Jak powiedzieć rodzicom, że jesteś w ciąży – poradnik
Jeśli właśnie dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży – nie jesteś sama.
Możesz czuć zamieszanie, strach, szok. Możesz myśleć: „To nie może być prawdą”. Obiecujesz sobie, że w przyszłości będziesz znacznie bardziej ostrożna. I wiesz, że prawdopodobnie musisz powiedzieć rodzicom.
Przygotowanie do rozmowy z rodzicami
Niezależnie od tego, jak blisko jesteś z rodzicami, zastanawiasz się, jak zareagują. To jedno, jeśli rodzice wiedzą, że masz seks i akceptują to. Inna sprawa, jeśli zabronili Ci randkowania lub przedmałżeński seks jest całkowicie sprzeczny z ich wartościami.
Większość rodziców mieści się pośrodku. Np. niektórzy mają liberalne poglądy, ale i tak są w szoku, dowiadując się, że ich nastolatek miał seks. Nawet rodzice wiedząc, że ich dzieci są aktywni seksualnie, mogą być rozczarowani lub zmartwieni o przyszłość.
Osobowość rodziców też ma znaczenie. Niektórzy są łatwi w kontakcie, spokojni w kryzysie. Inni bardziej emocjonalni, łatwiej się stresują, gwałtowniej reagują – krzyczą, płaczą, głośno się wypowiadają.
Większość rodziców chce wesprzeć córkę w ciąży (lub syna, który zaciął dziewczynę), nawet jeśli na początku są złości lub zszokowani. Ale niewielu może zareagować agresywnie i puścić wolną nudzę złości. Jeśli myślisz, że Twoi rodzice mogą do tej grupy należeć – np. mają historię przemocy fizycznej – przeczytaj sekcję „Chronienie siebie” na końcu.
Niektorzy rodzice na początku nie pokazują uczuć. Potrzebują czasu na przyswojenie wiadomości. Inni reagują natychmiast i nie ma wątpliwości, co czują. Niektórzy posłuchają i będą wrażliwi na Twoje uczucia. Inni wezmą sprawy w swoje ręce i zaczną wydawać polecenia.
Pomyśl, jak rodzice reagowali w innych sytuacjach. Spróbuj sobie wyobrazić ich reakcję – ale pamiętaj, że nie da się tego przewidzieć na pewno. Nadal myślenie o tym, czego się spodziewać, pomaga poczuć się przygotowanym do planowanej rozmowy.
Rozmowa
Znajdź słowa. Możesz powiedzieć: „Mam do Was trudną wiadomość. Dowiedziałam się, że jestem w ciąży.” Potem poczekaj. Daj rodzicom chwilę na przyswojenie.
Bądź gotowa na reakcję. Co dalej? Będą złość, stres, emocje? Będą moralizować? Używać ostrych słów? Zadawać masę pytań?
Dobrze jest pomyśleć wcześniej, co zrobisz i co będziesz czuć. Np. jeśli rodzic zakrzyczy, chcesz być przygotowana, by utrzymać rozmowę konstruktywną i nie rzucić się na krzyk w odpowiedzi.
Oczywiście, nie każdy rodzic krzyczy. Wielu nie. Nawet jeśli reakcja na początku jest gwałtowna, większość chce pomóc dzieciom. Wiele nastolatków jest zaskoczonych, jak wsparciowi stają się rodzice.
Może pomóc, jeśli powiesz rodzicom, że rozumiesz ich uczucia i punkt widzenia. Mówienie: „Wiem, że jesteście wściekli”, „Wiem, to nie to, co planowaliście dla mnie”, „Wiem, nie spodziewaliście się tego” – może sprawić, że będą bardziej zrozumiali. Kluczem jest szczerość i mówienie z serca. Jeśli powiesz to, co rodzice chcą usłyszeć, by ich uspokoić, może to brzmieć fałszywie.
Daj rodzicom czas na mówienie bez przerywania. Posłuchaj. Pozwól im wyładować się, jeśli muszą.
Powiedz, co czujesz. Część rozmowy to opis Twoich uczuć. Np. jeśli wiesz, że ich rozczarowałaś i żałujesz, powiedz. Daj im znać, jeśli jesteś rozczarowana sama.
Możesz powiedzieć: „Mamo, Tato, wiem, że was rozczarowałam. Wiem, że jesteście zestresowani. Bardzo mi przykro, że was w to wplątam. Sam jestem rozczarowana.”
Podziel się strachami i obawami: „Boje się, jak sobie poradzę, co pomyślą znajomi, co to oznacza dla szkoły.” Albo: „Nie mogę uwierzyć, że to mnie spotkało i nie wiem, co robić.”
Nazywanie uczuć słowami wymaga dojrzałości i nie jest łatwe. Nie martw się, jeśli słowa nie wyjdą idealnie lub płacziesz. Pomaga przemyśleć uczucia wcześniej. Jeśli nie wyobrażasz sobie mówienia o nich na głos, rozważ list.
Jeśli potrzebujesz, poproś o pomoc w przełamaniu wiadomości. Wizyta u lekarza lub w placówce zdrowia jest konieczna – nie tylko dla zdrowia, by uzyskać więcej informacji i omówić realia. Chcesz zrozumieć swoje opcje i przeanalizować uczucia z doświadczonym profesjonalistą. W trakcie wizyty lekarz, pielęgniarka lub poradnik może pomóc Ci przemyśleć, jak powiedzieć rodzicom. Jeśli chcesz, mogą być obecni podczas rozmowy.
Rozmowa o decyzjach
Teraz, gdy powiedziałaś rodzicom, staniesz przed ważnymi wyborami. Rozmowa z innymi pomaga. Czasami rodzice – w tym rodzice chłopaka – mogą dać nowy punkt widzenia lub pomysły.
Cokolwiek zdecydujesz, to musi być *Twoja* decyzja, a nie kogoś innego. Zwłaszcza jeśli większość opieki nad dzieckiem spocznie na Tobie. To ogromna odpowiedzialność.
Stanie się młodym rodzicem wpływa na edukację, pracę, przyszłość finansową – i często też chłopaka. Ponad połowa ciąż nastolatków kończy się urodzeniem dziecka. Niektórze decydują się na wychowanie dziecka. Inne oddają do adopcji. Niektóre ciąże kończą się poronieniem, ok. jedna trzecia aborcją.
Rozmowa o opcjach nie jest łatwa, zwłaszcza gdy żadna nie była planowana. Niektóre rodziny potrzebują poradnika, by porozmawiać o tej trudnej, skomplikowanej sytuacji w sposób szczery i szanujący.
To więcej niż tylko przełamanie wiadomości
Rozmowa z rodzicem o ciąży to nie jedna rozmowa. W nadchodzących miesiącach będziesz przeżywać wiele różnych uczuć naraz. Czasem szok i niewiara. Innym razem strach, lęk. Możesz czuć smutek, winę, złość na siebie. Czasem też radość i nadzieję.
Niektóre dni będziesz gotowa na przyszłość. Inne – zupełnie nieprzygotowana i zagubiona. Będziesz miała wiele emocji do posortowania i to zajmie czas. Pomaga, jeśli możesz rozmawiać z rodzicem o tych myślach i uczuciach.
Chronienie siebie
Dla niektórych rodziców wiadomość o wnuku/wnuczce to straszny kryzys. Zależnie od przekonań, wartości kulturowych, osobowości – mogą czuć wstyd, winę, zawstyd. Mogą się gniewać i szukać winnych. Czasem krzyczą, używają obraźliwych słów. Złość może wyjść z kontroli.
Znajs swoich rodziców i swoją sytuację. Jeśli musisz im powiedzieć, ale boisz się reakcji, która może Cię zranić – miej przy sobie kogoś innego podczas rozmowy. Jeśli obawiasz się o bezpieczeństwo, poszukaj porady. Placówka dla młodzieży (np. Planned Parenthood) lub telefon zaufania dla nastolatek w ciąży pomoże i skieruje do zasobów wsparcia.
Oczywiście, większość rodziców nie zareaguje ekstremalną złością. Warto pamiętać: każdy rodzic inny i Ty najlepiej znasz swoich.
Gdy rodzice stają po Twojej stronie
Rozmowa z rodzicami zawsze, gdy to możliwe, to dobry sposób na posortowanie wielu uczuć i kwestii. W najlepszej sytuacji rodzice pomagają podjąć ważne decyzje i wspierają Twój wybór. Mogą być źródłem wskazówek i zachęty.
Czasem trudna sytuacja zbliża ludzi i wzmocniła wiązań. Czasem – jak nieoczekiwanie – trudna sytuacja pomaga rodzinie odkryć bezwarunkową miłość, wsparcie, dobroć, wybaczenie, akceptację, pracę zespołową i optymizm.
-
Jeśli rozważasz pracę jako opiekunka po szkole, ważne, by nie niedoszacować ilości pracy, jaką taka rola wymaga. Nie tylko zabierasz dzieci ze szkoły i bezpiecznie je wożysz do domu, ale często jesteś też tym, kto przygotowuje przekąski, pomaga w za -
Letnie dni i ciepła pogoda praktycznie wołają o spotkaniu na świeżym powietrzu, z mnóstwem jedzenia, rodziną, przyjaciółmi i zabawami piknikowymi. Gry to świetny dodatek do każdego pikniku, bo zachęcają do ruchu i angażują dzieci. Z odrobiną planowa -
Gdy dziecko rośnie, zaczyna jeść poza domem częściej i samodzielnie decydować, co je. Wskazówki i wiedza o dobrej żywieniu w domu pomagają mu robić zdrowe wybory poza nim. Zachęcaj do zdrowych opcji Przekonania i postawy dziecka wobec jedzenia, a t
