Pytania i odpowiedzi:Rozwiązania największych problemów dziecka podczas korzystania z nocnika
Co mogę zrobić, jeśli moje dziecko ma trudności z dotarciem do łazienki na czas? Uczymy naszego syna nocnika, a on prawie nigdy nie dociera do nocnika na czas. Jakieś sugestie?
Postaw nocnik, gdziekolwiek jest, nawet jeśli oznacza to pozostawienie go w jego sypialni podczas zabawy, w salonie podczas oglądania telewizji lub na podwórku. Z biegiem czasu możesz stopniowo zwiększać dystans, jaki ma do pokonania. — Donna Christiano
Jak mogę zapewnić dziecku suchość w nocy?
Nawet jeśli Twoje dziecko korzysta z nocnika w ciągu dnia, może minąć nawet rok, zanim wyschnie w nocy. W przedszkolu większość dzieci może nosić bieliznę przez całą dobę. Dwoma decydującymi czynnikami są to, jak długo Twoje dziecko może wytrzymać siusiu i jak głęboko śpi. Oto najlepsza strategia, aby spróbować:ogranicz drinki po 18:00. Połóż kilka ręczników lub ochraniacz na materac na prześcieradło dziecka przed snem. Powiedz dziecku, co się dzieje, mówiąc:„Wiesz co? Zobaczymy, czy Twoje ciało jest gotowe do noszenia bielizny w nocy”. Po kilku nocach, jeśli wydaje się, że nie działa, powiedz:„Nie ma problemu. Twoje ciało nie jest jeszcze gotowe”. Spróbuj ponownie za miesiąc lub dwa. — Nancy Rones
Dlaczego moje dziecko nie sika do nocnika? Mam problem z nauką nocnika dla mojej córki, która w kwietniu skończy 3 lata. Świetnie radzi sobie w szkole, ale kiedy wraca do domu, prawie niemożliwe jest, abym poszła na nocnik. Jednak robi WIELKIE kupki do nocnika, ale sikanie to inna historia. Zrobiłem wszystko, co umiałem zrobić. Moim celem jest wyszkolenie jej nocnika przed jej 3 urodzinami. Co powinienem lub mogę zrobić?
W wieku trzech lub trzech i pół roku większość dzieci powinna być w stanie nauczyć się korzystania z toalety. Jeśli odniesie sukces w szkole, porozmawiam z nimi o tym, jak ją nakłonili. Czy wszystkie dzieci chodzą o określonych godzinach? Czy jest jakaś nagroda za sukces lub pozostanie suchym? Następnie spróbuj powtórzyć to w domu. Ustalenie harmonogramu może być pomocne dla niektórych dzieci (np. wstajemy rano i siadamy na nocniku, a następnie siadamy na nocniku przed przekąskami, posiłkami i przed snem) Staraj się, aby to doświadczenie było pozytywne, nie pytaj, czy „musi iść” po prostu powiedz, że „Czas iść na nocnik”. Jeśli odniesie sukces, nagrodź ją pochwałami i/lub małymi smakołykami. Kup kilka małych zabawek i powieś je pojedynczo na zasłonie prysznicowej i powiedz jej, że gdy jest sucha przez cały dzień, może je mieć przed snem. Gdy odniesie sukces kilka dni, zrób to dwa dni na zabawkę, a potem trzy. Jeśli potrafisz być konsekwentny i nie sprawić, by było to negatywne doświadczenie, prawdopodobnie odniesie sukces w swoim kwietniowym celu. — dr. Carrie M. Brown
Moja dwuletnia córka wie, co to jest nocnik i co robić, ale nie mogę jej zmusić do pozostania na nocniku na tyle długo, by mogła iść. Co mam zrobić?
Twój dwulatek nie jest gotowy do nauki korzystania z nocnika. Definicja nauki korzystania z nocnika polega na zrozumieniu potrzeby chodzenia i pragnienia bycia czystym... a następnie udanego chodzenia na nocnik. Nie powinna być tam zbyt długo, aby odnieść sukces; większość małych dzieci nie potrzebuje czasu na czytanie strony sportowej, żeby zrobić kupę. Kiedy muszą odejść, odchodzą. Poczekaj, aż opanuje umiejętności rozwojowe niezbędne do pójścia do nocnika i spróbuj ponownie. Większość rodziców ma kilka falstartów przed sukcesem. — dr. Ari Brown
Moja dwulatka (która niedługo skończy trzy lata) nie lubi nauki korzystania z nocnika. Kilka razy zrobiła siusiu, ale potem już nie będzie. Płacze, kiedy próbujemy położyć ją na nocniku, a ja też zabrałem ją ze sobą do łazienki, żeby mogła patrzeć, jak to robię. Próbowaliśmy też łapówek i to po prostu nie działa. Nie wiemy, co jeszcze można zrobić!
W tym momencie sugeruję, abyś się trochę wycofał (najlepiej, jak potrafisz!). Nie chcesz, aby trening nocnika twojej córki przekształcił się w walkę o władzę; gdy ona stawia ci opór przed konfliktem. Przestanę przypominać o nocniku. Chcesz podążać za wskazówkami swojej córki i prowadzić. Chcesz, żeby myślała, że nauka nocnika to wszystko ona pomysł. Ale wesprzyj ją i ustaw ją na sukces. Mieć nocnik, do którego może się dostać sama (do którego nie potrzebuje pomocy ani stołka, aby sięgnąć). Miej stos bielizny, a także stos pieluch/spodenek treningowych i pozwól JEJ wybrać, w co chce się ubrać. Kontynuuj rozmowy i świetne modelowanie (porozmawiaj o siusiu i pozwól jej obserwować). Ale nie zmuszaj jej, nie wpychaj jej do łazienki ani nie umieszczaj w toalecie, jeśli to nie jest jej pomysł. W końcu (naprawdę – jakiś czas przed studiami, obiecuję) sama zacznie odkrywać naukę korzystania z nocnika. Kiedy nadejdzie jej pomysł i jej czas oraz odpowiedni dla niej dzień, wyruszy w drogę. Choć to trudne, najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to pozwolić jej prowadzić. Powodzenia! — dr. Wendy Sue Swanson
- Powiązane: Bezpłatna tabela treningu nocnika do druku
Jak sprawić, by moja prawie 2-letnia córka przestała cały czas zdejmować pieluchę? Zabieram ją do nocnika, żeby zmusić ją do wyjścia, ale ona tam siedzi i nic nie robi, ale zdejmie pieluchę i (ohydnie wiem) spróbuje się w niej bawić, mokrą lub brudną. Zwykle nie odchodzi daleko, zanim ją złapię, ale idzie do swojego pokoju, żeby to zrobić. Proszę o pomoc!
Twój maluch najwyraźniej nie jest gotowy na naukę korzystania z nocnika, więc nie ułatwiaj mu zdejmowania pieluch. Jedno rozwiązanie:taśma klejąca. Nie żartuję. Jeśli przykleisz pieluchy taśmą klejącą, nie będzie mogła się rozebrać. Możesz też poprosić ją o ubranie kombinezonu lub innego równie trudnego elementu garderoby do zdjęcia. Konkluzja:dopóki nie będzie gotowa do treningu toaletowego, nie pozwól jej zdjąć pośladków. — dr. Ari Brown
Dlaczego mój syn nie chodzi do nocnika w domu? W szkole sika do swojego nauczyciela, ale w domu po prostu tam siedzi.
Zwykle nauka korzystania z nocnika również postępuje wolniej w jednej sytuacji niż w innej. Zachęcaj syna do nauki korzystania z nocnika, informując go, że interesuje Cię jego postęp w szkole. Ale pozwól mu decydować o własnym tempie, co jest najlepszym sposobem, aby trening nocnika przebiegał płynniej. To los wszystkich rodziców, że nasze dzieci pokazują nam swoje prawdziwe ja. Oznacza to, że pracują ciężej poza domem i „osiągają najlepsze wyniki” dla swoich nauczycieli i opiekunek do dzieci, ale „pozwalają, by wszystko spędzało czas” z rodzicami. — dr. Heather Wittenberg
Jak mogę zmusić moją dwulatkę, żeby powiedziała mi, że musi iść na nocnik, zanim to zrobi?
W wieku 2 lat może, ale nie musi być świadoma, zanim pójdzie, że musi iść do łazienki. Pierwszym krokiem, aby pomóc jej zorientować się, kiedy musi iść lub wyjechała, jest pozbycie się podciągnięć i pozwolenie jej na noszenie bielizny. Podciąganie eliminuje uczucie wilgoci, które może być pomocne w uświadomieniu sobie, że powinieneś był iść do łazienki. Zaplanowane godziny korzystania z toalety mogą być również pomocne w wyrobieniu nawyku korzystania z toalety. Zacznij jak tylko obudzi się rano lub z drzemki i siadaj na toalecie na kilka minut co 2 godziny. Świętuj sukcesy i bądź przygotowany na pranie dużej ilości mokrej bielizny, dopóki nie zrozumie tego. — dr. Carrie M. Brown
Moja córka bardzo mocno śpi i zwykle nie budzi się w nocy, aby skorzystać z łazienki. Czy masz jakieś sugestie, jak skłonić ją do korzystania z łazienki w nocy?
Zdolność mózgu do „przebudzenia się”, gdy pęcherz jest pełny, jest kamieniem milowym w rozwoju, który pojawia się w różnym wieku. Niektóre dzieci zrozumieją to mniej więcej w tym samym czasie, w którym trenują nocnik w ciągu dnia, ale to normalne, że nie jest suche w nocy aż do 7 roku życia. i mam nadzieję, że się obudzi, bo poczuje się mokra. Skończysz tylko z sfrustrowanym dzieckiem i mokrym łóżkiem każdego ranka. Jeśli twoja córka jest w wieku szkolnym, zacznij od ograniczenia przyjmowania płynów lub całkowitego zaprzestania przyjmowania płynów po obiedzie, aby w nocy było mniej moczu. W przypadku dzieci w wieku około 7 lat istnieją pewne techniki treningu behawioralnego i alarmy o moczeniu nocnym, które mogą być skuteczne, ale tak naprawdę nie działają w przypadku młodszych dzieci. — dr. Ari Brown
Moja 34-miesięczna córka robi kupę na nocniku, kiedy ma na to ochotę, od około 20 miesiąca życia. Nigdy nie wysikała się na nocnik, a teraz w ogóle nie chce próbować i powie mi, że musi iść, ale zamiast tego nosi pieluchę. Próbowałem wszystkich nagród, ale nic nie działa. Czy ktoś wie, jak ominąć ten upór?
34-miesięczne dziecko jest prawdopodobnie bardzo wrażliwe na uczucie popychania, więc nakłanianie, kłótnia i skupianie się na konkretnym zachowaniu nie przynosi sukcesu. Masz rację, jestem pewien, że problemem nie jest to, że nie rozumie idei toalety dla dorosłych, ale to, że jest „uparta”. Próba bycia upartym w przeciwnym kierunku raczej ci nie pomoże — małe dziecko za każdym razem wygra walkę o władzę. Możesz na to liczyć!
Twoja najlepsza strategia to wycofanie się z walki o władzę. Nie walczyłeś o to, by twoja córka szła lub używała słów do mówienia lub jedzenia łyżką. Te rzeczy przyszły naturalnie, ponieważ jej zdolność rozumienia rosła, a jej obserwacje, jak dorośli robią różne rzeczy, prowadziły – naturalnie – do tego, że chciała robić rzeczy w ten sam sposób. Małe dzieci widzą, że niemowlęta używają pieluch, a dorośli korzystają z toalety. Większość małych dzieci będzie chciała korzystać z toalety i korzystać z niej z powodzeniem, zwłaszcza jeśli rodzic pomoże im trochę przyjaznymi sugestiami, jak to zrobić.
Kiedy proces ten staje się walką o władzę, naturalna potrzeba dziecka, by opierać się uczuciu popychania, staje się znacznie silniejsza niż potrzeba dziecka, by naśladować to, co robią dorośli. Wtedy dziecko jest bezgranicznie nastawione na stawianie oporu dorosłym, nawet jeśli oznacza to kontynuowanie dziecięcego zachowania. Ta walka może wtedy stać się wzorcem, który trudno zmienić.
Najlepszym sposobem na wyjście poza walkę woli jest odłożenie bitwy na jakiś czas. Pokaż córce, że jesteś z niej szczęśliwa taka, jaka jest, i pozwól, aby kwestia nauki korzystania z nocnika jeździła przez kilka tygodni. Następnie, gdy walka dobiegnie końca i zapomniała o tym, możesz zacząć oferować jej przyjacielskie sugestie dotyczące skorzystania z toalety. Podchodzę do niej z szacunkiem i pomocą, tak jak pytasz starszą osobę, czy możesz jej pomóc z ciężkimi paczkami lub zaoferować miejsce w metrze.
Małe dzieci chcą robić rzeczy w taki sam sposób, jak robią to dorośli, których kochają i podziwiają. To najpotężniejszy motyw ich rozwoju. Nagrodą jest poczucie dumy z bycia jak dorośli. Kierowanie się tą motywacją jest najlepszym przyjacielem rodzica! — dr. Elżbieta Berger
Moje dziecko ma 2,5 roku i zaczęło naukę korzystania z nocnika, kiedy skończyła 2 lata. Dobrze sobie radzi w domu ze swoim nocnikiem. Czasami moczy się, jeśli wyjdzie gdzieś poza dom. Jest w przedszkolu i nadal nosi podciąganie, ponieważ nie powie nauczycielowi przedszkola, że musi iść. Wychowawca zabierze ją do nocnika i będzie chodzić za każdym razem, ale po prostu zmoczy się w podciągnięciu, gdy nauczyciel jej nie weźmie. Nie mówi jeszcze zbyt dobrze, ale umie powiedzieć nocnik. Co powinienem zrobić?
To, co opisujesz, jest bardzo powszechne dla maluchów ćwiczących nocnik. Zwykle zaczynają kojarzyć zasady korzystania z nocnika z wygodnym i znanym środowiskiem domowym. Uogólnienie tych zasad na inne środowiska, takie jak szkoła czy park, zajmuje trochę więcej czasu. Doświadczeni nauczyciele przedszkolni rozumieją to i zapewnią dodatkowe wsparcie i przypomnienia w szkole. Zwykle to wszystko, czego potrzeba, aby w końcu nauczyć się, jak zachować czystość i suchość w szkole. Wraz z rozwojem jej umiejętności mowy będzie również lepiej komunikować swoje potrzeby. Powieś tam! — dr. Heather Wittenberg
Moja 3-letnia córka od prawie roku uczy się nocnika. Ostatnio zaczęła odczuwać chęć sikania tak długo, jak to możliwe (aby nie rozpraszać się tym, co robi), do tego stopnia, że zmoczyła bieliznę, żeby odłożyć pójście na później. W końcu ma ochotę znowu iść, ale już zmoczyła bieliznę. Próbowałem jej powiedzieć, żeby poszła w chwili, gdy poczuje chęć, ale ona wciąż to robi. Oczywiście były też wypadki.
Nie jest niczym niezwykłym, że dziecko zaczyna mieć wypadki po pomyślnym nauczeniu się korzystania z nocnika, ponieważ jest „zbyt zajęte”, aby iść. Innym powodem może być to, że zniknęło również pozytywne wzmocnienie sukcesu w korzystaniu z toalety. Być może będziesz musiał wrócić do przerywania wszelkiej aktywności i zabierania jej do toalety co dwie godziny, aż wróci do nawyku chodzenia, kiedy musi, bez przypomnienia. Inną metodą byłoby powrót do świętowania „suchych dni” z tablicą naklejek za każdy udany dzień i nagrodą za 7 suchych dni przez kilka tygodni. Następnie rozłóż nagrodę co 14 dni na kilka cykli, a następnie co miesiąc, a do tego czasu prawdopodobnie wróci do nawyku. Jeśli wypadki wydają się zdarzać częściej, może być również uzasadniona wizyta w gabinecie lekarskim, aby upewnić się, że nie ma infekcji dróg moczowych. — dr. Carrie M. Brown
Mam 3 miesiące i 18 miesięcy. Wierzę, że moja 18-miesięczna córka jest gotowa do nauki korzystania z nocnika. Zawsze zdejmuje pieluchę, gdy jest brudna, wie, co oznacza „nocnik” i gdzie jest łazienka – w rzeczywistości już kilka razy sikała do toalety. Nie jestem jednak pewien, jak często powinienem zabierać jej nocnik i jak go dopasować, lub o tym pamiętać, z wymagającymi potrzebami noworodka. Każda pomoc lub wskazówki byłyby świetne!
Myślę, że słowo „rodzic” pochodzi od łacińskiego słowa rodzic co oznacza „Mam zrobić ile rzeczy naraz?!”
Kiedy przychodzi czas na naukę korzystania z nocnika, rodzic zdecydowanie musi upewnić się, że dziecko jest gotowe i zdolne. Zapominamy jednak, że sama rodzic również musi być gotowa i zdolna. Czasami w życiu rodzica dzieje się zbyt wiele, aby mogła włożyć wysiłek i konsekwencję potrzebną do uczenia dziecka nocnika, a jeśli dziecko jest małe (powiedziałbym, że ma mniej niż trzy lata), rodzic może zdecyduj się poczekać, aż okoliczności życiowe zmienią się do punktu, w którym rodzic ma więcej czasu, energii i możliwości, aby dobrze wykonywać swoją pracę.
Powiedziawszy to, jeśli dziecko jest gotowe, ale mama nie może włożyć pełnego wysiłku, nadal może pomóc dziecku poruszać się we właściwym kierunku. Na przykład rodzic może chcieć dać dziecku możliwość pójścia na nocnik, kiedy chce i pochwalić wysiłek, kiedy to robi, ale nie może wywierać na dziecko (lub siebie) presji, aby to zrobiło. Albo mama może chcieć po prostu wybrać jedną dogodną porę dnia do pracy nad nauką korzystania z nocnika (na przykład czas, w którym dziecko zwykle musi robić kupę lub siusiu) i skupić się tylko na tej porze dnia. Kiedy dziecko w tym czasie zacznie chodzić na nocnik, rodzic może wybrać inny czas, aby zrobić to samo. — dr. Wayne Fleisig
W wieku 3 lat moja córka była prawie całkowicie wyszkolona na nocnik. Miała niepowodzenie z powodu wirusa żołądkowego. Pozwoliłem jej cofnąć się myśląc, że wznowi, kiedy będzie gotowa. Teraz ma 4 lata i nie chce z niego korzystać, ponieważ „tylko duże dziewczynki używają nocnika, a ja nie chcę być duża, więc nie muszę chodzić do szkoły”. Rozumiem, że mam dwa problemy. Chcę najpierw stoczyć bitwę na nocnik, zanim będę musiał stawić czoła problemom szkolnym. Proszę pomóż! Jest w ostatnim rozmiarze podciągnięć!
Jako rodzic całkowicie rozumiem frustrację, jaką to musi wywoływać. Jako psycholog staram się spojrzeć na sytuację, odkładając na bok frustrację i staram się odpowiedzieć na kilka pytań. Nie wiedząc więcej informacji o sytuacji, trudno ocenić jej komentarze na temat tego, jak „tylko duże dziewczyny używają nocnika”. Być może nauczyła się twojego języka o dużych dziewczynach i mówi ci te rzeczy. I jestem pewien, że wywołuje to reakcję, ponieważ wydaje się to niepokojące, a ty oczywiście rozważasz możliwe skutki, gdy dorośnie. Jednak możliwe, że twoja córka nie była w pełni gotowa na naukę korzystania z nocnika. Dzieci, które naprawdę nauczyły się korzystać z nocnika, chcą korzystać z nocnika. Jeśli ma częste wypadki i nie wydaje się zaniepokojona, mogła nie być gotowa, gdy miała 3 lata, a wtedy wirus i „krok w tył” przekształciły się w naprawdę trudną sytuację. W przypadku braku stanu chorobowego (który mógłby ocenić pediatra) może się okazać, że potrzebuje trochę więcej czasu i trochę mniej reakcji z Twojej strony. Moja siostra miała bardzo podobną sytuację z synem i spędzali godziny w łazience, zawsze prali bieliznę i wszyscy czuli się dosyć kiepsko. Sukces przyszedł, gdy moja siostra cofnęła się o krok i ponownie oceniła swój poziom zmartwienia tą sytuacją. Rozmawialiśmy o tym, że „nie będzie chodził do ołtarza w pieluchach” i zauważyliśmy, że im mniej czasu spędziliśmy na toalecie, tym bardziej chciał iść i tym więcej faktycznie chodził. Jeśli chodzi o szkołę, zwykle rozmawiam ze wszystkimi dziećmi o ich „pracy”, która polega na byciu częścią rodziny, zabawie i chodzeniu do szkoły. Modelowanie tego, czego się oczekuje (odwiedzanie miejsc, spotykanie się z ludźmi, a ostatecznie oddzielenie od mamy) będzie Twoim kluczem do pomocy jej w osiągnięciu sukcesu. —Rachel Busman, psychiatra
Co powinienem zrobić z regresją treningu nocnikowego mojej córki? Mam dwulatkę, która wykazywała wszelkie oznaki gotowości do nauki korzystania z nocnika (zdejmowanie pieluchy, kiedy musiała iść, pozostawanie suchym przez cały dzień, chodzenie na nocnik itp.), ale minął tydzień odkąd była w majtki i cofa się. Miała dwa wypadki w ciągu pierwszych kilku dni, ale teraz rozkłada nogi i patrzy, jak pada na podłogę, mówiąc:„Uh oh”. Jestem tak sfrustrowany, ale nie chcę się cofać! Ma potencjał. Co mam zrobić?!
Noszenie bielizny to prawo, a nie przywilej. Innymi słowy, nie możesz nosić bielizny, dopóki nie udowodnisz, że jesteś gotowy do noszenia bielizny. A jedynym sposobem, aby to udowodnić, jest dbanie o wypadek. Jeśli twoja córka świadomie czuje potrzebę wyjścia, a następnie robi to na podłodze w kuchni – zamiast iść do łazienki – mówi ci, że nie jest rozwojowo gotowa na to zadanie. Wróć na chwilę do pieluch i spróbuj ponownie trenować nocnik w weekend. Jeśli jest wyraźnie gotowa, to świetnie! Ale jeśli znowu ma wypadki, włóż ją z powrotem do pieluch. Wielu rodziców ma kilka falstartów, zanim ich dziecko jest naprawdę gotowe. Bez obaw. — dr. Ari Brown
Co mogę zrobić, aby pomóc mojemu dwuletniemu synowi, który jest gotowy do korzystania z nocnika, ale się go boi? Kupiłem mu własny nocnik, ale nadal boi się na nim usiąść bez pieluchy na bieliźnie. Jak sprawić, by mój 2-letni syn nie bał się nocnika?
Jest to powszechny strach – i taki, który można złagodzić tylko dzięki czasowi, wsparciu i przestrzeni. Pozwól swojemu synowi zbadać nocnik – zarówno duży, jak i mały – na własnych warunkach iw swoim czasie. W końcu będzie chciał „skopiować” sposób, w jaki inni używają nocnika, i zadziała jego naturalne pragnienie korzystania z nocnika. — Dr. Heather Wittenberg
Mam dużo problemów z moim trzyipółletnim dzieckiem i nocnikiem. Zaczął regularnie korzystać z nocnika trochę przed ukończeniem 3 roku życia i chociaż nie nosił bielizny, dobrze sobie radził, kiedy musiał iść. Po czterech miesiącach zaczął cały czas mieć wypadki. Teraz jeździ tydzień lub dwa bez wypadków, ale potem ma wypadki codziennie przez trzy tygodnie. Nie rozumiem, dlaczego tak się dzieje. Dlaczego mój syn jest zdezorientowany w kwestii nauki korzystania z nocnika?
Istnieje kilka przyczyn niepowodzeń w nauce korzystania z toalety. Są dzieci, które są tak zajęte tym, co robią, że nie zwracają uwagi na chęć wyjścia — dopóki nie jest za późno. Są dzieci, które dobrze sobie radzą w domu, ale nienawidzą publicznych nocników, więc trzymają je w przedszkolu lub gdy są poza domem. Niektóre dzieci naprawdę boją się nocnika lub mają złe doświadczenia, gdy robienie kupy boli, więc unikają chodzenia, kiedy naprawdę muszą. Nie mając pełnych szczegółów na temat tego, przez co przeszło Twoje dziecko, trudno powiedzieć, dlaczego mu się nie powiodło. Uważam jednak, że bielizna jest przywilejem, a nie prawem – co oznacza, że jeśli zdarza mu się tak często wypadki, nie jest oficjalnie przeszkolony w zakresie korzystania z toalety, więc musi pozostać w pieluchach, dopóki nie będzie naprawdę gotowy. — dr. Ari Brown
Jaki jest najszybszy sposób na naukę korzystania z nocnika dla mojego dziecka? Właśnie dowiedziałem się, że przedszkole mojego dziecka nie przyjmuje dzieci w pieluchach, a nie zacząłem jej uczyć!
Zacznij już teraz, ale nie oczekuj cudów. Porozmawiaj z personelem przedszkola o tym, czy możesz wysłać swoje dziecko w jednorazowych majtkach. Wiele szkół jest podatnych na ten pomysł, o ile wiedzą, że pracujesz nad nauczaniem toalety. A twoja córka może być bardziej chętna do korzystania z nocnika, gdy zobaczy, jak jej koledzy z klasy go używają. — Donna Christiano
Moje dwuletnie bliźniaki kłócą się o toaletę i nie chcą korzystać z nocnika. Jak mogę jednocześnie trenować nocnik moich bliźniaków?
Bliźniaki korzystające z nocnika mogą być trudne. Podczas gdy oboje twoje dzieci wydają się chętne do korzystania z toalety, jest równie prawdopodobne, że każde z nich po prostu rywalizuje ze swoim bliźniakiem o zaszczytną pozycję przyciągnięcia twojej uwagi. Aby to naprawić, musisz szlifować swoją cierpliwość i uczyć je na zmianę – nie jest to łatwe zadanie w tym wieku. Po pierwsze, śledź, czyja kolej na siedzenie w toalecie (posiadanie wykresu ułatwi to) . Powiedzmy, że Siostra A twierdzi, że musi iść na nocnik. Zabierz ją do łazienki, sprawdź tabelę. Połóż Siostrę A w toalecie, jeśli nadejdzie jej kolej, aby tam usiąść. Jeśli Siostra B upiera się, że też musi iść, powiedz:„To ruch Siostry A w toalecie. Możesz skorzystać z nocnika, jeśli musisz iść teraz, i możesz włączyć toaletę, kiedy skończy”. B wpada w napad złości, przyznaj się do tego, ale nie poddawaj się. Możesz powiedzieć coś w stylu:„Wiem, że jesteś naprawdę wściekły i chcesz teraz usiąść w toalecie, ale teraz kolej na twoją siostrę. za dwie minuty." Umieść minutnik w łazience, aby dziewczyny wiedziały, kiedy kończy się ich czas w toalecie. Dwie minuty to więcej niż wystarczająco dużo czasu, aby… no wiesz, zejść z garnka. sytuacja. Jedna będzie szczęśliwa, gdy nadejdzie kolej, druga może być sfrustrowana, czekając. Jeśli twoje bliźniaki naprawdę są przeciwne krześle nocnikowi, bądź kreatywny i spraw, aby było bardziej atrakcyjne – powiedzmy, spróbuj ubrać je jak tron. I pamiętaj, aby oferować równe pochwały (i nagrody, jeśli z nich korzystasz) bez względu na to, z której toalety lub nocnika korzysta bliźniak. Pamiętaj, że nauka korzystania z nocnika to tylko jedno z wielu wyzwań, z którymi będziesz musiał się zmierzyć ze swoimi bliźniakami. Niezależnie od tego, czy chodzi o zmianę przy komputerze, ćwiczenie gry na pianinie, czy później prowadzenie samochodu, nie możesz mieć wszystkiego po dwa. Więc wraz z korzyściami płynącymi z nauki korzystania z toalety przez dziewczynę, będzie ona miała dodatkową zaletę, że wiedzą, jak się dzielić. —Zespół rodziców
-
Pomysł na rodzinny obiad w restauracji brzmi w teorii bardzo zachęcająco. Jedzenie poza domem może być sposobem na uczczenie specjalnej okazji, spędzenie czasu z rodziną lub poznanie nowego obszaru podczas podróży. Rzeczywistość spożywania posiłków z -
Sporo osób pytało mnie, gdzie mogą znaleźć duże biustonosze – karmienie, macierzyński i po prostu duży w ogóle. Będąc damą o dużych proporcjach, Pomyślałem, że dobrze było to rozgryźć, więc zapytałem was, gdzie znajdujecie duże uchwyty na głazy i o -
Wygląda na to, że bez względu na to, jak bardzo się staramy, śmieci zawsze znajdują drogę do naszych skrzynek pocztowych. Nawet jeśli udało Ci się powstrzymać niechcianą pocztę, nadal mamy rachunki w bezpiecznych kopertach, a czasem jeden w drugim.
