Uspokajacze na czas snu dla malucha

Uspokajacze na czas snu dla malucha

Wskazówka

Nie niedoceniaj mocy dobrego kocyka-bezpiecznika. Oczywiście, się brudzi. Dziecko ciągnie go wszędzie i nie chce, byś go prala (choć możesz to ominąć, mając dwa identyczne kocyki). Ale kocyk-bezpiecznik pomaga dziecku przy kładzeniu się i w trudnym przejściu od całkowitej zależności do niezależności.

Wybierając elementy wieczornej rutyny dla malucha, wybieraj czynności cisze i uspokajania. Mało sensowne jest rozruszanie dziecka tuż przed snem. Twoje dziecko nie jest już niemowlęciem – nie zasypie gwałtownie jako obrona przed nadpobudliwieniem. Maluch nie "wyłączy się" z wyczerpania. Jak Energizer Bunny, będzie chciał dalej i dalej, a każda rozrywka go trzyma w ruchu.

Jeśli masz już ustaloną rutynę (piosenka, bajka, cisza gra) z pierwszego roku życia dziecka, możesz ją kontynuować lub stworzyć nową.

Cokolwiek wybierzesz, rutyna przed snem powinna być czasem wspólnej ciszy. Staraj się, by wszystko, co robisz w półgodzinie lub godzinie przed snem, rodziło spokój, a nie ekscytację, a uśmiechy, a nie łzy.

Najlepszym uspokajaczem Twojego dziecka jesteś Ty. Więc chętnie się chwiej na fotelu, śpiewaj, trzymaj dziecko, spacerując po pokoju. Ale te rutynowe czynności mają uspokoić dziecko i przygotować do snu – nie zaśpieszać je w sen. Jeśli pozwolisz (lub kontynuujesz), by maluch zasypiał na rękach, stanie to trudnym do złamania nawykiem. Trzymaj się zasady kładzenia dziecka w łóżeczku zanim zasnie. (Jeśli nie robiłeś tego u niemowlaka, zacznij teraz.) Nie chodzi o kładzenie szeroko otwartego oczu, ale w momencie, gdy maluch wygląda na sennego.

Tworząc rutynę, wybieraj elementy, które uspokajają Was oboje – cisze zajęcia, które obaj lubicie. Pamiętaj: im prostsza rutyna, tym lepiej. (Nie będziesz chciał/a tańczyć makarenę każdej nocy.) Prostota pozwala też innym osobom łatwo przejąć rolę. Czy maluch przyjmie takiego zastępca – to inna historia.

Każdy z poniższych elementów może wzbogacić – i z nadzieją ułatwić – wieczorną rutynę:

  • Długi wspólny spacer po obiedzie
  • Ciepła kąpiel przed snem
  • Przekąska przed myciem zębów, by napełnić brzuszek (warto dodać mleko lub inny białko)
  • Wspólne czytanie, a potem pozwolenie dziecku na "czytanie" jednej-dwu książek samemu lub słuchanie audiobajki
  • Bajki przed snem (nie zbyt ekscytujące), np. prawdziwa – choćby wiarygodna – historia z Twojego dzieciństwa lub z czasów, gdy dziecko było małe, albo bajka, w której dziecko jest bohaterem
  • Krótki, delikatny masaż w łóżku
  • Gra, w której maluch kładzie spać wszystkie pluszaki i lalki, by potem sama wejść do łóżka jako ostatnia (szczęśliwe dziecko!)
  • Rozglądanie pokoju i mówienie "dobranoc" różnym zwierzakom, lalkom i przedmiotom (na wzór Dobranoc, Ksieżycu)
  • Spokojna muzyka: Twój śpiew lub taśma z kolysankami
  • Przedmioty komfortowe (miękki kocyk, ulubiony pluszak, cokolwiek, co dziecko znajduje uspokajającym i relaksującym)
  • Ssanie kciuka lub ssyska (choć ta druga może sprawiać więcej kłopotów, jeśli maluch ją ciągle gubi)

Nie pomijaj żadnej możliwości, jeśli to to, co potrzeba, by maluch usnął samodzielnie. Przecież o to chodzi, prawda?