Gotowość do nauki toalety: co musisz wiedzieć

Zauważ duże i małe sygnały

Nauka toalety wymaga, by dziecko rozwinęło umiejętności fizyczne, poznawcze i emocjonalne. Fizyczne znaki gotowości to: suchość przez co najmniej dwie godziny, regularny rytm wypróżniania, umiejętność dotrącenia do toalety, potrafienie samodzielnie zsuwać i zakładać spodnie oraz siadania na toalecie. Emocjonalne znaki to: zainteresowanie byciem suchym i czystym, chęć korzystania z toalety oraz brak strachu przed nią. Gotowość poznawcza pomaga dziecku zrozumieć i skomunikować nowy proces – np. rozumienie, gdy musi iść (lub już poszła), komunikowanie potrzeby i podążanie za prostymi poleceniami dotyczącymi korzystania z toalety czy mycia rąk.

Nawet jeśli nie zauważasz tych wyraźnych sygnałów, istnieją cichsze wskazówki. „Rodzice często szukają oczywistych znaków gotowości, a powinni szukać subtelnych. Zainteresowanie tym, co dzieje się w łazience u mamy i taty, chowanie się przy kaku, a nawet zainteresowanie psicaniem i sikaniem zwierząt – to wszystko kwalifikuje się jako „znaki gotowości” – mówi Heather Wittenberg, Psy.D., doradcza Parents i autorka nadchodzącej książki Let's Get This Potty Started! The BabyShrink's Guide to Potty Training.

Idź krok po kroku

Ważne jest pamiętanie, że nauka toalety dzieje się w fazach. Choć wielu rodziców skupia się na dziennej kontroli pęcherza i wypróżniania jako głównym zadaniu, proces faktycznie zaczyna się od nocnej kontroli wypróżniania – kroku, który Twoje dziecko prawdopodobnie już opanowało.

Typowa sekwencja gotowości

  1. Nocna kontrola wypróżniania
  2. Dzienna kontrola wypróżniania
  3. Dzienna kontrola pęcherza
  4. Nocna kontrola pęcherza

Pierwsza faza, nocna kontrola wypróżniania, to umiejętność, którą wiele dzieci opanowuje w wieku 12–18 miesięcy. Z kolei ostatnia faza – nocna kontrola pęcherza lub suchość nocna – wiele dzieci nie opanowuje przez miesiące, a nawet lata. „Pediatrzy uznają pewne zamoczenia nocne za normalne do 6. roku życia” – mówi dr David Hill, pediatra z Wilmington, NC, autor Dad to Dad: Parenting Like a Pro. „W wielu przypadkach po prostu zauważysz, że dziecko często budzi się z suchą pieluchą lub Pull-Upem, i możesz zaproponować spanie w majtkach.”

Wypróbuj jedną lub więcej metod

Gdy jesteś gotowy zacząć, musisz wybrać metodę. Amerykańska Akademia Pediatrii nie ma listy zatwierdzonych metod, ale oto te najczęstsze, które większość ekspertów poleca.

  • Metoda małymi krokami: Stopniowo uczy kontroli pęcherza i wypróżniania przez tygodnie lub miesiące. Dziecko zazwyczaj nosi jednorazowe i wielorazowe/pralkowe spodnie treningowe, które łatwo zsuwać i zakładać, dające dużą chłonność przy wypadkach.
  • Metoda weekendowa: Metody dwóch- i trzechdniowe oferują skoncentrowany okres nauki, zazwyczaj polegający na wyrzuceniu pieluch na rzecz majtek, lub przebywaniu bez spodni i podawaniu dużej ilości płynów, by stworzyć wiele okazji do toalety. Konieczna jest stała nadzór, by obserwować sygnały i wypadki oraz chwalić sukcesy.
  • Metoda blitz: Bardzo szybka i intensywna metoda jednodniowa, skuteczna u dzieci fizycznie gotowych, które szybko „zrozumieją” koncepcję.

Prawda jest taka, że wszystkie działają, ale pytanie brzmi: która zadziała dla twojego dziecka? „Niektóre dzieci naprawdę potrafią nauczyć się toalety w jeden dzień. Inne potrzebują na to parę lat” – mówi Wittenberg. „Oba skrajne przypadki są w normie. Trudno jest przewidzieć, jakie to będzie twoje dziecko.” Jeśli czujesz, że dana metoda pasuje do dziecka, rodziny i stylu życia – spróbuj. Jeśli nie wychodzi – nie bądź zbyt surowy dla dziecka ani dla siebie. Odczekaj, ponownie oceń gotowość i spróbuj za kilka tygodni lub miesięcy. Jeśli dziecko wydaje się gotowe i zdolne – spróbuj innej metody.

Zawsze utrzymuj pozytywny ton

Gdy po piątej raz w ciągu dnia czyścisz mocz z podłogi lub prasz kolejną parę majtek, łatwo o frustrację – i by ją wylać na dziecko. To nie mądre. „Negatywne podejście, kary czy upomnienia prawie nigdy nie działają, mogą opóźnić proces, a nawet przyczynić się do zaparć. Jak frustrujący nie byłby ten proces, będziesz nagrodzony za utrzymanie nieustannej pozytywnej postawy” – mówi dr Hill. Szukaj sposobów na pochwalę poza oczywistymi sukcesami „siki w toalecie”. Komentarze jak „Wow, sam zsułeś spodnie!” albo „Super, pospieszyłeś do toalety! Prawie zdążyliśmy!” trzymają dziecko w motywacji, nawet jeśli efekt nie jest jeszcze idealny. Według Fran Walfish, Psy.D., psychoterapeuty dziecięcej i rodzinnej z Beverly Hills, autorki The Self-Aware Parent: „Rodzic powinien zainwestować i zaangażować się w odpowiednią postawę do nauki toalety. Kosztuje to nic, a robi ogromną różnicę dla dziecka”.

Idź za dzieckiem

Wittenberg sugeruje: idź za dzieckiem, a nie prowadź je, w nauce toalety. Choć niektórzy eksperci zalecają, by nigdy nie próbować uczyć dziecka, dopóki jawnie nie pokaże gotowości, inni uważają, że nie ma szkody w wprowadzeniu koncepcji i sprawdzeniu reakcji. Courtney Graham, mama trojga dzieci, opowiedziała, że jeden z synów nie pokazywał żadnego zainteresowania, gdy zaczęła uczyć, ale skończył jako najszybszy uczeń i najłatwiejszy do nauczania. Więc choć ważne jest szukanie znaków gotowości, nie zakładaj, że gwarantują one zainteresowanie dziecka ani sukces. Mimo to: „Subtelne znaki gotowości wskazują na postęp. Zauważ je, skomentuj, zaproponuj kolejny krok i zobacz, co się stanie.” Obiecujemy, że obaj będziecie szczęśliwsi.

Previous:

Next: