Problemy z nauką wózka upartych dzieci

Nauka wózka to ogromne wyzwanie dla rodzica/opiekuna. Szczególnie przy upartym dziecku. Bądź kreatywny w podejściu i oczywiście cierpliwy. W każdej walce o władzę pamiętaj: Ty masz kontrolę i możesz przeforsować dziecko.

Odmawia siadania na wózku

Pracując z upartym dzieckiem, chcesz, by czuło, to JEGO pomysł na siadanie. Pregrooming: rozmawiaj z innym dorosłym/starším dzieckiem o tym, jak dorośnięty jesteś na wózku. Gdy dziecko słucha, szepcz: jak się cieszymy, bo mam specjalny prezent „dla dużego chłopca”. Dziecko ma czuć, że podsłuchało wielki sekret. Jeśli już w trakcie nauki bez szansy na pregrooming – przerwij naukę, powiedz, jak żal, że wciąż nie „duży chłopiec”. Chcesz, by czuł Twój smutek ZA nim, nie że wygrał (poddasz się) ani że się wstydzisz. Inne dzieci wzmocnią to, rozmawiając W OBECNOŚCI (nie DO) upartego dziecka o tym, jak super było, gdy stali się „dużymi chłopcami/dziewczynkami”. Rozmowa w tym samym pokoju do efektu. I oczywiście – podsłuchanie o prezencie.

Strach a walka o władzę

Trudno rozróżnić walkę o władzę od strachu. W obu: „Nie”, płacz, opór wózka. Dzieci nie potrafią nazwać strachu – Twoja rola: znaleźć sposób, by porozmawiały o strachu. Silnowolone dziecko ze strachem potrzebuje stopniowego podejścia. Najpierw usuń strach. Np. boi się upaść – niech uczy lalkę siadania na wózku. Lalka wystarczająco duża, by nie wpadła. Gdy widzi, że lalka nie wpada – strach mija. Jeśli znasz czas kaki – dobry moment na naukę lalki „malucha”. Gdy strach zniknie – pół sukcesu. Teraz skup na upartości: twórz atmosferę, by wózek był JEJ pomysłem. Możesz wpleść „malucha”: zaproponuj, by pokazała „maluchowi” jak to robić. Jeśli opór – nie pchaj, bo zrozumie, że ją nabijasz – więcej oporu.

Upór dla uporu

Niektóre dzieci opierają się po to, bo TO TY CHCESZ. Łatwo o frustrację i karanie by wymusić współpracę. Nie wpadaj w pułapkę – to tylko wzmacnia bunt przez bunt. Jeśli już w tej spiral – przestań i przepraszaj za karanie. Wyjaśnij: musi sikac/kakać codziennie, to JEGO zadanie pomóc kału popływać w wózku. Przepraszaj za próbę przypominania – wiesz, że jest dość duży, by nie potrzebować pomocy w pamiętaniu. Zakładając, że UMIE używać wózka – zrzuć temat, nie rozmawiaj o toalecie. Gdy zobaczy, że nie ma o co walczyć – sam zdecyduje o toalecie. Słoik cukierków poza zasięgiem – luźno powiedz: daj znać, jak pójdziesz na wózek, by dostać słodkie. Angażuj cały dom. Wszyscy ogłaszają idąc do toalety: „Idę na wózek”. Wychodząc – daj im cukierka przy dziecku, wyrażaj radość, ignorując dziecko. W końcu dziecko zechce cukierka – pójdzie na toaletę.

Previous:

Next: