin. Jeśli to nie dzieje się, jest prześpiona – niezależnie od tego, jak energiczna wydaje się.

• Maluch w obcym łóżku. Oczekiwanie, że maluch zasnie w pokoju, który nie jest jej, to duże żądanie. W podróży kładzenie malucha to propozycja „wszystko, co działa”. Po prostu wróć do starej rutyny jak najszybciej po powrocie do domu.

• Dziecko się nie czuje dobrze. Sen ucieka, gdy dziecko jest chore. Przytulanki, dodatkowe objęcia i specjalne prośby są OK, gdy dziecko jest chora, zwłaszcza bo teraz potrzebuje odpoczynku bardziej niż kiedykolwiek. Gdy wyleczy się, wróć do regularnego harmonogramu snu.

• Maluch ma lęk rozdzielania. Druga fala lęku rozdzielania zaczynająca się ok. 18. mies. może sprawić, by problemy ze snem malucha wzrosły. Daj jej tyle uwagi w dzień, i parę dodatkowych przytulanek przy kładzeniu, i wkrótce Twój maluch wyrośnie z tej fazy (obiecujemy).

• Maluch uderza w nowe kamienie milowe. Czasem maluchy nie śpią dobrze, jeśli są tuż przed rozwojowym skokiem (jak nauka chodzenia lub kredowania kredką) lub właśnie osiągnęły kamień milowy (jak umiejętność prośby o rzeczy zamiast wskazywania).

• Dziecko zębie. Te zaraz do wybuchu trzonówki (które wyrastają między 13. a 33. mies.) też bolą, więc nie rzadkie, by bóle zębowania powodowały problemy ze snem malucha w drugim, a nawet trzecim roku życia. Uspokój malucha, gdy budzi się w nocy z dyskomfortem zębowania, ale rób to tak rzeczowo, jak to możliwe.

Wskazówki do radzenia sobie z typowymi problemami snu malucha

Jeden trik na lepsze nawyki snu to pozwolenie maluchowi na pewne słowo w rytuale przed snem, a potem zrobienie wszystkiego, by się do niego trzymać. Oto proste taktyki, które możesz spróbować, by skończyć walki o kładzenie i ułożyć mały buntownika do łóżka.

• Ustanów i trzymaj uspokajający rytuał przed snem. Ciepła kąpiel, jedna-dwie bajki i wygodne łóżko to wszystko, co potrzebujesz do stworzenia najlepszego rytuału przed snem dla malucha, dostosowanego do Twojej rodziny, oczywiście. Ustaw ton przekąską, kąpielą i miłą rozmową o dniu. Przyciemnij trochę światła i przeczytaj jej bajkę. Możesz nawet spróbować zaśpiewać kilka dobranocnych piosenek albo zrobić delikatny masaż, by zrelaksować. Gdy dziecko przyzwyczai się do kąpieli, potem bajki, potem pościelenie, prawdopodobnie zacznie widzieć kładzenie spać jako po prostu inną część dnia.

• Zabroń czasu ekranowego i urządzeń. Pozwalanie maluchowi na zagranię w grę w telefonie przed snem to przepis na katastrofę. Światło i akcja ustymulują ją zamiast zwinąć – co jest ostatnią rzeczą, jakiej chcesz. Zamiast tego wyciągnij kartonowe książeczki i zacznij czytać.

• Nie pozwól jej spać w Twoim łóżku. Gdy masz dziecko uspokojone w jej pokoju, czy słyszysz pitter-patter małych stópek, albo nawet znajdujesz ją złożoną obok Ciebie? Nie pozwól, by to stało się nawykiem. Spokojnie i cicho zabierz ją z powrotem do jej łóżeczka lub łóżka. Może to zająć więcej wizyt, niż chciałabyś, ale wkrótce zobaczy, że walczy przegraną walkę.

• Zagraj w grę kontroli – z limitami. Kładzenie spać to jeden z ulubionych czasów dziecka na ćwiczenie umiejętności zwlekania i negocjowania. Więc wyprzedź potencjalne konflikty, decydując z góry, gdzie jesteś gotowy ustąpić. Pozwolenie dziecku na wybór między dwiema książkami i którymi pluszakami zasną, idzie daleko w stronę dobrej nocy.

• Trzymaj drzemki dzienne konsekwentne. Za mało albo za dużo drzemek, a także drzemki zbyt długie lub późne w dniu, grają tę samą rolę w problemach ze snem malucha – robią maluchy zbyt senne lub nie dosyć senne, by nie dostawały dobrej jakości Zzz. Młodsi maluchy potrzebują ok. 2–3 godzin drzemek dziennie, podzielonych na dwie drzemki, starsze maluchy zazwyczaj biorą jedną popołudniową drzemkę trwającą 1,5–2,5 godziny. Upewnij się, że planujesz popołudniową drzemkę, by nie działo się zbyt blisko kładzenia spać.

Kiedy zadzwonić do lekarza

Ogólnie, jeśli jakiekolwiek problemy ze snem malucha zakłócają codzienność lub sprawiają, że martwisz się nadmiernie, czas zadzwonić do pediatry dziecka. Szansa duża, że rozmowa telefoniczna wystarczy. Albo oboje zdecydujecie wizytę, by lekarz malucha mógł sprawdzić, czy jest jakaś fizyczna przyczyna problemów ze snem. Konkretnie:

• Dla chrapania: Chrapanie bez bezdechu snu zazwyczaj nie jest problemem, więc możesz poczekać na zgłoszenie na kolejnej wizycie kontrolnej. Ale jeśli maluch jest senna w dzień, trudna do obudzenia, lub bardziej drażliwa niż zwykle, chrapanie może zakłócać dobrej jakości Zzz, więc skonsultuj się z lekarzem.

• Dla bezdechu snu: Jeśli zauważysz, że maluch robi przerwę na kilka sekund między chrapaniem, zadzwoń do pediatry i umów wizytę, by zabrać dziecko na ocenę, czy to bezdech senny czy powiększone mandówki powodują problem. Może okazać się, że maluch musi skonsultować się ze specjalistą od snu lub pediatrycznym laryngologiem (ENT).

• Dla ataków strachu: Większość czasu dziecko wyrośnie z ataków strachu. Ale jeśli martwisz się, zadzwoń do pediatry. Lekarz może nie musieć widzieć malucha, ale rozmowa może uspokoić.

• Dla sonambulizmu lub mówienia we śnie: Ogólnie te problemy snu malucha mieszczą się w normie, ale możesz o nich wspomnieć na kolejnej wizycie kontrolnej. Jeśli naprawdę martwisz się albo dzieje się to często, zadzwoń do pediatry, który pomoże uspokoić.

• Dla nocnych budzeń: One normalne u maluchów, ale jeśli zdarzają się każdej nocy albo wpływa na zdolność wszystkich do dobrego snu nocnego, skonsultuj się z pediatrą. Lekarz pomoże odkryć powód, dlaczego maluch wciąż budzi się w nocy.

• Dla strachu przed ciemnością: To też standard u maluchów, ale jeśli zakłóca sen dziecka i rodziny zbyt długo, skontaktuj się z lekarzem. W przeciwnym razie porusz na kolejnej wizycie kontrolnej.

Zapewnienie, że maluch dostaje wystarczająco snu, to nie tylko dbanie o własny rozsądek (choć to miły bonus!). Dbanie o to, by dostawała sen, którego potrzebuje, i wdrażanie dobrych nawyków snu pomoże utrzymać małą zdrową i szczęśliwą, gdy rośnie.