Gadanie o toalecie: jak rodzice mogą zniechęcić to zachowanie

Moja trójlatka córka zainteresowała się treningiem toaletowym, ale z niepożądanym skutkiem ubocznym: gadaniem o toalecie. Choć cieszę się, że uczy się korzystać z nocnika z względną łatwością, jestem zmęczona słyszeniem słów "kaka-głowa", "dupa", "pipi" krzyczanych w miejscach publicznych, po których następuje gwałtowny śmiech. Jak zatrzymać ten rodzaj rozmowy bez hamowania zainteresowania córki nocznikiem?

Humor toaletowy, czyli "gadanie o toalecie", powszechnie towarzyszy treningowi toaletowemu i rozwojowi przedszkolakom w ogóle. Trzy- i czterolatki zainteresowują się tymi słowami, gdy coraz częściej słyszą je od Was podczas treningu lub od przyjaciół podczas zabawy. Nie tylko te nowe terminy wydają się trzymać klucz do zagadki, jak działają ich ciała i dlaczego chłopcy i dziewczynki się różnią – dwa tematy, które ich fascynują w tym wieku – ale oferują też dodatek w postaci niesamowitej wartości szokowej. Mówienie "kaka-głowa" na pewno wywoła silną reakcję u Was i mnóstwo śmiechu u przyjaciół Waszej córki. Które przedszkolakom mógłby się temu słowu oprzeć?

Jak zniechęcić do gadania o toalecie

Możecie zniechęcić to zachowanie, pilnując, by nie reagować na nie nadmiernie. Jeśli dziecko nie dostaje szokowanej reakcji, używanie tych słów nie jest tak zabawne. Spokojnie przyznajcie motywację dziecka do używania takich terminów ("To słowo brzmi dla Ciebie zabawnie, co?"), a potem przekierujcie uwagę ("Znam dobry żart. Posłuchaj...").

Nie jest za wcześnie, by zacząć uczyć dziecko, że pewne zachowania są odpowiednie w niektórych sytuacjach, a w innych nie ("Gadaj o sprawach toaletowych z mamą i tatą, nie z przyjaciółmi brata."). Tak długo, jak nie oczekujecie idealnych efektów od razu i nie skupiacie się zbyt intensywnie na tym problemie, on przejdzie.