Jak przyzwyczaić dziecko do spania w własnym łóżku

Pytanie: Moja córka właśnie skończyła 3 lata i wciąż śpi w naszym (mamy i taty) łóżku. Jak ją przenieść do swojego? Gdy miała ok. 10 miesięcy, opiekunka położyła ją w łóżeczku zaraz po naszym wyjściu. Na szczęście wróciliśmy, bo zapomnieliśmy coś, i znaleźliśmy, że opiekunka zniknęła. Gdy zbliżaliśmy się do schodów, słyszeliśmy głośno grającą taśmę z kolysanką. Natychmiast pobiegłem na górę. Drzwi do pokoju były zamknięte, a gdy wszedłem, córka siedziała w środku łóżeczka i patrzyła. Gdy mnie zobaczyła, zaczęła płakać i wyciągać do mnie ręce. Oczywiście, nie chciała wrócić do łóżeczka i była za młoda na "duże łóżko", więc położzyliśmy ją u siebie. Myśleliśmy, że to dobre rozwiązanie – teraz ona najlepiej śpi w domu. Dziesięć miesięcy to wczesny wiek, ale wciąż pamięta tę kolysankę jako "złą piosenkę". RATUNEK!!!

Odpowiedź: Rozumiem Twoją historię: zostawiłeś 10-miesięczną córkę z opiekunką, wróciłeś po chwili i znalazłeś córkę siedzącą w łóżeczku przy głośno grającej taśmie, a opiekunka zniknęła.

Po pierwsze, nie sądzę, by córka została w łóżeczku na tyle długo bez opieki, by doznać traumy. Jasne, muzyka w nieprzyjemnej głośności nie będzie kojarzona z przyjemnością. Choć spojrzała na Ciebie i płakała, wyciągając ręce – to nie wskazuje na poważne trauma związane z łóżeczkiem. Pewnie zareagowała na dyskomfort głośnego dźwięku, a jeszcze bardziej na Twój zestresowany wygląd i ton głosu, jeśli coś powiedziałeś. Niemowlęta często lusterują emocje widziane na twarzach rodziców, zwłaszcza w nowych sytuacjach.

Nieważne to, teraz chcecie odzyskać swoje łóżko i przenosić córkę do własnego. Książki dr Richarda Ferbera o problemach ze snem dzieci omawiają to i inne tematy głęboko. Na razie zacznij od kładzenia jej we własnym łóżku w innym pokoju i zrób z tego wielką sprawę: pokaż wielkie entuzjazm z powodu "łóżka dużej dziewczynki", ozdób je zachęcająco, połóż wiele "uspokajających" zabawek itp.

Następnie rozpocznij wieczorny rytuał wyciszania (opowiadanie bajek, czytanie) w nowym pokoju. Poświęć na to dobre 30 minut. Powiedz, że będziesz w pokoju obok, zostaw drzwi na przysłonie, jeśli woli, włącz lampkę nocną i wyjdź. Jeśli na początku nie poradzi sobie z samodzielnym zasypianiem lub przyszedł do Waszego łóżka, zostaj z nią, aż zasnie. Jeśli obudzi się płacąc lub przyjdzie do Was, zabierz ją z powrotem do jej pokoju. Uspokój i upewnij, że czeka ją wspaniały sen i radosne sny. Zostań z nią znowu, aż zasnie. Sam/a poczujesz, jak stopniowo zredukować swoją obecność, aż poczuje się stabilnie bezpiecznie.

Wyrastała do tej pory czując się bardzo bezpiecznie w łóżku rodzinnym. Nie widzę powodu, by ta dobrze zaadaptowana mała dziewczynka nie przeszła tego trudnego, ale koniecznego przejścia z sukcesem. Mogą wystąpić cofnięcia po pozornym sukcesie – to normalne i nie oznaczają powrotu do punktu startowego. Cieszcie się rodziną i słodkich snów wszystkim.

Previous:

Next: