Typowe problemy rodziców wychowujących nastolatków-chłopców

Gdy chłopce osiągają wiek nastolatecki, trafiają w sytuacje unikalne dla ich płci. Stoją na progu męskości z jej obowiązkami i oczekiwaniami. Niektórzy uciekają, inni buntują. Rodzice zastanawiają się, gdzie zniknęły ich małe chłopcy i kim jest ten obcy.

Ucieczka (withdrawal)

Wedle Brada Munsona (Parenting Teens Online) to reakcja „ucieczki” na przerażający świat dorosłości. Nie jest „męskie” przyznawać się do strachu, więc chłopiec zamyka się w pokoju. Drzwi zawsze zamknięte, wychodzi tylko po jedzenie lub do łazienki. To normalne i minie. Staraj się angażować go w rozmowę – nawet luźną – gdy wyjdzie. Zadbaj, by dom był bezpiecznym miejscem, gdzie może opowiedzieć o uczuciach, gdy zechce.

Agresywne zachowanie (acting out)

Odwrotność ucieczki to „walka”. Niektórzy chłopcy próbują udowodnić, że radzą sobie, angażując się w agresywne, niebezpieczne zachowania. Ubezpieczyciele naliczają wysokie składki młodym kierowcom – statystyka pokazuje, że dwukrotnie częściej jeżdżą nieostrożnie i robią kolizje. Syn może stać się gruby i buntowniczy, twierdząc swoją męskość. To też minie, ale ustal konsekwencje: mandat za prędkość = zabranie kluczy od auta na pewien czas.

Seksualność

W 14. roku życia poziom testosteronu może skoczyć do 1200 ng/dL (dla porównania: u 20-latków to ok. 250 ng/dL). Efekt: myśli o seksie nieustanne. Na początku może nie zdawać sobie sprawy, że wszyscy rówieśnicy to przeżywają. Może czuć wstyd, myśląc, że coś jest nie tak. Ważne: porozmawiaj z nim, uspokój, że to normalne. Czas na rozmowę o bezpiecznym seksie i antykoncepcji.

Inne efekty testosteronu

Wysoki poziom hormonu sprawia, że chłopiec mniej chce się towarzyszyć – kolejny powód do zamknięcia w pokoju. Testosteron też nasila agresję. Poziomy hormonów ostatecznie opadną i odzyskasz swego chłopca.

Previous:

Next: